<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑388/14</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62014CC0388</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:533">EU:C:2015:533</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>15</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>15</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>OPINIA M. WATHELETA – SPRAWA C‑388/14</P><P>TIMAC AGRO DEUTSCHLAND</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Melchiora Watheleta</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20150903">3 września 2015 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: francuski.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑388/14</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Timac Agro Deutschland GmbH</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">przeciwko</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Finanzamt Sankt Augustin</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln (Niemcy)]</HT></P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Swoboda przedsiębiorczości</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 49 TFUE</KEYWORD><KEYWORD>Odliczenie od zysku spółki strat poniesionych przez jej oddział mający siedzibę w innym państwie członkowskim</KEYWORD><KEYWORD>Przepisy podatkowe państwa członkowskiego przewidujące doliczenie tych strat w przypadku zbycia tego zakładu</KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 49 TFUE. Odnosi się on konkretnie do wielokrotnie już rozstrzyganego przez Trybunał od czasu wydania wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) zagadnienia odliczenia przez przedsiębiorstwo mające siedzibę w jednym państwie członkowskim strat stałego zakładu, który to przedsiębiorstwo posiada w innym państwie członkowskim.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>I –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>A –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Artykuł 49 TFUE zapewnia swobodę przedsiębiorczości obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej. Zgodnie z tym artykułem:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>Ograniczenia swobody przedsiębiorczości obywateli jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego są zakazane […]. Zakaz ten obejmuje również ograniczenia w tworzeniu agencji, oddziałów lub filii przez obywateli danego państwa członkowskiego, ustanowionych na terytorium innego państwa członkowskiego.</ALINEA><ALINEA>Z zastrzeżeniem postanowień rozdziału dotyczącego kapitału swoboda przedsiębiorczości obejmuje podejmowanie i wykonywanie działalności prowadzonej na własny rachunek, jak również zakładanie i zarządzanie przedsiębiorstwami, a zwłaszcza spółkami w rozumieniu artykułu 54 akapit drugi, na warunkach określonych przez ustawodawstwo państwa przyjmującego dla własnych obywateli<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>B –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Prawo niemieckie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Paragraf 2a ust. 3 zdania od pierwszego do czwartego Einkommensteuergesetz (niemieckiej ustawy o podatku dochodowym, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>EStG<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>), w wersji mającej zastosowanie w latach podatkowych 1997 i 1998, przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="002A.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>[1.]</NO.PARAG><ALINEA>Jeśli zyski z działalności przemysłowej lub handlowej zakładu położonego w państwie obcym są zwolnione z podatku dochodowego na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, strata związana z tymi zyskami zgodnie z krajowym prawem podatkowym powinna zostać, na wniosek podatnika, uwzględniona jako odliczenie przy obliczaniu całkowitej kwoty zysków, w zakresie, w jakim podatnik mógłby ją skompensować lub odliczyć, gdyby zyski nie były zwolnione z podatku dochodowego, oraz w zakresie, w jakim jest ona wyższa od dodatnich zysków z działalności przemysłowej lub handlowej innych zakładów położonych w tym samym państwie obcym, zwolnionych na mocy tej umowy. [2.] W zakresie, w jakim strata nie została w ten sposób skompensowana, odliczenie strat jest dopuszczalne, jeżeli spełnione są przesłanki z art. 10d. [3.] Jeżeli w następnym roku podatkowym całkowite zyski z działalności przemysłowej lub handlowej stałych zakładów położonych w tym państwie obcym zwolnione z podatku dochodowego zgodnie z umową są dodatnie, strata odliczona na podstawie zdań pierwszego i drugiego musi zostać ponownie wliczona do całkowitej kwoty zysków obliczanej dla tego roku podatkowego. [4.] Zdanie trzecie nie ma zastosowania, jeżeli podatnik wykaże, że przepisy państwa obcego, które mają do niego zastosowanie, w sposób ogólny nie pozwalają mu na domaganie się przeniesienia odliczenia strat na rok inny niż ten, w którym straty zostały poniesione<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Paragraf 52 ust. 3 zdania trzecie i piąte EStG, w brzmieniu mającym zastosowanie w 2005 r., stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Paragraf 2a ust. 3 zdania trzecie, piąte i szóste, w wersji opublikowanej w dniu <DATE ISO="19970416">16 kwietnia 1997 r.</DATE> (BGBlI s. 821), znajduje nadal zastosowanie w odniesieniu do lat podatkowych 1999–2008, w zakresie, w jakim występuje wynik dodatni w rozumieniu § 2a ust. 3 zdanie trzecie, lub w zakresie, w jakim stały zakład położony w państwie obcym w rozumieniu § 2a ust. 4, w wersji według zdania piątego, zostaje przekształcony w spółkę kapitałową, zbyty lub zamknięty […]. Paragraf 2a ust. 4 ma zastosowanie do lat podatkowych 1999–2008 w wersji następującej:</P><P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>4.</NO.P><TXT>Jeśli stały zakład położony w państwie obcym zostaje</TXT></NP></ITEM></LIST><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>przekształcony w spółkę kapitałową, lub</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>zbyty odpłatnie lub nieodpłatnie, lub</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>zamknięty […], strata odliczona na podstawie ust. 3 zdania pierwsze i drugie zostanie doliczona do całkowitej kwoty zysków w roku podatkowym, w którym nastąpiło przekształcenie, zbycie lub zamknięcie, z zastosowaniem w sposób analogiczny ust. 3 zdanie trzecie w zakresie, w jakim owa strata nie została doliczona na podstawie ust. 3 zdanie trzecie lub nie powinna zostać doliczona<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00AB" ID="QE0005"/><QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>C –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Artykuł 4 ust. 1 umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w dziedzinie podatku dochodowego i majątkowego oraz podatku od działalności gospodarczej i nieruchomości, zawartej pomiędzy Republiką Federalną Niemiec i Republiką Austrii w dniu <DATE ISO="19541004">4 października 1954 r.</DATE> (BGBl. 1955 II, s. 749), zmienionej umową z dnia <DATE ISO="19920708">8 lipca 1992 r.</DATE> (BGBl. 1994 II, s. 122), przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>[j]eżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw osiąga przychód jako osoba prowadząca lub współprowadząca przedsiębiorstwo przemysłowe lub handlowe, którego działalność rozciąga się na terytorium innego umawiającego się państwa, prawo do opodatkowania tych przychodów tylko wtedy należeć będzie do kompetencji tego innego państwa, gdy przychody te pochodzą ze stałego zakładu położonego na jego terytorium<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Artykuł 7 ust. 1 umowy zawartej pomiędzy Republiką Federalną Niemiec a Republiką Austrii o unikaniu podwójnego opodatkowania w dziedzinie podatku dochodowego i majątkowego z dnia <DATE ISO="20000824">24 sierpnia 2000 r.</DATE> (BGBl.2000 II, s. 734, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>umową niemiecko-austriacką<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>) stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Zyski przedsiębiorstwa jednego umawiającego się państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, chyba że przedsiębiorstwo to prowadzi działalność w drugim umawiającym się państwie za pośrednictwem stałego zakładu położonego w tym państwie. Jeśli przedsiębiorstwo prowadzi taką działalność, to zyski takiego zakładu są opodatkowane w drugim państwie, ale tylko w takim zakresie, w jakim można je przypisać temu stałemu zakładowi<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Artykuł 23 ust. 1 zdanie pierwsze umowy niemiecko-austriackiej brzmi następująco:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Kwotę podatku od osób będących rezydentami Republiki Federalnej Niemiec ustala się następująco:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>z zastrzeżeniem przepisów lit. b) poniżej z podstawy opodatkowania podatkiem niemieckim są wyłączone zyski pochodzące z Republiki Austrii i składniki majątku znajdujące się w Republice Austrii, które zgodnie z niniejszą umową są opodatkowane w Republice Austrii<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Artykuł 23 ust. 1 lit. b) nie ma znaczenia przy rozpatrywaniu pytań prejudycjalnych przedstawionych przez sąd odsyłający. Sąd ten nie wspomina o nim zresztą w swoim postanowieniu; nie czynią tego również strony, które złożyły uwagi na piśmie.</P></NOTE>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Okoliczności faktyczne w postępowaniu głównym</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Timac Agro Deutschland (zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>Timac Agro<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>) jest spółką kapitałową prawa niemieckiego. Należy ona do grupy francuskiej. Od 1997 r. spółka ta posiadała stały zakład w Austrii. W dniu <DATE ISO="20050831">31 sierpnia 2005 r.</DATE> stały zakład austriacki został zbyty odpłatnie spółce mającej siedzibę w Austrii, należącej do tej samej grupy spółek co Timac Agro. Umowa zbycia dotyczyła w szczególności ruchomości i nieruchomości. Klienci zostali zbyci za 1 EUR, ponieważ byli oni już klientami spółki siostrzanej będącej nabywcą.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Kwestia rozliczenia strat owego stałego zakładu niebędącego rezydentem pojawiła się, ponieważ w latach 1997–2005 wspomniany austriacki stały zakład ponosił straty we wszystkich latach, z wyjątkiem lat 2000 i 2005, a straty te zostały odliczone w Niemczech przez Timac Agro.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>W wyniku kontroli podatkowej podstawy opodatkowania Timac Agro zostały skorygowane w odniesieniu do lat 1997–2004. Po pierwsze, straty austriackiego stałego zakładu, początkowo odliczone od zysków Timac Agro w latach 1997 i 1998 r., zostały doliczone do jej zysku podlegającego opodatkowaniu w roku 2005. Po drugie, odmówiono uwzględnienia strat tego samego zakładu w podstawie opodatkowania Timac Agro w latach 1999–2004.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Timac Agro zakwestionowała tę korektę i wniosła skargę do Finanzgericht Köln. W uzasadnieniu skargi podnosi ona, że zarówno doliczenie strat poniesionych przez jej austriacki stały zakład w latach 1997 i 1998, jak i brak możliwości odliczenia strat tego zakładu w latach 1999–2004 są niezgodne ze swobodą przedsiębiorczości.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o rozpatrywane doliczenie, sąd odsyłający uważa, że Trybunał nie rozstrzygnął jeszcze kwestii zgodności z prawem unijnym doliczenia strat w następstwie zbycia stałego zakładu niebędącego rezydentem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Sąd ten wskazuje, że chociaż okoliczności faktyczne leżące u podstaw wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑157/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:588">EU:C:2008:588</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) są oczywiście w części porównywalne do okoliczności faktycznych sprawy w postępowaniu głównym, to jednak w tym wyroku rozpatrywana była kwestia doliczenia strat stałego zakładu niebędącego rezydentem do wysokości jego zysków. Natomiast w sprawie w postępowaniu głównym doliczenie strat wynikało ze zbycia stałego zakładu niebędącego rezydentem, bez związku z ewentualnymi zyskami tego zakładu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>W konsekwencji na wypadek, gdyby Trybunał orzekł, że zasady ustalone w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑157/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:588">EU:C:2008:588</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) powinny również mieć zastosowanie w niniejszym przypadku, sąd odsyłający zastanawia się, czy zasady dotyczące strat ostatecznych określone przez Trybunał w pkt <REF.DOC.ECR><REF.NP.ECR REF="NP0055">55</REF.NP.ECR> i <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR> wyroku <NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>wyjątkiem Marks &amp; Spencer<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>W tym wyroku (pkt 55 i 56), Trybunał uznał w istocie, że środek ograniczający w dziedzinie odliczania strat zagranicznych spółek zależnych może być nieproporcjonalny, w sytuacji gdy spółka zależna niebędąca rezydentem wyczerpała istniejące w państwie jej siedziby możliwości uwzględnienia strat, czego wykazanie należy do spółki dominującej.</P></NOTE> mają zastosowanie do strat z lat 1997 i 1998, które, ponieważ zostały doliczone, nie są już uwzględniane w Niemczech.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>W odniesieniu do odmowy uwzględnienia strat austriackiego stałego zakładu za lata 1999–2004 sąd odsyłający wskazuje, że zgodnie z postanowieniami umowy niemiecko-austriackiej Republika Austrii miała wyłączne uprawnienie do opodatkowania dochodów owego austriackiego stałego zakładu. System ustanowiony na mocy tej umowy, zmierzający do unikania podwójnego opodatkowania, obejmuje zatem nie wyłącznie dochody, ale również straty. Skarga Timac Agro może zatem zostać uwzględniona, jedynie jeśli wspomniana umowa narusza swobodę przedsiębiorczości.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Sąd ten zastanawia się również, czy w odniesieniu do tego okresu należy uwzględnić straty ostateczne w rozumieniu wyjątku Marks &amp; Spencer. Podkreśla on, że nie zdołał dotychczas ustalić kryteriów określających sytuacje, w których znajduje zastosowanie wyjątek Marks &amp; Spencer.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>W tym właśnie kontekście Finanzgericht Köln postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym i postępowanie przed Trybunałem</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Postanowieniem z dnia <DATE ISO="20140219">19 lutego 2014 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20140814">14 sierpnia 2014 r.</DATE>, Finanzgericht Köln postanowił skierować do Trybunału na podstawie art. 267 TFUE następujące pytania prejudycjalne:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>1) Czy art. 49 TFUE […] należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu takiemu jak § 52 ust. 3 EStG, w zakresie, w jakim przyczyną doliczenia kwoty strat poniesionych przez zakład [niebędący rezydentem], uwzględnionych wcześniej w celu pomniejszenia podstawy opodatkowania [spółki dominującej będącej rezydentem], jest zbycie tego zakładu innej spółce kapitałowej należącej do tego samej grupy spółek co zbywca, nie zaś uzyskanie zysków?</ALINEA><?PAGE NO="5"?><ALINEA>2) Czy art. 49 TFUE […] należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu takiemu jak art. 23 ust. 1 lit. a) [umowy niemiecko‑austriackiej], stanowiącemu, że z podstawy opodatkowania podatkiem niemieckim wyłączane są dochody pochodzące z Austrii podlegające opodatkowaniu w Austrii, jeżeli straty niemieckiej spółki kapitałowej związane z działalnością jej stałego zakładu w Austrii nie mogą już zostać uwzględnione w Austrii z tego względu, że zakład ten został zbyty austriackiej spółce kapitałowej należącej do tej samej grupy spółek co niemiecka spółka kapitałowa?<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Finanzamt Sankt Augustin, rządy niemiecki, francuski, austriacki i Zjednoczonego Królestwa oraz Komisja Europejska złożyli uwagi na piśmie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Wszyscy uczestnicy, którzy złożyli uwagi na piśmie, z wyjątkiem Komisji, która przedstawiła bardziej zróżnicowaną odpowiedź, i Zjednoczonego Królestwa, które nie odniosło się w swoich uwagach na piśmie do pierwszego pytania, proponują odpowiedzieć przecząco na pytania prejudycjalne<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Co do zasady Komisja uważa, że w przypadku zbycia stałego zakładu niebędącego rezydentem doliczenie uprzednio dopuszczonych strat może być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego związanymi ze zrównoważonym rozdziałem kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi oraz zapobieganiem unikaniu opodatkowania. Jednakże Komisja uważa, iż taki środek jest proporcjonalny jedynie w przypadku, gdy doliczenie ograniczone jest do kwoty zysków osiągniętych przez ten zakład, włączając w to zyski <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>ukryte<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/> w cenie sprzedaży w chwili zbycia. Jeżeli istnieją wątpliwości co do wartości transakcji, prawo Unii nie uniemożliwia państwu siedziby spółki dominującej weryfikowania, czy cena sprzedaży jest zgodna z kryterium pełnej konkurencji.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Wszyscy ci uczestnicy wypowiedzieli się ponadto w trakcie rozprawy, która odbyła się w dniu <DATE ISO="20150701">1 lipca 2015 r.</DATE></TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Analiza</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>A –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie wstępnego wymogu porównywalności sytuacji</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Opodatkowanie bezpośrednie a prawo Unii</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>O ile podatki bezpośrednie należą do kompetencji państw członkowskich, o tyle jednak państwa te muszą wykonywać ją z poszanowaniem prawa Unii<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Zobacz między innymi wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Schumacker,</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑279/93</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1995:31">EU:C:1995:31</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑374/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:773">EU:C:2006:773</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Oy AA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑231/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:439">EU:C:2007:439</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>FIM Santander Top 25 Euro Fi, od</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑338/11 do C‑347/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:286">EU:C:2012:286</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Blanco i Fabretti</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑344/13 i C‑367/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2311">EU:C:2014:2311</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, a w szczególności postanowień traktatu dotyczących swobód przepływu, przy czym w centrum niniejszej sprawy znajduje się swoboda przedsiębiorczości ustanowiona w art. 49 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału wynika, że ograniczenie tej swobody ma miejsce w przypadku, gdy na mocy ustawodawstwa państwa członkowskiego spółka będąca rezydentem tego państwa członkowskiego posiadająca stały zakład w innym państwie członkowskim jest traktowana pod względem podatkowym w sposób różniący się na niekorzyść od traktowania spółki będącej rezydentem posiadającej stały zakład w państwie członkowskim swojej siedziby<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Zobacz podobnie wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>W związku z tym przepis pozwalający na uwzględnienie strat stałego zakładu do celów określenia zysków i obliczenia podlegającego opodatkowaniu dochodu spółki, od której zakład ten jest zależny, ustanawia korzyść podatkową<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Zobacz podobnie wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Lidl Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑414/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:278">EU:C:2008:278</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑157/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:588">EU:C:2008:588</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Przyznanie bądź odmowa przyznania korzyści z tytułu stałego zakładu położonego w innym państwie członkowskim niż to, w którym ma siedzibę rzeczona spółka, może w związku z tym zostać uznane za element mogący mieć wpływ na swobodę przedsiębiorczości<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑157/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:588">EU:C:2008:588</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>W istocie odmówienie tej korzyści wyłącznie stałym zakładom położonym w innym państwie członkowskim jest niekorzystnym traktowaniem pod względem podatkowym, ponieważ może zniechęcać spółkę mającą siedzibę w państwie członkowskim Unii do wykonywania działalności za pośrednictwem stałego zakładu położonego w innym państwie członkowskim. Niemniej jednak aby owo odmienne traktowanie stanowiło ograniczenie zakazane przez art. 49 TFUE, orzecznictwo Trybunału wymaga, aby sytuacje były obiektywnie porównywalne<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Zobacz podobnie wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation,</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑374/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:773">EU:C:2006:773</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Philips Electronics Ltd</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑18/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:532">EU:C:2012:532</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>A</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑123/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:84">EU:C:2013:84</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Innymi słowy o ile nie jest uzasadniona nadrzędnym względem interesu ogólnego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Zobacz podobnie wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Felixstowe Dock and Railway Company i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑80/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:200">EU:C:2014:200</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, taka różnica w traktowaniu jest zgodna z postanowieniami traktatu dotyczącymi swobody przedsiębiorczości jedynie wtedy, gdy dotyczy ona sytuacji, które nie są obiektywnie porównywalne<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Należy zauważyć, że w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCA Group Holding i in.</NAME.CASE> (od <NO.CASE>C‑39/13 do C‑41/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:1758">EU:C:2014:1758</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) Trybunał zbadał, w przeciwieństwie do tego tradycyjnego podejścia, porównywalność sytuacji w ramach badania ewentualnego uzasadnienia wcześniej stwierdzonego ograniczenia (pkt 28–31, 52).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Wymóg obiektywnej porównywalności</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>Kryteria</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Nawet jeżeli wymóg obiektywnej porównywalności sytuacji czysto krajowych i transgranicznych, konieczny do zakwestionowania, w odniesieniu do wykonywania swobody przepływu, różnicy w traktowaniu pod względem podatkowym nierezydenta i rezydenta (w niniejszym przypadku różnicy między spółką z siedzibą w Niemczech posiadającą stały zakład w Austrii, a inną spółką z siedzibą w Niemczech, posiadającą stały zakład na tym samym terytorium państwowym), może skłaniać do myślenia raczej o dyskryminacji, niż o zwykłej przeszkodzie lub zwykłym ograniczeniu, wymóg ten znajduje konsekwentne potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału odnoszącym się do relacji pomiędzy postanowieniami traktatu dotyczącymi głównych swobód przepływu a krajowymi systemami opodatkowania bezpośredniego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>To, że Trybunał mówił o dyskryminacji z coraz większym wahaniem, przy jednoczesnym utrzymywaniu wymogu porównywalności sytuacji, mogło wynikać z chęci zachowania swobody badania, jako uzasadnień, nadrzędnych względów interesu ogólnego, a nie tylko powodów uzasadniających wyliczonych wyczerpująco w traktacie. W istocie z wyjątkiem swobodnego przepływu towarów (który nie jest przedmiotem niniejszej sprawy) jedynymi uzasadnieniami dyskryminacji dopuszczonymi przez traktat są porządek publiczny, bezpieczeństwo publiczne i zdrowie publiczne. Względy te trudno podnieść w dziedzinie podatków bezpośrednich. Tymczasem Trybunał wyjaśnił w swoim orzecznictwie, że chodziło tu jedynie o uzasadnienia dopuszczalne w przypadku dyskryminacji, wykluczając ipso facto nadrzędne względy interesu ogólnego. Można jednak zauważyć, że Trybunał kilkakrotnie sam sobie w tym względzie zaprzeczył. I tak w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Svensson i Gustavsson</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑484/93</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1995:379">EU:C:1995:379</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), po uprzednim wyraźnym wykluczeniu, że stwierdzona dyskryminacja może być uzasadniona nadrzędnymi względami interesu ogólnego, Trybunał kontynuował jednak swe rozumowanie i sprawdził, czy należało przyjąć, czy też odrzucić argument o spójności podatkowej. Nawet jeśli ten argument został ostatecznie odrzucony, Trybunał z powodów zasadniczych nie powinien był go badać, ponieważ takie uzasadnienie nie jest wyraźnie przewidziane w traktacie.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>W orzecznictwie Trybunału sytuacje podatkowe rezydentów i nierezydentów są w większości przypadków uznawane za obiektywnie porównywalne<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>W odniesieniu do stałych zakładów za granicą Trybunał orzekł na przykład w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>X Holding</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑337/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:89">EU:C:2010:89</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>sytuacja spółki dominującej będącej rezydentem, która zamierza utworzyć jeden podmiot podatkowy ze spółką zależną będącą rezydentem, oraz sytuacja spółki dominującej zamierzającej utworzyć jeden podmiot podatkowy ze spółką zależną niebędącą rezydentem są obiektywnie porównywalne pod względem celów systemu podatkowego takiego jak badany w sprawie przed sądem krajowym, o ile obie spółki dominujące robią to w celu uzyskania korzyści wynikających z tego systemu, pozwalającego między innymi na skonsolidowanie na poziomie spółki dominującej zysków i strat spółek zintegrowanych w ramach jednego podmiotu podatkowego i zachowanie neutralnego podatkowo charakteru transakcji wykonywanych w ramach grupy<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/> (pkt 24).</P></NOTE>, przy czym porównania należy dokonywać z uwzględnieniem celu realizowanego przez rozpatrywane krajowe przepisy podatkowe<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Zobacz podobnie wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>X Holding,</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑337/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:89">EU:C:2010:89</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Philips Electronics Ltd</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑18/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:532">EU:C:2012:532</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>A</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑123/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:84">EU:C:2013:84</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Felixstowe Dock and Railway Company i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑80/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:200">EU:C:2014:200</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Należy jednak pamiętać o tym, aby nie ograniczyć analizy jedynie do celu tego środka, gdyż grozi to zniekształceniem obrazu ogólnej sytuacji podatkowej adresata normy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Jeśli bowiem przyjmie się, że środek, który upoważnia podatnika do odliczenia strat poniesionych przez jego stałe zakłady, ma prawdopodobnie za zadanie zmniejszenie podstawy opodatkowania wspomnianego podatnika i że ten środek jest analizowany in abstracto, sytuacja spółki w związku z zakładem będącym rezydentem oraz sytuacja spółki w związku z zakładem niebędącym rezydentem będą porównywalne. Obie spółki zamierzają skorzystać z prawa do odliczenia w celu zmniejszenia podstawy opodatkowania<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Jak już słusznie wskazała rzecznik generalna J. Kokott w swojej opinii w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>A</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑123/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:488">EU:C:2012:488</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>[j]eśli [uznać] za wystarczające, że w obu przypadkach podatnicy będący rezydentami zamierzają skorzystać z ulgi wynikającej z przepisów podatkowych, wówczas badanie tego warunku jest wyłącznie formalnością, ponieważ będzie on spełniony w każdym przypadku<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> (pkt 40).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Podsumowując, jak wyjaśnił niedawno rzecznik generalny N. Jääskinen w swojej opinii w sprawach połączonych <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Miljoen i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑10/14, C‑14/14 i C‑17/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:429">EU:C:2015:429</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) – decydującym kryterium przy porównywaniu sytuacji podatników będących rezydentami i nierezydentami w celu stwierdzenia ewentualnego ograniczenia zakazanego w świetle traktatu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>jest <HT TYPE="ITALIC">nie tyle cel</HT> rozpatrywanego prawodawstwa […], <HT TYPE="ITALIC">co raczej</HT> fakt, że uregulowanie państwa członkowskiego nie może ustanawiać odmiennego traktowania, którego <HT TYPE="ITALIC">skutkiem w praktyce</HT> jest <HT TYPE="ITALIC">wyższe obciążenie podatkowe</HT> ostatecznie ponoszone przez nierezydentów i które tym samym może ich zniechęcać do korzystania z rzeczonej swobody<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Punkt 55. W swojej opinii rzecznik generalny N. Jääskinen popiera również koncepcję oceny sytuacji w <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>całości<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>, twierdząc, że w analizie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>należy raczej <HT TYPE="ITALIC">wziąć pod uwagę całość opodatkowania</HT> dotyczącego dochodów<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/> będących przedmiotem sporu (pkt 62, podkreślenie moje).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Metodyka ta wymaga wcześniejszego ustalenia, czy dane państwo członkowskie (w niniejszym przypadku państwo siedziby spółki głównej, która zamierza odliczyć straty swojego stałego zakładu mającego siedzibę w innym państwie członkowskim) posiada uprawnienie do opodatkowania tych dochodów.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>Stosowanie</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Ogólnie rzecz biorąc, przypadki, w których Trybunał uznał, że brak obiektywnej porównywalności sytuacji rezydentów i nierezydentów uzasadnia odmienne traktowanie pod względem podatkowym całkowicie niezależnie od jego niezgodności ze swobodami przepływu, są ostatecznie bardzo rzadkie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Pośród takich przypadków mogę wskazać brak porównywalności sytuacji rezydentów i nierezydentów w stosunku do przepisów podatkowych w zakresie korzyści związanych z sytuacją osobistą i rodzinną podatnika (z wyjątkiem przypadku, gdy podmiot niebędący rezydentem nie posiada istotnych dochodów w państwie swego zamieszkania). Zobacz wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Schumacker</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑279/93</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1995:31">EU:C:1995:31</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, oraz niedawne zastosowanie tej koncepcji w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Kieback</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑9/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:406">EU:C:2015:406</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>. Zobacz także wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Blanckaert,</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑512/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:516">EU:C:2005:516</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Schulz-Delzers i Schulz</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑240/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:591">EU:C:2011:591</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>W stosunku do rozpatrywanego przeze mnie problemu, czyli odliczenia przez spółkę mającą siedzibę w jednym państwie członkowskim strat stałego zakładu, który spółka ta posiada w innym państwie członkowskim, podsumuję orzecznictwo Trybunału w następujący sposób.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Trybunał konsekwentnie stwierdzał w sprawach dotyczących tej tematyki istnienie ograniczenia swobody przedsiębiorczości, po tym, jak uznawał za porównywalne sytuacje, w jakich znajdowały się z jednej strony spółka będąca rezydentem w państwie członkowskim posiadająca stały zakład w innym państwie członkowskim oraz z drugiej strony spółka będąca rezydentem w państwie członkowskim posiadająca stały zakład w tym właśnie państwie członkowskim. Owo ustalenie porównywalności mogło być dokonane w sposób wyraźny<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Zobacz w szczególności wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Philips Electronics UK</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑18/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:532">EU:C:2012:532</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>A</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑123/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:84">EU:C:2013:84</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Felixstowe Dock and Railway Company i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑80/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:200">EU:C:2014:200</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> lub dorozumiany<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Zobacz wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Lidl Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑414/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:278">EU:C:2008:278</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑157/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:588">EU:C:2008:588</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Trybunał stwierdzał również porównywalność sytuacji w przypadkach, gdy państwo członkowskie postanowiło opodatkować dochody stałych zakładów znajdujących się w innych państwach członkowskich. W istocie w takich przypadkach państwo członkowskie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>zrównało [rzeczone zakłady] z krajowymi stałymi zakładami<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Zobacz także podobnie wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑374/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:773">EU:C:2006:773</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), w którym Trybunał orzekł, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>od chwili, gdy państwo członkowskie, jednostronnie lub w drodze umowy międzynarodowej, opodatkowuje podatkiem dochodowym nie tylko udziałowców będących rezydentami, ale również udziałowców niebędących rezydentami w zakresie dywidend otrzymywanych przez nich od spółki dominującej będącej rezydentem, sytuacja owych udziałowców niebędących rezydentami zbliża się do sytuacji udziałowców będących rezydentami<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/> (pkt 68).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Natomiast sytuacje rezydentów i nierezydentów nie są porównywalne w świetle systemu podatkowego państwa członkowskiego, jeżeli to państwo członkowskie nie ma uprawnienia lub nie wykonuje uprawnienia do opodatkowania osób niebędących rezydentami.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Ten sam wymóg wyjaśnia domniemanie wyrażone przez Trybunał w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), zgodnie z którym <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>stałe zakłady położone w innym państwie członkowskim […] <HT TYPE="ITALIC">w</HT> <HT TYPE="ITALIC">zakresie środków przewidzianych przez państwo członkowskie w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu dochodów spółki będącej rezydentem lub jego złagodzenia</HT> nie znajdują się co do zasady w sytuacji porównywalnej do krajowych stałych zakładów<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Punkt 24. Podkreślenie moje.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Koncepcja ta nie jest nowa. Tak więc w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑374/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:773">EU:C:2006:773</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) Trybunał orzekł, że osoby fizyczne będące udziałowcami spółki dominującej niebędącej rezydentem w Zjednoczonym Królestwie nie mogły skorzystać z takiej samej ulgi podatkowej jak osoby fizyczne będące udziałowcami spółki dominującej mającej siedzibę w Zjednoczonym Królestwie w zakresie dywidend wypłacanych przez spółki zależne będące rezydentami w Zjednoczonym Królestwie, w przypadku gdy od tych dywidend wypłacanych za granicę nie został pobrany w Zjednoczonym Królestwie żaden podatek. Trybunał w swoim wyroku wyjaśnił, że sytuacja byłaby odmienna, gdyby na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub na podstawie jednostronnej decyzji Zjednoczone Królestwo zachowało prawo do opodatkowania brytyjskim podatkiem dochodowym dywidend wypłacanych za granicę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>W świetle tych rozważań Trybunał orzekł, że artykuły 49 TFUE i 63 TFUE <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>nie stoją na przeszkodzie temu, by w przypadku wypłaty dywidend przez spółkę z siedzibą w państwie członkowskim państwo to przyznawało spółkom otrzymującym rzeczone dywidendy, mającym również siedziby w tym państwie, ulgę podatkową odpowiadającą części podatku zapłaconego przez spółkę dokonującą wypłat od wypłaconych zysków, a nie przyznawało jej spółkom otrzymującym dywidendy, które mają siedziby w innym państwie członkowskim i które nie podlegają w tym pierwszym państwie opodatkowaniu z tytułu otrzymanych dywidend<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑374/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:773">EU:C:2006:773</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0074">74</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Co do niedawnej sprawy, w której Trybunał orzekł, że obiektywna różnica sytuacji wynikała z odmowy wykonywania przez państwo członkowskie swych kompetencji podatkowych w odniesieniu do dywidend wypłacanych przez spółki będące rezydentami w innym państwie członkowskim w związku z zawarciem umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zob. wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Kronos International</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑47/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2200">EU:C:2014:2200</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0080">80</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0082">82</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Podsumowując – tylko wtedy, gdy odmienne traktowanie dotyczy sytuacji porównywalnych, można stwierdzić istnienie ograniczenia swobody przedsiębiorczości, które może zostać uznane za zgodne z traktatem jedynie wtedy, gdy jest uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>B –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Zastosowanie do niniejszej sprawy</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Konieczność odróżnienia dwóch okresów stosowania spornych przepisów niemieckich</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Przed rokiem podatkowym 1999 straty poniesione przez stały zakład położony w innym państwie członkowskim można było odliczyć od wszystkich dochodów przedsiębiorstwa z siedzibą w Niemczech. Straty te były, co do zasady, doliczane w dwóch przypadkach: albo jeżeli zakład z siedzibą za granicą osiągał zyski (i w tym przypadku do wysokości tych zysków), albo w przypadku przekształcenia, zbycia lub zamknięcia wspomnianego stałego zakładu. Jednakże począwszy od roku podatkowego 1999, wskutek wprowadzenia § 52 ust. 3 EStG, nastąpiło uchylenie § 2a ust. 3 zdanie pierwsze EStG i zniesienie możliwości odliczenia tych strat.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Ta zmiana prawodawcza wyjaśnia fakt przedstawienia przez sąd odsyłający dwóch pytań prejudycjalnych, ponieważ każde z pytań odnosi się do innego uregulowania.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>W przedmiocie pierwszego pytania prejudycjalnego</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Poprzez pytanie pierwsze sąd odsyłający dąży do ustalenia, czy art. 49 TFUE sprzeciwia się uregulowaniu takiemu jak § 52 ust. 3 EStG, które przewiduje doliczenie kwoty strat poniesionych przez stały zakład niebędący rezydentem, uwzględnionych wcześniej w celu zmniejszenia podstawy opodatkowania spółki głównej będącej rezydentem, z powodu zbycia tego zakładu innej spółce kapitałowej należącej do tej samej grupy spółek co zbywca i także niebędącej rezydentem, nie zaś z powodu osiągniecia zysków.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Jak wyjaśnił sam sąd odsyłający, Trybunał nie po raz pierwszy rozpatruje zagadnienia związane z tym systemem podatkowym.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>Istnienie ograniczenia</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>W wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑157/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:588">EU:C:2008:588</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) Trybunał uznał bowiem ten system za ograniczenie swobody przedsiębiorczości, ale orzekł, że doliczenie strat – w tym przypadku z powodu wygenerowania zysków przez stały zakład mający siedzibę za granicą będący źródłem tych strat, a nie z powodu zbycia tego oddziału – jest uzasadnione koniecznością zagwarantowania spójności niemieckiego systemu podatkowego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Punkt 43.</P></NOTE>. Ponadto środek ten został uznany za odpowiedni do osiągnięcia tego celu i proporcjonalny do niego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Ibidem, pkt 44, 45.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Zanim Trybunał stwierdził istnienie ograniczenia, w sposób dorozumiany uznał porównywalność sytuacji, stwierdzając, że dopuszczając możliwość odliczenia przez spółkę główną strat poniesionych przez jej stały zakład położony w Austrii, Republika Federalna Niemiec przyznała <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>korzyść podatkową spółce będącej rezydentem, której podlegał stały zakład położony w Austrii, w taki sam sposób, jakby ów stały zakład był położony w Niemczech<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Ibidem, pkt 35.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Trybunał orzekł następnie, że dokonując doliczenia strat stałego zakładu z siedzibą w Austrii do podstawy opodatkowania spółki, której podlegał, niemiecki system podatkowy cofnął ową korzyść podatkową i <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>w ten sposób […] [poddał] spółki będące rezydentami i posiadające stałe zakłady w Austrii mniej korzystnemu traktowaniu pod względem podatkowym niż spółki będące rezydentami, posiadające stałe zakłady, które również są rezydentami<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑157/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:588">EU:C:2008:588</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Wniosek ten wymagał zbadania ewentualnych nadrzędnych względów interesu ogólnego, które mogą uzasadnić ograniczenie swobody przedsiębiorczości<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Ibidem, pkt 40. Zobacz także podobnie wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>A</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑123/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:84">EU:C:2013:84</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>Istnienie uzasadnienia</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Po pierwsze, Trybunał uznał w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑157/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:588">EU:C:2008:588</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), że doliczenie strat z powodu wygenerowania dochodów przez stały zakład mający siedzibę za granicą będący źródłem tych strat jest uzasadnione koniecznością zagwarantowania spójności niemieckiego systemu podatkowego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Punkt 43.</P></NOTE>. Ponadto był to środek odpowiedni do osiągnięcia wspomnianego celu i proporcjonalny do niego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Ibidem, pkt 44, 45.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>W rzeczywistości bowiem, według Trybunału, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>doliczenie strat przewidziane przez sporny w postępowaniu przed sądem odsyłającym niemiecki system podatkowy nie może zostać oderwane od wcześniejszego ich uwzględnienia. Owo doliczenie, w przypadku spółki mającej stały zakład położony w innym państwie, w stosunku do którego państwo, którego ta spółka jest rezydentem, nie posiada żadnego prawa do opodatkowania, w rzeczywistości odzwierciedla […] symetryczną logikę. W związku z tym istnieje bezpośredni związek osobowy i przedmiotowy pomiędzy dwoma elementami spornego w postępowaniu przed sądem odsyłającym mechanizmu podatkowego, ponieważ rzeczone odliczenie stanowi logiczne uzupełnienie wcześniej przyznanego odliczenia<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑157/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:588">EU:C:2008:588</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Należy stwierdzić, że ta sama symetryczna logika obowiązuje w przypadku zbycia zakładu położonego za granicą.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Sam Trybunał w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑157/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:588">EU:C:2008:588</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) zauważył już zresztą, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>[o]cena, w świetle której ograniczenie wynikające z tego systemu podatkowego jest uzasadnione koniecznością zagwarantowania spójności tego systemu, nie zostaje podważona przez okoliczność […], iż spółka, do której należy przedmiotowy stały zakład, zbyła ów zakład, oraz że zyski i straty osiągnięte przez ów stały zakład w trakcie jego istnienia wykazują ujemny wynik<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Punkt 53.</P></NOTE>. W rzeczywistości <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>doliczenie kwoty strat stałego zakładu do wyników spółki, do której należy ów zakład, jest związane w sposób całkowicie nierozerwalny i logiczny z ich wcześniejszym uwzględnieniem<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Ibidem, pkt 54.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Po drugie, chociaż do stwierdzenia, że ograniczenie swobody przedsiębiorczości nie jest niezgodne z traktatem, nie jest wymagane współistnienie szeregu uzasadnień<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Lidl Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑414/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:278">EU:C:2008:278</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, uważam, że cel w postaci zrównoważonego rozdziału kompetencji podatkowych, przez który – jak Trybunał powtórzył w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) – <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>zmierza się do zachowania symetrii między prawem do opodatkowania dochodów a możliwością odliczenia strat<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Punkt 32 i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>, może również uzasadniać doliczenie strat przewidziane przez ustawodawstwo niemieckie w przypadku zbycia stałego zakładu<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>W rzeczywistości bowiem wymogi spójności podatkowej i wyważonego rozdziału kompetencji podatkowych pokrywają się (zob. podobnie wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>National Grid Indus</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑371/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:785">EU:C:2011:785</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0080">80</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Gdyby bowiem państwo członkowskie (w niniejszej sprawie Republika Federalna Niemiec) <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>było pozbawione możliwości ponownego doliczenia odliczonych w ten sposób strat do podlegających opodatkowaniu dochodów [niemieckiej] spółki zbywającej, a przy tym utraciło uprawnienie do opodatkowania ewentualnych przyszłych dochodów, konstrukcja taka w sposób sztuczny powodowałaby erozję podstawy opodatkowania, a co za tym idzie, oddziaływałaby na wynikający z [umowy niemiecko-austriackiej] rozdział kompetencji podatkowych<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Sprawa ta dotyczyła Królestwa Danii.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Jak Trybunał wyjaśnił w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>konieczność zachowania tej symetrii wymaga, by odliczenie strat z tytułu stałego zakładu mogło zostać zrównoważone opodatkowaniem dochodów tego zakładu osiągniętych w obszarze władztwa podatkowego danego państwa członkowskiego, to znaczy <HT TYPE="ITALIC">zarówno tych dochodów, które zostały osiągnięte w całym okresie, w którym wskazany zakład pozostawał zależny od spółki będącej rezydentem, jak i tych zrealizowanych w momencie zbycia tego zakładu</HT><QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Punkt 33. Podkreślenie moje.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>W niniejszym przypadku, w przeciwieństwie do rozwiązania przyjętego w przepisach duńskich, w związku z którymi wydano wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), ewentualne dochody, które zostały uzyskane w związku z przeniesieniem stałego zakładu położonego w Austrii, nie podlegają opodatkowaniu w Niemczech. Logiczne jest zatem doliczenie przy okazji tego zbycia uprzednio uwzględnionych strat.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Co więcej, Trybunał stwierdził również, że cel w postaci wyważonego rozdziału kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi mógł zostać naruszony z powodu posiadania przez podatników <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>prawa wyboru w zakresie uwzględniania ich strat w państwie członkowskim siedziby lub w innym państwie członkowskim […], jako że podstawa opodatkowania zostałaby podniesiona w pierwszym państwie, lecz zmniejszona w drugim o kwotę przeniesionych strat<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Tymczasem uważam, że tak samo jest w przypadku, gdy podatnik, w obliczu możliwości doliczenia zysków stałego zakładu niebędącego rezydentem do wysokości wcześniej odliczonych strat, może swobodnie decydować o cenie zbycia tego zakładu, a tym samym pozbawić państwo członkowskie możliwości wykonywania jego uprawnień do doliczenia późniejszych zysków rzeczonego zakładu do dochodów podlegających opodatkowaniu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Wreszcie, po trzecie, pragnę wskazać cel w postaci zapobiegania unikaniu opodatkowania, związany, tak jak orzekł Trybunał, z celem w postaci wyważonego rozdziału kompetencji podatkowych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Oy AA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑231/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:439">EU:C:2007:439</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0062">62</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>W rzeczywistości bowiem działania polegające na tworzeniu całkowicie sztucznych konstrukcji pozbawionych podstaw gospodarczych jedynie w celu uchylenia się od podatku, który normalnie byłby należny od zysków osiągniętych na terytorium kraju, mogą ograniczać prawa państw członkowskich do wykonywania ich kompetencji podatkowych wobec takiej działalności i stanowić zagrożenie dla wyważonego rozdziału [kompetencji podatkowych] pomiędzy państwami członkowskimi<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Idem. Nadrzędne względy interesu ogólnego akceptowane jako uzasadnienie dla uregulowań krajowych, które nie pozwalają na uwzględnianie straty związanej z działalnością wykonywaną za granicą, gdy działalność ta nie podlega opodatkowaniu, są w rzeczywistości w orzecznictwie Trybunału liczniejsze i połączone ze sobą na różne sposoby. W opinii przedstawionej w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Komisja/Zjednoczone Królestwo</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑172/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2321">EU:C:2014:2321</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, rzecznik generalna J. Kokott dokonała ich przeglądu. Zdaniem rzecznik generalnej J. Kokott <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>Trybunał [może] określa[ć je] jako <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>zapewnienie spójności systemu podatkowego<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00AB" ID="QE0035"/> [zob. wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>K</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑322/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:716">EU:C:2013:716</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0064">64</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0071">71</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>], <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>zachowanie rozdziału kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00AB" ID="QE0036"/> [zob. wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Lidl Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑414/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:278">EU:C:2008:278</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>X Holding</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑337/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:89">EU:C:2010:89</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>A</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑123/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:84">EU:C:2013:84</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>K</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑322/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:716">EU:C:2013:716</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0055">55</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE> <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>], <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>zachowanie symetrii między prawem do opodatkowania [zysków] a możliwością odliczenia strat<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00AB" ID="QE0037"/> [zob. wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>National Grid Indus,</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑371/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:785">EU:C:2011:785</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0058">58</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo], przeciwdziałanie <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>ryzyku dwukrotnego uwzględnienia strat<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00AB" ID="QE0038"/> [zob. wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Lidl Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑414/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:278">EU:C:2008:278</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>A</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑123/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:84">EU:C:2013:84</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>] lub przeciwdziałanie <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>unikaniu opodatkowania<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00AB" ID="QE0039"/> [zob. wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Lidl Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑414/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:278">EU:C:2008:278</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>A</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑123/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:84">EU:C:2013:84</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>]. Zobacz także wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>National Grid Indus</NAME.CASE> [<NO.CASE>C‑371/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:785">EU:C:2011:785</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0080">80</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>] i <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>K</NAME.CASE> [<NO.CASE>C‑322/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:716">EU:C:2013:716</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0072">72</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>], w których uznano, że wymogi spójności podatkowej i wyważonego rozdziału kompetencji podatkowych przynajmniej częściowo pokrywają się. Orzecznictwo to dodatkowo znajduje potwierdzenie w wypowiedziach Trybunału dotyczących obiektywnej porównywalności sytuacji, w których – jak pokazano […] – zasadnicze znaczenie wiąże się z okolicznością, czy państwo członkowskie nakłada podatek na zagraniczną działalność, czy też nie<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> (pkt 31).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>W połączeniu z trudnością w określeniu wartości przepływów pieniężnych wewnątrz grupy w świetle zasady pełnej konkurencji, którą należy przyjąć w tych okolicznościach, zbycie w ramach tej samej grupy stałego zakładu z siedzibą za granicą po uprzednim odliczeniu strat może odpowiadać opisanej powyżej sytuacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Przepisy takie jak będące przedmiotem postępowania głównego wydają mi się zatem uzasadnione w świetle spójności odnośnego systemu podatkowego, przy czym ten nadrzędny wzgląd interesu ogólnego jest, w stosownym przypadku, powiązany ze względami dotyczącymi zrównoważonego podziału kompetencji podatkowych i zapobiegania unikaniu opodatkowania.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>Proporcjonalność i niemożność stosowania wyjątku Marks &amp; Spencer</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Pozostaje zbadać proporcjonalność przepisów będących przedmiotem postępowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Wydaje mi się, że jeżeli państwo członkowskie nie posiada żadnej możliwości opodatkowania zysków, jakie byłyby osiągnięte przy zbyciu stałego zakładu niebędącego rezydentem będącego źródłem strat, to przepisy krajowe takie jak będące przedmiotem postępowania głównego nie tylko realizują cele, jakim służą, lecz także są do nich proporcjonalne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Prawdą jest, że w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) Trybunał orzekł, że rozważany przepis stanowiący ograniczenie był nieproporcjonalny. W wyroku tym Trybunał uznał, że naruszenie swobody przedsiębiorczości miało miejsce w sytuacji, gdy spółka zależna niebędąca rezydentem wykorzystała możliwości uwzględnienia strat przewidziane w państwie jej siedziby i nie było poza tym żadnej możliwości ich uwzględnienia w przyszłości<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Punkt 55.</P></NOTE>. W takim wyjątkowym przypadku spółka dominująca będąca rezydentem powinna mieć zagwarantowaną możliwość odliczenia strat takiej spółki zależnej niebędącej rezydentem od dochodów opodatkowanych w państwie jej siedziby.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Sąd odsyłający wyraził swoje niezadowolenie z tego wyjątku w zakresie uzasadnienia ograniczenia swobody przedsiębiorczości, stosowanego w sposób ciągły przez Trybunał od wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Stanowiska przyjęte niedawno w tym względzie przez niektórych rzeczników generalnych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Zobacz w tym względzie opinie rzecznik generalnej J. Kokott: w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>A</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑123/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:488">EU:C:2012:488</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0054">54</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Komisja/Zjednoczone Królestwo</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑172/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2321">EU:C:2014:2321</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także opinia rzecznika generalnego P. Mengozziego w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>K</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑322/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:183">EU:C:2013:183</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0063">63</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0089">89</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, szereg opracowań doktryny poświęconych temu problemowi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Niedawna próba syntezy trudności spowodowanych przez wyjątek Marks &amp; Spencer w świetle rozwoju orzecznictwa Trybunału w okresie ostatnich dziesięciu lat – zob. M. Lang, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>Has the Case Law of the ECJ on Final Losses Reached the End of the Line?<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/>, w: <HT TYPE="ITALIC">European Taxation</HT>, grudzień 2014 r., s. 530–540. Na temat propozycji definicji pojęcia strat ostatecznych w świetle najnowszego orzecznictwa – zob. w szczególności D. Pezella, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>Final Losses under EU Tax Law: Proposal for a Better Approach<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/>, w: <HT TYPE="ITALIC">European Taxation</HT>, luty i marzec 2014 r., s. 71–79.</P></NOTE>, jak również uwagi na piśmie przedłożone przez różne państwa członkowskie i Komisję w niniejszej sprawie, potwierdzają trudności w stosowaniu tego wyjątku. Jednakże ostatnio Trybunał potwierdził w sposób wyraźny jego stosowanie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0044"><P>Zobacz wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Komisja/Zjednoczone Królestwo</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑172/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:50">EU:C:2015:50</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>W każdym wypadku należy stwierdzić, że interwencja Republiki Austrii pozwoliła usunąć wszelkie wątpliwości w przedmiocie ewentualnego istnienia strat ostatecznych. Straty, których dotyczy sprawa w postępowaniu głównym, nie są ostateczne<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0045"><P>Zgodnie z uwagami na piśmie rządu austriackiego straty austriackiego stałego zakładu nagromadzone do roku 2005 mogły co do zasady zostać wycenione i przeniesione. Przeniesione straty mogły zatem zostać rozliczone z ewentualnym zyskiem ze zbycia, a ewentualne saldo trwałoby zasadniczo przez czas nieokreślony jako przeniesione straty Timac Agro. Mogły one zostać więc wykorzystane w późniejszym czasie, w przypadku gdyby skarżąca w postępowaniu głównym wznowiła działalność w Austrii (pkt 44 uwag na piśmie przedstawionych przez rząd austriacki). Straty mogą zostać przeniesione na spółkę kapitałową będącą nabywcą, jeśli stały zakład jest wnoszony na zasadzie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>neutralności podatkowej<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/> (pkt 46 uwag na piśmie przedstawionych przez rząd austriacki).</P></NOTE> i nie ma potrzeby wcześniejszego badania możliwości stosowania tego wyjątku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Ponadto, z zastrzeżeniem jurysdykcji sądu krajowego w tej kwestii, w aktach przekazanych Trybunałowi brak jest dowodu przeciwnego przeprowadzonego przez podatnika.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>W przedmiocie drugiego pytania prejudycjalnego</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Poprzez drugie pytanie sąd odsyłający dąży do ustalenia, czy art. 49 TFUE sprzeciwia się uregulowaniu takiemu jak art. 23 ust. 1 lit. a) umowy niemiecko-austriackiej, stanowiącemu, że z podstawy opodatkowania podatkiem niemieckim wyłączane są dochody pochodzące z Austrii i podlegające opodatkowaniu w Austrii, jeżeli straty niemieckiej spółki kapitałowej związane z działalnością jej stałego zakładu w Austrii nie mogą już zostać uwzględnione w Austrii z tego względu, że zakład ten został zbyty austriackiej spółce kapitałowej należącej do tej samej grupy spółek co niemiecka spółka kapitałowa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Zgadzam się z rządem francuskim, który w swoich uwagach na piśmie, jak również na rozprawie w dniu <DATE ISO="20150701">1 lipca 2015 r.</DATE> stwierdził, że pytanie to opiera się na błędnym założeniu, iż straty poniesione przez austriacki zakład spółki skarżącej w postępowaniu głównym nie mogą już zostać uwzględnione w Austrii na tej podstawie, że ów zakład został zbyty na rzecz austriackiej spółki kapitałowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Z informacji przedstawionych przez rząd austriacki w ramach jego uwag na piśmie wynika bowiem bezspornie, że straty będące przedmiotem sprawy w postępowaniu głównym nie były ostateczne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach drugie pytanie może być rozumiane w ten sposób, że zmierza ono do ustalenia, czy art. 49 TFUE sprzeciwia się przepisom podatkowym państwa członkowskiego takim jak będące przedmiotem sprawy w postępowaniu głównym, które na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, która zwalnia z podatku dochodowego dochody stałych zakładów położonych w innym państwie członkowskim będącym stroną tej umowy, uniemożliwiają uwzględnienie strat tychże zakładów.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>Zagadnienie podstawowe: brak obiektywnej porównywalności sytuacji oraz brak ograniczenia</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 7 ust. 1 i art. 23 ust. 1 umowy niemiecko-austriackiej i w przeciwieństwie do sytuacji w latach podatkowych przed rokiem 1999 Republika Federalna Niemiec, przez zmianę ustawy, zrzekła się kompetencji podatkowych, które wcześniej wykonywała w odniesieniu do strat dotyczących <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>zysków z działalności przemysłowej lub handlowej zakładu położonego w państwie obcym [które] są zwolnione z podatku dochodowego na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0046"><P>Paragraf 2a ust. 3 zdanie pierwsze EStG, w brzmieniu obowiązującym w latach podatkowych 1997 i 1998 r.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>W konsekwencji ponieważ nie można mówić o korzyści podatkowej w sytuacji braku kompetencji podatkowych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0047"><P>Zgodnie z zasadą wyrażoną w pkt <REF.DOC.ECR><REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR> wyroku <NAME.CASE>Nordea Bank Danmark</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑48/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2087">EU:C:2014:2087</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, a zastosowaną wcześniej w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑374/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:773">EU:C:2006:773</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, sytuacja spółki takiej jak Timac Agro nie jest moim zdaniem porównywalna z sytuacją spółki z siedzibą w Niemczech posiadającej stały zakład w tym samym państwie członkowskim.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Ponadto, biorąc pod uwagę podział kompetencji podatkowych ustanowiony przez umowę niemiecko-austriacką, nie mogę wyobrazić sobie warunków, które mogłyby zostać przewidziane przez Republikę Federalną Niemiec po to, aby zapewnić realizację celu odliczenia strat, jakim jest, według rządu niemieckiego, zapewnienie <HT TYPE="ITALIC">czasowo</HT> korzyści w zakresie płynności finansowej. Wobec braku kompetencji do opodatkowania ewentualnych późniejszych zysków zakładu będącego źródłem strat, w przypadku gdy zakład ten ma siedzibę na terytorium Austrii, sytuacje te nie są porównywalne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>W braku sytuacji, które byłyby obiektywnie porównywalne, przepisy, takie jak będące przedmiotem sporu, nie stanowią ograniczenia swobody przedsiębiorczości<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0048"><P>Różnica w traktowaniu wynika w rzeczywistości z <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>kompetencji, które [państwa członkowskie] posiadają w zakresie definiowania w celu unikania podwójnego opodatkowania kryteriów rozdzielenia między sobą kompetencji podatkowych<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/> (wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Gilly</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑336/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:221">EU:C:1998:221</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), przy czym podział tych kompetencji musi nastąpić przed wykonywaniem kompetencji podatkowych.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>Zagadnienie dodatkowe: istnienie uzasadnienia</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Gdyby jednak Trybunał stwierdził, że sytuacje są porównywalne i że ograniczenie istnieje, byłbym zdania, że ograniczenie to jest uzasadnione.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Trybunał został już bowiem poproszony o zbadanie mechanizmu ogólnego wykluczenia strat w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Lidl Belgium</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑414/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:278">EU:C:2008:278</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). W sprawie tej sąd odsyłający oczekiwał wyjaśnienia, czy art. 49 TFUE sprzeciwia się krajowemu systemowi podatkowemu, który wyklucza możliwość odliczenia przez spółkę będącą rezydentem w trakcie określania jej zysków i obliczenia dochodu podlegającego opodatkowaniu strat poniesionych w innym państwie członkowskim przez należący do niej stały zakład, podczas gdy ten system podatkowy przewiduje taką możliwość w przypadku strat poniesionych przez stały zakład będący rezydentem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Otóż w wyroku tym Trybunał uznał, że nadrzędne względy interesu ogólnego, dotyczące, po pierwsze, konieczności zachowania podziału kompetencji podatkowych między zainteresowanymi państwami członkowskimi, a po drugie, konieczności zapobieżenia ryzyku podwójnego uwzględnienia strat, stanowiły ważne uzasadnienie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0049"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Lidl Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑414/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:278">EU:C:2008:278</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Trybunał również uznał, że tego rodzaju system podatkowy był odpowiedni do zagwarantowania realizacji tych celów<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0050"><P>Ibidem, pkt 43.</P></NOTE> i proporcjonalny<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0051"><P>Ibidem, pkt 53.</P></NOTE>, ponieważ rozpatrywana spółka nie wykazała, że jej spółka zależna niebędąca rezydentem wyczerpała możliwości uwzględnienia strat poniesionych w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę w danym roku podatkowym, jak również w poprzednich latach podatkowych, i że nie ma możliwości uwzględnienia strat rzeczonej spółki zależnej w tym państwie w następnych latach podatkowych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0052"><P>Przypomnę, że chodzi tu o warunki określone w pkt <REF.DOC.ECR><REF.NP.ECR REF="NP0055">55</REF.NP.ECR> i <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR> wyroku <NAME.CASE>Marks &amp; Spencer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑446/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:763">EU:C:2005:763</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Trybunał doszedł do wniosku, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>art. [49 TFUE] nie sprzeciwia się temu, aby spółka mająca siedzibę w państwie członkowskim nie mogła odliczyć od swojej podstawy opodatkowania strat związanych z należącym do niej stałym zakładem położonym w innym państwie członkowskim, o ile na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dochody tego zakładu są opodatkowane w tym ostatnim państwie członkowskim, w którym straty te mogą zostać uwzględnione w ramach opodatkowania dochodu tego stałego zakładu w następnych latach podatkowych<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0053"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Lidl Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑414/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:278">EU:C:2008:278</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0054">54</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i sentencja.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82.</NO.P><TXT>Należy stwierdzić, że wszystkie elementy, które doprowadziły do tego wniosku, znajdują się też w systemie rozpatrywanym w postępowaniu głównym i że odpowiedź Trybunału powinna być identyczna.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>V –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83.</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań proponuję, aby Trybunał odpowiedział na pytania prejudycjalne zadane przez Finanzgericht Köln w następujący sposób:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Artykuł 49 TFUE nie sprzeciwia się krajowemu systemowi podatkowemu, który po tym jak dopuścił uwzględnienie strat poniesionych przez stały zakład położony w państwie członkowskim innym niż to, w którym znajduje się siedziba spółki, której podlega ów zakład, przewiduje przy obliczaniu podatku dochodowego tej spółki podatkowe doliczenie wspomnianych strat z powodu zbycia owego zakładu na rzecz innej spółki kapitałowej należącej do tej samej grupy, co spółka zbywająca zakład.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Artykuł 49 TFUE nie sprzeciwia się krajowemu systemowi podatkowemu, który nie pozwala na to, aby spółka będąca rezydentem odliczyła od swojej podstawy opodatkowania straty związane z należącym do niej stałym zakładem położonym w innym państwie członkowskim, o ile na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dochody tego zakładu są zwolnione z opodatkowania w pierwszym państwie członkowskim, a opodatkowane w drugim z nich.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>