<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ2005PLA.0200093501.case.xml"><NO.CASE>C-203/03</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62003C0203</NO.CELEX><NO.SEQ>0001.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>938</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>953</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>16</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>OPINIA F. G. JACOBSA - SPRAWA C-203/03</LEFT><RIGHT>KOMISJA PRZECIWKO AUSTRII</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">F. G. Jacobsa</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20040708">8 lipca 2004 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Język oryginału: angielski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>W niniejszej skardze, wniesionej na podstawie art. 226 WE, Komisja utrzymuje, że austriackie prawodawstwo zakazujące zatrudniania kobiet przy określonych pracach w sektorze górniczym, jak również przy pracach w warunkach podwyższonego ciśnienia i związanych z nurkowaniem, jest niezgodne z art. 2 i 3 dyrektywy w sprawie równego traktowania kobiet i mężczyzn<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Dyrektywa Rady 76/207/EWG z dnia <DATE ISO="19760209">9 lutego 1976 r.</DATE> w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy, <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="039" DATE.PUB="1975" PAGE.FIRST="40">Dz.U. 1975, L 39, str. 40</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> (zwanej dalej <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>dyrektywą<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>).</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Prawo wspólnotowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Właściwy w niniejszej sprawie przepis art. 2 dyrektywy stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>1.</NO.P><TXT>Dla celów poniższych przepisów zasada równego traktowania oznacza brak dyskryminacji ze względu na płeć, tak bezpośredniej, jak i pośredniej, w szczególności przez odniesienie się do stanu cywilnego lub rodzinnego.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Niniejsza dyrektywa nie narusza prawa Państw Członkowskich do wyłączenia z zakresu jej stosowania dziedzin działalności zawodowej i, w odpowiednim przypadku, typu kształcenia prowadzącego do ich wykonywania, jeśli ze względu na charakter lub warunki ich wykonywania, płeć pracownika stanowi czynnik rozstrzygający.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Niniejsza dyrektywa nie narusza przepisów dotyczących ochrony kobiet, zwłaszcza jeśli chodzi o ciążę i macierzyństwo.</TXT></NP><P>[...]<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-939"?><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Właściwy w niniejszej sprawie przepis art. 3 dyrektywy stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>1.</NO.P><TXT>Stosowanie zasady równego traktowania oznacza brak dyskryminacji ze względu na płeć w zakresie warunków, włączając w to kryteria selekcji, dostępu do wszystkich prac lub stanowisk, niezależnie od sektora czy gałęzi działalności, i do wszystkich poziomów hierarchii zawodowej.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>W tym celu Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki, aby:</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, sprzeczne z zasadą równego traktowania, zostały uchylone;</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP><P>[...]<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Na mocy prawa wspólnotowego Austria była zobowiązana do dokonania transpozycji dyrektywy do dnia <DATE ISO="19950101">1 stycznia 1995 r.</DATE>, czyli do daty przystąpienia do Wspólnoty Europejskiej. Jednakże na mocy porozumienia w sprawie Europejskiego Obszaru Gospodarczego<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Porozumienie zostało załączone do decyzji Rady i Komisji WE 94/1/EWWiS z dnia <DATE ISO="19931213">13 grudnia 1993 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="001" DATE.PUB="1991" PAGE.FIRST="3">Dz.U. 1991, L 1, str. 3</REF.DOC.OJ>). Zobacz w szczególności art. 70 i pkt 18 załącznika XVIII.</P></NOTE> transpozycja dyrektywy powinna była nastąpić do dnia <DATE ISO="19940101">1 stycznia 1994 r.</DATE>, czyli do dnia, w którym porozumienie weszło w życie.</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Właściwy w niniejszej sprawie przepis art. 307 WE stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>Postanowienia niniejszego Traktatu nie naruszają praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przed <DATE ISO="19580101">1 stycznia 1958</DATE> roku lub, wobec Państw przystępujących, przed datą ich przystąpienia, między jednym lub większą liczbą Państw Członkowskich z jednej strony a jednym lub większą liczbą państw trzecich z drugiej strony.</P><P>W zakresie, w jakim umowy te nie są zgodne z niniejszym Traktatem, dane Państwo lub Państwa Członkowskie zastosują wszelkie właściwe środki w celu wyeliminowania stwierdzonych niezgodności. W razie potrzeby Państwa Członkowskie udzielają sobie wzajemnie pomocy dla osiągnięcia tego celu i w odpowiednim przypadku przyjmują wspólną postawę<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-940"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Prawo międzynarodowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Artykuł 2 konwencji nr 45 Międzynarodowej Organizacji Pracy (zwanej dalej <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>konwencją nr 45 MOP<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>) z dnia <DATE ISO="19350621">21 czerwca 1935 r.</DATE> dotyczącej zatrudnienia kobiet przy pracach pod ziemią we wszelkiego rodzaju kopalniach, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>Żadna osoba płci żeńskiej, bez względu na wiek, nie może być zatrudniona przy pracach pod ziemią w kopalniach<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Artykuł 3 tej konwencji stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>Ustawodawstwo krajowe może wyłączyć z powyższego zakazu:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>osoby zajmujące stanowisko kierownicze, niewykonujące pracy fizycznej;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>osoby zatrudnione w służbie sanitarnej i społecznej;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>osoby znajdujące się w okresie studiów, skierowane na praktykę do podziemnych części kopalni w ramach szkolenia zawodowego;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>wszelkie inne osoby udające się dorywczo do podziemnych części kopalni dla wykonania zawodu o charakterze nie-fizycznym<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Artykuł 7 tej konwencji stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>1.</NO.P><TXT>Każdy Członek, który ratyfikował niniejszą Konwencję, może ją wypowiedzieć po upływie okresu 10 lat po dacie pierwotnego wejścia w życie Konwencji aktem przesłanym do Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy i przez niego zarejestrowanym. Wypowiedzenie to nabiera ważności w rok po jego zarejestrowaniu.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Każdy [C]złonek, który ratyfikował niniejszą Konwencję i nie skorzysta w ciągu roku po upływie terminu dziesięcioletniego określonego<?PAGE NO="I-941"?> w poprzedzającym paragrafie z możliwości wypowiedzenia przewidzianej w niniejszym artykule, będzie związany na okres dalszych 10 lat i następnie będzie mógł wypowiedzieć niniejszą Konwencję po upływie każdych 10 lat, z zachowaniem warunków przewidzianych w niniejszym artykule<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/>.</TXT></NP></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Konwencja nr 45 MOP weszła w życie w dniu <DATE ISO="19370530">30 maja 1937 r.</DATE> Mogła więc zostać wypowiedziana w ciągu roku następującego po dniu <DATE ISO="19970530">30 maja 1997 r.</DATE> Austria jest stroną umawiającą się, gdyż ratyfikowała konwencję w 1937 r.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Prawo krajowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Paragraf 16 Arbeitszeitordnung (zarządzenie w sprawie czasu pracy) z dnia <DATE ISO="19380430">30 kwietnia 1938 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Deutsches RGBl. I, s. 447; GBl.f.d.L.Ö 231/1939.</P></NOTE> (zwanego dalej <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>zarządzeniem z 1938 r.<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/>), które według Komisji obowiązywało do <DATE ISO="20010731">31 lipca 2001 r.</DATE>, ale jak twierdzi rząd austriacki, zostało uchylone ustawą z <DATE ISO="19990819">19 sierpnia 1999 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Bundesgesetz zur Bereinigung der vor 1946 kundgemachten einfachen Bundesgesetze und Verordnungen (Ustawa federalna uchylająca ustawy zwykle i rozporządzenia przyjęte przed rokiem 1916), BGBL.I, 191/1999.</P></NOTE>, przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>1)</NO.P><TXT>Pracownicy płci żeńskiej nie mogą być zatrudnieni pod ziemią w kopalniach węglowych, kopalniach soli, zakładach przetwórczych, kopalniach podziemnych, ani przy wydobyciu, z wyjątkiem prac przygotowawczych (oddzielanie, czyszczenie), do transportu i załadunku.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Pracownicy płci żeńskiej nie mogą również być zatrudnieni w koksowniach ani przydzieleni do transportu surowców, bez względu na typ budowy.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Federalny minister pracy może zakazać całkowicie lub uzależnić od pewnych warunków zatrudnianie pracowników płci żeńskiej przy pewnego rodzaju pracach wydobywczych lub pracach, które stanowią szczególne ryzyko dla zdrowia lub obyczajowości<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Od dnia <DATE ISO="20010801">1 sierpnia 2001 r.</DATE> zatrudnienie kobiet w przemyśle górniczym pod ziemią jest regulowane przez Verordnung des Bundesministers für Wirtschaft und Arbeit über Beschäftigungsverbote und -beschränkungen für Arbeitnehmerinnen (rozporządzenie federalnego ministra gospodarki i pracy<?PAGE NO="I-942"?> dotyczące zakazów i ograniczeń w zatrudnianiu kobiet) z dnia <DATE ISO="20011004">4 października 2001 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>- BGBl. II, 356/2001.</P></NOTE> (zwane dalej <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>rozporządzeniem z 2001 r.<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/>)</TXT></NP><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Paragraf 2 rozporządzenia z 2001 r. stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>1)</NO.P><TXT>Pracownice nie mogą być zatrudnione w przemyśle górniczym pod ziemią.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Ustępu 1 nie stosuje się:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>do pracownic, które zajmują odpowiedzialne stanowisko kierownicze lub techniczne i których praca nie wymaga wysiłku fizycznego;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>do pracownic, które wykonują pracę w zakresie służby społecznej lub ochrony zdrowia;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>do pracownic, które mają obowiązek ukończenia szkolenia zawodowego w ramach studiów lub innego porównywalnego kształcenia w okresie trwania tego szkolenia;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>do pracownic, które są zatrudnione dorywczo w przemyśle górniczym pod ziemią przy pracy, która nie wymaga wysiłku fizycznego<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Paragraf 4 tego rozporządzenia stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>1)</NO.P><TXT>Pracownice nie mogą być przydzielone do prac, które wystawiają je na szczególny wysiłek fizyczny związany z podnoszeniem, przenoszeniem, pchaniem, obracaniem lub każdym innym typem transportu ciężarów powodującym nadmierne obciążenie ich organizmu.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>W okresie oceny prac, o których mowa w ust. 1, powinny być brane pod uwagę czynniki determinujące obciążenie i wysiłek, zwłaszcza waga, typ i forma ciężaru, droga<?PAGE NO="I-943"?> i prędkość transportu, czas trwania prac i ich częstotliwość, jak również produktywność pracownic.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Ustępu 1 nie stosuje się do prac, do których pracownice są przydzielone tylko dorywczo lub w warunkach, które nie sa szkodliwe dla ich życia lub zdrowia<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Paragraf 8 Druckluft- und Taucherarbeiten-Verordnung (rozporządzenia w sprawie prac w warunkach podwyższonego ciśnienia atmosferycznego i prac związanych z nurkowaniem) z dnia <DATE ISO="19730725">25 lipca 1973 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>BGBl. 501/1973;</P></NOTE> (zwanego dalej <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>rozporządzeniem z 1973 r.<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/>) stanowi w niniejszym zakresie, co następuje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>1)</NO.P><TXT>Jedynie pracownicy pici męskiej w wieku powyżej 21 lat, spełniający wymagane warunki medyczne, mogą być zatrudnieni do prac w warunkach podwyższonego ciśnienia atmosferycznego.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>[...] Jeśli wymagane warunki medyczne, o których mowa w ust. 1, są spełnione, pracownicy plci żeńskiej w wieku powyżej 21 lat mogą być również zatrudnieni w charakterze personelu nadzorującego lub mogą wykonywać inne prace w warunkach podwyższonego ciśnienia atmosferycznego, o ile nie pociągają one za sobą zwiększonego obciążenia ich organizmu<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Właściwy w niniejszej sprawie przepis § 31 przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201E"/>Jedynie pracownicy płci męskiej w wieku powyżej 21 lat, spełniający wymagane warunki medyczne i posiadający szczególną wiedzę i konieczne doświadczenie zawodowe z punktu widzenia ochrony pracowników mogą być zatrudnieni w charakterze nurków<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Przebieg postępowania</P></TI></TITLE><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="19980929">29 września 1998 r.</DATE> Komisja zwróciła się do władz austriackich o dostarczenie szczegółowych informacji dotyczących zakazu zatrudniania kobiet przy określonych pracach w sektorze górniczym i przy pracach w warunkach podwyższonego ciśnienia.</TXT></NP><?PAGE NO="I-944"?><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Austria odpowiedziała na ten wniosek Komisji pismem z dnia <DATE ISO="19990302">2 marca 1999 r.</DATE> Przekazała Komisji odpowiednie przepisy zarządzenia z 1938 r. i rozporządzenia z 1973 r., powołała się na odstępstwo przewidziane w art. 2 ust. 3 dyrektywy i wyraźnie oświadczyła, że nie zamierza zmieniać przepisów w sprawie zatrudnienia kobiet w przemyśle górniczym.</TXT></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Jako że zakaz zatrudnienia kobiet zawarty w zarządzeniu z 1938 r. i w rozporządzeniu z 1973 r. nie był zgodny z dyrektywą, Komisja pismem z <DATE ISO="19990429">29 kwietnia 1999 r.</DATE> wystosowała do Austrii wezwanie do usunięcia uchybienia.</TXT></NP><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>W odpowiedzi z dnia <DATE ISO="19990702">2 lipca 1999 r.</DATE> Austria odwołała się do swojego poprzedniego pisma. Dodała, że §16 zarządzenia z 1938 r. nie odnosił się do wszystkich prac w sektorze górniczym oraz że urząd górniczy zezwolił ponadto na wprowadzenie kilku wyjątków od zakazu zawartego w tym zarządzeniu. Austria stwierdziła również, że zamierza dokonać oceny ustawodawstwa dotyczącego ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników w sektorze górniczym, które obejmie również dwa omawiane przepisy.</TXT></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Komisja nie uznała tej odpowiedzi za zadowalającą i w dniu <DATE ISO="20020207">7 lutego 2002 r.</DATE> wystosowała do Austrii uzasadnioną opinię. W odpowiedzi z dnia <DATE ISO="20020411">11 kwietnia 2002 r.</DATE> Austria wyjaśniła, że ustawodawstwo dotyczące zakazu zatrudniania kobiet w sektorze górniczym zostało zmienione rozporządzeniem z 2001 r.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Uznając zakazy zatrudnienia kobiet zawarte w rozporządzeniach z 1973 r. i 2001 r. za niezgodne z prawem wspólnotowym, Komisja wszczęła postępowanie w niniejszej sprawie, wnosząc o stwierdzenie, że Austria uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 i 3 dyrektywy i art. 10 WE w związku z art. 249 WE.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Dopuszczalność skargi</P></TI></TITLE><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Austria twierdzi, że skarga Komisji jest niedopuszczalna w zakresie, w jakim dotyczy zakazu zatrudniania kobiet w przemyśle górniczym pod ziemią. Utrzymuje, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem<NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok z dnia <DATE ISO="19921117">17 listopada 1992 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-105/91" YEAR="1992" PAGE.ECR="I-5871">C-105/91 Komisja przeciwko Grecji, Rec. str. I-5871</REF.DOC.ECR> oraz wyrok z dnia <DATE ISO="19960910">10 września 1996 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-11/95" YEAR="1996" PAGE.ECR="I-4115">C-11/95 Komisja przeciwko Belgii, Rec. str. I-4115</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> uzasadniona opinia Komisji i skarga wniesiona do Trybunału winny opierać się na tych samych zarzutach i że zmiany zachodzące w prawie<?PAGE NO="I-945"?> krajowym pomiędzy przedstawieniem uzasadnionej opinii a wniesieniem skargi do Trybunału nie mają wpływu na dopuszczalność skargi tylko w przypadku, gdy rozwiązania zakwestionowane w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi zostały utrzymane w całości. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zaistniała, gdyż rozwiązania te nie zostały utrzymane w całości.</TXT></NP><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Niewątpliwie przedmiot skargi wniesionej w trybie art. 226 WE jest ograniczony ramami przewidzianego w tym przepisie postępowania poprzedzającego wniesienie skargi, wobec czego uzasadniona opinia i skarga powinny być oparte na tych samych zarzutach<NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyżej wymieniony w przypisie 8 wyrok w sprawie Komisja przeciwko Belgii, pkt 73.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Jednakże Trybunał wyraźnie stwierdził, że wymóg ten nie może oznaczać żądania, aby przepisy prawa krajowego, o których mowa w uzasadnionej opinii i w skardze, były w każdym przypadku całkowicie identyczne. Jeżeli pomiędzy tymi dwoma fazami postępowania wprowadzono zmiany legislacyjne, wystarczy, aby system ustanowiony przez przepisy zakwestionowane w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi był zasadniczo utrzymany przez nowe przepisy ustanowione przez Państwo Członkowskie po wystosowaniu uzasadnionej opinii, które stanowią przedmiot skargi<NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyżej wymieniony w przypisie 8 wyrok w sprawie Komisja przeciwko Belgii, pkt 74 oraz wskazane w nim orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Zmiany w prawie austriackim nie spowodowały żadnej znaczącej merytorycznej zmiany zakazu zatrudniania kobiet pod ziemią w sektorze górniczym. Zarządzenie z 1938 r. wprowadziło nierówne traktowanie kobiet i mężczyzn w określonych rodzajach zawodów, co było równoznaczne z szerokim zakazem zatrudniania kobiet w sektorze górniczym. Natomiast rozporządzenie z 2001 r. ustanowiło jeden ogólny zakaz, przewidując ograniczoną liczbę wyjątków, które dotyczyły ściśle określonych zajęć, takich jak na przykład nabywania doświadczenia zawodowego w przemyśle górniczym. Z powyższego wynika, że system ustanowiony przez przepisy prawne zakwestionowane w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi został zasadniczo utrzymany przez nowe rozwiązania przyjęte przez Austrię.</TXT></NP><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Ponadto Trybunał podkreślił, że treść uzasadnionej opinii i przedmiot sporu nie muszą się dokładnie pokrywać, jeżeli przedmiot sporu nie został rozszerzony lub zmieniony, lecz po prostu ograniczony<NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok z dnia <DATE ISO="20020711">11 lipca 2002 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-139/00" YEAR="2002" PAGE.ECR="I-6407">C-139/00 Komisja przeciwko Hiszpanii, Rec. str. I-6407, pkt 19</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. W niniejszej sprawie Austria w obronie co do istoty zarzutów powołuje się na fakt, że rozporządzenie z 2001 r. nie przewiduje już całkowitego zakazu zatrudniania kobiet w kopalniach, a jedynie utrzymuje określone zakazy i ograniczenia w ich zatrudnianiu.<?PAGE NO="I-946"?> Wydaje się zatem, że przedmiot skargi Komisji został po prostu ograniczony w zakresie, w którym przeprowadzono zmiany legislacyjne.</TXT></NP><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Na koniec należy dodać, że argument wysunięty przez Austrię w oparciu o art. 307 WE<NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz pkt 39 i nast. poniżęj.</P></NOTE> pozwala domniemywać, iż rozporządzenie z 2001 r. zasadniczo powtarza zarządzenie z 1938 r.</TXT></NP><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>W świetle powyższego uważam zarzut niedopuszczalności za nieuzasadniony.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Zakaz zatrudniania kobiet w przemyśle górniczym pod ziemia</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Dyrektywa</P></TI></TITLE><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Komisja wskazuje, że zakaz zatrudniania kobiet w sektorze górniczym pod ziemią zawarty w § 2 rozporządzenia z 2001 r. jest niezgodny z art. 3 ust. 1 dyrektywy, który zakazuje dyskryminacji ze względu na płeć w zakresie warunków dostępu do zatrudnienia. Dodaje, że Austria pośrednio zdaje sobie sprawę z niewspółmierności tego zakazu, gdyż dla wszystkich innych sektorów § 4 rozporządzenia z 2001 r. przewiduje przeprowadzenie w każdym przypadku indywidualnej oceny, czy kobietom można zezwolić na podjęcie pracy wymagającej dużego wysiłku fizycznego.</TXT></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Bezsporne jest, że omawiane przepisy przewidują odmienne traktowanie kobiet i mężczyzn w zakresie zatrudnienia w sektorze górniczym. Dlatego istotną kwestią jest to, czy — jak twierdzi Austria — nierówne traktowanie jest w tym przypadku dopuszczalne, gdyż możliwość takiego odstępstwa od zasady równości przewiduje art. 2 ust. 3 dyrektywy.</TXT></NP><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Austria podkreśla w szczególności, że jest oczywiste, iż ze względu na uwarunkowania biologiczne kobiety z reguły nie mają tej samej budowy co mężczyźni i są słabsze fizycznie. W rezultacie fizycznie wyczerpująca praca pod ziemią w sektorze górniczym obciąża je bardziej niż mężczyzn, narażając je tym samym na większe ryzyko utraty zdrowia. Austria utrzymuje, że nie ma to miejsca<?PAGE NO="I-947"?> w przypadku pracy nocnej, która naraża kobiety i mężczyzn na takie same obciążenia fizyczne. W związku z tym wskazane przez Komisję orzecznictwo Trybunału uznające zakaz pracy nocnej kobiet za niezgodny z dyrektywą nie odnosi się do niniejszego przypadku<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok z dnia <DATE ISO="19910725">25 lipca 1991 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-345/89" YEAR="1991" PAGE.ECR="I-4047">C-345/89 Stoeckel, Rec. sir. I-4047</REF.DOC.ECR>, wyrok z dnia <DATE ISO="19930802">2 sierpnia 1993 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-158/91" YEAR="1993" PAGE.ECR="I-4287">C-158/91 Levy, Rec. str. I-4287</REF.DOC.ECR>, oraz wyrok z dnia <DATE ISO="19970313">13 marca 1997 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-197/96" YEAR="1997" PAGE.ECR="I-1489">C-197/96 Komisja przeciwko Francji, Rec. sir. I-1489</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Austria stwierdza, że art. 2 ust. 3 dyrektywy zezwala zatem na utrzymanie zakazu zatrudniania kobiet w przemyśle górniczym, który to zakaz, zdaniem Austrii, ma na celu ochronę kobiet.</TXT></NP><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Uważam, że celem wspomnianego wyżej przepisu jest — co w istocie jasno wynika z orzecznictwa Trybunału — uwzględnienie szczególnych potrzeb kobiet, których ochronę w określonych sytuacjach należy uznać za uzasadnioną. Trybunał stwierdził w szczególności, że zezwalając Państwom Członkowskim na zachowanie w mocy lub wprowadzenie przepisów mających na celu ochronę kobiet w okresie <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201E"/>ciąży i macierzyństwa<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/>, dyrektywa uznaje zasadność — w ramach zasady równości traktowania kobiet i mężczyzn — ochrony potrzeb kobiet w tych dwóch przypadkach. Po pierwsze, uzasadnione jest zapewnienie ochrony zdrowia kobiety w okresie ciąży i połogu, dopóki jej sprawność fizyczna i psychiczna nie unormuje się po porodzie. Po drugie, uzasadniona jest ochrona szczególnego związku między kobietą a jej dzieckiem w trakcie okresu następującego po porodzie poprzez unikanie sytuacji, w których więź ta mogłaby zostać naruszona na skutek kumulacji obciążeń wynikających z jednoczesnego wykonywania pracy zawodowej<NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok z dnia <DATE ISO="19840712">12 lipca 1984 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="184/83" YEAR="1984" PAGE.ECR="3047">184/83 Hofmann, Rec. sir. 3047, pkt 25</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 3 dyrektywy nie zezwala zatem na wykluczenie kobiet z zatrudnienia w określonych zawodach na tej podstawie, że podlegają one w większym zakresie niż mężczyźni ochronie przed ryzykiem, które w równej mierze dotyczy mężczyzn i kobiet i które jest niezależne od szczególnych potrzeb ochrony kobiety, takich jak potrzeby jasno określone w dyrektywie<NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok z dnia <DATE ISO="19860515">15 maja 1986 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="222/84" YEAR="1986" PAGE.ECR="1651">222/84 Johnston, Rec. str. 1651, pkt 44</REF.DOC.ECR>, oraz wyrok z dnia <DATE ISO="20000111">11 stycznia 2000 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-285/98" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-69">C-285/98 Kreil, Rec. str. I-69, pkt 30</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Można odnotować, że mimo użycia słowa <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="201E"/>zwłaszcza<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="201D"/> w art. 2 ust. 3 dyrektywy, Trybunał nie zezwala na odstępstwo od zasady równości traktowania z innych wzglę-dów niż te wiążące się z ciążą i macierzyństwem. Co prawda słowo <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="201E"/>zwłaszcza<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="201D"/> sugeruje, że odstępstwo może być dopuszczalne także w sytuacjach innych niż<?PAGE NO="I-948"?> ciąża i macierzyństwo, ale te dwa pojęcia determinują zakres dopuszczalności wyjątków<NOTE NOTE.ID="E0016" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Opinia rzecznika generalnego Sir Gordona Słynna z dnia <DATE ISO="19880929">29 września 1988 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="312/86" YEAR="1988" PAGE.ECR="6315">312/86 Komisja przeciwko Francji, Rec. str. 6315, str. 6327 i 6328</REF.DOC.ECR> (wyrok z dnia <DATE ISO="19881025">25 października 1988 r.</DATE>).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Przypadki objęte art. 2 ust. 3 różnią się więc wyraźnie od tych, do których odnoszą się przepisy prawa austriackiego wykluczające kobiety z zatrudnienia przy takich pracach, niezależnie od ich możliwości fizycznych i stanu zdrowia.</TXT></NP><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>W mojej ocenie niczego nie zmienia podkreślany przez Austrię fakt, iż prawo austriackie przewiduje wyjątki od ogólnego zakazu. Trybunał wyraźnie stwierdził, że w sytuacji gdy zatrudnienie mężczyzn w określonym zawodzie nie jest wykluczone, zasada równości traktowania nie zezwala na generalne wykluczenie kobiet z zatrudnienia w takim zawodzie, nawet jeśli przewidziane są wyjątki<NOTE NOTE.ID="E0017" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyżej wymieniony w przypisie 13 wyrok w sprawie Stoeckel, pkt 19.</P></NOTE>. Ponadto zakres wyjątków dopuszczonych przez prawo austriackie jest niezwykle ograniczony.</TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>W związku z tym uważam, że zakaz zatrudniania kobiet w kopalniach nie jest objęty wyjątkiem przewidzianym w art. 2 ust. 3 dyrektywy.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Konwencja MOP</P></TI></TITLE><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>Austria utrzymuje, że ograniczenia w zatrudnianiu kobiet są usprawiedliwione jej zobowiązaniami prawa międzynarodowego wynikającymi z konwencji nr 45 MOP, która zgodnie z art. 307 WE pozostaje w mocy, gdyż Austria ratyfikowała ją przed przystąpieniem do Traktatu WE.</TXT></NP><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>Artykuł 307 akapit pierwszy WE stanowi, że prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych przed wejściem w życie Traktatu między jednym lub większą liczbą Państw Członkowskich, z jednej strony, a jednym lub większą liczbą państw trzecich, z drugiej strony, nie zostaną naruszone przez postanowienia tego Traktatu. Artykuł 307 WE ma charakter ogólny i odnosi się do wszelkich umów międzynarodowych, niezależnie od ich przedmiotu, które mogą wpływać na stosowanie Traktatu<NOTE NOTE.ID="E0018" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok z dnia <DATE ISO="19801014">14 października 1980 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="812/79" YEAR="1980" PAGE.ECR="2787">812/79 Burgoa, Rec. str. 2787, pkt 6</REF.DOC.ECR>, oraz wyrok z dnia <DATE ISO="20000704">4 lipca 2000 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-84/98" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-5215">C-84/98 Komisja przeciwko Portugalii, Rec. str. I-5215, pkt 52</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>Austria utrzymuje, że zgodnie z przyjętą przez Trybunał wykładnią tego postanowienia<NOTE NOTE.ID="E0019" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyżej wymieniony w przypisie 13 wyrok w sprawie Levy.</P></NOTE> Państwa Członkowskie nie muszą stosować prawa wspólnotowego, jeżeli byłoby to niezgodne z ich zobowiązaniami wynikającymi z międzynarodowych traktatów<?PAGE NO="I-949"?> lub konwencji zawartych z państwami trzecimi przed ich przystąpieniem do Traktatu WE. Na poparcie twierdzenia, że zakaz zatrudniania kobiet jest dopuszczalny na mocy art. 307 WE, Austria przywołuje w szczególności wyroki Trybunału w sprawach Levy<NOTE NOTE.ID="E0020" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyżej wymieniony w przypisie 13.</P></NOTE> i Minne<NOTE NOTE.ID="E0021" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok z dnia <DATE ISO="19940203">3 lutego 1994 r.</DATE> w Sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-13/93" YEAR="1994" PAGE.ECR="I-371">C-13/93, Rec. sir. I-371</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>We wspomnianych sprawach rozważano, czy zasada równości traktowania uniemożliwia Państwu Członkowskiemu wprowadzenie zakazu nocnej pracy kobiet, w sytuacji gdy inna konwencja MOP, której ratyfikacja poprzedziła przystąpienie do Traktatu, takiego zakazu wymagała. Trybunał orzekł zasadniczo, że chociaż taki zakaz jest niezgodny z zasadą równości traktowania, dyrektywa nie może być stosowana w zakresie, w jakim zostały ustanowione przepisy krajowe w celu wywiązania się Państwa Członkowskiego z zobowiązań wynikających z umów, o których mowa w art. 307 WE.</TXT></NP><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Komisja odwołuje się jednakże do art. 307 akapit drugi WE, który zobowiązuje Państwa Członkowskie do zastosowania wszelkich właściwych środków w celu wyeliminowania niezgodności między taką umową a Traktatem, i podnosi, że Austria powinna była wypowiedzieć konwencję w dniu <DATE ISO="19970530">30 maja 1997 r.</DATE> na podstawie art. 7 konwencji<NOTE NOTE.ID="E0022" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Cytowany w pkt 8 powyżej.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>Zarówno sprawa Levy, jak i sprawa Minne, były rozpatrywane przez Trybunał w następstwie wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym. W żadnej z tych spraw sąd krajowy składający wniosek o wydanie orzeczenia nie wystąpił o wytyczne w zakresie skutków art. 307 akapit drugi WE. Kwestia ta nie została także poruszona przez żadną ze stron przedstawiających swoje uwagi Trybunałowi, chociaż w wyroku w sprawie Minne Trybunał zauważył, że Państwo Członkowskie, którego dotyczył spór (Belgia), w rzeczywistości wypowiedziało omawianą konwencję<NOTE NOTE.ID="E0023" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyżej wymieniony w przypisie 21 wyrok w sprawie Minne, pkt 15.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Natomiast w niniejszej sprawie wniesiono do Trybunału o orzeczenie, że Austria naruszyła prawo wspólnotowe. Już uprzednio stwierdziłem, że w mojej ocenie rozporządzenie z 2001 r. jest faktycznie niezgodne z dyrektywą. W celu ustalenia, czy Austria może, jak twierdzi, powoływać się na art. 307 WE dla uzasadnienia omawianych przepisów, konieczne jest stwierdzenie, czy zgodnie z akapitem drugim wspomnianego przepisu podjęła ona wszelkie właściwe środki, aby wyeliminować niezgodności pomiędzy tymi przepisami a zobowiązaniami, które na niej ciążą na<?PAGE NO="I-950"?> mocy prawa wspólnotowego. Kwestia ta została ponadto poruszona przez strony. Jeżeli Trybunał uznałby, że Austria mogła usunąć niezgodności pomiędzy przepisami krajowymi a właściwym prawem wspólnotowym, jednak tego zaniechała, Austria nie mogłaby się dalej powoływać na art. 307 WE.</TXT></NP><NP><NO.P>46.</NO.P><TXT>Wyrok Trybunału w sprawie Komisja przeciw Portugalii<NOTE NOTE.ID="E0024" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok wymieniony wyżej w przypisie 18.</P></NOTE> bezpośrednio odnosi się do problemu, przed którym staje Państwo Członkowskie, gdy zobowiązania ciążące na nim na mocy prawa międzynarodowego i prawa wspólnotowego pozostają w konflikcie. W tamtej sprawie Trybunał orzekł, że chociaż w ramach art. 307 WE Państwo Członkowskie ma swobodę wyboru podlegających zastosowaniu właściwych środków, tym niemniej jest ono zobowiązane usunąć wszelkie niezgodności pomiędzy konwencją ratyfikowaną przed przystąpieniem do Wspólnoty a Traktatem WE. Dlatego jeśli Państwo Członkowskie napotka trudności, które uniemożliwią dostosowanie takiej umowy, nie można wykluczyć konieczności jej wypowiedzenia<NOTE NOTE.ID="E0025" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Punkt 58 wyżej wymienionego wyroku.</P></NOTE>. Trybunał stwierdził, że nie wypowiadając ani nie dostosowując umowy zawartej z państwem trzecim, która pozostawała w sprzeczności z uregulowaniami wspólnotowymi, Portugalia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tych uregulowań<NOTE NOTE.ID="E0026" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Punkt 61 wyżej wymienionego wyroku.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>47.</NO.P><TXT>Artykuł 307 akapit drugi WE dotyczy więc — jak wskazuje jego brzmienie — sytuacji, w których dana konwencja może być renegocjowana przez umawiające się strony bądź jednostronnie wypowiedziana zgodnie z zawartymi w niej postanowieniami. W zakresie niniejszej sprawy można stwierdzić, że 13 umawiających się stron, w tym sześć Państw Członkowskich<NOTE NOTE.ID="E0027" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Finlandia, Irlandia, Luksemburg, Holandia, Szwecja i Zjednoczone Królestwo.</P></NOTE>, wypowiedziało już konwencję nr 45 MOP. Większość państw wypowiadających konwencję w uzasadnieniu wskazało na jej niezgodność z zasadą równości traktowania kobiet i mężczyzn. Ponadto w 1996 r. Rada Administracyjna MOP zaproponowała pań-stwom-stronom konwencji nr 45 ratyfikację konwencji nr 176 MOP z dnia <DATE ISO="19950622">22 czerwca 1995 r.</DATE> dotyczącej bezpieczeństwa i zdrowia w kopalniach, którą określiła jako odpowiadającą <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="201E"/>aktualnym standardom w tej dziedzinie i w praktyce obejmującą zakres konwencji nr 45<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="201D"/> oraz zasugerowała ewentualne wypowiedzenie konwencji nr 45<NOTE NOTE.ID="E0028" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz sprawozdanie Rady Administracyjnej MOP z 267. sesji (listopad 1996 r.), GB.267/LILS/WP/PRS/2, z 268. sesji (marzec 1997 r.), GB.268/LILS/WP/PRS/2, z 270. sesji (listopad 1997 r.), GB.270/15 oraz z 274 sesji (marzec 1999 r.), GB.274/LILS/WP/PRS/1 (dostępne na stronie internetowej MOP: www.ilo.org).</P></NOTE>. Konwencja nr 176 stosuje się w równym stopniu zarówno do mężczyzn, jak i do kobiet.</TXT></NP><NP><NO.P>48.</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że w okolicznościach takich jak rozpatrywane w niniejszej sprawie, kiedy to państwo miało możliwość zgodnego z prawem wypowiedzenia konwencji nr 45 MOP w ciągu roku<?PAGE NO="I-951"?> począwszy od dnia <DATE ISO="19970530">30 maja 1997 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0029" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz art. 7 konwencji, cytowany w pkt 8 powyżej.</P></NOTE> i tym samym zapewnienia równości traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia w sektorze górniczym pod ziemią, w toku niniejszego postępowania Austria nie może powoływać się na art. 307 akapit pierwszy dla uzasadnienia niezgodności prawa krajowego z dyrektywą.</TXT></NP><NP><NO.P>49.</NO.P><TXT>Austria utrzymuje jednak, że w momencie, w którym wypowiedzenie konwencji MOP nr 45 było możliwe, nie mogła jeszcze wiedzieć, że jej prawo krajowe jest niezgodne z prawem wspólnotowym ani też że Komisja uzna omawiane przepisy za niezgodne z tym prawem, ponieważ pierwszy komunikat Komisji w tej kwestii został przesłany we wrześniu 1998 r.</TXT></NP><NP><NO.P>50.</NO.P><TXT>Taki argument nie może zostać zaakceptowany. Jak wspomniano powyżej<NOTE NOTE.ID="E0030" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz pkt 4 powyżej.</P></NOTE>, dyrektywa wiązała Austrię z dniem <DATE ISO="19940101">1 stycznia 1994 r.</DATE> kiedy to weszło w życie porozumienie EOG i z punktu widzenia prawa wspólnotowego Austria winna była dokonać transpozycji dyrektywy do dnia <DATE ISO="19950101">1 stycznia 1995 r.</DATE> Tym samym stosownie do art. 3 ust. 2 dyrektywy Austria była zobowiązana uchylić wszelkie przepisy niezgodne z zasadą równości traktowania w najwcześniejszym możliwym terminie, przy czym data wystosowania jakiegokolwiek komunikatu Komisji jest tutaj zupełnie nieistotna.</TXT></NP><NP><NO.P>51.</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że Austria nie może powoływać się w niniejszej sprawie na konwencję nr 45 MOP, aby uchylić się od wykonania zobowiązań, które na niej ciążą na mocy dyrektywy.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Zakaz zatrudniania kobiet przy pracach w warunkach podwyższonego ciśnienia i przy pracach związanych z nurkowaniem</P></TI></TITLE><NP><NO.P>52.</NO.P><TXT>Zdaniem Komisji zakaz zatrudniania kobiet przy pracach w warunkach podwyższonego ciśnienia i związanych z nurkowaniem zawarty w §§ 8 i 31 roz- porządzenia z 1973 r. jest niezgodny z prawem wspólnotowym.</TXT></NP><NP><NO.P>53.</NO.P><TXT>W odpowiedzi Austria wskazuje, że zakaz jest zgodny z wymogami dyrektywy i że w szczególności jest on uzasadniony tymi samymi względami co zakaz pracy<?PAGE NO="I-952"?> w kopalniach, czyli z uwagi na wymagający wysiłku fizycznego charakter pracy oraz niższą z reguły wydolność fizyczną kobiet, m.in. ich niższą zdolność oddechową.</TXT></NP><NP><NO.P>54.</NO.P><TXT>Prawdą jest, że tak jak w przypadku pracy w kopalniach, prace będące przedmiotem austriackich przepisów rzeczywiście mogą powodować fizyczne obciążenie osoby je wykonującej. Jednak jako że Austria w żaden sposób nie wykazała, że prace te wiążą się z ryzykiem, na które kobiety są narażone w większej mierze niż mężczyźni, bądź z ryzykiem, które dotyczy wyłącznie kobiet i wobec którego wymagają one szczególnej ochrony w rozumieniu art. 2 ust. 3 dyrektywy, fakt ten nie może uzasadniać pozbawienia wszystkich kobiet możliwości wykonywania takich prac<NOTE NOTE.ID="E0031" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz stanowisko przedstawione w pkt 33-36 powyżej.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>55.</NO.P><TXT>Fakt, że zakaz pracy kobiet w warunkach podwyższonego ciśnienia dopuszcza dwa ograniczone wyjątki (w odróżnieniu od nieprzewidującego wyjątków ogólnego zakazu pracy kobiet w charakterze nurków), nie czyni takiego zakazu zgodnym z dyrektywą. Po pierwsze, Trybunał wyraźnie stwierdził, że zasada równości traktowania nie zezwala na generalne wykluczenie kobiet z wykonywania danego zawodu, nawet jeśli dopuszcza się wyjątki, w sytuacji gdy taki zakaz nie odnosi się do mężczyzn<NOTE NOTE.ID="E0032" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyżej wymieniony w przypisie 13 wyrok w sprawie Stoeckel, pkt 19.</P></NOTE>. Po drugie, w każdym razie jest oczywiste, że wyjątki te nie są obiektywnie uzasadnione w rozumieniu art. 2 ust. 3 dyrektywy, gdyż zezwalają one kobietom wyłącznie na podjęcie pracy w charakterze personelu nadzorującego bądź wykonywanie w warunkach podwyższonego ciśnienia atmosferycznego takich prac, które nie pociągają za sobą nadmiernego fizycznego obciążenia ich organizmu. Dlatego wyjątki te nie wchodzą w zakres przewidzianego w art. 2 ust. 3 odstępstwa, które wiąże się z ciążą i macierzyństwem.</TXT></NP><NP><NO.P>56.</NO.P><TXT>W związku z tym uważam, że zakaz pracy kobiet w warunkach podwyższonego ciśnienia i w charakterze nurków nie jest zgodny z dyrektywą.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-953"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wnioski</P></TI></TITLE><NP><NO.P>57.</NO.P><TXT>W związku z powyższym uważam, że Trybunał powinien:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>orzec, że utrzymując w mocy §§ 8 i 31 rozporządzenia z dnia <DATE ISO="19730725">25 lipca 1973 r.</DATE> w sprawie prac w warunkach podwyższonego ciśnienia atmosferycznego i prac związanych z nurkowaniem oraz ustanawiając §§ 2 i 4 rozporządzenia federalnego ministra gospodarki i pracy z dnia <DATE ISO="20011004">4 października 2001 r.</DATE> dotyczącego zakazów i ograniczeń w zatrudnianiu kobiet, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 i 3 dyrektywy Rady 76/207/EWG z dnia <DATE ISO="19760209">9 lutego 1976 r.</DATE> w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>obciążyć Republikę Austrii kosztami postępowania.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>