52004PC0559(02)

Wniosek dotyczący decyzji Rady dotyczącej zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowym i innej nielegalnej działalności naruszającej ich interesy finansowe /* COM/2004/0559 końcowy - CNS 2004/0187 */


Wniosek dotyczący DECYZJI RADY dotyczącej zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowym i innej nielegalnej działalności naruszającej ich interesy finansowe

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Tło negocjacji

Negocjacje dotyczące umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowym i innej nielegalnej działalności naruszającej ich interesy finansowe były prowadzone przez Komisję na podstawie upoważnienia Rady z dnia 14 grudnia 2000 r

Komisja w pełni zastosowała się do wskazówek negocjacyjnych załączonych do decyzji Rady, uwzględniając przede wszystkim bieżący stan dorobku wspólnotowego oraz jego przyszły rozwój w dziedzinie współpracy.

Jest to w szczególności widoczne w art. 7 i art. 25 umowy, zgodnie z którymi postanowienia umowy nie mają wpływu na stosowanie korzystniejszych postanowień umów dwu- lub wielostronnych pomiędzy umawiającymi się stronami.

Takie same wnioski wypracowano na szczycie unijno-szwajcarskim w dniu 19 maja 2004, podczas którego uzgodniono, że ,w odniesieniu do umowy o współpracy w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowym, obie strony prowadzą pełną współpracę sądową oraz udzielają sobie wszelkiej pomocy administracyjnej w zakresie przeciwdziałania nadużyciom finansowym i innej nielegalnej działalności, w tym przestępstwom celnym i przestępstwom z zakresu podatków pośrednich związanych z obrotem towarami i usługami. Współpraca w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy ulegnie znaczącemu polepszeniu, obejmując w szczególności przypadki poważnych nadużyć finansowych i przemytu".

Współpraca administracyjna będzie prowadzona zgodnie z normami Konwencji o wzajemnej pomocy i współpracy pomiędzy organami administracji celnej (Dz.U. C 24 z 23.1.1998, str. 2) (Druga Konwencja Neapolitańska). Współpraca sądowa z użyciem środków przymusu (przeszukanie i zajęcie) podlega zasadzie podwójnej karalności określonej w art. 31 umowy, który odpowiada art.51 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen (SIC) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000). Jeśli w przyszłości zasada podwójnej karalności zostanie usunięta z Układu z Schengen w odniesieniu do wniosków o udzielenie pomocy sądowej w sprawie przeszukania lub zajęcia, nowe przepisy Schengen będą miały pełne zastosowanie w dziedzinach objętych niniejszą umową. Zgodnie z wnioskami z wyżej wspomnianego szczytu Szwajcarii udzielono w umowie pomiędzy Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską, w odniesieniu do związku Szwajcarii z wdrożeniem, stosowaniem i rozwojem dorobku Schengen, odstępstwa od przyjęcia przyszłego acquis w zakresie wniosków o udzielenie pomocy sądowej w sprawie przeszukania i zajęcia, z tym że jedynie w dziedzinie opodatkowania bezpośredniego.

Współpraca w sprawach dotyczących prania pieniędzy będzie prowadzona zgodnie z zakresem rzeczowym dyrektywy 91/308/EWG o uniemożliwieniu korzystania z systemu finansowego do celów prania brudnych pieniędzy (Dziennik Urzędowy UE L 166, 28.6.1991, s. 77) zmienionej dyrektywą 2001/97/WE (Dz. U. L 344 z 28.12.01, str. 76), której art. 1 zawiera odniesienie do koncepcji poważnego przestępstwa określonej w art. 2 Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (przestępstwo podlegające karze pozbawienia wolności, która może prowadzić do ekstradycji).

Postanowienia umowyTytuł I: Postanowienia ogólne

* Artykuł 1 i 2- ,Przedmiot" i ,Zakres"

Artykuły te określają przedmiot i zakres umowy, obejmujący pomoc administracyjną i współpracę sądową w celu chronienia interesów finansowych Wspólnot oraz niektórych interesów finansowych Państw Członkowskich.

Użyte w umowie terminy ,nadużycia finansowe i inna nielegalna działalność" obejmują wszelkie przestępstwa podatkowe (VAT i akcyza) i celne (w tym przemyt), a także korupcję, łapówkarstwo oraz pranie dochodów z działalności objętej umową z zastrzeżeniem art. 2 ust. 3. Postanowienia umowy obejmują również pranie pieniędzy, jeśli przestępstwo źródłowe podlega karze pozbawienia wolności powyżej sześciu miesięcy, co w szczególności obejmuje oszustwa podatkowe oraz przemyt na skalę profesjonalną (wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

Pierwszy tiret art. 2 ust. 1 lit. a) zawiera odniesienie do ,obrotu towarami" bez względu na to, czy towary przewożone są przez terytorium drugiej strony (miejsce wyjazdu, przeznaczenia lub tranzyt). Umowa obejmuje przestępstwa podatkowe związane z obrotem zarówno towarami, jak i usługami. Termin ,obrót", o którym mowa w drugim tirecie art. 2 ust. 1 lit. a) rozumiany jest bez względu na to, czy towary przewożone są przez terytorium drugiej strony bądź czy usługi mają związek z tym terytorium (miejsce wyjazdu, przeznaczenia lub tranzyt) (wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

W art. 2 ust. 2 stwierdza się, że nie można odmówić współpracy jedynie ze względu na to, że prawodawstwo strony wezwanej nie zawiera takiej samej prawnej klasyfikacji okoliczności jak prawodawstwo strony wzywającej. Oznacza to, że umowa co do zasady nie podlega zasadzie podwójnej karalności, która ma zastosowanie jedynie w ramach art. 31 i art. 32 umowy (wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.)

* Artykuł 3- ,Drobne sprawy"

Artykuł ten ma celu zapobiegnięcie konieczności zajmowania się nadmiernie wysoką liczbą wniosków o pomoc w drobnych sprawach.

W artykule tym zawarto treść art. 50 ust. 4 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 19) (dalej zwanej SIC). Jednakże w odniesieniu do współpracy sądowej postanowienia art. 50 ust. 4 SIC oraz art. 3 niniejszej umowy przestaną mieć zastosowanie w odniesieniu do Szwajcarii po wejściu w życie Protokołu z dnia 16 października 2001 do Konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi, jako że art. 8 Protokołu zastąpi art. 50 SIC. Protokół wejdzie w życie dla Szwajcarii najpóźniej w dniu jego wejścia w życie dla piętnastego państwa będącego członkiem Unii Europejskiej w czasie przyjęcia przez Radę aktu ustanawiającego Protokół.

* Artykuł 4- ,Porządek publiczny"

Artykuł ten uwzględnia stosowne kwestie porządku publicznego zgodnie z umowami o współpracy, a w szczególności art. 2 lit. b) Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych Rady Europy (Strasburg 20.4.1959).

Tajemnica bankowa nie stanowi przesłanki do odmowy udzielenia wzajemnej pomocy w rozumieniu tego artykułu.

* Artykuł 5- ,Przekazywanie informacji i dowodów"

Artykuł ten zezwala na wymianę pomiędzy Państwami Członkowskimi oraz Komisją informacji oraz dowodów otrzymanych od Szwajcarii, i vice versa, w drodze świadczenia pomocy uregulowanej postanowieniami umowy.

Art. 5 ust. 1 zawiera odniesienie do zasady poufności, jaką związani są funkcjonariusze publiczni. Postanowienia art. 5 ust. 2 przedstawiają akt przekazania informacji i dowodów otrzymanych przez stronę wzywającą jako konsekwencję pomocy udzielonej przez władze strony wezwanej. Art. 5 ust. 3 zapewnia skuteczność aktu przekazania informacji.

* Artykuł 6- ,Poufność"

Artykuł ten dotyczy wymogów w zakresie poufności, jakie mają zastosowanie do obsługi wniosków o pomoc przez stronę wezwaną.

Tytuł II: Postanowienia dotyczące pomocy administracyjnej w celu ochrony interesów finansowych

* Artykuł 7- ,Związki z innymi umowami"- Umowa o przeciwdziałaniu nadużyciom finansowym nie uchyla Protokołu o wzajemnej pomocy w sprawach celnych podpisanego ze Szwajcarią (Dz.U. L 169 z 27.6.97, str. 81), który nadal ma zastosowanie, szczególnie w odniesieniu do kwestii celnych nie objętych zakresem umowy.

* Artykuł 8 i 9- ,Zakres" i ,Kompetencje"- Te postanowienia projektu umowy odpowiadają art. 1-3 oraz art. 8 Konwencji o wzajemnej pomocy i współpracy pomiędzy organami administracji celnej (Dz.U.C 24 z 23.1.98, str. 2) (dalej zwanej Drugą Konwencją Neapolitańską).

Pomoc administracyjna uregulowana w ramach umowy odpowiada stosownym unormowaniom Drugiej Konwencji Neapolitańskiej. Obejmuje to wykorzystanie informacji do celów umowy (patrz art. 19 umowy) (wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.). Zakres umowy o przeciwdziałaniu nadużyciom finansowym wykracza poza zakres Konwencji, która dotyczy wyłącznie spraw celnych. Postanowienia umowy mają zastosowanie w granicach kompetencji przyznanych władzom każdej ze stron prawem krajowym oraz nie zmieniają ani nie rozszerzają zakresu tych kompetencji.

* Artykuł 10- ,Proporcjonalność". Artykuł ten dotyczy kwestii uregulowanych w art. 3, lecz w odniesieniu do pomocy administracyjnej.

* Artykuł 11- ,Departamenty centralne"

Ten artykuł projektu umowy zgodny jest z treścią art. 5 Drugiej Konwencji Neapolitańskiej i odzwierciedla ujęty w wytycznych negocjacyjnych wymóg jasnego wskazania właściwych władz na szczeblu centralnym.

Każda z umawiających się stron wyznacza departamenty centralne upoważnione do obsługi wniosków o pomoc administracyjną.

* Artykuł 12- ,Wniosek o informację"-, Artykuł 13- ,Wniosek o nadzór"- i Artykuł 14- ,Zawiadomienia i przekazanie pocztą" (1) i (2).

Te artykuły projektu umowy są zgodne z treścią art. 10, art. 11 i art. 13 Drugiej Konwencji Neapolitańskiej.

* Artykuł 14 ust. 3 ma na celu zapewnienie, że instytucja udzielająca dotacji może bezpośrednio kontaktować się z mającymi miejsce zamieszkania lub siedziby na terenie Szwajcarii beneficjentami dotacji lub wykonawcami realizującymi usługi na rzecz Wspólnot oraz że ci beneficjenci lub wykonawcy mogą odpowiadać na wnioski wyżej wspomnianych instytucji o przekazanie dokumentów i informacji w związku z udzielonymi dotacjami i kontraktami. W przypadku braku umocowania w przepisach międzynarodowych, takie przekazanie informacji byłoby prawdopodobnie objęte szwajcarskimi przepisami o naruszeniu tajemnic handlowych i szpiegostwie gospodarczym.

* Artykuł 15- ,Wniosek o przeprowadzenie dochodzenia"- i Artykuł 16- ,Obecność upoważnionego personelu organu strony wzywającej"

Artykuły te są zgodne z treścią art. 12 Drugiej Konwencji Neapolitańskiej. Zastosowanie środków dochodzeniowych dozwolonych w ramach systemu prawnego strony wezwanej, jak określono w art. 15 ust. 2, obejmuje przesłuchanie osób, przeszukanie lokali i środków transportu, wykonywanie kopii dokumentów, składanie wniosków o udzielenie informacji, a także zajęcie rzeczy, dokumentów i przedmiotów wartościowych.

Art. 16 przewiduje możliwość, by upoważniony personel był obecny przy wykonywaniu wniosku o pomoc, miał wgląd w dokumenty, mógł przedstawiać pytania i sugestie odnośnie środków dochodzeniowych w celu przyczynienia się do wydajnej realizacji wzajemnej pomocy, a także w razie potrzeby miał dostęp do tych samych lokali, dokumentów i informacji co personel organu wezwanego. (Wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

* Artykuł 17- ,Obowiązek współpracy"

Artykuł ten jest naturalnym następstwem postanowień art. 16 i art. 16 umowy oraz odzwierciedla podobne zobowiązania nałożone na podmioty gospodarcze Państw Członkowskich w odniesieniu do dochodzeń prowadzonych przez władze państwowe.

* Artykuł 18 - ,Forma i treść wniosków o pomoc"

Artykuł ten jest zgodny z treścią art. 19 Drugiej Konwencji Neapolitańskiej.

* Artykuł 19- ,Wykorzystanie informacji"

Artykuł ten jest zbliżony treścią do art. 11 Protokołu o wzajemnej pomocy w sprawach celnych podpisanego ze Szwajcarią (Dz.U. L 169 z 27.6.97, str. 81) i odzwierciedla zasadę specjalności. Wykorzystanie informacji będzie nadal ograniczało się do celów związanych z ochroną finansowych interesów stron, jak określono w art. 2 (wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

* Artykuł 20- ,Pomoc z własnej inicjatywy"

Zakres tego artykułu jest szerszy niż podobnych postanowień Drugiej Konwencji Neapolitańskiej.

* Artykuł 21-23 -,Szczególne formy współpracy"

Artykuły te są zgodne z treścią niektórych uregulowań tytułu IV Drugiej Konwencji Neapolitańskiej. Artykuły te zostały skonstruowane w taki sposób, aby ich stosowanie pozostawić uznaniu władz umawiających się stron.

* Artykuł 24- "Dochodzenie roszczeń"

Artykuł ten oddaję istotę art. 6, art. 7, art. 10, art. 13 i art. 15 dyrektywy 76/308/EWG z 15 marca 1976 o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków (Dz.U. z 19.3.76 L73, str. 18).

Tytuł III: Postanowienia dotyczące wzajemnej pomocy sądowej w celu ochrony interesów finansowych

* Artykuł 25- ,Związek z innymi umowami"

Artykuł oparty jest na takich samych przesłankach komplementarności instrumentów międzynarodowych co art. 48 SIC oraz art. 1 Konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej z 29 maja 2000 r. (Dz.U. C 197 z 12.7.2000, str. 1).

Koncepcja wielostronnych umów pomiędzy umawiającymi się stronami na warunkach art. 25 ust. 2 umowy obejmuje w szczególności, po jej wejściu w życie, umowę pomiędzy Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie zaangażowania Konfederacji Szwajcarskiej we wdrożenie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen

* Artykuł 26- ,Postępowania, w których udzielana jest pomoc"

Artykuł ten jest zgodny z treścią art. 49 SIC oraz art. 3 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

Artykuł w obecnej formie dotyczy postępowań, w przypadku których udzielana jest pomoc sądowa (w tym w odniesieniu do zdarzeń lub przestępstw, za które odpowiedzialna może być osoba prawna). Ustęp 2 został zachowany w celu rozszerzenia zakresu przepisów Konwencji o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa (Strasburg, 8.11.1990) o przestępstwa objęte umową o przeciwdziałaniu nadużyciom finansowym.

* Artykuł 27- ,Przekazywanie wniosków"

Artykuł ten zawiera luźne podejście do kwestii przekazywania wniosków, zezwalając na zarówno scentralizowane, jak i bezpośrednie przekazywanie wniosków organom zajmujących się ich wykonaniem. Jest to szczególnie wygodne w przypadku Szwajcarii, gdzie możliwość scentralizowanego przekazywania wniosków może okazać się przydatna w pewnych sytuacjach ze względu na istnienie dwupoziomowego systemu sądownictwa (federalnego i kantonalnego).

Bezpośrednie przekazywanie wniosków jest zgodne z postanowieniami art. 6 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej i pozwoli uniknąć niepotrzebnych opóźnień. W art. 27 ust. 5 przewidziano konieczne środki w celu określenia właściwych organów centralnych.

* Artykuł 28- ,Doręczenie pocztą"- zgodny jest z treścią art. 52 SIC i art. 5 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

* Artykuł 29- ,Środki tymczasowe"

Artykuł ten odpowiada treści art. 24 Drugiego protokołu dodatkowego z dnia 8 listopada 2001 r. do Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych Rady Europy (Strasburg 20.4.1959). Ustęp 2 odpowiada treści art. 11 Konwencji o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa (Strasburg 8.11.1990).

* Artykuł 30- ,Obecność władz strony wzywającej"

Artykuł ten jest zgodny z treścią art. 4 Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych Rady Europy (Strasburg 20.4.1959) oraz art. 2 Drugiego protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych (Strasburg 8.11.2001). Jest również inspirowany treścią art. 12 ust. 2 Drugiej Konwencji Neapolitańskiej. Celem tego artykułu jest ułatwienie wykonywania wniosków o pomoc sądową w celu uniknięcia konieczności składania wniosków dodatkowych, które negatywnie wpływałyby na efektywność współpracy.

Podobnie jak w przypadku pomocy administracyjnej (art. 16), w omawianym artykule przewiduje się możliwość, aby organy władzy oraz upoważniony personel byli obecni przy wykonywaniu wniosku o pomoc, mieli wgląd w dokumenty, mogli przedstawiać pytania i sugestie odnośnie środków dochodzeniowych w celu przyczynienia się do wydajnej realizacji wzajemnej pomocy, a także w razie potrzeby mieli dostęp do tych samych lokali, dokumentów i informacji co personel organu wezwanego. (Wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

Jednakże artykuł ten nie nakłada na wezwane władze obowiązku zaproszenia władz wzywających do uczestniczenia w realizacji czynności, których dotyczy wniosek o udzielenie pomocy sądowej.

* Artykuł 31- ,Przeszukanie i zajęcie"

Strony będą prowadziły współpracę sądową obejmującą środki takie jak przeszukanie i zajęcie, w tym w sprawach dotyczących opodatkowania pośredniego oraz przemytu. (Wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

Art. 31 ust. 1 odtwarza brzmienie art. 51 lit. (a) SIC.

Art. 31 ust. 2 odnosi się do wspólnotowych norm w zakresie zapobiegania praniu pieniędzy zgodnie z dyrektywą 91/308/EWG w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego do celów prania brudnych pieniędzy zmienioną dyrektywą 2001/97/WE (Dz. U. L 344 z 28.12.01, str. 76) oraz Drugim protokołem do Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot (Dz.U..C 222 z 19.7.97, str. 12). Wnioski o udzielenie pomocy sądowej dotyczące przeszukania i zajęcia w odniesieniu do przestępstw z zakresu prania pieniędzy podlegają wykonaniu, jeśli przestępstwo źródłowe podlega karze pozbawienia wolności powyżej sześciu miesięcy zgodnie z prawodawstwem strony wzywającej i wyzwanej. Oznacza to objęcie przestępstw podatkowych oraz przemytu na skalę profesjonalną. (Wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

* Artykuł 32- ,Wniosek o udzielenie informacji bankowych i finansowych"-

Wnioski o udzielenie informacji na temat rachunków i transakcji bankowych, a także o śledzenie transakcji bankowych są obsługiwane zgodnie z normami określonymi w Protokole z dnia 16 października 2001 r. do Konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej (Dz. U. C 326 z 21.11.2001, str.1), co w miarę konieczności obejmuje nieujawnienie osobie objętej dochodzeniem informacji na temat podjętych środków dochodzeniowych (patrz art. 1-4 Protokołu). (Wnioski ze szczytu unijno-szwajcarskiego z 19 maja 2004 r.).

* Artykuł 33- ,Dostawy nadzorowane".

Artykuł ten jest wzorowany na art. 12 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

* Artykuł 34- ,Przekazanie do celów konfiskaty lub zwrotu"

Artykuł ten jest zgodny z treścią art. 8 Konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej z 29 maja 2000 r.

* Artykuł 35 - ,Przyśpieszenie wzajemnej pomocy"

Artykuł ten odzwierciedla wskazówki negocjacyjne przyjęte przez Radę w dniu 14 grudnia 2000 r. odnośnie uniknięcia nadmiernie wydłużonych procedur współpracy. Artykuł jest w pełni zgodny z treścią art. 4 ust. 2, 3 i 4 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

Przez wykonanie wniosku o pomoc sądową na warunkach art. 35 ust. I rozumie się również przekazanie informacji i dowodów władzom strony wzywającej.

* Artykuł 36- ,Wykorzystanie dowodów"

Artykuł ten powinien być interpretowany jako w pełni zgodny z przepisami acquis dotyczącymi ochrony danych, a w szczególności z postanowieniami art. 23 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

* Artykuł 37- ,Przekazywanie dowodów z własnej inicjatywy"

Artykuł ten oparty jest na art. 7 Konwencji z 29 maja 2000 r. o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej. Dodatkowe odniesienie w tekście projektu umowy do przekazywania dowodów z własnej inicjatywy nie zakłada zasadniczej zmiany w stosunku do dotychczasowych przepisów, jako że wartość dowodowa będzie oczywiście określana na mocy przepisów postępowania karnego w kraju dochodzenia.

* Artykuł 38- ,Postępowanie w kraju strony wezwanej"

Artykuł ten jest uzasadniony w świetle orzecznictwa szwajcarskiego, zgodnie z którym obcemu państwu przystępującemu do pozwu cywilnego w związku z postępowaniem karnym w Szwajcarii można, jako stronie postępowania cywilnego, odmówić wglądu w akta sprawy, jeśli poza wspomnianym postępowaniem karnym władze szwajcarskie zajmują się otrzymanym od organów sądowych tego państwa wnioskiem o pomoc wzajemną w odniesieniu do tej samej sprawy (Abacha, orzeczenie sądu prawa publicznego z 5 czerwca 2001). Artykuł ten ma na celu zapewnienie Wspólnocie lub Państwom Członkowskim możliwości korzystania z pełnych praw przysługującym im jako stronie postępowania w przypadku przystąpienia do pozwu cywilnego w związku z postępowaniem karnym w Szwajcarii.

Tytuł IV: Postanowienia końcowe

* Artykuł 39- ,Wspólny komitet"

Artykuł ten stanowi o powołaniu wspólnego komitetu do spraw zarządzania umową, rozstrzygania sporów (art. 40) i przedstawiania zaleceń odnośnie rewizji umowy (art. 42).

* Artykuł 40- ,Rozstrzyganie sporów"

* Artykuł 41- ,Wzajemność"

Artykuł ten stanowi, że jednostronne środki nie mogą być podejmowane bez uprzedniego zasięgnięcia opinii wspólnego komitetu.

* Artykuł 42- ,Rewizja"

* Artykuł 43 - ,Zakres terytorialny"

Artykuł ten jest zgodny ze standardowymi postanowieniami w tym zakresie. Jednakże Komisja przedstawi Szwajcarii wykaz terytoriów, w których umowa ma zastosowanie.

* Artykuł 44- ,Wejście w życie"

W odniesieniu do oświadczeń składanych na mocy art. 44 ust. 3 oczywistym jest, że jedynie Wspólnota może składać oświadczenia odnośnie spraw z zakresu kompetencji Wspólnoty oraz że oświadczenia nie mogą dotyczyć stosunków pomiędzy Państwami Członkowskimi, a jedynie stosunków ze Szwajcarią.

* Artykuł 45- ,Odstąpienie"

Artykuł ten określa możliwości wypowiedzenia umowy.

* Artykuł 46- ,Stosowanie po czasie"

Artykuł ten zawiera klauzulę o zastosowaniu umowy do wniosków dotyczących bezprawnych czynów popełnionych sześć miesięcy po podpisaniu umowy.

* Artykuł 47- ,Rozszerzenie umowy na nowe Państwa Członkowskie UE"

Artykuł ten ma na celu ułatwienie rozszerzenia umowy na nowe Państwa Członkowskie.

* Artykuł 48- ,Jednobrzmiące teksty"

2004/0187 (CNS)

Wniosek dotyczący DECYZJI RADY dotyczącej zawarcia umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowym i innej nielegalnej działalności naruszającej ich interesy finansowe

RADA UNII EUROPEJSKIEJ

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 280 w powiązaniu z pierwszym zdaniem pierwszego punktu art. 300 ust. 2 oraz pierwszym punktem art. 300 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

[1] Dz.U. C [...] z [...], str. [...].

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

[2] Dz.U. C [...] z [...], str. [...].

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 14 grudnia 2000 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji z Konfederacją Szwajcarską w sprawie umowy o przeciwdziałaniu nadużyciom finansowym i innej nielegalnej działalności naruszającej interesy finansowej Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, w tym w zakresie podatku od wartości dodanej i akcyzy;

(2) Zgodnie z decyzją Rady ..../..../WE z dnia ......2004 r., a także z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu .... 2004 r.;

(3) umowa przewiduje utworzenie wspólnego komitetu posiadającego kompetencje decyzyjne w pewnych dziedzinach, a zatem koniecznym jest wyznaczenie przedstawiciela Wspólnoty w komitecie;

(4) umowa powinna zostać zatwierdzona;

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ

Artykuł 1

W imieniu Wspólnoty Europejskiej niniejszym zatwierdza się umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowymi i innej nielegalnej działalności naruszającej ich interesy finansowe, a także towarzyszący jej akt końcowy.

Tekst umowy i aktu końcowego stanowi załącznik do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Komisja reprezentuje Wspólnotę w ramach wspólnego komitetu powołanego na mocy art. 39 umowy.

Stanowisko przyjęte przez Wspólnotę w trakcie realizacji umowy w odniesieniu do decyzji lub zaleceń wspólnego komitetu będzie ustalane przez Radę działającą na podstawie kwalifikowanej większości głosów w oparciu o wniosek Komisji.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Wspólnoty Europejskiej zawiadomienia, o którym mowa w art. 44 ust. 2 umowy [3].

[3] Data wejścia w życie umowy zostanie ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli,

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Porozumienie

o współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony oraz Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony,

w celu zwalczania nadużyć finansowych i wszelkich innych nielegalnych działań, godzących w ich interesy finansowe

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,

KRÓLESTWO BELGII,

REPUBLIKA CZESKA,

KRÓLESTWO DANII,

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

REPUBLIKA ESTOŃSKA,

REPUBLIKA GRECKA,

KRÓLESTWO HISZPANII,

REPUBLIKA FRANCUSKA,

IRLANDIA,

REPUBLIKA WŁOSKA,

REPUBLIKA CYPRYJSKA,

REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

REPUBLIKA LITEWSKA,

WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

REPUBLIKA WĘGIERSKA,

REPUBLIKA MALTY,

KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

REPUBLIKA AUSTRII,

RZECZPOSPOLITA POLSKA,

REPUBLIKA PORTUGALSKA,

REPUBLIKA SŁOWENII,

REPUBLIKA SŁOWACKA,

REPUBLIKA FINLANDII,

KRÓLESTWO SZWECJI,

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, Z JEDNEJ STRONY

oraz

KonfEdEraCJa SZWAJCARSKa, z drugiej strony,

zwane dalej Umawiającymi się Stronami,

MAJĄC NA UWADZE bliskie stosunki między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony oraz Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony,

PRAGNĄC skutecznie zwalczać nadużycia finansowe i wszelkie inne nielegalne działania, godzące w interesy finansowe Umawiających się Stron,

ZWAŻYWSZY konieczność wzmocnienia pomocy administracyjnej w tych kwestiach,

PRZEKONANE, że pomoc sądowa, obejmująca rewizje i zajęcia przedmiotów powinna być udzielana również we wszystkich przypadkach przemytu i uchylania się od płacenia podatków pośrednich, w szczególności podatku od wartości dodanej, ceł i akcyzy,

UZNAJĄC wagę walki z praniem pieniędzy,

POSTANOWIŁY ZAWRZEĆ NASTĘPUJĄCE POROZUMIENIE:

TYTUŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1 Przedmiot

Przedmiotem niniejszego porozumienia jest rozszerzenie pomocy administracyjnej i pomocy sądowej w kwestiach karnych między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony oraz Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w celu zwalczania nielegalnych działań określonych w art. 2.

Artykuł 2 Zakres stosowania

(1) Niniejsze porozumienie stosuje się w następujących dziedzinach:

(a) zapobieganie, wykrywanie, postępowanie wyjaśniające, dochodzenie i ściganie administracyjne i karne nadużyć finansowych oraz wszelkich innych nielegalnych działań, godzących w interesy finansowe poszczególnych Umawiających się Stron, w kwestiach:

- obrotu towarowego z naruszeniem ustawodawstwa celnego i rolnego;

- handlu z naruszeniem ustawodawstwa podatkowego w kwestii podatku od wartości dodanej, podatków specjalnych od konsumpcji i akcyzy;

- poboru lub wstrzymania funduszy - w tym wykorzystywania tych funduszy na cele inne niż te, na które zostały początkowo przyznane - pochodzących z budżetu Umawiających się Stron albo z budżetów zarządzanych przez nie lub na ich rzecz, takich jak dotacje i refundacje;

- procedur udzielania zamówień, przyznawanych przez Umawiające się Strony.

(b) zajęcie i ściąganie kwot należnych lub nienależnie pobranych, wynikających z nielegalnych działań wymienionych w lit. (a).

(2) Nie wolno odmówić współpracy w rozumieniu tytułu II (pomoc administracyjna) i tytułu III (pomoc sądowa) tylko i wyłącznie z tego powodu, że wniosek dotyczy przestępstwa, które wezwana Umawiająca się Strona uznaje za przestępstwo podatkowe lub że ustawodawstwo wezwanej Umawiającej się Strony nie rozróżnia tego samego rodzaju opłat lub wydatków albo nie zawiera takiego samego rodzaju przepisów lub takiej samej kwalifikacji prawnej faktów, jak ustawodawstwo wzywającej Umawiającej się Strony.

(3) Pranie pieniędzy z zysków uzyskiwanych z działań, o których mowa w niniejszym porozumieniu, wchodzi w zakres stosowania pod warunkiem, że działania stanowiące fakt poprzedzający podlegają, na mocy prawa obu Umawiających się Stron, karze pozbawienia wolności lub środkowi zabezpieczającemu ograniczającemu swobodę do maksymalnie ponad sześciu miesięcy.

(4) Podatki bezpośrednie nie wchodzą w zakres stosowania niniejszego porozumienia.

Artykuł 3 Przypadki mniejszej wagi

(1) Organ wezwanej Umawiającej się Strony może odrzucić wniosek o współpracę, gdy przewidywana kwota niedopłaty lub niezapłaconych należności przedstawia wartość, która nie przekracza 25000 euro lub gdy przewidywana wartość towarów eksportowanych lub importowanych bez zezwolenia przedstawia wartość, która nie przekracza 100000 euro, chyba że sprawa, ze względu na okoliczności lub na osobę obwinionego, została uznana za bardzo poważną przez wzywającą Umawiającą się Stronę.

(2) Organ wezwanej Umawiającej się Strony informuje bezzwłocznie organ wzywającej Umawiającej się Strony o przyczynach odrzucenia wniosku o współpracę.

Artykuł 4 Porządek publiczny

Jeżeli wezwana Umawiająca się Strona uzna, iż przychylenie się do wniosku może godzić w suwerenność, bezpieczeństwo, porządek publiczny lub w inne podstawowe interesy wezwanej Umawiającej się Strony, może odmówić współpracy.

Artykuł 5 Przekazywanie informacji i elementów dowodowych

(1) Informacje i elementy dowodowe przekazane lub uzyskane na mocy niniejszego porozumienia, bez względu na formę, podlegają tajemnicy państwowej i korzystają z ochrony przyznawanej analogicznym informacjom na mocy ustawodawstwa krajowego Umawiającej się Strony, która je otrzymała oraz właściwych przepisów stosowanych w instytucjach wspólnotowych.

Informacje oraz elementy dowodowe, o których mowa, nie mogą w szczególności być przekazywane osobom innym niż te, które w instytucjach wspólnotowych, w Państwach Członkowskich lub w Konfederacji Szwajcarskiej są, z racji pełnionych funkcji, upoważnione do zapoznania się z nimi, ani też być przez nie wykorzystywane w celach innych niż te, które wchodzą w zakres stosowania niniejszego porozumienia.(2) Informacje i elementy dowodowe uzyskane przez wzywającą Umawiającą się Stronę na mocy niniejszego porozumienia mogą zostać przekazane każdej z Umawiających się Stron, jeżeli dana Umawiająca się Strona prowadzi dochodzenie, przy którym współpraca nie byłaby wykluczona lub jeżeli istnieją konkretne oznaki, iż ta Umawiająca się Strona mogłaby odpowiednio poprowadzić takie dochodzenie. Przekazanie tych informacji i elementów dowodowych będzie mogło mieć miejsce jedynie dla realizacji celów określonych w niniejszym porozumieniu.

(3) Przekazanie informacji i elementów dowodowych, uzyskanych na mocy niniejszego porozumienia, innej z Umawiających się Stron lub kilku Umawiającym się Stronom nie może być przedmiotem odwołania na terytorium pierwotnie wezwanej Umawiającej się Strony.

(4) Każda z Umawiających się Stron, korzystająca z przekazania informacji lub elementów dowodowych zgodnie z ust. 2, przestrzega ograniczeń w kwestii ich wykorzystywania, przekazanych przez wezwaną Umawiającą się Stronę Umawiającej się Stronie wzywającej do pierwszego ich przekazania.

(5) Przekazanie informacji i elementów dowodowych, uzyskanych na mocy niniejszego porozumienia przez jedną z Umawiających się Stron państwu trzeciemu, musi uzyskać zezwolenie Umawiającej się Strony, z której pochodzą te informacje i te elementy dowodowe.

Artykuł 6 Poufność

Wzywająca Umawiająca się Strona może zwrócić się do wezwanej Umawiającej się Strony o dopilnowanie, by jej wniosek wraz z treścią pozostały poufne, chyba że nie da się to pogodzić z przychyleniem się do wniosku. Jeżeli wezwana Umawiająca się Strona nie może zastosować się do wymogów poufności, poinformuje o tym najpierw organ wzywającej Umawiającej się Strony.

Tytuł II POMOC ADMINISTRACYJNA

Rozdział 1 Postanowienia ogólne

Artykuł 7 Wpływ na inne umowy

Niniejszy tytuł nie wpływa ani na przepisy obowiązujące w kwestii pomocy sądowej w sprawach karnych, ani na szersze zobowiązania w dziedzinie pomocy administracyjnej, ani na bardziej korzystne postanowienia porozumień dwustronnych lub wielostronnych o współpracy między Umawiającymi się Stronami, w szczególności na Protokół dodatkowy o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych z 9 czerwca 1997 r.

Artykuł 8 Zakres

(1) (1) Umawiające się Strony udzielają sobie pomocy wzajemnej w celu zwalczania nielegalnych działań będących przedmiotem niniejszego porozumienia, w szczególności zapobiegając operacjom i innym czynnościom i zaniechaniom, sprzecznym ze stosownym ustawodawstwem oraz ujawniając je, a także prowadząc dochodzenia na ich temat.

(2) (2) Pomoc ustanowiona w niniejszym tytule stosowana jest w stosunku do wszelkich właściwych władz administracyjnych Umawiających się Stron, działających w ramach wykonywania uprawnień do prowadzenia dochodzeń w postępowaniu administracyjnym albo uprawnień do prowadzenia dochodzeń karnych, w tym również kiedy władze te wykonują swoje uprawnienia na wniosek organów sądowych.

Jeżeli dochodzenie karne wykonywane jest przez organ sądowy lub pod jego kierunkiem, organ ten ustala, czy wnioski o wzajemną pomoc lub związane z nimi wnioski o współpracę zostały przedstawione na podstawie przepisów stosowanych do pomocy sądowej w sprawach karnych lub na podstawie niniejszego tytułu.

Artykuł 9 Kompetencje

(1) (1) Właściwe organy Umawiających się Stron stosują postanowienia niniejszego tytułu w ramach kompetencji, które zostały im przyznane na podstawie ich prawa wewnętrznego. Żadne postanowienie niniejszego tytułu nie może zostać uznane za zmianę kompetencji, przyznanych na mocy przepisów wewnętrznych organom Umawiających się Stron, w rozumieniu niniejszego tytułu.

Organy te postępują tak, jakby działały na swoją rzecz lub na wniosek innych organów tej samej Umawiającej się Strony. Wykorzystują w tym celu wszystkie uprawnienia ustawowe, którymi dysponują w ramach swojego prawa wewnętrznego, w celu przychylenia się do wniosku.

(2) Wnioski kierowane do niewłaściwych organów są bezzwłocznie przez nie przekazywane organom właściwym.

Artykuł 10 Proporcjonalność

Właściwy organ wezwanej Umawiającej się Strony może odrzucić wniosek o współpracę, gdy oczywiste jest, że:

(a) liczba i rodzaj wniosków, złożonych przez wzywającą Umawiającą się Stronę w danym okresie, wymagałyby nakładów administracyjnych nieproporcjonalnych dla organu wezwanej Umawiającej się Strony;

(b) organ wzywającej Umawiającej się Strony nie wyczerpał zwykłych źródeł informacji, które mógłby, w zależności od okoliczności, wykorzystać w celu uzyskania poszukiwanych informacji, bez szkody dla uzyskania pożądanego rezultatu.

Artykuł 11 Służby centralne

(1) Każda z Umawiających się Stron wyznacza służbę lub służby centralne właściwe dla zajmowania się wnioskami o pomoc administracyjną w znaczeniu niniejszego tytułu.

Służby te odwołują się do wszelkich właściwych organów administracyjnych w celu realizacji żądanej pomocy.

(2) Służby centralne pozostają ze sobą w bezpośrednim kontakcie.

(3) Działalność służb centralnych nie wyklucza, szczególnie w nagłych przypadkach, bezpośredniej współpracy między innymi organami Umawiających się Stron, właściwymi dla zakresów stosowania niniejszego porozumienia. Służby centralne są informowane o wszelkich działaniach odwołujących się do tej bezpośredniej współpracy.

(4) Umawiające się Strony informują, przy zawiadomieniu określonym w art. 44 ust. 2, które organy uznawane są za służby centralne na potrzeby tego artykułu.

Rozdział 2 Wnioski o pomoc

Artykuł 12 Wnioski o informacje

(1) Na wniosek organu wzywającej Umawiającej się Strony, organ wezwanej Umawiającej się Strony przekazuje mu, w ramach zakresu stosowania niniejszego porozumienia, wszystkie dostępne mu informacje lub informacje dostępne dla innych organów tej samej Umawiającej się Strony, umożliwiające mu zapobieganie, dochodzenie i zwalczanie nielegalnych działań, będące przedmiotem niniejszego porozumienia lub niezbędne dla ściągnięcia wierzytelności. Organ wezwanej Umawiającej się Strony dokonuje wszelkich niezbędnych poszukiwań na drodze administracyjnej w celu uzyskania tych informacji.

(2) Do przekazywanych informacji należy dołączyć sprawozdania i inne dokumenty albo odpisy lub wyciągi poświadczone za zgodność z oryginałem z tych sprawozdań i dokumentów, na których opierają się przekazywane informacje, którymi dysponują organy wezwanej Umawiającej się Strony lub które zostały opracowane bądź uzyskane w celu udzielenia odpowiedzi na wniosek o informacje.

(3) Na mocy porozumienia między organem wzywającej Umawiającej się Strony i organem wezwanej Umawiającej się Strony oraz zgodnie ze szczegółowymi wytycznymi tej ostatniej, pracownicy upoważnieni do tego przez organ wzywającej Umawiającej się Strony mogą mieć dostęp, w biurach organów wezwanej Umawiającej się Strony, do dokumentów i do informacji w rozumieniu ust. 1 w posiadaniu organów tej Umawiającej się Strony, które odnoszą się do konkretnych nielegalnych działań, należących do zakresu stosowania niniejszego porozumienia. Pracownicy ci upoważnieni są do zabierania odpisów tejże dokumentacji.

Artykuł 13 Wnioski o nadzór

Na wniosek organu wzywającej Umawiającej się Strony, organ wezwanej Umawiającej się Strony sprawuje, w miarę możliwości, nadzór w kwestii obrotu towarowego z naruszeniem ustawodawstwa określonego w art. 2. Nadzór ten może dotyczyć osób zasadnie podejrzanych o uczestniczenie w przeszłości lub obecnie w zyskach z tych nielegalnych działań lub o dokonywanie czynów przygotowawczych w celu ich popełnienia, a także miejsc, środków transportu i towarów powiązanych z tymi działaniami.

Artykuł 14 Zawiadomienie i przekazanie drogą pocztową

(1) Na wniosek organu wzywającej Umawiającej się Strony, organ wezwanej Umawiającej się Strony podaje do wiadomości adresata lub przekazuje mu informacje, zgodnie z przepisami wewnętrznymi wezwanej Umawiającej się Strony, o wszelkich instrumentach lub decyzjach podjętych przez właściwe organy wzywającej Umawiającej się Strony, wchodzących w zakres stosowania niniejszego porozumienia.

(2) Wnioskom o podanie do wiadomości, zawierającym przedmiot aktu lub decyzji do przekazania, towarzyszy tłumaczenie na jeden z urzędowych języków wezwanej Umawiającej się Strony lub na język dogodny dla tej Umawiającej się Strony.

(3) Umawiające się Strony będą mogły wysyłać bezpośrednio drogą pocztową dokumenty powiadamiające oraz wnioski o informację i dokumenty podmiotom, których dotyczy trzecie i czwarte tiret art. 2 ust. 1 lit. (a), mającym swoją siedzibę na terytorium innej Umawiającej się Strony.

Osoby te będą mogły uwzględnić te wnioski i dostarczyć właściwe dokumenty i informacje w postaci ustalonej za pomocą zasad i porozumień, na mocy których zostały przyznane fundusze.

Artykuł 15 Wnioski o dochodzenie

(1) Na wniosek wzywającej Umawiającej się Strony, wezwana Umawiająca się Strona wykonuje lub zleca wykonanie dochodzeń dotyczących czynności lub zachowań stanowiących nielegalne działania, będące przedmiotem niniejszego porozumienia lub które wywołują, w organie wzywającej Umawiającej się Strony, uzasadnione podejrzenie, że tego rodzaju nielegalne działania zostały popełnione.

(2) Wezwana Umawiająca się Strona posługuje się wszelkimi środkami dochodzeniowymi, które posiada w swoim porządku prawnym w warunkach, w których mogłaby posługiwać się tymi środkami, gdyby działała na swoją rzecz lub na wniosek innego organu wewnętrznego, w tym na zasadzie interwencji lub, jeżeli byłoby to konieczne, za pozwoleniem władz sądowych.

(3) Powyższe postanowienie nie stanowi uszczerbku dla obowiązku współpracy ze strony podmiotów gospodarczych na mocy art. 17.

Organ wezwanej Umawiającej się Strony przekazuje wyniki tych dochodzeń organowi wzywającej Umawiającej się Strony. Art. 12 ust. 2 stosuje się mutatis mutandis.

(4) Organ wezwanej Umawiającej się Strony rozszerza pomoc na wszelkie okoliczności, przedmioty i osoby pozostające w widocznym związku z przedmiotem wniosku o pomoc, bez konieczności formułowania dodatkowego wniosku. W razie wątpliwości, organ wezwanej Umawiającej się Strony kontaktuje się najpierw z organem wzywającej Umawiającej się Strony.

Artykuł 16 Obecność pracowników upoważnionych przez organ wzywającej Umawiającej się Strony

(1) Na mocy porozumienia między organem wzywającej Umawiającej się Strony a organem wezwanej Umawiającej się Strony, pracownicy wyznaczeni przez organ wzywającej Umawiającej się Strony mogą być obecni podczas dochodzeń będących przedmiotem poprzedniego artykułu. Obecność ta nie podlega zgodzie osoby ani podmiotu gospodarczego, w stosunku do którego dochodzenie jest prowadzone.

(2) Pracownicy organu wezwanej Umawiającej się Strony w każdej chwili mogą podjąć prowadzenie dochodzenia. Pracownikom organu wzywającej Umawiającej się Strony nie wolno, ze swej własnej inicjatywy, pełnić funkcji należących do pracowników organu wezwanej Umawiającej się Strony.

Mają oni jednak dostęp do tych samych pomieszczeń i do tych samych dokumentów, co pracownicy organu wezwanej Umawiającej się Strony, za ich pośrednictwem i jedynie na potrzeby bieżącego dochodzenia.

(3) Zezwolenie może wymagać spełnienia pewnych warunków.

(4) Informacje przekazane do wiadomości organu wzywającej Umawiającej się Strony nie mogą zostać wykorzystane jako element dowodowy przed wydaniem zezwolenia na przekazanie dokumentów w tej sprawie.

Artykuł 17 Obowiązek współpracy

Podmioty gospodarcze zobowiązane są do współpracy przy realizacji wniosku o pomoc administracyjną, udostępniając swoje pomieszczenia, swoje środki transportu i swoją dokumentację oraz dostarczając wszelkich właściwych informacji.

Artykuł 18 Forma i treść wniosków o pomoc

(1) Wnioski o pomoc sporządzane są pisemnie. Towarzyszą im dokumenty uznane za użyteczne do odpowiedzi.

W sprawach niecierpiących zwłoki akceptowane są wnioski ustne, ale muszą one zostać potwierdzone pisemnie, gdy tylko będzie to możliwe.

(2) We wnioskach zawarte są następujące informacje:

(a) organ wzywający;

(b) żądany środek;

(c) przedmiot i uzasadnienie wniosku;

(d) ustawodawstwo, zasady i inne odpowiednie elementy prawne;

(e) wskazówki, w miarę możliwości jak najbardziej szczegółowe i kompletne, dotyczące osób fizycznych lub prawnych, będących przedmiotem dochodzeń;

(f) zestawienie stosownych faktów i dochodzeń już przeprowadzonych, za wyjątkiem przypadków określonych w art. 14.

(3) Wnioski sporządzane są w jednym z języków urzędowych wezwanej Umawiającej się Strony lub w języku dogodnym dla tej Umawiającej się Strony.

(4) Niewłaściwie sformułowane lub niekompletne wnioski mogą zostać poprawione lub uzupełnione. Środki niezbędne dla uwzględnienia wniosku są w międzyczasie wdrażane.

Artykuł 19 Wykorzystanie informacji

(1) Zebrane informacje wykorzystywane są tylko i wyłącznie na cele objęte niniejszym porozumieniem. W przypadku, gdyby Umawiająca się Strona miała zamiar wykorzystać te informacje na inne cele, wystąpi ona wcześniej z wnioskiem o pisemną zgodę do organu, który te informacje dostarczył. Wykorzystanie to podlega wówczas ograniczeniom, które zostaną narzucone przez ten organ.

(2) Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla wykorzystywania tych informacji w ramach spraw sądowych lub administracyjnych, wszczętych z powodu nieprzestrzegania ustawodawstwa stanowiącego przedmiot wniosku o pomoc administracyjną, jeżeli te same środki pomocy byłyby dostępne przy tych sprawach. Właściwy organ Umawiającej się Strony, która dostarczyła te informacje, powiadamiany jest bezzwłocznie o takim ich wykorzystaniu.

(3) Umawiające się Strony mogą, tytułem dowodu, sporządzić wykaz w swoich protokołach, sprawozdaniach i zeznaniach, a także podczas postępowań i dochodzeń sądowych, zebranych informacji i dokumentów wykorzystywanych zgodnie z postanowieniami niniejszego porozumienia.

Rozdział 3 Pomoc spontaniczna

Artykuł 20 Pomoc spontaniczna

(1) Formy współpracy określone w poprzednim rozdziale mogą mieć miejsce bez uprzedniego wniosku złożonego przez jedną z Umawiających się Stron.

(2) Organ Umawiającej się Strony przekazującej informacje może, zgodnie z prawem wewnętrznym, uzależnić wykorzystanie tych informacji przez organ Umawiającej się Strony będącej ich adresatem, od spełnienia pewnych warunków.

(3) Wszystkie organy Umawiających się Stron są związane tymi warunkami.

Rozdział 4 Szczególne formy współpracy

Artykuł 21 Wspólne operacje

(1) Podczas przywozu, wywozu i tranzytu towarów, gdy wartość transakcji i zagrożeń z nich wynikających z punktu widzenia wchodzących w grę opłat i dotacji może wywołać istotne dla budżetu Umawiających się Stron straty, Strony te mogą porozumieć się w celu przeprowadzenia wspólnych operacji transgranicznych w celu zapobiegania nielegalnym działaniom wchodzącym w zakres stosowania niniejszego porozumienia i ścigania ich.

(2) Koordynacja i planowanie operacji transgranicznych leżą w kompetencjach służb centralnych lub wyznaczonego przez nie urzędu.

Artykuł 22 Wspólne zespoły ds. dochodzeń specjalnych

(1) Władze kilku Umawiających się Stron mogą, za wspólną zgodą, powołać wspólny zespół ds. dochodzenia specjalnego, usytuowany na terytorium jednej z Umawiających się Stron.

(2) Zespół dochodzeniowy zajmuje się trudnymi dochodzeniami, pociągającymi za sobą mobilizację istotnych środków, a także koordynuje on wspólne operacje.

(3) Uczestnictwo w takim zespole nie uprawnia przedstawicieli władz Umawiającej się Strony wchodzących w jego skład do przeprowadzania interwencji na terytorium Umawiającej się Strony, gdzie przeprowadzane są dochodzenia.

Artykuł 23 Łącznicy

(1) Właściwe organy Umawiających się Stron mogą wspólnie zdecydować o oddelegowaniu, na czas określony lub nieokreślony, łączników jednej z Umawiających się Stron do właściwych służb innej z Umawiających się Stron w celu wzajemnego wspierania się przy udzielaniu pomocy administracyjnej.

(2) Łącznicy spełniają zadania opiniotwórcze i pomocowe. Nie mają niezależnych uprawnień do interweniowania na terytorium Umawiającej się Strony przyjmującej. Mogą, za zgodą lub na wniosek właściwych organów Umawiających się Stron:

(a) ułatwiać i przyspieszać wymianę informacji;

(b) udzielać pomocy w dochodzeniach;

(c) uczestniczyć w przetwarzaniu wniosków o pomoc;

(d) doradzać i pomagać państwu przyjmującemu podczas przygotowywania i wykonywania operacji transgranicznych;

(e) wykonywać każde inne zadanie, jakie Umawiające się Strony uzgodnią między sobą.

(3) Właściwe organy Umawiających się Stron ustalają za wspólną zgodą szczegóły.

(4) Łącznicy mogą reprezentować interesy jednej lub kilku Umawiających się Stron.

Rozdział 5 Ściąganie wierzytelności

Artykuł 24 Ściąganie wierzytelności

(1) Na wniosek wzywającej Umawiającej się Strony, wezwana Umawiająca się Strona ściąga wierzytelności wchodzące w zakres stosowania niniejszego porozumienia, tak jakby chodziło o jej własne wierzytelności.

(2) Do wniosku o ściągnięcie wierzytelności powinien być dołączony urzędowy egzemplarz lub poświadczony za zgodność z oryginałem odpis tytułu egzekucyjnego, wydanego przez wzywającą Umawiającą się Stronę oraz, ewentualnie, oryginał lub poświadczony za zgodność z oryginałem odpis innych dokumentów niezbędnych do ściągnięcia wierzytelności.

(3) Wezwana Umawiająca się Strona podejmuje środki zabezpieczające w celu zapewnienia ściągnięcia wierzytelności.

(4) Organ wezwanej Umawiającej się Strony przekazuje organowi wzywającej Umawiającej się Strony kwotę odzyskanej przez siebie wierzytelności. Za zgodą wzywającej Umawiającej się Strony, może od tej kwoty odliczyć udział odpowiadający kosztom administracyjnym, jakie sam poniósł.

(5) Bez względu na pierwszy ustęp, wierzytelności do odzyskania nie korzystają obowiązkowo z uprzywilejowania analogicznych wierzytelności, powstałych na terytorium wezwanej Umawiającej się Strony.

Tytuł III POMOC SĄDOWA

Artykuł 25 Związek z innymi umowami

(1) Postanowienia tego tytułu mają na celu uzupełnienie Europejskiej Konwencji o Pomocy Sądowej w sprawach karnych z 20 kwietnia 1959 roku, a także Konwencji dotyczącej prania pieniędzy, wykrywania, zajęcia i konfiskaty dochodów z działalności przestępczej z 8 listopada 1990 roku i powinny ułatwić ich stosowanie przez Umawiające się Strony.

(2) Nie mają one wpływu na korzystniejsze postanowienia wynikające z umów dwustronnych lub wielostronnych pomiędzy Umawiającymi się Stronami.

Artykuł 26 Rodzaje postępowań, w których również udziela się pomocy

(1) Pomocy sądowej udziela się również:

(a) w postępowaniach w sprawie czynów karalnych, zgodnie z prawem krajowym jednej z dwu Umawiających się Stron lub obu Umawiających się Stron, z tytułu wykroczeń przeciwko rozporządzeniom, ściganych przez władze administracyjne, których decyzja może stać się podstawą odwołania do właściwego sądu, w szczególności w kwestiach karnych;

(b) w powództwach cywilnych w postępowaniu karnym, dopóki sądownictwo karne nie wyda ostatecznego orzeczenia w sprawie karnej;

(c) dla faktów lub przestępstw, które mogą okazać się wiążące dla osoby prawnej wzywającej Umawiającej się Strony.

(2) Pomocy sadowej udziela się również na potrzeby dochodzeń i postępowań mających na celu zajęcie i konfiskatę instrumentów i dochodów z tych przestępstw.

Artykuł 27 Przekazywanie wniosków

(1) Wnioski sporządzane na mocy niniejszego tytułu przedstawiane są przez organ wzywającej Umawiającej się Strony lub przez właściwy organ centralny wezwanej Umawiającej się Strony albo też bezpośrednio wobec organu Umawiającej się Strony, właściwej dla przychylenia się do wniosku wzywającej Umawiającej się Strony. Organ wzywającej Umawiającej się Strony oraz, ewentualnie, organ wezwanej Umawiającej się Strony, przesyłają kopię wniosku swoim odpowiednim władzom centralnym dla informacji.

(2) Wszelkie dokumenty związane z wnioskiem lub wynikające z jego realizacji mogą być przekazywane w taki sam sposób. Mogą być wysyłane, a przynajmniej ich kopia, bezpośrednio organowi wzywającej Umawiającej się Strony.

(3) (3) Jeżeli organ Umawiającej się Strony otrzymujący wniosek nie jest właściwy dla przyznania pomocy, przekazuje bezzwłocznie wniosek właściwemu organowi.

(4) Wnioski wadliwe lub niekompletne są przyjmowane do stosowania, o ile zawierają podstawowe elementy umożliwiające ich spełnienie, bez uszczerbku dla ich późniejszego uzupełnienia przez organ wzywającej Umawiającej się Strony. Organ wezwanej Umawiającej się Strony zawiadamia o tych wadach organ wzywającej Umawiającej się Strony i wyznacza mu termin na uregulowanie tej kwestii.

Organ wezwanej Umawiającej się Strony przekazuje bezzwłocznie organowi wzywającej Umawiającej się Strony wszelkie inne wskazówki umożliwiające temu organowi uzupełnienie swego wniosku lub poszerzenie go o inne środki.

(5) Umawiające się Strony przekazują, przy powiadomieniu określonym w art. 44 ust. 2, jakie władze centralne są właściwe do realizacji tego artykułu.

Artykuł 28 Przekazanie drogą pocztową

(1) Ogólnie rzecz biorąc, Umawiające się Strony wysyłają bezpośrednio drogą pocztową dokumenty procesowe osobom przebywającym na terytorium innej Umawiającej się Strony, w postępowaniach w sprawie nielegalnych działań będących przedmiotem niniejszego porozumienia.

(2) Jeżeli organ Umawiającej się Strony, z której pochodzą dokumenty, wie lub ma podstawy uważać, że adresat zna tylko inny język, dokumenty lub przynajmniej ich najważniejsze fragmenty powinny zostać przesłane z tłumaczeniem na ten inny język.

(3) Organ Umawiającej się Strony wysyłającej uprzedza adresata, że żaden środek przymusu lub sankcji nie będzie mógł być przezeń bezpośrednio egzekwowany na terytorium innej Umawiającej się Strony.

(4) Wszystkie dokumenty procesowe posiadają adnotację z informacją, że adresat może uzyskać od organu opisanego w adnotacji informacje o prawach i obowiązkach dotyczących dokumentu.

Artykuł 29 Środki tymczasowe

(1) W ramach swojego prawa wewnętrznego i poszczególnych właściwości oraz na wniosek organu wzywającej Umawiającej się Strony, właściwy organ wezwanej Umawiającej się Strony zarządza wprowadzenie środków tymczasowych niezbędnych w celu utrzymania istniejącej sytuacji, ochrony zagrożonych interesów prawnych albo zachowania środków dowodowych, jeżeli wniosek o pomoc nie wydaje się w sposób oczywisty niedopuszczalny.

(2) Zapobiegawcze zamrożenie i zajęcie zarządzane są w stosunku do instrumentów i do dochodów z przestępstw, z powodu których wnioskuje się o pomoc. Jeżeli dochód z przestępstwa już nie istnieje, w części lub w całości, zarządza się podjęcie tych samych środków w stosunku do dóbr znajdujących się na terytorium wezwanej Umawiającej się Strony, odpowiadających wartości tegoż dochodu.

Artykuł 30 Obecność władz wzywającej Umawiającej się Strony

(1) Wezwana Umawiająca się Strona upoważnia, na wniosek wzywającej Umawiającej się Strony, przedstawicieli władz tej ostatniej, do obecności przy realizacji wniosku o pomoc sądową. Obecność ta nie wymaga zgody osoby, której dotyczy podejmowany środek.

Dla uzyskania zezwolenia może być konieczne spełnienie pewnych warunków.

(2) Osoby obecne mają dostęp do tych samych pomieszczeń i do tych samych dokumentów, co przedstawiciele organu wezwanej Umawiającej się Strony, za ich pośrednictwem oraz jedynie na potrzeby realizacji wniosku o pomoc sądową. Osoby te mogą w szczególności uzyskać zezwolenie na zadawanie i proponowanie pytań oraz na sugerowanie czynności dochodzeniowych.

(3) Jedyną konsekwencją takiej obecności może być ujawnienie faktów osobom innym niż tym upoważnionym na mocy poprzednich ustępów, z naruszeniem tajemnicy sądowej lub praw osoby zainteresowanej. Informacje podane do wiadomości organu wzywającej Umawiającej się Strony nie mogą być wykorzystywane jako środek dowodowy przed uprawomocnieniem się decyzji dotyczącej przekazania dokumentów wykonawczych.

Artykuł 31 Rewizje i zajęcia przedmiotów

(1) Umawiające się Strony uzależniają dopuszczalność rekwizycji sądowej do celów rewizji i zajęć przedmiotów jedynie od następujących warunków:

(a) fakt, który wywołał rekwizycję sądową podlega, zgodnie z prawem obu Umawiających się Stron, karze pozbawienia wolności albo środkowi zabezpieczającemu ograniczającemu swobodę do maksymalnie co najmniej sześciu miesięcy lub też podlega, zgodnie z prawem jednej z Umawiających się Stron, równoważnej karze i, zgodnie z prawem drugiej Umawiającej się Strony, z tytułu naruszenia przepisów ściganego przez władze administracyjne, których decyzja może spowodować odwołanie się do sądu właściwego w szczególności w sprawach karnych;

(b) wykonanie rekwizycji sadowej jest zgodne z prawem wezwanej Umawiającej się Strony.

(2) Rekwizycje sądowe w celu rewizji i zajęcia przedmiotów z przyczyn związanych z praniem pieniędzy, wchodzących w zakres stosowania niniejszego porozumienia, są również dopuszczalne pod warunkiem, że działania stanowiące fakt poprzedzający podlegają, zgodnie z prawem obu Umawiających się Stron, karze pozbawienia wolności albo środkowi zabezpieczającemu ograniczającemu swobodę do maksymalnie ponad sześciu miesięcy.

Artykuł 32 Wniosek o informacje bankowe i finansowe

(1) Jeżeli spełnione zostały warunki art. 31, wezwana Umawiająca się Strona przychyla się do wniosków o pomoc w sprawie uzyskania i przekazania informacji finansowych i bankowych, w tym:

(a) identyfikacji i informacji dotyczących rachunków bankowych otwartych w bankach znajdujących się na jego terytorium, a których osoby poddane dochodzeniu są posiadaczami, pełnomocnikami, lub nad którymi mają kontrolę;

(b) identyfikacji i wszelkich informacji dotyczących transakcji i operacji bankowych, wykonywanych z, do lub poprzez jeden albo kilka rachunków bankowych lub przez konkretne osoby w konkretnym terminie.

(2) W ramach tego, co jest dozwolone na mocy jej prawa karnego procesowego dla analogicznych przypadków wewnętrznych, wezwana Umawiająca się Strona może zarządzić, przez określony czas, nadzór nad operacjami bankowymi wykonywanymi z, do lub za pośrednictwem rachunków bankowych albo przez określone osoby, a także przekazanie wyników wzywającej Umawiającej się Stronie. Decyzja dotycząca dalszego postępowania w kwestii transakcji i przekazywania wyników, podejmowana jest za każdym razem indywidualnie przez właściwe organy wezwanej Umawiającej się Strony i musi być zgodna z ustawodawstwem krajowym tej Umawiającej się Strony. Szczegółowe warunki praktyczne dalszego postępowania są przedmiotem umowy między właściwymi organami Umawiających się Stron, wzywającej i wezwanej.

(3) Każda z Umawiających się Stron podejmuje niezbędne środki, by instytucje finansowe nie ujawniły danemu klientowi ani innym osobom trzecim, że środki zostały podjęte na wniosek wzywającej Umawiającej się Strony ani że prowadzone jest dochodzenie, przez okres ograniczony do tego, co niezbędne, by nie narazić wyniku tego działania.

(4) Organ Umawiającej się Strony, skąd pochodzi wniosek:

(a) wskazuje przyczyny, dla których uważa, iż żądane informacje mogą okazać się podstawowe dla dochodzenia w kwestii przestępstwa;

(b) uściśla przyczyny, które doprowadziły do powstania przypuszczeń, że w bankach mających siedzibę na terytorium wezwanej Umawiającej się Strony znajdują się przedmiotowe rachunki bankowe oraz wskazuje, jeżeli posiada ku temu poszlaki, jakich banków mogłoby to dotyczyć;

(c) przekazuje wszelkie informacje mogące ułatwić realizację wniosku.

(5) Żadna z Umawiających się Stron nie powołuje się na tajemnicę bankową jako na przyczynę umożliwiającą odrzucenie wszelkiej współpracy dotyczącej wniosku o pomoc, wystosowanego przez inną z Umawiających się Stron.

Artykuł 33 Dostawy kontrolowane

(1) Właściwy organ wezwanej Umawiającej się Strony zobowiązuje się by, na wniosek organu wzywającej Umawiającej się Strony, dostawy kontrolowane mogły odbywać się na jej terytorium w ramach dochodzeń karnych w kwestiach przestępstw mogących stanowić podstawę ekstradycji.

(2) Decyzja o podjęciu dostaw kontrolowanych podejmowana jest dla każdego przypadku oddzielnie, przez właściwe organy wezwanej Umawiającej się Strony, z poszanowaniem jej prawa krajowego.

(3) Dostawy kontrolowane odbywają się zgodnie z procedurami określonymi prawem wezwanej Umawiającej się Strony. Prawo działania, kierowanie operacją i jej kontrolowanie należą do właściwych organów tej Strony.

Artykuł 34 Doręczenie w celu konfiskaty lub zwrotu

(1) Na wniosek wzywającej Umawiającej się Strony, przedmioty, dokumenty, fundusze lub inne wartości, które zostały zajęte z tytułu zabezpieczenia mogą stać się przedmiotem doręczenia w celu ich konfiskaty lub zwrotu osobie uprawnionej.

(2) Wezwana Umawiająca się Strona nie może odmówić doręczenia z powodu, iż środki odpowiadają długowi o charakterze podatkowym lub celnym.

(3) Prawa do tych przedmiotów, których osoba trzecia dochodzi w dobrej wierze, pozostają zastrzeżone.

Artykuł 35 Przyspieszenie pomocy

(1) Organ wezwanej Umawiającej się Strony realizuje wniosek o pomoc sądową, jeżeli tylko jest to możliwe, jak najściślej uwzględniając terminy postępowania lub terminy innego rodzaju, wskazane przez organ wzywającej Umawiającej się Strony. Strona ta wyjaśnia przyczyny tych terminów.

(2) Gdy wniosek nie może zostać zrealizowany lub też nie może zostać zrealizowany całkowicie, zgodnie z wymogami organu wzywającej Umawiającej się Strony, organ wezwanej Umawiającej się Strony informuje o tym bezzwłocznie organ wzywającej Umawiającej się Strony oraz wskazuje warunki, w jakich wniosek mógłby zostać zrealizowany. Oba organy mogą później dojść do porozumienia co do dalszego działania w sprawie wniosku, w razie potrzeby uzależniając je od przestrzegania tychże wymogów.

Jeżeli można przewidzieć, że termin ustalony przez organ wzywającej Umawiającej się Strony na realizację jej wniosku nie zostanie uwzględniony oraz jeżeli przyczyny określone w ust. 1, drugie zdanie, wykazują rzeczywiście, iż jakiekolwiek opóźnienie w dużym stopniu utrudni postępowanie prowadzone przez ten organ, organ wezwanej Umawiającej się Strony informuje bezzwłocznie o czasie, jaki uważa za niezbędny dla realizacji wniosku. Organ wzywającej Umawiającej się Strony informuje natychmiast, czy mimo to wniosek zostanie utrzymany. Oba organy mogą później dojść do porozumienia co do dalszego działania w sprawie wniosku.

Artykuł 36 Wykorzystywanie elementów dowodowych

Informacje i środki dowodowe, przekazane w ramach procedury pomocy, będą mogły być wykorzystywane poza celami procedury, dla których udzielono pomocy:

(a) w postępowaniu karnym na terytorium wzywającej Umawiającej się Strony, skierowanym przeciwko innym osobom uczestniczącym w zyskach z przestępstwa, z powodu którego pomoc została przyznana;

(b) gdy fakty będące przyczyną wniosku stanowią inne przestępstwo, z powodu którego pomoc również powinna zostać przyznana;

(c) w postępowaniach mających na celu konfiskatę instrumentów i dochodów z przestępstw, z powodu których pomoc powinna zostać przyznana oraz w postępowaniach o odszkodowania pozostające w związku z faktami, z powodu których pomoc została przyznana.

Artykuł 37 Przekazanie spontaniczne

(1) W ramach swojego prawa wewnętrznego i swoich kompetencji, organy sądowe Umawiającej się Strony mogą samoistnie przekazać informacje oraz elementy dowodowe innym organom sądowym innej Umawiającej się Strony, gdy same uznają, że mogłyby one przydać się organom Umawiającej się Strony będącej adresatem tych informacji, w celu wszczęcia lub doprowadzenia do końca dochodzeń albo postępowań lub też gdyby informacje te mogły skłonić tenże organ do przestawienia wniosku o pomoc sądową.

(2) Organ Umawiającej się Strony, który przekazuje informacje może, zgodnie z prawem wewnętrznym, uzależnić wykorzystanie tych informacji przez organ Umawiającej się Strony będący ich adresatem, od spełnienia pewnych warunków.

(3) Wszystkie organy Umawiających się Stron są związane tymi warunkami.

Artykuł 38 Postępowania na terytorium wezwanej Umawiającej się Strony

Wniosek o pomoc nie narusza praw, które dla wzywającej Umawiającej się Strony mogłyby wynikać z jej charakteru strony cywilnej w wewnętrznych postępowaniach karnych, wszczętych przed organami wezwanej Umawiającej się Strony.

TYTUŁ IV POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 39 Wspólny Komitet

(1) Ustanawia się Wspólny Komitet, składający się z przedstawicieli Umawiających się Stron, który jest odpowiedzialny za właściwe stosowanie niniejszego porozumienia. W tym celu zgłasza on zalecenia oraz podejmuje decyzje w przypadkach określonych w porozumieniu. Orzeka on za zgodą Stron.

(2) Wspólny Komitet sporządza swój regulamin wewnętrzny zawierający, poza innymi postanowieniami, szczegółowe warunki zwoływania zebrań, wyznaczania przewodniczącego oraz określania uprawnień przyznawanych temu ostatniemu.

(3) Wspólny Komitet zbiera się w zależności od potrzeb i co najmniej raz w roku. Każda z Umawiających się Stron może złożyć wniosek o zwołanie zebrania.

(4) Wspólny Komitet może podjąć decyzję o utworzeniu każdej grupy roboczej lub grupy ekspertów, mogącej pomóc mu w wywiązywaniu się ze swych zadań.

Artykuł 40 Rozwiązywanie sporów

(1) Każda z Umawiających się Stron może przedłożyć Wspólnemu Komitetowi kwestię sporną dotyczącą interpretacji lub stosowania niniejszego porozumienia, w szczególności kiedy uważa, że inna Umawiająca się Strona w sposób systematyczny nie odpowiada na wnioski o współpracę, które są do niej kierowane.

(2) Wspólny Komitet podejmuje starania zmierzające do rozwiązania sporu w jak najkrótszym terminie. Wszelkie elementy informacji, które mogą okazać się użyteczne i umożliwić dogłębną analizę sytuacji w celu znalezienia rozwiązania do przyjęcia są przekazywane Wspólnemu Komitetowi. W tym celu Wspólny Komitet bada wszelkie możliwości zapewniające właściwe działanie niniejszego porozumienia.

Artykuł 41 Wzajemność

(1) Organ wezwanej Umawiającej się Strony może odrzucić wniosek o współpracę, jeżeli wzywająca Umawiająca się Strona w sposób systematyczny odmawia współpracy w podobnych przypadkach.

(2) Przed odrzuceniem wniosku o współpracę na podstawie wzajemności, Wspólny Komitet jest informowany o sprawie, co umożliwia mu wypowiedzenie się na ten temat.

Artykuł 42 Rewizja

Jeżeli jedna z Umawiających się Stron dąży do rewizji niniejszego porozumienia, składa w tym celu wniosek do Wspólnego Komitetu, który zgłasza zalecenia, mające w szczególności na celu wszczęcie negocjacji.

Artykuł 43 Terytorialny zakres stosowania

Niniejsze porozumienie stosuje się do terytorium Konfederacji Szwajcarskiej, z jednej strony oraz do terytoriów, gdzie Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską jest stosowany na warunkach określonych przez ten ostatni, z drugiej strony.

Artykuł 44 Wejście w życie

(1) Niniejsze porozumienie zostało zawarte na czas nieokreślony.

(2) Jest ono ratyfikowane bądź zatwierdzane przez Umawiające się Strony, zgodnie z właściwymi im procedurami. Wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po ostatnim zgłoszeniu instrumentów ratyfikacyjnych lub zatwierdzających.

(3) Przed wejściem w życie niniejszego porozumienia, każda z Umawiających się Stron może, przy zawiadamianiu będącym przedmiotem ust. 2 lub w każdym innym późniejszym terminie, oświadczyć, że porozumienie to stosuje się, w tym co dotyczy danej Strony, w jej stosunkach z każdą inną z Umawiających się Stron, która złożyła tę samą deklarację. Deklaracje te stają się skuteczne dziewięćdziesiąt dni po dacie otrzymania zawiadomienia.

Artykuł 45 Wypowiedzenie

Wspólnota Europejska lub Konfederacja Szwajcarska może wypowiedzieć niniejszą umowę, zawiadamiając o swojej decyzji drugą z Umawiających się Stron. Wypowiedzenie staje się skuteczne sześć miesięcy po dacie otrzymania zawiadomienia o wypowiedzeniu.

Artykuł 46 Stosowanie w czasie

Postanowienia niniejszego porozumienia stosowane są do wniosków dotyczących nielegalnych działań, popełnionych co najmniej sześć miesięcy po dniu jego podpisania.

Artykuł 47 Rozszerzenie porozumienia o nowe Państwa Członkowskie UE

(1) Każde państwo, które staje się Państwem Członkowskim Unii Europejskiej może, za pomocą pisemnego zawiadomienia skierowanego do Umawiających się Stron, stać się Umawiającą się Stroną niniejszego porozumienia.

(2) Tekst porozumienia, w języku nowego przystępującego Państwa Członkowskiego, sporządzony przez Radę Unii Europejskiej, zostanie uwierzytelniony na podstawie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską. Będzie miał wartość tekstu autentycznego w znaczeniu art. 48.

(3) Niniejsze porozumienie wchodzi w życie w stosunku do każdego nowego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej, które do niego przystąpi, dziewięćdziesiąt dni po otrzymaniu zawiadomienia o swoim instrumencie akcesyjnym lub z datą wejścia w życie porozumienia, jeżeli nie weszło ono jeszcze w życie po upływie wyżej wymienionego okresu dziewięćdziesięciu dni.

(4) Jeżeli niniejsze porozumienie nie weszło jeszcze w życie podczas zgłaszania instrumentu akcesyjnego, art. 44 ust. 3 stosuje się do nowych przystępujących Państw Członkowskich.

Artykuł 48 Teksty autentyczne

Niniejsze porozumienie zostało sporządzone w dwóch egzemplarzach w językach: niemieckim, angielskim, duńskim, hiszpańskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, węgierskim, włoskim, łotewskim, litewskim, niderlandzkim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim i czeskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

Na oryginale właściwe podpisy

Akt końcowy porozumienia o współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony oraz Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w celu zwalczania nadużyć finansowych i wszelkich innych nielegalnych działań, godzących w ich interesy finansowe

PEŁNOMOCNICY

KRÓLESTWA BELGII,

REPUBLIKI CZESKIEJ,

KRÓLESTWA DANII,

REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC,

REPUBLIKI ESTOŃSKIEJ,

REPUBLIKI GRECKIEJ,

KRÓLESTWA HISZPANII,

REPUBLIKI FRANCUSKIEJ,

IRLANDII,

REPUBLIKI WŁOSKIEJ,

REPUBLIKI CYPRYJSKIEJ,

REPUBLIKI ŁOTEWSKIEJ,

REPUBLIKI LITEWSKIEJ,

WIELKIEGO KSIĘSTWA LUKSEMBURGA,

REPUBLIKI WĘGIERSKIEJ,

REPUBLIKI MALTY,

KRÓLESTWA NIDERLANDÓW,

REPUBLIKI AUSTRII,

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ,

REPUBLIKI SŁOWENII,

REPUBLIKI SŁOWACKIEJ,

REPUBLIKI FINLANDII,

KRÓLESTWA SZWECJI,

ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, Z JEDNEJ STRONY

ORAZ

KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ, Z DRUGIEJ STRONY,

zebrani dnia ............. w celu podpisania porozumienia o współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony oraz Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w celu zwalczania nadużyć finansowych i wszelkich innych nielegalnych działań, godzących w ich interesy finansowe, przyjęli wspólne deklaracje wymienione poniżej i załączone do niniejszego aktu końcowego:

Wspólna deklaracja w sprawie prania pieniędzy,

Wspólna deklaracja w sprawie współpracy Konfederacji Szwajcarskiej z jednostką Eurojust i, w miarę możności, z Europejską Siecią Sądową.

Ponadto pełnomocnicy Państw Członkowskich WE i pełnomocnicy Wspólnoty, jak również pełnomocnicy Konfederacji Szwajcarskiej, przyjęli uzgodniony protokół negocjacji, który załączony jest do niniejszego aktu końcowego. Uzgodniony protokół ma moc wiążącą.

Sporządzono w ....................., dnia .......................

Na oryginale właściwe podpisy

Wspólna deklaracja w sprawie prania pieniędzy

Umawiające się Strony uzgadniają, że art. 2 ust. 3 porozumienia dotyczącego współpracy w kwestii walki z praniem pieniędzy zawiera, z tytułu faktów poprzedzających, fakty stanowiące oszustwo podatkowe lub przemyt profesjonalny według prawa szwajcarskiego. Informacje uzyskane na podstawie wniosku dotyczącego prania pieniędzy mogą być wykorzystywane w postępowaniach w sprawie prania pieniędzy, za wyjątkiem postępowań przeciwko obywatelom szwajcarskim, jeżeli wszystkie istotne elementy przestępstwa zostały popełnione tylko i wyłącznie w Szwajcarii.

Wspólna deklaracja dotycząca współpracy Konfederacji Szwajcarskiej z jednostką Eurojust i, w miarę możności, z Europejską Siecią Sądową

Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości życzenie Konfederacji Szwajcarskiej umożliwienia jej zbadania możliwości współpracy Konfederacji Szwajcarskiej przy pracach jednostki Eurojust i, w miarę możności, Europejskiej Sieci Sądowej.

Uzgodniony protokół

negocjacji w sprawie porozumienia o współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony oraz Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w celu zwalczania nadużyć finansowych i wszelkich innych nielegalnych działań, godzących w ich interesy finansowe

Umawiające się Strony postanowiły, co następuje:

Ad artykuł 2 ustęp 1 litera (a)

terminy ,nadużycia finansowe i wszelkie inne nielegalne działania" obejmują również przemyt, korupcję oraz pranie pieniędzy z zysków uzyskiwanych z działań, o których mowa w niniejszym porozumieniu, z zastrzeżeniem art. 2 ust. 3;

terminy ,obrót towarowy z naruszeniem ustawodawstwa celnego i rolnego" rozumiane są niezależnie od przejścia (miejsca pochodzenia, miejsca przeznaczenia lub tranzytu) lub nie towaru przez terytorium innej Umawiającej się Strony;

terminy ,handel z naruszeniem ustawodawstwa podatkowego w kwestii podatku od wartości dodanej, podatków specjalnych od konsumpcji i akcyzy" rozumiane są niezależnie od przejścia (miejsca pochodzenia, miejsca przeznaczenia lub tranzytu) lub nie towarów bądź usług przez terytorium innej Umawiającej się Strony;

Ad artykuł 15 ustęp 2

termin ,środki dochodzeniowe" obejmuje przesłuchania osób, kontrole i rewizje w lokalach i środkach transportu, kopiowanie dokumentów, zbieranie informacji i zajmowanie przedmiotów, dokumentów oraz papierów wartościowych;

Ad artykuł 16 ustęp 2 akapit 2

niniejszy akapit przewiduje również w szczególności, że osobom obecnym można pozwolić na zadawanie pytań i na proponowanie czynności śledczych;

Ad artykuł 25 ustęp 2

Pojęcie umów wielostronnych pomiędzy Umawiającymi się Stronami obejmuje również, w szczególności, od chwili jego wejścia w życie, układ o stowarzyszeniu, zawarty przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską w sprawie wdrażania, stosowania i rozwoju Dorobku Schengen przez Konfederację Szwajcarską;

Ad artykuł 35 ustęp 1

przez ,wniosek o pomoc sądową" rozumie się również przekazywanie informacji i elementów dowodowych organom wzywającej Umawiającej się Strony;

Ad artykuł 43

Komisja Europejska ogłosi, najdalej w chwili podpisania porozumienia, indykatywną listę obszarów, do których stosuje się niniejsze porozumienie.

FICHE FINANCIČRE LÉGISLATIVE

Domaine(s) politique(s): Coopération antifraude avec la Suisse

Activité(s):

Dénomination de l'action:

Proposition de décision du Conseil relative ŕ la signature de l'Accord de coopération entre la CE et ses Etats membres, d'une part, et la Confédération suisse, d'autre part, pour lutter contre la fraude et toute activité illégale portant atteinte ŕ leurs intéręts financiers.

1. LIGNE(S) BUDGÉTAIRE(S) + INTITULÉ(S)

24.01.2006 - lutte contre la fraude

2. DONNÉES CHIFFRÉES GLOBALES

2.1 Enveloppe totale de l'action (partie B): millions d'euros en CE

2.2 Période d'application:

A partir de sa ratification par la CE et tous les Etats membres

2.3 Estimation globale pluriannuelle des dépenses:

a) Échéancier crédits d'engagement/crédits de paiement (intervention financičre) (cf. point 6.1.1)

Millions d'euros (ŕ la 3e décimale)

>TABELPOSITION>

b) Assistance technique et administrative (ATA) et dépenses d'appui (DDA) (cf. point 6.1.2)

>TABELPOSITION>

>TABELPOSITION>

c) Incidence financičre globale des ressources humaines et autres dépenses de fonctionnement

(cf. points 7.2 et 7.3)

>TABELPOSITION>

>TABELPOSITION>

2.4 Compatibilité avec la programmation financičre et les perspectives financičres

Proposition compatible avec la programmation financičre existante.

2.5 Incidence financičre sur les recettes

Aucune implication financičre (concerne des aspects techniques relatifs ŕ la mise en oeuvre d'une mesure).

- Note: toutes les précisions et observations relatives ŕ la méthode de calcul de l'effet sur les recettes doivent ętre incluses sur une feuille séparée jointe ŕ la présente fiche financičre.

Millions d'euros (ŕ la premičre décimale)

>TABELPOSITION>

(Décrire chaque ligne budgétaire concernée, en ajoutant le nombre approprié de lignes au tableau si l'effet s'exerce sur plusieurs lignes budgétaires.)

3. CARACTÉRISTIQUES BUDGÉTAIRES

>TABELPOSITION>

4. BASE JURIDIQUE

280 (4) ; 300 (1) Traité CE

5. DESCRIPTION ET JUSTIFICATION

5.1 Nécessité d'une intervention communautaire [4]

[4] Pour plus d'informations, voir le document d'orientation séparé.

Prévoir une base juridique plus efficace pour la coopération administrative et judiciaire avec la Suisse en matičre de lutte anti-fraude communautaire, y compris les fraudes dans les domaines de la TVA et des droits d'accise ainsi que le blanchiment d'argent d'autres recettes.

5.1.1 Objectifs poursuivis

(Décrire le(s) problčme(s) ou besoin(s)(en termes mesurables) que l'intervention est destinée ŕ résoudre/satisfaire (la situation de base par rapport ŕ laquelle les progrčs ultérieurs peuvent ętre mesurés). Décrire les objectifs en termes de résultats escomptés (par exemple changement par rapport ŕ la situation de base susmentionnée.)

5.1.2 Dispositions prises relevant de l'évaluation ex ante

(Il s'agit ici:

a) d'expliquer comment et quand l'évaluation ex ante a été effectuée (auteur, calendrier et si le(s) rapport(s) est/sont disponible(s) ou comment l'information correspondante a été collectée [5].

[5] Pour les informations minimales obligatoires ŕ présenter en ce qui concerne les initiatives nouvelles, voir le document SEC (2000)1051.

b) de décrire bričvement les constatations et enseignements tirés de l'évaluation ex ante.)

5.1.3 Dispositions prises ŕ la suite de l'évaluation ex post

(Dans le cas du renouvellement d'un programme, il s'agit aussi de décrire bričvement les enseignements ŕ tirer d'une évaluation intérimaire ou ex post.)

5.2 Actions envisagées et modalités de l'intervention budgétaire

(Ce point doit décrire la logique d'intervention de la proposition. Il doit préciser les principales actions nécessaires pour atteindre l'objectif général. Chaque action doit comporter un ou plusieurs objectifs spécifiques. Ces derniers doivent indiquer les progrčs attendus au cours de la période proposée. Ils doivent aussi aller au-delŕ des réalisations immédiates, mais ętre suffisamment précis pour que les résultats concrets les concernant puissent ętre identifiés. Préciser pour chaque action principale:

- la/les population(s) visée(s) (spécifier les bénéficiaires en termes quantitatifs si possible);

- les objectifs spécifiques fixés pour la période de programmation (en termes mesurables)

- les mesures concrčtes ŕ prendre pour la mise en oeuvre de l'action;

- les réalisations immédiates;

- les effets/l'impact attendu(s) sur la réalisation de l'objectif général.

Des informations doivent aussi ętre données sur les modalités de l'intervention budgétaire (taux et forme de l'assistance financičre requise).)

5.3 Modalités de mise en oeuvre

(Préciser par quels moyens les actions envisagées sont mises en oeuvre: gestion directe par la Commission soit uniquement avec du personnel statutaire ou externe, soit en ayant recours ŕ l'externalisation. Dans ce cas, préciser les modalités envisagées pour cette externalisation (BAT, agences, offices, unités décentralisées d'exécution, gestion partagée avec les États membres - organismes nationaux, régionaux et locaux.

Indiquer également les effets du modčle d'externalisation choisi sur les ressources d'intervention financičre, de gestion et d'appui ainsi que sur les ressources humaines (fonctionnaires détachés, etc.))

6. INCIDENCE FINANCIČRE

6.1 Incidence financičre totale sur la partie B (pour toute la période de programmation)

(Le mode de calcul des montants totaux présentés dans le tableau ci-aprčs doit ętre expliqué par la ventilation dans le tableau 6.2. )

6.1.1 Intervention financičre

Crédits d'engagement en millions d'euros (ŕ la 3e décimale)

>TABELPOSITION>

6.1.2 Assistance technique et administrative (ATA), dépenses d'appui (DDA) et dépenses TI (crédits d'engagement)

>TABELPOSITION>

6.2. Calcul des coűts par mesure envisagée en partie B (pour toute la période de programmation) [6]

[6] Pour plus d'informations, voir le document d'orientation séparé.

(Dans le cas oů il y a plusieurs actions, il y a lieu de donner, sur les mesures concrčtes ŕ prendre pour chaque action, les précisions nécessaires ŕ l'estimation du volume et du coűt des réalisations.)

Crédits d'engagement en millions d'euros (ŕ la 3e décimale)

>TABELPOSITION>

(Si nécessaire, expliquer le mode de calcul.)

7. INCIDENCE SUR LES EFFECTIFS ET LES DÉPENSES ADMINISTRATIVES

7.1. Incidence sur les ressources humaines

>TABELPOSITION>

7.2 Incidence financičre globale des ressources humaines

>TABELPOSITION>

Les montants correspondent aux dépenses totales pour 12 mois.

7.3 Autres dépenses de fonctionnement découlant de l'action

>TABELPOSITION>

Les montants correspondent aux dépenses totales de l'action pour 12 mois.

(1) Préciser le type de comité ainsi que le groupe auquel il appartient.

I. Total annuel (7.2 + 7.3) // années

II. Durée de l'action // euros

III. Coűt total de l'action (I x II) // euros

(Dans l'estimation des ressources humaines et administratives nécessaires pour l'action, les DG/services devront tenir compte des décisions arrętées par la Commission lors du débat d'orientation et de l'approbation de l'avant-projet de budget (APB). Ceci signifie que les DG devront indiquer que les ressources humaines peuvent ętre couvertes ŕ l'intérieur de la préallocation indicative prévue lors de l'adoption de l'APB.

Dans des cas exceptionnels oů les actions visées n'étaient pas prévisibles lors de la préparation de l'APB, la Commission devra ętre saisie afin de décider si la mise en oeuvre de l'action proposée peut ętre acceptée et selon quelles modalités (ŕ travers une modification de la préallocation indicative, une opération ad hoc de redéploiement, un budget rectificatif et supplémentaire ou une lettre rectificative au projet de budget.)

8. SUIVI ET ÉVALUATION

8.1 Systčme de suivi

(Des données adéquates de suivi doivent ętre collectées, dčs le début de chaque action, sur les moyens et ressources mis en oeuvre, les réalisations et les résultats de l'intervention. En pratique, ceci implique: i) la détermination d'indicateurs pour les moyens et ressources, les réalisations et les résultats; ii) la mise en place de méthodes pour la collecte des données)

8.2 Modalités et périodicité de l'évaluation prévue

(Décrire l'échéancier prévu et les modalités des évaluations intérimaires et ex post ŕ effectuer en vue d'établir si l'intervention a atteint les objectifs fixés. Dans le cas de programmes pluriannuels, il faut procéder ŕ au moins une évaluation approfondie au cours du cycle de vie du programme. Pour les autres activités, une évaluation ex post ou ŕ mi-parcours doit ętre exécutée suivant une périodicité n'excédant pas 6 ans.)

9. MESURES ANTIFRAUDE

(Article 3, paragraphe 4, du rčglement financier: ŤLa Commission, afin de prévenir les risques de fraudes et d'irrégularités, fait état dans la fiche financičre d'informations concernant les mesures de prévention et de protection existantes ou envisagéesť.)