273/85 R61985O02730024.00013475234828CJBESCHIKKING VAN 18. 10. 1985 — ZAAK 273/85 RSILVER SEIKO / RAAD<TI><P><HT TYPE="UC">Beschikking van de president van het Hof</HT></P><P><DATE ISO="19851018">18 oktober 1985</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Proscsml: Engels.</P></NOTE></P></TI>

In zaak 273/85 R,

Silver Seiko Ltd, Silver Reed (UK) Ltd, Silver Reed International GmbH, respectievelijk gevestigd te Tokio (Japan), Watford (Engeland) en Kelsterbach (Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd door P. de Smedt, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Schmidt, advocaat aldaar,

verzoeksters,tegen

Raad van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door H.-J. Lambers, directeur van zijn juridische dienst, en E.-H. Stein, juridisch adviseur bij die dienst, als gemachtigden, bijgestaan door F. Jacobs, Queens Counsel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij J. Käser, directeur van de juridische dienst van de Europese Investeringsbank, boulevard Konrad-Adenauer 100,

verweerder,

ondersteund door

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J. Temple Lang, lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, bâtiment Jean Monnet, Kirchberg,

en

Committee of European Typewriters Manufacturers (CETMA), gevestigd te Keulen (Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd door D. Ehle, U. Feldmann en V. Schiller, advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt en G. Harles, advocaten aldaar, rue Philippe-II 34 B,

intervenienten,

betreffende, primair, een verzoek om opschorting ten aanzien van verzoeksters van de toepassing van verordening nr. 1698/85 van de Raad van 19 juni 1985 houdende instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van elektronische schrijfmachines van oorsprong uit Japan (PB 1985, L 163, biz. 1),

geeft

DE PRESIDENT VAN HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN

de navolgende

<TI><P>BESCHIKKING</P></TI>1Bij verzoekschrift in kort geding van 6 september 1985 hebben Silver Seiko Ltd, Silver Reed (UK) Ltd en Silver Reed International GmbH verzocht, primair, om opschorting, te hunnen aanzien en tot de uitspraak van het Hof in de hoofdzaak, van de toepassing van verordening nr. 1698/85 van de Raad van 19 juni 1985 (PB 1985, L 163, blz. 1), waarbij een definitief anti-dumpingrecht is ingesteld op de invoer van door verzoeksters vervaardigde elektronische schrijfmachines en de definitieve inning van de bij verordening nr. 3643/84 van de Commissie van 20 december 1984 (PB 1984, L 335, blz. 43) opgelegde voorlopige anti-dumpingrechten is gelast, en, subsidiair, om vaststelling van iedere andere voorlopige maatregel die het Hof in de gegeven omstandigheden wettig of billijk zal oordelen.2Het verzoek, dat op 6 september 1985 ter griffie van het Hof is ingeschreven, is ingediend krachtens de artikelen 185 en 186 EEG-Verdrag en 83 van het Reglement voor de procesvoering.3Verzoeksters refereren aan hun op 6 september 1985 ter griffie van het Hof neergelegd beroep tot nietigverklaring van voormelde verordening nr. 1698/85.4Bij beschikking van 11 september 1985 is de Commissie op grond van artikel 37, eerste alinea, van 's Hofs Statuut-EEG toegelaten tot interventie in zaak 273/85 R ter ondersteuning van de conclusies van verweerder. Op 16 september 1985 heeft zij schriftelijke opmerkingen ingediend.5Bij telexbericht van 9 oktober 1985 heeft het Hof CETMA en de Commissie vragen gesteld. Eerstgenoemde werd verzocht, vóór 14 oktober 1985 te 9.30 uur schriftelijk te antwoorden, terwijl de Commissie werd verzocht tijdens de terechtzitting van die datum-te antwoorden.6Bij verzoekschrift neergelegd ter griffie van het Hof op 19 september 1985, heeft CETMA verzocht om toelating tot interventie in de procedure in kort geding ter ondersteuning van de conclusies van verweerder. Bij telexbericht van 27 september 1985 hebben verzoeksters het Hof gevraagd dit verzoek af te wijzen, daar de belangen van CETMA op passende wijze door de Raad en de Commissie konden worden verdedigd. Voorts stelden zij, dat een aantal processtukken in zaak 273/85 R van confidentiële aard waren en niet aan CETMA mochten worden meegedeeld, zo deze al tot interventie zou worden toegelaten. Bij beschikking van 2 oktober 1985 heeft de president van het Hof CETMA toegelaten als interveniente in zaak 273/85 R ter ondersteuning van de conclusies van verweerder, aangezien zij belang heeft bij de beslissing van het geding in de zin van artikel 37, tweede alinea, van 's Hofs Statuut-EEG, en de griffier gelast, haar een afschrift van het verzoekschrift in kort geding te doen toekomen na daaruit alle in de beschikking als confidentieel aangemerkte elementen te hebben verwijderd.7Op 16 september 1985 heeft verweerder schriftelijke opmerkingen ingediend. Op 14 oktober daaraanvolgend hebben partijen hun standpunt mondeling toegelicht.8Aan de vaststelling van verordening nr. 1698/85 door de Raad is het volgende voorafgegaan. Op 15 februari 1984 diende CETMA bij de Commissie een klacht in over dumpingpraktijken met elektronische schrijfmachines van oorsprong uit Japan, waaronder die van verzoeksters. Op grond van het onderzoek dat zij naar aanleiding van die klacht had verricht, stelde de Commissie op 20 december 1984 verordening nr. 3643/84 vast (PB 1984, L 335, biz. 43), waarvan artikel 1, lid 3, voorziet in de instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht van 26,6% op de door verzoeksters uitgevoerde machines, tegen welk recht bij het Hof van Justitie een beroep tot nietigverklaring aanhangig is gemaakt. Op 19 juni 1985 stelde de Raad verordening nr. 1698/85 vast, waarvan artikel 1, lid 4, voorziet in een dehnitief anti-dumpingrecht van 21% op deze machines, terwijl artikel 2 bepaalt, dat de bij voornoemde verordening nr. 3643/84 opgelegde voorlopige anti-dumpingrechten definitief worden geïnd.9Verzoeksters betogen dat de toepassing van deze verordening te hunnen aanzien moet worden opgeschorst tot de uitspraak van het Hof in de hoofdzaak, ten einde te voorkomen dat zij ernstige en onherstelbare schade lijden.10Luidens artikel 185 EEG-Verdrag heeft een bij het Hof ingesteld beroep geen schorsende werking. Het Hof van Justitie kan echter, indien het van oordeel is dat de omstandigheden zulks vereisen, krachtens de artikelen 185 en 186-EEG-Ver-drag opschorting van de toepassing van de bestreden handeling alsook andere voorlopige maatregelen gelasten.11Willen dergelijke maatregelen mogelijk zijn, dan dient volgens artikel 83, paragraaf 2, van het Reglement voor de procesvoering het verzoek in kort geding de omstandigheden te vermelden waaruit blijkt van het spoedeisend karakter, alsmede de middelen, zowel feitelijk als rechtens, op grond waarvan de voorlopige maatregel waartoe wordt geconcludeerd, aanvankelijk gerechtvaardigd voorkomt.12Onder verwijzing naar de middelen die zij in hun beroep tot nietigverklaring hebben aangevoerd, beroepen verzoeksters zich op een groot aantal middelen die de door hen gevraagde maatregelen voorshands zouden kunnen rechtvaardigen. Zij verwijten de gemeenschapsinstellingen schending van artikel 2, lid 7, van verordening nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 (PB 1984, L 201, biz. 1) — de basisverordening inzake dumping -, doordat zij bij de berekening van de normale waarde zijn uitgegaan van de detailverkopen van hun verkoopmaatschappij op de binnenlandse markt, en doordat zij alle andere berekeningen met betrekking tot de normale waarde op dit onjuiste uitgangspunt hebben gebaseerd. De instellingen zouden voorts artikel 2, leden 8 en 9, van genoemde verordening hebben geschonden, door van de uitvoerprijs een buitensporig bedrag voor algemene kosten en winst af te trekken, en door de normale waarde niet te vergelijken met de prijs bij uitvoer in hetzelfde handelsstadium, te weten de prijs affabriek. Bovendien zou in casu inbreuk zijn gemaakt op het vereiste van artikel 4, lid 5, van genoemde verordening, te weten dat bij de raming van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap lijdt, geen rekening mag worden gehouden met de producenten in de Gemeenschap, die de tegen dumpprijzen verkochte elektronische schrijfmachines invoeren. Verzoeksters menen voorts gediscrimineerd te zijn ten opzichte van de vennootschap Nakajima, de enige Japanse fabrikant van elektronische schrijfmachines waaraan geen voorlopig of definitief anti-dumpingrecht is opgelegd, hoewel er geen feitelijk element zou zijn dat het verschil in behandeling tussen de betrokken vennootschappen kan rechtvaardigen.13Volgens de Raad en de Commissie vallen de vier door verzoeksters aangevoerde middelen duidelijk buiten het kader van een kort geding en zou het onderzoek ervan op de hoofdzaak prejudiciëren, terwijl nochtans geen ervan een fumus boni juris bezit. De omstandigheden die verzoeksters aanvoeren tot staving van het bestaan van een onherstelbare schade — vermindering van hun verkopen, verkleining van hun marktaandeel en ontwrichting van hun distributienet -, zouden inherent zijn aan de instelling van een anti-dumpingrecht; zij zouden niet het bewijs opleveren van een onherstelbare schade en het spoedeisend karakter en dus de vaststelling van voorlopige maatregelen niet kunnen rechtvaardigen. Voorts betogen de Raad en de Commissie dat, overeenkomstig de duidelijke rechtspraak van het Hof, inzonderheid de beschikking van 17 december 1984 (zaak 258/84 R, Nippon Seiko), de belangen van verzoeksters in elk geval moeten worden afgewogen tegen de schade die de Europese industrie zou lijden indien de gevraagde voorlopige maatregelen werden genomen. De Europese industrie zou door de door verzoeksters verlangde voorlopige maatregelen ernstig in haar belangen worden getroffen.14Tot staving van de fumus boni juris voeren verzoeksters in hun verzoek in kort geding verscheidene middelen, feitelijk en rechtens, aan die zij ook in de hoofdzaak aanbrengen. In hun schriftelijke opmerkingen stellen de Raad en de Commissie zich op het standpunt, dat zij in een procedure in kort geding die middelen niet kunnen behandelen, daar zij dan tevens op de grond van de zaak zouden moeten ingaan. Ter terechtzitting van 14 oktober 1985 hebben beide instellingen en met name de Commissie betoogd, dat zij geen fouten hebben gemaakt bij de berekening van de dumpingmarge en bij de raming van de door de Japanse invoer aan de Europese industrie berokkende schade, en dat zij de bepalingen van de betrokken regeling — in casu verordening nr. 2176/84 — juist hebben toegepast.15Erkend moet worden dat de door verzoeksters voorgedragen argumenten relevant lijken en dat er bij het onderzoek van de hoofdzaak nader op zal moeten worden ingegaan, terwijl de gemeenschapsinstellingen, in de lijn van hun hiervóór vermelde standpunt, geen poging hebben gedaan — en ook niet hebben willen doen — om aan te tonen dat die argumenten niet relevant zouden zijn. Behoudens hetgeen hierna onder punt 17 zal worden opgemerkt, kan men mitsdien tot het oordeel komen, dat de door verzoeksters aangevoerde middelen de gevraagde voorlopige maatregelen voorshands gerechtvaardigd doen voorkomen.16Ook al hebben verzoeksters in de onderhavige zaak middelen, zowel feitelijk als rechtens, aangevoerd op grond waarvan de opschorting van de toepassing van de bestreden verordening aanvankelijk gerechtvaardigd voorkomt, toch zal het Hof nog moeten beoordelen of die opschorting spoedeisend is en noodzakelijk om ernstige en onherstelbare schade voor verzoeksters te voorkomen.17Dienaangaande verdedigen partijen tegengestelde standpunten, tot staving waarvan zij cijfers noemen betreffende het prijsniveau en het marktaandeel van de Europese industrie en haar Japanse concurrenten. De cijfers van de Raad, de Commissie en CETMA komen echter niet met die van verzoeksters overeen. In het kader van een procedure in kort geding is het voor de president van het Hof onmogelijk om, zonder de hoofdzaak te prejudiciëren, aan de cijfers van de ene partij meer geloof te hechten dan aan die van de andere, wanneer — zoals in casu — geen andere elementen de balans in het voordeel van een hunner doen doorslaan. En hij verkeert in een zelfde onmogelijkheid wanneer het erom gaat, te beoordelen of de prijs bij uitvoer en de normale waarde in hetzelfde handelsstadium zijn vergeleken.18Daarbij komt, dat in het kader van een procedure krachtens de artikelen 185 en 186 EEG-Verdrag alle betrokken belangen tegen elkaar moeten worden afgewogen. Dienaangaande hebben de gemeenschapsinstellingen en CETMA gesteld, dat de Europese producenten ten gevolge van het te laag prijzen van de door verzoeksters verkochte elektronische schrijfmachines aanzienlijke schade lijden en dat een schorsing van de definitieve anti-dumpingrechten ongetwijfeld zou leiden tot het verdwijnen van een deel van de Europese industrie. Bij gebreke van betrouwbare en niet betwiste gegevens waaruit van het tegendeel blijkt, moet ervan worden uitgegaan, dat de vaststelling van de gevraagde voorlopige maatregelen de Europese industrie aanzienlijke schade zou kunnen berokkenen.19Gelet op het beginsel dat, in geval van twijfel, het aan de verzoekende partij staat om de juistheid van haar beweringen aan te tonen, volgt uit het voorgaande, dat verzoeksters geen zeker bewijs hebben weten te leveren van het bestaan van een ernstige en onherstelbare schade, op grond waarvan de gevraagde voorlopige maatregelen spoedeisend zouden zijn.

DE PRESIDENT VAN HET HOF,

rechtdoende bij voorraad,

beschikt:

1)Het verzoek wordt afgewezen.2)De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

Luxemburg, 18 oktober 1985.

De griffier

P. Heim

De president

A. J. Mackenzie Smart