|
Dziennik Urzędowy |
PL Serie C |
|
C/2024/1195 |
23.2.2024 |
P9_TA(2023)0335
Wstępne sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego śródokresowej rewizji wieloletnich ram finansowych 2021–2027
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 października 2023 r. w sprawie wniosku dotyczącego śródokresowej rewizji wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 (COM(2023)0337 – 2023/0201R(APP))
(C/2024/1195)
Parlament Europejski,
|
— |
uwzględniając art. 311, 312 i 323 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
|
— |
uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2022/2496 z dnia 15 grudnia 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (1), |
|
— |
uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (2), wspólne oświadczenia uzgodnione między Parlamentem, Radą i Komisją w tym kontekście (3), a także powiązane deklaracje jednostronne (4), |
|
— |
uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską z 16 grudnia 2020 r. w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych (5) („PMI”), |
|
— |
uwzględniając wniosek Komisji z dnia 20 czerwca 2023 r. dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093 określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (COM(2023)0337), |
|
— |
uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 czerwca 2023 r. zatytułowany „Śródokresowa rewizja wieloletnich ram finansowych 2021–2027” (COM(2023)0336) i towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SWD(2023)0336), |
|
— |
uwzględniając wniosek z dnia 20 czerwca 2023 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia Instrumentu na rzecz Ukrainy (COM(2023)0338), |
|
— |
uwzględniając wniosek z dnia 20 czerwca 2023 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Platformę na rzecz technologii strategicznych dla Europy („STEP”) oraz zmieniające dyrektywę 2003/87/WE i rozporządzenia (UE) 2021/1058, (UE) 2021/1056, (UE) 2021/1057, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 223/2014, (UE) 2021/1060, (UE) 2021/523, (UE) 2021/695, (UE) 2021/697 i (UE) 2021/241 (COM(2023)0335), |
|
— |
uwzględniając projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2024, przyjęty przez Komisję dnia 5 lipca 2023 r. (COM(2023)0300), |
|
— |
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2020/2092 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ogólnego systemu warunkowości służącego ochronie budżetu Unii (6), |
|
— |
uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2020/2094 z dnia 14 grudnia 2020 r. ustanawiające Instrument Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 (7), |
|
— |
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (8) („rozporządzenie finansowe”), |
|
— |
uwzględniając wniosek z 16 maja 2022 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (COM(2022)0223), |
|
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 maja 2023 r. w sprawie wpływu zwiększenia kosztów finansowania zewnętrznego w ramach Instrumentu Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy na budżet UE na 2024 r. (9), |
|
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 grudnia 2022 r. w sprawie ulepszenia wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027: gotowy na nowe wyzwania, odporny budżet UE (10), |
|
— |
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (11), |
|
— |
uwzględniając art. 105 ust. 5 Regulaminu, |
|
— |
uwzględniając pisma Komisji Rozwoju, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Transportu i Turystyki, Komisji Rozwoju Regionalnego, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Komisji Kultury i Edukacji, Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia, |
|
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A9-0273/2023), |
Ogólna ocena wniosku Komisji
|
1. |
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wnioski wyciągnięte przez Komisję po przeprowadzeniu przeglądu wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2021–2027 komisja były takie same jak te wyciągnięte przez Parlament w grudniu 2022 r., a mianowicie, że WRF zostały naznaczone wydarzeniami na świecie, który zmienił się nie do poznania od czasu ich uzgodnienia w 2020 r., że elastyczność budżetowa została wyczerpana przez liczne kryzysy i aby móc reagować na nieprzewidziane okoliczności, trzeba ją znacznie zwiększyć, że w WRF występują problemy strukturalne ujawnione przez zmiany gospodarcze i społeczne i że w związku z tym konieczna jest pilna rewizja rozporządzenia w sprawie WRF i załącznika do niego; |
|
2. |
podkreśla fakt, że rewizja musi być ukierunkowana na zaradzenie różnorodnym konsekwencjom rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie, na wzmocnienie otwartej strategicznej autonomii i suwerenności Unii oraz na zapewnienie Unii odpowiedniej elastyczności umożliwiającej reagowanie na kryzysy; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący ukierunkowanej rewizji jako pierwszy krok we właściwym kierunku, uważa jednak, że wyższy, ale realistyczny poziom ambicji jest konieczny, aby WRF mogły lepiej sprostać wyzwaniom strukturalnym w budżecie i stały się bardziej dostosowane do przyszłych wyzwań; |
|
3. |
uważa, że proponowana rewizja dotyczy tylko niektórych najpilniejszych obszarów budzących obawy w istniejących ramach i nie uwzględnia w pełni wszystkich potrzeb i wyzwań wskazanych przez Parlament; |
|
4. |
oczekuje, że Komisja będzie nadal dokładnie oceniać wszystkie obecne i przyszłe potrzeby, w tym w odniesieniu do konwergencji społecznej i gospodarczej, wpływu na regiony najbardziej dotknięte wojną oraz niezbędnej reakcji na kryzys klimatyczny i kryzys różnorodności biologicznej; podkreśla presję inflacyjną w całej UE, a zwłaszcza na unijnych beneficjentów, takich jak rolnicy, studenci i dzieci; ubolewa, że w proponowanej rewizji nie uwzględniono faktu, że obecne kryzysy pogorszyły i jeszcze bardziej pogorszą coraz gorszą sytuację społeczno-gospodarczą osób z najsłabszych grup społecznych w Unii, zwłaszcza dzieci żyjących w ubóstwie lub zagrożonych ubóstwem, i że będą miały długotrwałe konsekwencje; podkreśla ponadto, że w proponowanej rewizji nie uwzględniono ambicji Unii, by zwiększyć wysiłki na rzecz zwalczania alarmujących wskaźników ubóstwa dzieci oraz pomóc wyeliminować ubóstwo dzieci dzięki niedawno utworzonej europejskiej gwarancji dla dzieci; nalega w związku z tym, aby Rada i Komisja uwzględniły apel Parlamentu o pilne zintensyfikowanie wysiłków Unii na rzecz wyeliminowania ubóstwa dzieci w latach 2024–2027 oraz wzywa do wzmocnienia europejskiej gwarancji dla dzieci w ramach WRF na okres po 2027 r.; |
|
5. |
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zgodnie ze stanowiskiem Parlamentu wniosek dotyczący rewizji nie prowadzi do obniżenia wstępnie przydzielonych krajowych pul środków finansowych; podkreśla zasadniczą rolę i wartość dodaną polityki spójności jako podstawowego instrumentu polityki inwestycyjnej i konwergencji Unii; |
|
6. |
przypomina, że w przeciwieństwie do budżetów państw, w których inflacja wpływa na wartość nominalną zarówno dochodów, jak i wydatków, pułapy wydatków WRF są dostosowywane na podstawie deflatora w wysokości 2 % stosowanego do cen z 2018 r., natomiast pułap zasobów własnych dostosowuje się do inflacji; jest głęboko zaniepokojony, że według Komisji inflacja może zmniejszyć realną wartość WRF o 74 mld EUR w okresie siedmiu lat, co będzie miało bezpośredni wpływ na beneficjentów finansowania UE; |
|
7. |
podkreśla w związku z tym jednak, że w wyniku nieoczekiwanie wysokiej inflacji dochody państw członkowskich przeznaczone na wydatki w ramach WRF zmniejszyły się jako odsetek dochodu narodowego brutto (DNB); zwraca ponadto uwagę, że mechanizmy korekty pięciu państw członkowskich będących beneficjentami są powiązane z inflacją i w związku z tym rabaty wzrosły bardziej niż pułapy WRF, zwiększając tym samym obciążenie innych państw członkowskich, które muszą pokryć niedobór; wzywa do natychmiastowego dostosowania rabatów na podstawie deflatora w wysokości 2 %; przypomina ponadto swoje długoletnie stanowisko, zgodnie z którym należy znieść rabaty i inne mechanizmy korekty; |
|
8. |
podkreśla, że oprócz zmniejszenia realnej wartości WRF inflacja spowodowała również znaczny wzrost stóp procentowych, zwiększając koszty finansowania zewnętrznego UE, w szczególności w odniesieniu do spłaty zadłużenia w ramach Instrumentu Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy (EURI), a tym samym jeszcze bardziej ograniczając budżet; |
|
9. |
zaznacza, że nawet biorąc pod uwagę wniosek Komisji dotyczący rewizji WRF, środki na zobowiązania ogółem wyniosłyby tylko 1,03 % DNB, a środki na płatności ogółem wyniosłyby tylko 1,02 % DNB; przypomina, że pierwotnie środki na płatności w obecnych WRF miały zgodnie z planem wynieść 1,10 % DNB; podkreśla, że proponowane przez Komisję zwiększenie środków nie wystarczy na pokrycie wpływu inflacji; |
|
10. |
zwraca uwagę na ocenę Komisji, z której wynika, że proponowana rewizja będzie wymagać zwiększenia pułapu środków na płatności w latach 2026 i 2027; podkreśla, że wiarygodność Unii zależy od zapewnienia odpowiednich środków na płatności w celu pokrycia środków na zobowiązania; podkreśla opóźnienia w realizacji niektórych programów wynikające z ich późnego przyjęcia oraz zakłócenia w realizacji projektów z powodu kryzysu związanego z COVID-19; podkreśla w tym kontekście ryzyko zaległości w płatnościach w późniejszych latach okresu WRF oraz w kolejnych WRF; podkreśla w związku z tym, że aby ograniczyć to ryzyko, należy znieść roczny pułap środków na płatności w odniesieniu do korzystania z jednolitego marginesu; |
|
11. |
potwierdza znaczenie zasad horyzontalnych dotyczących klimatu, różnorodności biologicznej i równości płci, które stanowią podstawę WRF i wszystkich powiązanych polityk UE; przypomina, że cele związane z klimatem i różnorodnością biologiczną, a także obowiązek przestrzegania zasady „nie czyń poważnych szkód” i propagowania równouprawnienia płci określono w porozumieniu międzyinstytucjonalnym i nalega, aby przepisy te stanowiły również podstawę zmienionych WRF; wzywa Komisję do wypełnienia zobowiązania wynikającego z porozumienia międzyinstytucjonalnego do podjęcia konkretnych działań, aby zapewnić osiągnięcie uzgodnionych założeń i celów polityki; |
|
12. |
przypomina, że wydatki w dziale 7 należy ustalić na poziomie gwarantującym skuteczną i wydajną administrację UE, zgodnie z propozycją Komisji; |
|
13. |
ponownie wyraża swoją opinię, że zmienione WRF muszą wejść w życie do 1 stycznia 2024 r. i zapewnić ramy dla budżetu na 2024 r.; podkreśla zatem potrzebę szybkiego przyjęcia zmienionego rozporządzenia; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja odpowiedziała na apel Parlamentu o przyspieszenie przeglądu i rewizji WRF; |
|
14. |
ponownie wysuwa swoje sformułowane wiele lat temu żądanie, aby wszystkie instrumenty budżetowe obejmujące wydatkowanie środków na poziomie Unii zostały w pełni włączone do budżetu, co zapewni przejrzystość, rozliczalność, pełną kontrolę demokratyczną oraz ochronę interesów finansowych Unii; podkreśla, że włączenie takich instrumentów do budżetu UE nie może prowadzić do ograniczenia finansowania innych polityk i programów UE; |
|
15. |
podkreśla, że istnieje wyraźny związek między poszanowaniem praworządności a skutecznym wykonaniem budżetu UE; z zadowoleniem przyjmuje pozytywny wpływ rozporządzenia na ogólny system warunkowości służący ochronie budżetu UE i uważa, że funkcjonuje ono już jako skuteczny środek odstraszający i tym samy zapobiega naruszaniu praworządności; przypomina Komisji o spoczywającym na niej na mocy rozporządzenia obowiązku dopilnowania, aby ostateczni odbiorcy lub beneficjenci funduszy UE nie zostali pozbawiani należnych im środków, w szczególności w przypadku przyjęcia środków w przypadku naruszenia zasad praworządności zgodnie z rozporządzeniem; |
|
16. |
jest gotów aktywnie i konstruktywnie współpracować z Radą i Komisją, aby zapewnić przyjęcie zmienionych ram, z uwzględnieniem całego wniosku Komisji, w odpowiednim czasie i ich wejście w życie 1 stycznia 2024 r.; przypomina, że w PMI instytucje zobowiązują się do dokonania szczegółowych ustaleń dotyczących ich współpracy i dialogu podczas całej procedury prowadzącej do przyjęcia istotnej rewizji WRF; |
Długoterminowe wsparcie dla Ukrainy
|
17. |
przypomina, że od samego początku wojny Unia i jej obywatele odgrywają pierwszoplanową rolę we wspieraniu Ukrainy, okazując solidarność z Ukraińcami w ich walce o obronę demokracji przed autorytaryzmem; podkreśla, że do dziś z budżetu UE zapewniono pomoc finansową wynoszącą ponad 30 mld EUR; ponownie wyraża swój pogląd, że Unia musi być w centrum ciągłych starań na rzecz finansowego wsparcia Ukrainy i pomocy Ukrainie w jej drodze do członkostwa w UE; |
|
18. |
w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji dotyczącą długoterminowego rozwiązania strukturalnego stanowiącego odpowiedź na potrzeby finansowe Ukrainy, wpisanego w budżet UE, które obejmuje wsparcie stabilności makrofinansowej, ramy inwestycyjne i fundusze na krótko- i średnioterminową odbudowę i rekonstrukcję, reformy związane z przystąpieniem do UE oraz na zwiększanie zdolności administracyjnych; uważa, że taki długoterminowy instrument jest jedynym realnym sposobem na zaangażowanie innych darczyńców oraz zapewnienie skutecznych i ukierunkowanych wydatków, które zaspokoją potrzeby Ukrainy i jej mieszkańców; nalega, aby Instrument na rzecz Ukrainy uzgodniono możliwie najszybciej, po przyjęciu zmienionego rozporządzenia w sprawie WRF, zważywszy, że finansowanie w ramach rozporządzenia w sprawie pomocy makrofinansowej + (12) przewidziano tylko na 2023 r.; |
|
19. |
biorąc pod uwagę niepewność związaną z sytuacją w Ukrainie, uważa za rozsądne wprowadzenie w Instrumencie na rzecz Ukrainy pewnego stopnia elastyczności; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zgodnie z wnioskiem Komisji Rezerwa na rzecz Ukrainy ma zostać uruchomiona przez władzę budżetową w ramach corocznej procedury budżetowej, i jest zdecydowany zapewnić, aby Parlament, jako jeden z organów władzy budżetowej, odgrywał pełną rolę w tym procesie; zwraca się do Komisji o terminowe przekazywanie wszelkich niezbędnych informacji umożliwiających władzy budżetowej wypełnienie jej obowiązków; |
|
20. |
podkreśla potrzebę ochrony praworządności i interesów finansowych Unii oraz zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji, konfliktom interesów i nieprawidłowościom w wykorzystywaniu środków unijnych w Ukrainie oraz wykrywania i eliminowania tych zjawisk, co powinno odbywać się zgodnie z zasadami przejrzystości i odpowiedzialności; uważa, że należy przewidzieć rygorystyczne przepisy i zabezpieczenia dotyczące Instrumentu na rzecz Ukrainy, które pozwolą osiągnąć te cele; |
Migracja i wyzwania zewnętrzne
|
21. |
ubolewa nad faktem, że nawet przed wojną napastniczą Rosji przeciwko Ukrainie środki dostępne w dziale 6 były zdecydowanie niewystarczające oraz że w WRF nie uwzględniono dalszego finansowania potrzeb uchodźców z Syrii, Iraku i innych krajów, przez co nie pozostawiono niemal żadnych możliwości sprostania dodatkowym wyzwaniom; |
|
22. |
podkreśla, że szczególnie w następstwie wojny napastniczej Rosji przeciwko Ukrainie sytuacja międzynarodowa gwałtownie się pogorszyła w wyniku kryzysu żywnościowego, energetycznego, klimatycznego i gospodarczego, który drastycznie zwiększył presję w dziale 6; zauważa, że oprócz wielokrotnego korzystania z instrumentu elastyczności rezerwa Instrumentu Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej – „Globalny wymiar Europy” została bardzo szybko uszczuplona i była wykorzystywana w sposób wykraczający poza główny cel, jakim jest reagowanie na pojawiające się wyzwania i priorytety, podczas gdy budżet na pomoc humanitarną w znacznej mierze zależał od uruchomienia mocno nadwyrężonej rezerwy na rzecz solidarności i pomocy nadzwyczajnej (SEAR), której zakres wykracza poza pomoc humanitarną; |
|
23. |
w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zawartą we wniosku Komisji propozycję zwiększenia pułapu w ramach działu 6 zgodnie z apelem Parlamentu, choć ubolewa nad faktem, że dodatkowe zasoby nie pokrywają w pełni rzeczywistych potrzeb ani nie uwzględniają nieprzewidzianych wydarzeń; podkreśla, że zasadnicze znaczenie dla uzupełnienia rezerwy ISWMR – „Globalny wymiar Europy”, a tym samym stworzenia zdolności do reagowania na kryzysy i pojawiające się potrzeby ma dalsze zwiększenie środków o 1 mld EUR w cenach bieżących ponad kwoty zaproponowane we wniosku Komisji; podkreśla, że zwiększenie to zapewniłoby dalszą pomoc humanitarną dla Ukrainy, oprócz wsparcia w ramach Instrumentu, a także dla krajów sąsiadujących, takich jak Mołdawia, która jest poważnie dotknięta wojną w Ukrainie, oraz na całym świecie; zaznacza, że należy zachowywać równowagę wewnętrzną i przestrzegać podziału środków między linie budżetowe zgodnie z rozporządzeniem ustanawiającym ISWMR – „Globalny wymiar Europy”; wzywa Komisję do zapewnienia przestrzegania przez państwa trzecie rygorystycznych standardów praw człowieka na wszystkich etapach wdrażania polityki zewnętrznej Unii, w tym w odniesieniu do migracji; |
|
24. |
podkreśla, że wojna napastnicza Rosji przeciwko Ukrainie, a także rosnący problem głodu i ubóstwa na świecie, rozprzestrzenianie się konfliktów zbrojnych oraz coraz bardziej nasilone i coraz częstsze klęski żywiołowe zmuszają miliony ludzi do opuszczenia ich domów i szukania schronienia w UE; akcentuje potrzebę dalszego wspierania przez Unię przyjmujących państw członkowskich w zakresie przyjmowania, osiedlania i integracji uchodźców; |
|
25. |
zwraca uwagę, że skuteczne i sprawiedliwe zarządzanie granicami zewnętrznymi UE i ich ochrona, zapewnienie bezpieczeństwa Unii, jak również sprawne i efektywne wdrażanie unijnej polityki migracyjnej i azylowej to kluczowe priorytety, które mają zasadnicze znaczenie dla zachowania swobodnego przepływu osób w Unii i prawidłowego funkcjonowania strefy Schengen; podkreśla potrzebę wdrożenia polityki migracyjnej i azylowej opartej na solidarności, współodpowiedzialności i poszanowaniu praw człowieka, zapewniającej pewność, jasność i godne warunki osobom przybywającym do UE zgodnie z wartościami i zobowiązaniami międzynarodowymi Unii; |
|
26. |
odnotowuje ocenę Komisji, zgodnie z którą wdrożenie nowego paktu o migracji i azylu będzie wymagało dodatkowych 2 mld EUR w latach 2025–2027 w ramach działu 4 (migracja i zarządzanie granicami); uważa, że dodatkowe zapotrzebowanie na Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, Instrument na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz oraz agencje zdecentralizowane w dziale 4 wymaga dalszego zwiększenia środków o 1 mld EUR w cenach bieżących ponad kwoty zaproponowane we wniosku Komisji oraz że dodatkowe zasoby powinny być dostępne od 2024 r.; |
|
27. |
przypomina, że dokładny podział dodatkowych środków między programy i linie budżetowe w ramach działów 4 i 6 ma zostać określony przez władzę budżetową w corocznej procedurze budżetowej; |
Platforma na rzecz technologii strategicznych dla Europy (STEP)
|
28. |
potwierdza potrzebę zapewnienia otwartej strategicznej autonomii Unii, zmniejszenia zależności od państw spoza UE i pobudzenia inwestycji w Unii w kluczowych sektorach strategicznych, w tym m.in. w sektorach zdrowia, surowców i przestrzeni kosmicznej, a jednocześnie przyspieszenia transformacji ekologicznej i cyfrowej; ubolewa, że Komisja nie wywiązała się ze swojego zobowiązania w ramach programu prac na 2023 r. dotyczącego „utworzenia nowego Europejskiego Funduszu Suwerenności”; wierzy, że strategia przemysłowa Unii powinna zapewniać prawidłowe funkcjonowanie jednolitego rynku, zapobiegać zakłóceniom na rynku, tworzyć równe warunki działania w UE i poza nią oraz zapewniać ludziom niezbędne umiejętności; |
|
29. |
przyznaje, że pomimo swojego ograniczonego rozmiaru i zakresu wniosek dotyczący STEP może przynieść szybko rezultaty dzięki wykorzystaniu istniejących struktur programowych i dążeniu do tworzenia synergii; uważa, że wniosek dotyczący STEP powinien posłużyć za poletko doświadczalne przed pełnym wdrożeniem Funduszu Suwerenności w kolejnym okresie WRF; |
|
30. |
zauważa, że wniosek dotyczący STEP łączy zmianę priorytetów funduszy w ramach istniejących programów, w tym funduszy polityki spójności, z ukierunkowanym zwiększeniem środków na poszczególne programy w ramach działów 1 (jednolity rynek, innowacje i gospodarka cyfrowa), 3 (zasoby naturalne i środowisko) i 5 (bezpieczeństwo i obrona); |
|
31. |
podkreśla, że aby zrealizować strategiczne cele STEP, wzmocnić i ukształtować politykę przemysłową Unii, zwiększyć wsparcie dla sektora obrony, który ma większe znaczenie niż kiedykolwiek wcześniej dla ochrony suwerenności i integralności państw członkowskich UE w dramatycznie zmienionej i znacznie trudniejszej sytuacji w zakresie polityki obronnej, a także aby budować otwartą strategiczną autonomię Unii przy jednoczesnym zapewnieniu równych warunków działania na jednolitym rynku, należy zwiększyć finansowanie STEP o dalsze 2 mld EUR w cenach bieżących stosunku do wniosku Komisji w dziale 1 oraz o 1 mld EUR w cenach bieżących w stosunku do wniosku Komisji w dziale 5; |
|
32. |
podkreśla, że od 2021 r. dokonano znacznych przesunięć między działami, co naraża programy na ogromną presję i grozi im zakłóceniem; przypomina swoje utrwalone od dawna stanowisko, zgodnie z którym nowe priorytety muszą być finansowane z nowych środków, a nie poprzez powtarzające się przesunięcia, i w związku z tym podkreśla potrzebę dodatkowych nowych środków w celu zapewnienia skutecznej realizacji innych programów w ramach działu 1; |
|
33. |
powtarza swój pogląd, że umorzone środki powinny być ponownie udostępniane w budżecie i uruchamiane przez władzę budżetową w ramach corocznej procedury budżetowej, oraz przypomina swoje stanowisko dotyczące przeglądu rozporządzenia finansowego w tym zakresie; z zadowoleniem przyjmuje zatem fakt, że we wniosku dotyczącym STEP zakłada się ponowne wykorzystanie 1,2 mld EUR umorzonych środków na badania naukowe zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia finansowego oraz że Komisja w ten sposób pośrednio uznaje niedokładność swoich szacunków dotyczących umorzeń środków na badania naukowe stanowiących podstawę porozumienia w sprawie WRF z 2020 r.; |
|
34. |
przypomina, że od dawna domaga się włączenia do budżetu wszystkich instrumentów finansowania UE, z pełnym poszanowaniem zasady jedności budżetowej; w związku z tym uważa, że proponowany przydział środków na fundusz innowacyjny w ramach działu 3 oznacza istotny postęp w kierunku jego pełnego ujęcia w budżecie; |
Koszty finansowania zewnętrznego w ramach Instrumentu Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy (EURI)
|
35. |
jest zaniepokojony tym, że kwota zaprogramowana w WRF na spłatę kosztów finansowania zewnętrznego związanych z EURI jest znacznie poniżej wymagań, a Komisja szacuje, że niedobór wyniesie od 17 do 27 mld EUR w okresie WRF; podkreśla, że już w projekcie budżetu oczekuje się, iż w 2024 r. zwiększone koszty EURI pochłoną wszystkie zasoby w ramach instrumentu elastyczności i około jednej trzeciej zasobów w ramach modułu a) jednolitego marginesu; |
|
36. |
zwraca uwagę, że gwałtownie rosnące stopy procentowe od czasu wojny napastniczej Rosji przeciwko Ukrainie obnażyły nieodłączne wady strukturalne w strukturze spłaty zadłużenia przewidzianej w budżecie UE; przypomina, że koszty odsetek i spłata zadłużenia zależą od rozwoju sytuacji na rynku, nie są wydatkami uznaniowymi i w związku z tym nie mogą podlegać limitowi wydatków w ramach pułapu WRF bez stwarzania bezpośredniego zagrożenia dla programów inwestycyjnych i ich beneficjentów oraz zdolności budżetu do reagowania na pojawiające się potrzeby; |
|
37. |
przypomina, że Parlament nieustannie wzywał do wypracowania rozwiązania tego problemu i nalegał, by koszty spłaty EURI zostały przeniesione poza pułapy WRF; |
|
38. |
z zadowoleniem przyjmuje utworzenie instrumentu EURI jako instrumentu szczególnego poza pułapami WRF, który będzie uruchamiany w razie potrzeby w zależności od rzeczywistych potrzeb w zakresie spłaty; nalega jednak, aby instrument ten obejmował wszystkie koszty spłaty EURI, nie tylko te powyżej zaprogramowanej kwoty w ramach działu 2b (odporność i wartości); podkreśla, że tak zaprojektowany instrument EURI powinien stanowić model zarządzania wszystkimi kosztami spłaty EURI w kolejnych WRF; |
|
39. |
kładzie nacisk na konieczność terminowego przekazywania władzy budżetowej przez Komisję szczegółowych informacji na temat obliczeń stanowiących podstawę prognoz dotyczących kosztów finansowania zewnętrznego w ramach EURI, w tym przyjętych założeń i parametrów, w celu umożliwienia odpowiedzialnego zarządzania kosztami spłaty; |
|
40. |
zwraca uwagę na potrzebę większego zróżnicowania i zwiększenia odporności źródeł dochodów dla budżetu UE, aby zapewnić solidne i zrównoważone finansowanie wzmocnionych i rozszerzonych WRF; wzywa zatem Radę do szybkiego zatwierdzenia istniejących wniosków w sprawie nowych zasobów własnych i podkreśla, że konieczne są postępy w zakresie nowych zasobów własnych wykraczające poza te wnioski; |
Zwiększenie zdolności budżetu do reagowania na kryzysy i pojawiające się potrzeby
|
41. |
zwraca uwagę, że proponowany model zarządzania kosztami spłaty EURI skutkowałby przywróceniem przestrzeni budżetowej w instrumencie elastyczności i jednolitym marginesie od 2024 r. do 2027 r., zgodnie z pierwotnym programowaniem finansowym WRF; |
|
42. |
podkreśla jednak, że WRF są bardzo mało elastyczne, a instrument elastyczności i nieprzydzielone marginesy wynoszą zaledwie 1,05 % pułapu zobowiązań; podkreśla, że obecne WRF w dużym stopniu opierają się na tej ograniczonej elastyczności i niestety uciekają się do zmiany ukierunkowania polityki spójności, która nie jest narzędziem reagowania kryzysowego, ale po którą wielokrotnie sięgano w celu uzupełnienia braków w elastyczności budżetowej lub mechanizmach reagowania kryzysowego w WRF ze szkodą dla jej długoterminowych celów politycznych; |
|
43. |
zwraca ponadto uwagę na zwiększone od początku WRF potrzeby w zakresie pomocy humanitarnej i pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych w Unii i poza nią oraz wsparcia w związku z klęskami żywiołowymi, które stają się coraz częstsze i intensywniejsze, w szczególności tymi spowodowanymi zmianą klimatu, i uważa, że potrzeby te prawdopodobnie wzrosną; podkreśla, że roczny przydział na SEAR został wyczerpany w 2021 i 2022 r., a zgodnie z oczekiwaniami w 2023 r. zostanie w pełni wykorzystany; ubolewa, że beneficjenci pomocy w ramach Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w niektórych przypadkach otrzymali mniej niż 50 % pomocy, którą normalnie by otrzymali, i musieli długo czekać na wypłatę ze względu na ograniczenia SEAR; |
|
44. |
w związku z tym uważa, że przedstawiona we wniosku Komisji propozycja zwiększenia środków na instrument elastyczności i SEAR jest krokiem we właściwym kierunku; podkreśla jednak, że budżet UE musi być wyposażony w niezbędną elastyczność i przestrzeń budżetową, aby móc reagować na kryzysy i dostosowywać się do pojawiających się i rosnących potrzeb; |
|
45. |
przypomina o swoich żądaniach dotyczących zwiększenia środków w ramach instrumentu elastyczności i SEAR oraz dodatkowego stałego instrumentu szczególnego poza pułapami WRF, tak aby budżet UE mógł lepiej się dostosowywać i szybko reagować na kryzysy oraz ich skutki społeczne i gospodarcze; rozumie, że w przypadku braku takiego instrumentu Unii wciąż trudno będzie zapewnić gotowość na nieprzewidziane zdarzenia, zwłaszcza że obecnie 99,6 % budżetu Unii zostało już wstępnie przydzielone; jest gotów do podjęcia działań w celu wypracowania pragmatycznych rozwiązań w perspektywie krótkoterminowej, przy jednoczesnym poszukiwaniu bardziej strukturalnego, usprawnionego rozwiązania, które można by wprowadzić w kolejnych WRF; |
|
46. |
podkreśla, że wykazano już, iż elastyczność budżetowa umożliwia ukierunkowanie zasobów tam, gdzie są one potrzebne, a Unia może reagować na nieprzewidziane zdarzenia i dostosowywać swoje priorytety w zakresie wydatków w zależności od zmieniających się potrzeb politycznych, gospodarczych lub społecznych; nalega zatem, aby zwiększyć środki na instrument elastyczności o 3 mld EUR w cenach bieżących ponad kwoty zaproponowane we wniosku Komisji na ten okres WRF; uważa ponadto, że niewykorzystane kwoty w ramach Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji powinny zostać ponownie udostępnione w ramach instrumentu elastyczności, aby jeszcze bardziej zwiększyć elastyczność budżetu; |
|
47. |
zwraca uwagę, że żądania dotyczące SEAR prawdopodobnie się nie zmniejszą; w związku z tym uważa, że zwiększenie środków na SEAR ma zasadnicze znaczenie dla umożliwienia Unii podejmowania działań w sytuacjach nadzwyczajnych spowodowanych poważnymi klęskami żywiołowymi lub kryzysami w dziedzinie zdrowia publicznego w państwach członkowskich i państwach ubiegających się o członkostwo, a także dla wspierania państw spoza UE dotkniętych konfliktami, kryzysami uchodźczymi lub klęskami żywiołowymi; nalega zatem, aby zwiększyć SEAR o 2 mld EUR w cenach bieżących ponad kwoty zaproponowane we wniosku Komisji na ten okres WRF; ubolewa nad decyzją o połączeniu rezerwy na pomoc nadzwyczajną (EAR) i Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (FSUE) w obecnych WRF, co doprowadziło do poważnych niedociągnięć we wdrażaniu, i przypomina swoje stanowisko, zgodnie z którym SEAR powinien zostać ponownie podzielony na dwa komponenty – EAR i FSUE; |
Zalecenia i zmiany
48. zwraca się do Rady i Komisji o uwzględnienie poniższych zaleceń i zmian:
|
(i) |
zwiększenie pułapu w ramach działu 1 o 2 mld EUR w cenach bieżących ponad kwoty zaproponowane we wniosku Komisji; |
|
(ii) |
zwiększenie pułapu w ramach działu 4 o 1 mld EUR w cenach bieżących ponad kwoty zaproponowane we wniosku Komisji i zastosowanie zwiększenia w przypadku tego działu od 2024 r.; |
|
(iii) |
zwiększenie pułapu w ramach działu 5 o 1 mld EUR w cenach bieżących ponad kwoty zaproponowane we wniosku Komisji; |
|
(iv) |
zwiększenie pułapu w ramach działu 6 o 1 mld EUR w cenach bieżących ponad kwoty zaproponowane we wniosku Komisji; |
|
(v) |
zwiększenie instrumentu elastyczności o 3 mld EUR w cenach bieżących w stosunku do wniosku Komisji oraz ponowne udostępnienie w ramach instrumentu elastyczności niewykorzystanych kwot w ramach Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji; |
|
(vi) |
zwiększenie rezerwy na rzecz solidarności i pomocy nadzwyczajnej o 2 mld EUR w cenach bieżących ponad kwoty zaproponowane we wniosku Komisji; |
|
(vii) |
wprowadzenie przepisu, zgodnie z którym instrument EURI, ustanowiony jako instrument szczególny poza pułapami WRF, służy pokryciu wszystkich kosztów spłaty EURI; |
|
(viii) |
zlikwidowanie rocznego pułapu środków na płatności w odniesieniu do korzystania z jednolitego marginesu; |
|
(ix) |
we wniosku dotyczącym rozporządzenia Rady należy wprowadzić następujące zmiany: Zmiana 1 Wniosek dotyczący rozporządzenia Motyw 4
Zmiana 2 Wniosek dotyczący rozporządzenia Motyw 11
Zmiana 3 Wniosek dotyczący rozporządzenia Motyw 12
Zmiana 4 Wniosek dotyczący rozporządzenia Motyw 12 a (nowy)
Zmiana 5 Wniosek dotyczący rozporządzenia Artykuł 1 – punkt 2
Zmiana 6 Wniosek dotyczący rozporządzenia Artykuł 1 – punkt 3
Zmiana 7 Wniosek dotyczący rozporządzenia Artykuł 1 – punkt 3 a (nowy)
Zmiana 8 Wniosek dotyczący rozporządzenia Artykuł 1 – punkt 4
Zmiana 9 Wniosek dotyczący rozporządzenia Artykuł 1 – punkt 5
„ ZAŁĄCZNIK I WIELOLETNIE RAMY FINANSOWE (UE-27)
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
o
o o
|
49. |
zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
(1) Dz.U. L 325 z 20.12.2022, s. 11.
(2) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 11.
(3) Dz.U. C 444 I z 22.12.2020, s. 4.
(4) Dz.U. C 445 z 29.10.2021, s. 240.
(5) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 28.
(6) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 1.
(7) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 23.
(8) Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.
(9) Teksty przyjęte, P9_TA(2023)0194.
(10) Dz.U. C 177 z 17.5.2023, s. 115.
(11) [Należy dodać odniesienie: przyjęcie na posiedzeniu plenarnym w dniach 20–21 września]
(12) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2463 z dnia 14 grudnia 2022 r. ustanawiające instrument wsparcia dla Ukrainy na 2023 r. (pomoc makrofinansowa +) (Dz.U. L 322 z 16.12.2022, s. 1).
ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2024/1195/oj
ISSN 1977-1002 (electronic edition)