(1)

Κοινοτικοί οργανισμοί, οι οποίοι θεσπίσθηκαν για να αναλάβουν τη διεκπεραίωση ορισμένων κοινοτικών παρεμβάσεων, απέκτησαν νομική προσωπικότητα, συνακόλουθα δε και δικό τους προϋπολογισμό, ο οποίος πλαισιώνεται από συγκεκριμένο δημοσιονομικό κανονισμό.

(2)

Για την εξασφάλιση κάποιας ομοιογένειας μεταξύ του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 (εφεξής «ο γενικός δημοσιονομικός κανονισμός»), και κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 185 παράγραφος 1 αυτού, ο παρών δημοσιονομικός κανονισμός πλαίσιο οφείλει να καθορίσει τους κανόνες που διέπουν την κατάρτιση, την εκτέλεση και τον έλεγχο του προϋπολογισμού των κοινοτικών οργανισμών που πράγματι λαμβάνουν επιχορήγηση από τον κοινοτικό προϋπολογισμό (εφεξής «οι κοινοτικοί οργανισμοί»). Με βάση αυτόν τον δημοσιονομικό κανονισμό οι εν λόγω οργανισμοί θα εκδώσουν καθένας τον δικό του δημοσιονομικό κανονισμό, ο οποίος είναι δυνατόν, σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο 185, να αποκλίνει από το δημοσιονομικό κανονισμό πλαίσιο ανάλογα με τις ειδικές απαιτήσεις της λειτουργίας καθενός από τους οργανισμούς αυτούς, αλλά αφού προηγηθεί η συγκατάθεση της Επιτροπής.

(3)

Όπως και ο γενικός δημοσιονομικός κανονισμός, ο παρών δημοσιονομικός κανονισμός πλαίσιο περιορίζεται στη θέσπιση των βασικών αρχών και κανόνων που θα διέπουν ολόκληρο τον αντίστοιχο δημοσιονομικό τομέα, ενώ οι εκτελεστικές διατάξεις θα μπορέσουν να εκδοθούν στη συνέχεια από τους επιμέρους κοινοτικούς οργανισμούς, έτσι ώστε να καταστούν οι δημοσιονομικές τους κανονιστικές ρυθμίσεις περισσότερο εύληπτες.

(4)

Ενόψει της κατάρτισης και της εκτέλεσης του προϋπολογισμού, πρέπει να επιβεβαιώνεται η τήρηση των τεσσάρων θεμελιωδών αρχών του δικαίου του προϋπολογισμού (ενότητα, καθολικότητα, ειδικότητα, ετήσια διάρκεια), καθώς και των αρχών της αυθεντικότητας, της ισοσκέλισης, της ενιαίας νομισματικής μονάδας, της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και της διαφάνειας.

(5)

Είναι αναγκαίο να καθορίζονται οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες του υπολόγου, του εσωτερικού ελεγκτή και των διατακτών. Η ευθύνη των παραγόντων αυτών είναι πλήρης και για όλες τις πράξεις εσόδων και δαπανών που εκτελούνται υπό την εποπτεία τους, πράξεις για τις οποίες οφείλουν να λογοδοτούν, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο πειθαρχικών διαδικασιών, εφόσον συντρέχει περίπτωση.

(6)

Όπως και τα θεσμικά όργανα, οι κοινοτικοί οργανισμοί δεν πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συνάπτουν δάνεια, σύμφωνα με το άρθρο 14 του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού.

(7)

Το έργο του εσωτερικού ελέγχου στους κοινοτικούς οργανισμούς πρέπει να διεκπεραιώνεται από τον εσωτερικό ελεγκτή της Επιτροπής, ο οποίος καθίσταται έτσι ο εγγυητής της συνεκτικότητας ολόκληρου του συστήματος και των μεθόδων εργασίας, σύμφωνα με το άρθρο 185 παράγραφος 3 του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού.

(8)

Το χρονοδιάγραμμα κατάρτισης του προϋπολογισμού, απόδοσης των λογαριασμών και απαλλαγής πρέπει να ευθυγραμμίζεται με τις αντίστοιχες διατάξεις του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού, η δε αρμόδια για την απαλλαγή των κοινοτικών οργανισμών αρχή είναι στο εξής η ίδια με εκείνη για το γενικό προϋπολογισμό (άρθρο 185 παράγραφος 2 του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού).

(9)

Οι λογιστικοί κανόνες που εφαρμόζονται από τους εν λόγω οργανισμούς πρέπει να επιτρέπουν την ενοποίηση των λογαριασμών τους με τους λογαριασμούς των θεσμικών οργάνων, προς τούτο δε πρέπει να θεσπίζονται από τον υπόλογο της Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 133 του νέου γενικού δημοσιονομικού κανονισμού.

(10)

Σύμφωνα με το άρθρο 46 του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού, ο πίνακας προσωπικού πρέπει στο εξής να υποβάλλεται προς έγκριση στην αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή.

(11)

Είναι ενδεδειγμένο, η αρχή που προβλέπεται στο άρθρο 66 παράγραφος 4 του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού και συγκροτείται από την Επιτροπή με σκοπό την αξιολόγηση των παρατυπιών να μπορεί να συμπίπτει με εκείνη στην οποία κάθε κοινοτικός οργανισμός θα προσφεύγει, έτσι ώστε για πανομοιότυπες συμπεριφορές να πραγματοποιείται η ίδια αξιολόγηση.

(12)

Οι κοινοτικοί οργανισμοί, ιδίως επειδή επιχορηγούνται με πιστώσεις του κοινοτικού προϋπολογισμού, πρέπει να τηρούν αυστηρά τις ίδιες απαιτήσεις με τα θεσμικά όργανα σε ό,τι αφορά τις δημόσιες συμβάσεις και τις επιχορηγήσεις, ενόσω αυτές επιτρέπονται από τις συστατικές πράξεις των οργανισμών αυτών. Προς τούτο, αρκεί να γίνεται παραπομπή στις οικείες διατάξεις του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού.

(13)

Όπως και τα θεσμικά όργανα, οι κοινοτικοί οργανισμοί μπορούν, κατά την άσκηση των καθηκόντων που τους ανατίθενται, να προσφεύγουν σε εξωτερικές οντότητες ιδιωτικού δικαίου μόνο σε περίπτωση ανάγκης, και μόνο για καθήκοντα που δεν συνεπάγονται ούτε άσκηση δημόσιας εξουσίας ούτε διακριτική ευχέρεια εκτίμησης, και τούτο για να εξασφαλίζεται η υπευθυνότητα κάθε κοινοτικού οργανισμού κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του και η τήρηση των στόχων που του έχουν τεθεί κατά τη σύστασή του.

(14)

Οι κοινοτικοί οργανισμοί οφείλουν να συνοδεύουν κάθε αίτηση καταβολής κοινοτικής επιχορήγησης με ταμειακή πρόβλεψη, τα δε κεφάλαια που καταβάλλονται από τις Κοινότητες στο πλαίσιο κάθε επιχορήγησης πρέπει να αποφέρουν τόκους υπέρ των Κοινοτήτων.

(15)

Ειδικές διατάξεις πρέπει να διέπουν την οργάνωση της είσπραξης των φόρων και τελών, τα οποία αποτελούν έναν από τους πόρους των οργανισμών αυτών.

(16)

Με γνώμονα τις κανονιστικές απαιτήσεις που απορρέουν από τις συστατικές πράξεις των κοινοτικών οργανισμών, ενδείκνυται να αναπροσαρμοσθεί η διαδικασία απόδοσης των λογαριασμών και να προβλεφθεί η διατύπωση γνώμης από το διοικητικό συμβούλιο επί των λογαριασμών.

(17)

Η νέα διάρθρωση του προϋπολογισμού που υιοθετείται με το γενικό δημοσιονομικό κανονισμό πρέπει να χρησιμοποιείται και για τους κοινοτικούς οργανισμούς, ενόσω τούτο δικαιολογείται από τη φύση των δραστηριοτήτων τους.

(18)

Οι μόνες διατάξεις του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού που πρέπει να περιληφθούν στον παρόντα κανονισμό είναι όσες κρίνονται ενδεδειγμένες για τους κοινοτικούς οργανισμούς.

Πιο συγκεκριμένα ο παρών κανονισμός δεν περιλαμβάνει τις διατάξεις οι οποίες αφορούν τομείς δράσης ξένους προς τους κοινοτικούς οργανισμούς, τους διαφοροποιημένους τρόπους διαχείρισης που αντιστοιχούν στην έννοια της προσφυγής σε εξωτερικούς συνεργάτες, και τα πληροφοριακά στοιχεία του προϋπολογισμού που προορίζονται για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Εξάλλου, μόνο ορισμένα έσοδα με συγκεκριμένο προορισμό, του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού, πρέπει να ληφθούν υπόψη, ενώ, τέλος, η διαδικασία για τις μεταφορές πιστώσεων και την κατάρτιση του προϋπολογισμού πρέπει να είναι λιγότερο λεπτομερειακή και περίπλοκη,