<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-642/18</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62018CC0642</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:682">EU:C:2019:682</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Opinia J. Kokott – Sprawa C‑642/18</HT></P><P><HT TYPE="SC">Komisja/Hiszpania (Plany gospodarki odpadami)</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Juliane Kokott</HT></P><P>z dnia <DATE ISO="20190905">5 września 2019 r.</DATE><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: niemiecki.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑642/18</HT></P><P>Komisja Europejska</P><P>przeciwko</P><P>Królestwu Hiszpanii</P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego</KEYWORD><KEYWORD>Środowisko</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2008/98/WE</KEYWORD><KEYWORD>Odpady</KEYWORD><KEYWORD>Plany gospodarki odpadami</KEYWORD><KEYWORD>Ocena i przegląd</KEYWORD><KEYWORD>Termin</KEYWORD><KEYWORD>Zawiadomienie Komisji Europejskiej</KEYWORD><KEYWORD>Wspólnoty autonomiczne Balearów i Wysp Kanaryjskich</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wprowadzenie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Dyrektywa w sprawie odpadów<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia <DATE ISO="20081119">19 listopada 2008 r.</DATE> w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="312" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2008">Dz.U. 2008, L 312, s. 3</REF.DOC.OJ>), zmieniona dyrektywą Komisji (UE) 2015/1127 z dnia <DATE ISO="20150710">10 lipca 2015 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="184" PAGE.FIRST="13" DATE.PUB="2015">Dz.U. 2015, L 184, s. 13</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> przewiduje opracowanie planów gospodarki odpadami oraz ich regularną ocenę i przegląd. W ramach niniejszego postępowania należy wyjaśnić, czy Królestwo Hiszpanii dokonała tego przeglądu w odniesieniu do dwóch regionów we właściwym czasie. W szczególności zależy to od tego, czy przegląd należy zakończyć w określonym terminie. Stosowny przepis został wprowadzony do dyrektywy w sprawie odpadów ostatnimi czasy i nie jest niestety w tym względzie sformułowany w szczególnie jasny sposób.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Artykuł 28 dyrektywy w sprawie odpadów zobowiązuje państwa członkowskie do opracowania planów gospodarki odpadami i zawiera wytyczne dotyczące ich treści:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="028.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Państwa członkowskie zapewniają, aby ich właściwe organy opracowały co najmniej jeden plan gospodarki odpadami zgodnie z art. 1, 4, 13 i 16.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="028.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Plany gospodarki odpadami zawierają analizę bieżącej sytuacji w zakresie gospodarowania odpadami na danym obszarze geograficznym, jak również określają środki, jakie należy zastosować, aby udoskonalić racjonalne z punktu widzenia środowiska przygotowanie do ponownego użycia, recyklingu, odzysku oraz unieszkodliwiania odpadów i ocenę tego, w jaki sposób plan wspiera realizację celów i przepisów niniejszej dyrektywy.</ALINEA><ALINEA>3. […]<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Artykuł 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów reguluje ocenę i przegląd planów:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>Państwa członkowskie zapewniają, aby plany gospodarki odpadami i programy zapobiegania powstawaniu odpadów były oceniane przynajmniej co sześć lat i zmieniane stosownie do potrzeb, a w odpowiednich przypadkach [w takiej sytuacji] zgodnie z art. 9 i 11<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Artykuły 9 i 11 dyrektywy w sprawie odpadów zawierają określone cele dotyczące zapobiegania powstawaniu odpadów oraz ponownego wykorzystania i recyklingu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 33 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów Komisji należy przedkładać informacje.</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Państwa członkowskie informują Komisję o planach gospodarki odpadami i programach zapobiegania powstawaniu odpadów, o których mowa w art. 28 i 29, po ich przyjęciu oraz o wszelkich znacznych zmianach tych planów i programów<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Artykuł 40 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów przewiduje termin transpozycji:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia <DATE ISO="20101212">12 grudnia 2010 r.</DATE></ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi i żądania stron</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20161118">18 listopada 2016 r.</DATE> Komisja wezwała Królestwo Hiszpanii do przedstawienia uwag w sprawie między innymi zarzutu opartego na tym, że w niektórych hiszpańskich regionach nie zmieniono w odpowiednim terminie planów gospodarki odpadami. Po otrzymaniu od Królestwa Hiszpanii odpowiedzi Komisja przesłała mu w dniu <DATE ISO="20170714">14 lipca 2017 r.</DATE> uzasadnioną opinię, w której wyznaczyła ostateczny termin na zaniechanie zarzucanego mu naruszenia dyrektywy w sprawie odpadów na dzień <DATE ISO="20170914">14 września 2017 r.</DATE> W dniu <DATE ISO="20181012">12 października 2018 r.</DATE> Komisja wniosła niniejszą skargę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Po wycofaniu części pierwotnej skargi Komisja żąda obecnie, aby Trybunał:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>zgodnie z art. 258 akapit pierwszy TFUE stwierdził, że Królestwo Hiszpanii</P><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>uchybiło zobowiązaniom, które ciążą na nim na mocy art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów, przez to, że nie dokonało przeglądu przewidzianych w tej dyrektywie planów gospodarki odpadami dla wspólnot autonomicznych Balearów i Wysp Kanaryjskich;</P></ITEM><ITEM><P>uchybiło zobowiązaniom, które ciążą na nim na mocy art. 33 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów, w ten sposób, że nie poinformowało oficjalnie Komisji o dokonaniu przeglądu planów gospodarki odpadami wspólnot dla autonomicznych Balearów i Wysp Kanaryjskich;</P></ITEM></LIST></P></ITEM><ITEM><P>obciążył Królestwo Hiszpanii kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>W ramach dupliki Królestwo Hiszpanii wnosi o:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej lub – tytułem ewentualnym – oddalenie jej jako bezzasadnej; oraz</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Strony przedstawiły swoje uwagi na piśmie.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ocena prawna</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Moim zdaniem skarga jest niedopuszczalna, ponieważ, jak za chwilę wyjaśnię, Komisja zbyt wcześnie wezwała Królestwo Hiszpanii do przedstawienia uwag w sprawie zarzutu dokonania z opóźnieniem przeglądu planów gospodarki odpadami. W związku z tym następnie jedynie tytułem uzupełnienia wypowiem się na temat tego, czy gdyby Trybunał Sprawiedliwości jednak uznał tę skargę za dopuszczalną, byłaby ona zasadna.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">A.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie dopuszczalności</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>W ramach dupliki Królestwo Hiszpanii wnosi co prawda o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ale nie uzasadnia tego żądania w żaden sposób.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Ponadto w świetle art. 127 regulaminu postępowania przed Trybunałem żądanie to zostało przedstawione po terminie. Zgodnie z tym przepisem nie można podnosić nowych zarzutów w toku postępowania, chyba że opierają się one na okolicznościach faktycznych lub prawnych ujawnionych dopiero po jego wszczęciu. Nie dostrzegam jednak takich okoliczności.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Mimo to Trybunał Sprawiedliwości może w razie wątpliwości zbadać dopuszczalność skargi z urzędu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19920331">31 marca 1992 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑362/90</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1992:158">EU:C:1992:158</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0008">8</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100114">14 stycznia 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Republika Czeska</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑343/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:14">EU:C:2010:14</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160922">22 września 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Republika Czeska</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑525/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:714">EU:C:2016:714</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. W niniejszej sprawie wątpliwości te dotyczą momentu przekazania pisma z dnia <DATE ISO="20161118">18 listopada 2016 r.</DATE>, w którym Komisja zgodnie z art. 258 TFUE wezwała Królestwo Hiszpanii do przedstawienia uwag w sprawie spornych zarzutów dotyczących przeglądu planów gospodarki odpadami.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Jak to już stwierdził Trybunał, sformułowanie wezwania do usunięcia uchybienia wymaga, by Komisji zarzuciła państwu członkowskiemu wcześniejsze uchybienie ciążącemu na tym państwie zobowiązaniu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000913">13 września 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Niderlandy</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑341/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:434">EU:C:2000:434</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); a także wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20010215">15 lutego 2001 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Francja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑230/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:100">EU:C:2001:100</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051027">27 października 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Luksemburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑23/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:660">EU:C:2005:660</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0007">7</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160721">21 lipca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Rumunia</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑104/15</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:581">EU:C:2016:581</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Dla takiego państwa członkowskiego możliwość przedstawienia swych uwag – nawet jeżeli nie chce z niej skorzystać – stanowi podstawową gwarancję, zapisaną w TUE, której przestrzeganie stanowi istotny dla prawidłowości procedury stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wymóg proceduralny. Przedmiotem wezwania nie może w konsekwencji być w szczególności brak transpozycji dyrektywy, do której termin wdrożenia jeszcze nie upłynął<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051027">27 października 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Luksemburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑23/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:660">EU:C:2005:660</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0007">7</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160721">21 lipca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Rumunia</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑104/15</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:581">EU:C:2016:581</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. To samo dotyczy sytuacji, gdy Komisja wskazuje na innego rodzaju uchybienie zobowiązaniu, które należy wykonać w określonym terminie<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160721">21 lipca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Rumunia</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑104/15</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:581">EU:C:2016:581</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Jeżeli Komisja wysyła państwu członkowskiemu wezwanie do usunięcia uchybienia przed upływem tego terminu, jest ono nieskuteczne. Skarga z art. 258 TFUE, która opiera się na takim przedwczesnym stwierdzeniu, byłaby niedopuszczalna ze względu na wadliwe przeprowadzenie postępowania poprzedzającego wniesienie skargi<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051027">27 października 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Luksemburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑23/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:660">EU:C:2005:660</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0008">8</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Artykuł 28 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów zobowiązuje państwa członkowskie do opracowania planów gospodarki odpadami. Zgodnie z art. 40 wprowadzają one w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania tej dyrektywy nie później niż do dnia <DATE ISO="20101212">12 grudnia 2010 r.</DATE> Natomiast zgodnie z art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów państwa członkowskie zapewniają, aby plany gospodarki odpadami i programy zapobiegania powstawaniu odpadów były oceniane przynajmniej co sześć lat i zmieniane stosownie do potrzeb.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Plany gospodarki odpadami należało więc opracować po raz pierwszy do dnia <DATE ISO="20101212">12 grudnia 2010 r.</DATE> Termin, o którym mowa w art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów, którego naruszenie podnosi Komisja, upłynął zatem (najwcześniej) sześć lat później, w dniu <DATE ISO="20161212">12 grudnia 2016 r.</DATE><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>O tym poniżej, pkt 31 i nast.</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Tymczasem Komisja wezwała Królestwo Hiszpanii już kilka tygodni wcześniej – w dniu <DATE ISO="20161118">18 listopada 2016 r.</DATE> – do przedstawienia uwag w sprawie zarzutu dotyczącego tego, że w niektórych hiszpańskich regionach nie zmieniono planów gospodarki odpadami w odpowiednim terminie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Wyznaczony przez Komisję termin na przedstawienie uwag upłynął co prawda dopiero po <DATE ISO="20161212">12 grudnia 2016 r.</DATE>, tj. w dniu <DATE ISO="20170118">18 stycznia 2017 r.</DATE><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Strona 8 wezwania do usunięcia uchybienia, załącznik I do skargi.</P></NOTE>, jednak postępowanie poprzedzające wniesienie skargi, o którym mowa w art. 258 TFUE, zakłada, że państwo członkowskie już uchybiło jednemu z zobowiązań, które na nim ciążą na mocy traktatów. W związku z tym Komisja nie może wzywać do przedstawienia uwag w pewnym sensie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>na zapas<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>, spodziewając się uchybienia w przyszłości. Ponadto nie można by wykluczyć, że takie wezwanie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>na zapas<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/> negatywnie wpłynie na przysługujące państwu członkowskiemu prawo do obrony i spowoduje niepewność w odniesieniu do tego, czy spełnione zostały przesłanki proceduralne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Nie można zatem oprzeć niniejszej skargi na wezwaniu do usunięcia uchybienia z dnia <DATE ISO="20161118">18 listopada 2016 r.</DATE> Nic nie świadczy też o tym, żeby Komisja jeszcze raz, po upływie terminu przewidzianego w art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów, wezwała Królestwo Hiszpanii do przedstawienia uwag.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>W związku z tym skarga jest niedopuszczalna.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Nie można jednak wykluczyć, że Trybunał Sprawiedliwości nie podzieli mojej opinii co do dopuszczalności skargi lub przynajmniej jej nie podejmie, na przykład ze względu na to, że strony nie przedstawiły uwag dotyczących zbyt wczesnego wezwania do zajęcia stanowiska.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>W dalszej części zbadam więc tytułem ewentualnym zasadność skargi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">B.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Tytułem ewentualnym: w przedmiocie zasadności skargi</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Zdaniem Komisji Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniu, które ciąży na nim na mocy art. 30 ust. 1 i art. 33 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów, przez to, że nie dokonało przeglądu planów gospodarki odpadami dla wspólnot autonomicznych Balearów i Wysp Kanaryjskich i nie poinformowało o przeglądzie Komisji zgodnie z wytycznymi tej dyrektywy, tj. w terminie sześciu lat po upływie terminu transpozycji.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie dokonania przeglądu planów gospodarki odpadami</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów państwa członkowskie zapewniają, aby plany gospodarki odpadami były oceniane przynajmniej co sześć lat i zmieniane stosownie do potrzeb.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Komisja i Hiszpania zgadzają się ze sobą co do tego, że wspólnoty autonomiczne Balearów i Wysp Kanaryjskich rzeczywiście zmieniają swoje plany gospodarki odpadami, ale nie zakończyły jeszcze tych procedur przed zamknięciem pisemnego etapu postępowania.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">a)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie konieczności dokonania przeglądu</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Królestwo Hiszpanii przyznaje, że plany gospodarki odpadami muszą być oceniane co sześć lat. Uważa jednak, że zmiana planów jest konieczna tylko wtedy, gdy istniejące plany nie spełniają już wymogów. Tymczasem zdaniem tego państwa członkowskiego taka sytuacja nie występuje.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Na podnoszony przez Królestwo Hiszpanii argument Komisja trafnie odpowiada, że plany gospodarki odpadami zgodnie z art. 28 ust. 2 dyrektywy w sprawie odpadów muszą zawierać analizę sytuacji w zakresie gospodarowania odpadami. We wszystkich wersjach językowych tej dyrektywy, z wyjątkiem francuskiej, mowa jest tu o <HT TYPE="ITALIC">bieżącej</HT> ocenie tej sytuacji. Obowiązek oceniania planów <HT TYPE="ITALIC">przynajmniej</HT> co sześć lat świadczy o tym, że analiz sprzed sześciu lat nie można tak po prostu uznać za aktualne. Nawet jeśli w ramach oceny miałoby się okazać, że sytuacja nie uległa zmianie, wymagałoby to przecież wyraźnego stwierdzenia. Stwierdzenie to musiałoby zostać co najmniej połączone z planem gospodarki odpadami w taki sposób, aby ciągła aktualność analizy wyraźnie wynikała z lektury planu. Państwa członkowskie mogą zdecydować o tym, czy będzie to miało miejsce w formie wyraźnej zmiany planu, czy w innej, na przykład w ten sposób, że do planu zostanie dołączone sprawozdanie z oceny. Niemniej w każdym wypadku wymagany jest niezbędny minimalny przegląd planu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>W niniejszym postępowaniu Królestwo Hiszpania już na etapie postępowania poprzedzającego wniesienie skargi poinformowało ponadto Komisję, że plany gospodarki odpadami Balearów są właśnie zmieniane<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Zobacz załącznik II do skargi, s. 23 i nast.</P></NOTE>, a Wyspy Kanaryjskie opracowują taki plan<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Zobacz załącznik II do skargi, s. 30 i nast.</P></NOTE>. W toku postępowania Królestwo Hiszpanii podtrzymało ten argument.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Ponieważ nie można założyć, że regiony te zmieniają swoje plany, mimo że nie jest to konieczne, Królestwo Hiszpanii przynajmniej w sposób dorozumiany przyznało, że plany gospodarki odpadami obu tych regionów wymagają dokonania przeglądu.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">b)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie terminu na dokonanie przeglądu</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>W ramach dupliki Królestwo Hiszpanii uzupełnia jednak swoją argumentację prawną uwagą, że plany muszą co prawda zostać ocenione po sześciu latach, ale nie został przewidziany termin na zakończenie tej oceny i dokonanie ewentualnych zmian.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Najpierw należy zauważyć, że argument ten został przedstawiony zbyt późno, ponieważ Królestwo Hiszpanii podniosło go dopiero w duplice<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Zobacz pkt 13 niniejszej opinii powyżej.</P></NOTE>. W odpowiedzi na skargę państwo to opierało się natomiast na założeniu, że termin dotyczy również dokonania przeglądu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Punkt 19.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>W każdym razie argument ten nie jest ostatecznie przekonujący również pod względem merytorycznym.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">i)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie wykładni językowej</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Niektóre wersje językowe art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów sugerują co prawda rzeczywiście, że termin sześciu lat odnosi się wyłącznie do oceny, podczas gdy dokonanie przeglądu niekoniecznie jest nim objęte. Wynika to pod względem gramatycznym z kolejności słów na przykład w języku francuskim (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>que les programmes de prévention des déchets soient évalués au moins tous les six ans et révisés, s’il y a lieu<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>), angielskim (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>the waste management plans and waste prevention programmes are evaluated at least every sixth year and revised as appropriate<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>), włoskim (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>i piani di gestione e i programmi di prevenzione dei rifiuti siano valutati almeno ogni sei anni e, se opportuno, riesaminati<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>) i hiszpańskim (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>los planes de gestión de residuos y los programas de prevención de residuos se evalúen, como mínimo, cada seis años y se revisen en la forma apropiada<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>) [jak również polskim (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>aby plany gospodarki odpadami i programy zapobiegania powstawaniu odpadów były oceniane przynajmniej co sześć lat i zmieniane stosownie do potrzeb<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Wersje te można by rozumieć w szczególności w ten sposób, że przegląd musi zostać dokonany, jeżeli – <HT TYPE="ITALIC">i</HT> <HT TYPE="ITALIC">tylko wówczas gdy</HT> – będzie konieczny. Zarówno konieczność, jak i termin dokonania tego przeglądu zależałyby wówczas w każdym przypadku od wyników oceny.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Te wersje językowe nie stoją też jednak na przeszkodzie stosowaniu terminu sześciu lat do przeglądu. Przepis ten można bowiem rozumieć także w ten sposób, że państwa członkowskie muszą oceniać plany przynajmniej co sześć lat oraz – jeśli okaże się to konieczne – również zmieniać je w tym terminie<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Podobnie też Królestwo Hiszpanii w pkt 19 odpowiedzi na skargę.</P></NOTE>. Przyjęcie takiej wykładni byłoby wykluczone jedynie wówczas, gdyby na dokonanie ewentualnego przeglądu wyraźnie ustalono inny termin<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Dla celów ilustracyjnych zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20020502">2 maja 2002 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Francja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑292/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2002:276">EU:C:2002:276</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Niemiecka wersja art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów odpowiada zaś raczej tej drugiej interpretacji. Termin pojawia się tam bowiem przed wymienieniem obu kroków (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>die Abfallwirtschaftspläne und Abfallvermeidungsprogramme [werden] mindestens alle sechs Jahre bewertet und gegebenenfalls – […] – überarbeitet<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>). Jednakże również to odniesienie nie jest pod względem gramatycznym sformułowane w sposób kategoryczny. Możliwe byłoby także odniesienie terminu wyłącznie do pierwszego kroku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Dlatego też w celu dokonania wykładni tego przepisu należy ustalić, jaka była rzeczywista wola jego autora<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19691112">12 listopada 1969 r.</DATE>, <NAME.CASE>Stauder</NAME.CASE> (<NO.CASE>29/69</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1969:57">EU:C:1969:57</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0003">3</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131003">3 października 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Confédération paysanne</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑298/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:630">EU:C:2013:630</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160204">4 lutego 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>C &amp; J Clark International i Puma</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑659/13 i C‑34/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:74">EU:C:2016:74</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0122">122</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, uwzględniając w szczególności jego kontekst i cel<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19771027">27 października 1977 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bouchereau</NAME.CASE> (<NO.CASE>30/77</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1977:172">EU:C:1977:172</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161123">23 listopada 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bayer CropScience i Stichting De Bijenstichting</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑442/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:890">EU:C:2016:890</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0084">84</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170608">8 czerwca 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Sharda Europe</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑293/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:430">EU:C:2017:430</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, a także jego genezę<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20091022">22 października 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Zurita García i Choque Cabrera</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑261/08 i C‑348/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:648">EU:C:2009:648</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131003">3 października 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Confédération paysanne</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑298/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:630">EU:C:2013:630</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">ii)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Geneza przepisu</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Geneza art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów świadczy przede wszystkim o tym, że państwa członkowskie chciały uniknąć ustanowienia obowiązku dokonywania regularnego przeglądu planów gospodarki odpadami niezależnie od rzeczywistych potrzeb.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Komisja wnioskowała bowiem, aby plany gospodarki odpadami podlegały przeglądom przynajmniej raz na pięć lat<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Artykuł 26 ust. 1 wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odpadów [COM(2005) 667 wersja ostateczna].</P></NOTE>. Rada rozszerzyła ten wniosek o ocenę oraz wyjaśnienie, że plany mają być poprawiane jedynie stosownie do potrzeb. Jednocześnie wydłużono termin na to do sześciu lat<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Artykuł 27 wspólnego stanowiska (WE) nr 4/2008 przyjętego przez Radę w dniu <DATE ISO="20071220">20 grudnia 2007 r.</DATE> w celu przyjęcia dyrektywy 2008/…/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia … w sprawie odpadów, uchylającej niektóre dyrektywy (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="071E" PAGE.FIRST="16" DATE.PUB="2008">Dz.U. 2008, C 71E, s. 16</REF.DOC.OJ>). Zobacz już art. 26b projektu z dnia <DATE ISO="20070511">11 maja 2007 r.</DATE> (dokument Rady 9475/07, s. 32).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Nie da się, co prawda, wykluczyć, że Rada zamierzała jednocześnie nie obejmować ewentualnego przeglądu jakimkolwiek terminem, ale nie da się też tego kategorycznie stwierdzić. Można sobie również wyobrazić, że celem wydłużenia terminu do sześciu lat było przewidzenie wystarczającej ilości czasu na wykonanie obu kroków, tj. oceny i przeglądu.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">iii)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Kontekst i cel</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Zarówno kontekst, jak i cel przeglądu planów gospodarki odpadami przemawiają za tym, aby odnieść podany termin sześciu lat również do przeglądu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Co najmniej ocena winna się bowiem odbywać <HT TYPE="ITALIC">przynajmniej</HT> co sześć lat. Sugeruje to, że oceny planów należy – jeżeli okaże się to konieczne – dokonywać również w krótszych odstępach czasu. W związku z tym termin ten określa maksymalne ramy oceny, których nie wolno przekraczać, w szczególności w ten sposób, że ocena zostałaby co prawda rozpoczęta w terminie, ale zakończona już po jego upływie, jak sugeruje Królestwo Hiszpanii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Jeżeli jednak po przeprowadzeniu oceny okaże się, że konieczne jest dokonanie przeglądu, nieograniczanie go żadnym terminem nie miałoby sensu. Bez wyznaczenia określonego terminu należałoby się bowiem obawiać, że co do zasady konieczny przegląd nie zostanie dokonany w ogóle lub zostanie dokonany z opóźnieniem. Skuteczność (effet utile) art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów oraz wysoki poziom ochrony środowiska w rozumieniu art. 3 ust. 3 TUE, art. 37 Karty praw podstawowych i art. 191 ust. 2 TFUE nie byłyby wówczas zagwarantowane.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Również przyjęcie dorozumianego zobowiązania do dokonania przeglądu planów w odpowiednim terminie nie mogłoby w wystarczającym stopniu zapewnić skuteczności art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Zobacz podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20030626">26 czerwca 2003 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Francja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑233/00</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:371">EU:C:2003:371</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0116">116</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0117">117</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Taki <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>odpowiedni termin<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/> wiązałby się bowiem z istotnymi trudnościami praktycznymi. Zanim nie stwierdziłby go Trybunał Sprawiedliwości, nie byłoby wiadomo, czy w ogóle istnieje, i tym samym w każdym indywidualnym przypadku trzeba by było wyjaśniać, jaki termin byłby odpowiedni. Trybunał Sprawiedliwości przyjmował już co prawda taki dorozumiany termin, ale chodziło wtedy za każdym razem o sytuację, w której nie było innego wyjścia, ponieważ nie przewidziano w ogóle żadnego terminu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Wyroki z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050602">2 czerwca 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Irlandia</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑282/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:334">EU:C:2005:334</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100325">25 marca 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑392/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:164">EU:C:2010:164</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Natomiast w niniejszym przypadku zastosowanie w odniesieniu do przeglądu podanego terminu sześciu lat byłoby jak najbardziej zgodne z wykładnią językową przepisu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20030626">26 czerwca 2003 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Francja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑233/00</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:371">EU:C:2003:371</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0118">118</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Argumentem przeciwko przyjęciu takiego rozwiązania nie jest też to, że przeprowadzenie przeglądu planu wymaga pewnego czasu. Prawdą jest, że nie jest możliwe przeprowadzenie planu przed upływem terminu, jeżeli w tym czasie dopiero kończy się przeprowadzanie oceny. Problem ten można jednak rozwiązać poprzez przeprowadzenie oceny na tyle wcześnie, aby potem było jeszcze wystarczająco dużo czasu na ewentualny przegląd.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Odpowiednia organizacja stosowania art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów nie powinna również przysparzać organom właściwych władz większych trudności. Ze względu na praktyczne doświadczenie w gospodarce odpadami powinny one bowiem być w stanie relatywnie wcześnie przewidzieć wyniki oceny, a tym samym – konieczność przeprowadzenia przeglądu. Świadczą o tym zresztą przekazane przez Królestwo Hiszpanii informacje o sytuacji w obu regionach, których dotyczy spór. W tym przypadku najwyraźniej od samego początku było jasne, że ocena skończy się przeglądem<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Zobacz odesłania zawarte w przypisach 10 i 11.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Wreszcie w ramach tej wykładni należy wziąć pod uwagę, że w art. 30 ust. 1 dyrektywy nie chodzi o zobowiązania mające zastosowanie bezpośrednio wobec jednostek. To państwa członkowskie, które brały udział w przyjęciu dyrektywy w sprawie odpadów w Radzie, muszą dokonywać oceny i przeglądu planów gospodarki odpadami. W związku z tym uzasadnione jest dokonywanie wykładni niejednoznacznego przepisu w taki sposób, aby zagwarantować jego skuteczność (effet utile).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>W związku z tym art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów należy, wbrew temu, co twierdzi Królestwo Hiszpanii, interpretować w ten sposób, że państwa członkowskie muszą oceniać plany gospodarki odpadami przynajmniej co sześć lat i – jeśli okaże się to konieczne – również w tym terminie dokonywać ich przeglądu. W niniejszym przypadku zaś nie miało to miejsca.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Gdyby Trybunał Sprawiedliwości miał uznać skargę za dopuszczalną, należałoby uwzględnić pierwsze z zawartych w niej żądań.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zawiadomienia Komisji o zmienionych planach</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Moim zdaniem należy oddalić drugie z zawartych w skardze żądań, zmierzające do uzyskania stwierdzenia, że Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które ciążą na nim na mocy art. 33 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów, ze względu na to, że nie poinformowało oficjalnie Komisji o dokonaniu przeglądu planów gospodarki odpadami wspólnot autonomicznych Balearów i Wysp Kanaryjskich. Królestwo Hiszpanii słusznie powołuje się bowiem na to, że zgodnie z art. 33 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów musi informować Komisję jedynie o znacznych zmianach planów gospodarki odpadami. Komisja nie wykazała natomiast tego, że przegląd planów dla tych dwu regionów musi prowadzić do znacznych zmian.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Koszty</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Jeżeli Trybunał Sprawiedliwości zgodzi się z moim stanowiskiem w przedmiocie dopuszczalności skargi, kosztami postępowania zostanie obciążona, zgodnie z art. 138 § 1 regulaminu postępowania, Komisja, zgodnie z żądaniem Królestwa Hiszpanii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Jeżeli natomiast Trybunał Sprawiedliwości uznałby skargę za dopuszczalną i zgodził się z moim przedstawionym tytułem uzupełnienia wywodem, rozstrzygnięcie o kosztach byłoby bardziej skomplikowane. Żądania każdej ze strony zostały uwzględnione tylko częściowo. Choć wycofanie przez Komisję skargi wynikało częściowo z tego, że Królestwo Hiszpanii dokonało przeglądu planów gospodarki odpadami niektórych regionów z pewnym opóźnieniem, to częściowo było związane, odnośnie do pierwotnie zarzucanego Królestwu Hiszpanii naruszenia art. 28 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów, również z tym, że Komisja nie sprawdziła pod względem merytorycznym dostępnych jej starszych planów gospodarki odpadami. W tej sytuacji zatem obie strony powinny pokryć własne koszty, zgodnie z art. 138 § 3 zdanie pierwsze regulaminu postępowania przed Trybunałem.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="9"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">VI.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>W związku z powyższym proponuję, aby Trybunał Sprawiedliwości orzekł w następujący sposób:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Skarga zostaje oddalona jako niedopuszczalna.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Jeżeli jednak Trybunał Sprawiedliwości uzna skargę za dopuszczalną, powinien uwzględnić ją przynajmniej częściowo:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które ciążą na nim na mocy art. 30 ust. 1 dyrektywy w sprawie odpadów, w ten sposób, że nie dokonało przeglądów planów gospodarki odpadami wspólnot autonomicznych Balearów i Wysp Kanaryjskich zgodnie z określonymi w tej dyrektywy wymogami, tj. w terminie sześciu lat po upływie terminu transpozycji.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Komisja Europejska i Królestwo Hiszpanii pokrywają własne koszty.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>