<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1982ELA.0200046501.case.xml"><NO.CASE>204/80</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61980C0204</NO.CELEX><NO.SEQ>0021.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST>481</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>486</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>6</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ κ. ROZÈS — ΥΠΟΘΕΣΗ 204/80</LEFT><RIGHT>POROCUREUR DE LA RÉPUBLIQUE / VEDEL</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις τῆς γενικής είσαγγελέως Simone Rozès</HT></P><P><HT TYPE="UC">πού άνεπτύχθησαν τήν <DATE ISO="19811020">20ή 'Οκτωβρίου 1981</DATE></HT><NOTE NOTE.ID="E0001"><P>Μετάφραση ἀπό τά γαλλικά.</P></NOTE></P></TI></TITLE><P><HT TYPE="ITALIC">Κύριε πρόεορε,</HT></P><P><HT TYPE="ITALIC">κύριοι δικαστές,</HT></P><GR.SEQ LEVEL="1"><NO.GR.SEQ>Ι —</NO.GR.SEQ><P>Τό προδικαστικό ερώτημα στό όποιο πρέπει νά δοθεῖ ἀπάντηση θέτει τό πρόβλημα τοῦ κατά πόσο συμβιβάζεται μέ την κοινή ὀργάνωση τῆς ἀμπελοοινικῆς ἀγοράς μία εθνική κανονιστική ρύθμιση, ἡ ὁποία θεσπίζει, γιά τήν ὀνομασία <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>Απεριτίφ μέ βάση τόν οίνο<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/>, κατώτατα ὅρια ποσοστιαίας περιεκτικότητός του σε οἶνο καί ἀλκοολικοῦ τίτλου τοῦ ἐν λόγω οἴνου.</P><P>Τά <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>βερμούτ καί έτεροι οἶνοι ἐκ νωπών σταφυλῶν παρασκευασμένοι τῆ βοήθεια ἀρωματικών φυτών ἡ υλών<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/>, έχοντα ἀλκοολικό τίτλο 22<HT TYPE="SUP">o</HT> περίπου, ὁρίζονται στην κλάση 22.06 τοῦ κοινού δασμολογίου (ΚΕΔ) καί ὡς τοιαύτα υπάγονται στην κοινή ὀργάνωση τῆς ἀμπελοοινικῆς ἀγοράς.</P><P>Χωρίς νά υπεισέλθω σέ τεχνικές λεπτομέρειες, δύναμαι νά πω ὅτι τά βερμούτ καί τά ἀπεριτίφ μέ βάση τόν οἶνο παρασκευάζονται ἀπό γλεύκος, επιτραπέζιους οίνους (λευκούς ἡ ἐρυθρούς) ἡ ἀπό οίνους λικέρ, στους ὁποίους προστίθενται φυτικές ουσίες — κίνες καί άλλα — ἡ διάφορες ἀρωματικές ουσίες, τῶν ὁποίων ὁ ἀλκοολικός βαθμός αυξάνεται διά τῆς προσθήκης ἀλκοόλης. Όταν φθάνουν στό στάδιο της εμπορίας, τά βερμούτ καί τά ἀπεριτίφ έχουν ἀλκοολικό βαθμό μεταξύ 15<HT TYPE="SUP">o</HT> καί 23<HT TYPE="SUP">o</HT>.</P><P>Ὁ οίνος πού αποτελεί τήν βάση γιά τήν παρασκευή τῶν ἐν λόγω προϊόντων δύναται νά χρησιμοποιηθεί εἴτε στην κατάσταση στην ὁποία παραδίδεται ἀπό τόν γεωργοπαραγωγό, εἴτε κατόπιν ἀναμίξεως, αυξήσεως τοῦ ἀλκοολικού βαθμού του διά προσθήκης ἀλκοόλης ἡ παρακωλύσεως τῆς ζυμώσεώς του διά χημικῶν μέσων (ἐπιτρεπομένης τῆς χρήσεως συμπεπυκνωμένου γλεύκους γιά τήν γλύκανση), πράγμα τό όποιο επιτρέπει στους παρασκευαστές νά προμηθεύονται οἴνους μέ χαμηλό σχετικά ἀλκοολικό τίτλο, έκτός ἀπό τήν περίπτωση πού τους ενισχύουν, πρό τῆς παρασκευῆς, μέ τήν βοήθεια άλλων οἴνων επαρκούς βαθμού ἡ μέ τήν προσθήκη ἀλκοόλης.</P><P>Ή επεξεργασία τῶν προϊόντων πού υπάγονται στην κλάση 22.06 τοῦ κοινού δασμολογίου ἀπαιτεί επομένως τήν προσθήκη ἀλκοόλης.</P><P>Στην κοινή ὀργάνωση τῆς ἀμπελοοινικῆς ἀγορᾶς ελήφθη ὑπ᾽ όψη αύτη ἡ τεχνικής φύσεως επιταγή. Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 25 παράγραφος 1 τού κανονισμοθ 816/70 τοθ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19700420">20ης 'Απριλίου 1970</DATE>, περί συμπληρωματικών διατάξεων στον ἐν λόγω τομέα, <HT TYPE="ITALIC">απαγορεύεται</HT> ἡ προσθήκη αλκοόλης στους οίνους έκ νωπών σταφυλων έκτος άπό τους οϊνους στους οποίους προσετέθη ἀλκοόλη καί τους οίνους λικέρ. Σύμφωνα μέ τήν παράγραφο 2, τό Συμβούλιο, κατόπιν προτάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς , ἀποφασίζει παρεκκλίσεις ἀπό τήν απαγόρευση αύτη, Ιδίως γιά ειδικές χρήσεις ἡ γιά προοριζόμενα πρός εξαγωγή προϊόντα.</P><P>Ό κανονισμός 1598/71 τοῦ Συμβουλίου τῆς <DATE ISO="19710719">19ης 'Ιουλίου 1971</DATE>, χωρίς νά προδικάζει τά ἀποτελέσματα μιᾶς εναρμονίσεως τῶν ὁρισμών τῶν προϊόντων πού υπάγονται στην κλάση 22.06 σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ἀκριβῆ φύση τῆς ἀλκοόλης πού δύναται νά προστεθεί κατά τήν παρασκευή τους, προσέθεσε Ιδίως τους επιτραπέζιους οἴνους πού προορίζονται γιά τήν επεξεργασία ποτών τά όποια υπάγονται στην κλάση 22.06, συμπληρώνοντας 'έτσι τόν πίνακα τῶν προϊόντων τοῦ ἀμπελοοινικοῦ τομέως, στά όποια επιτρέπεται ἡ προσθήκη αλκοόλης, διευκρινίζοντας, ὅμως, ὅτι πρέπει νά πρόκειται γιά αἰθυλική ἀλκοόλη γεωργικῆς προελεύσεως. Μέχρι καί σήμερα, ἡ παρέκκλίση<?PAGE NO="482"?> αυτή συνεχώς παρατείνεται, τελευταίως δέ μέ τόν κανονισμό 3196/80 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19801208">8ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>, <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>ἐν ἀναμονή τῆς θεσπίσεως τῶν διατάξεων πού συμπληρώνουν ἤ εναρμονίζουν τους ὁρισμούς τῶν ... προϊόντων πού υπάγονται στην κλάση 22.06 τοῦ κοινού δασμολογίου<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>.</P><P>Δύναται, ἑπομένως, νά λεχθεί ὅτι, κατά τό μέρος πού γιά τήν παρασκευή βερμούτ ή ἀπεριτίφ μέ βάση τόν οἶνο, ἀπαιτείται πάντοτε ἐπιτραπέζιος οἶνος, τά ἐν λόγω προϊόντα εμπίπτουν στον ἀμπελοοινικό τομέα.</P><P>Σύμφωνα ὅμως μέ τόν ὑπ' ἀριθ. 10 ὁρισμό τοῦ παραρτήματος II τοῦ κανονισμοῦ 816/70, ὁ ὁποῖος ἴσχυε κατά τόν χρόνο των περιστατικῶν πού ἀπετέλεσαν τήν ἀφετηρία τῆς παρούσης διαδικασίας, ὁ επιτραπέζιος οἶνος, ὁ όποιος υπάγεται στην κλάση 22.05 τοῦ κοινοῦ δασμολογίου <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>οἶνοι ἐκ νωπών σταφυλῶν ...<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/>, πρέπει νά έχει, μεταξύ άλλων, μετά ἀπό τίς ενδεχόμενες επεξεργασίες, τίς όποιες επιτρέπει τό άρθρο 19 τοῦ κανονισμοῦ γιά νά αυξηθεί ὁ φυσικός ἀλκοολικός του τίτλος, ενεργό ἀλκοολικό τίτλο <HT TYPE="ITALIC">ὄχι κατώτερο</HT> τῶν 8,5<HT TYPE="SUP">o</HT> καί συνολικό αλκοολικό τίτλο <HT TYPE="ITALIC">ὄχι ἀνώτερο</HT> τῶν 15<HT TYPE="SUP">o</HT> (τό τελευταίο αυτό όριο δύναται σέ ὁρισμένες περιπτώσεις νά ἀνέλθει σέ 17<HT TYPE="SUP">o</HT>).</P><P>Θεσπίζοντας τόν κανόνα αυτό, ἡ Κοινότης θέλησε νά τηρηθεί μία ισορροπία ἀλ-κοόλης/ὀξύτητος τοῦ οίνου <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>βάσεως<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/>, ανταποκρινόμενη στίς ἀπαιτήσεις τοῦ καταναλωτοῦ καί ἐγγυωμένη ὁρισμένο βαθμό ποιότητος στό επίπεδο τῆς παραγωγής καί τῆς μεταποιήσεως.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><NO.GR.SEQ>ΙΙ —</NO.GR.SEQ><P>Ή ενώπιόν σας υπόθεση άφορᾶ τήν παρασκευή στην Γαλλία, μεταξύ <DATE ISO="19760701">1ης 'Ιουλίου 1976</DATE> καί <DATE ISO="19780531">31ης Μαΐου 1978</DATE>, ἑνός ἀπεριτίφ: τοῦ <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>St-Raphaël<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>, λευκοῦ ἡ έρυθροῦ, μέ ἀλκοολικό τίτλο 16<HT TYPE="SUP">o</HT> ἀνά λίτρο.</P><P>Ή παρασκευή τοῦ ἐν λόγω προϊόντος διήλθε ἀπό τά ἀκόλουθα τρία στάδια:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>επιλογή ἐνός συνήθους γαλλικοῦ οίνου (ἐρυθροὐ ἡ λευκού) μέ τίτλο άνω τῶν 8,5<HT TYPE="SUP">o</HT>, άλλα κάτω τῶν 10<HT TYPE="SUP">o</HT>, καί ἀνάμιξη του μέ ἀλκοόλη γιά νά φθάσει τους 15,1<HT TYPE="SUP">o</HT>·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>νέα προσθήκη στον ἐν λόγω ἑνισχυμένο οἶνο ἀλκοόλης, ύδατος, καί γλύκανσή του, γιά νά επιτευχθεί μία βάση γλυκάν-σεως στους 15<HT TYPE="SUP">o</HT>·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>τελευταία προσθήκη ἀλκοόλης καί χρωστικών ουσιών, ἀρωματικών εκχυλισμάτων καί ἀλκοολούχων διαλυμάτων στην βάση αυτή, γιά νά προκύψει τό τελικό οἰνοπνευματῶδες τῶν 16<HT TYPE="SUP">o</HT> -18<HT TYPE="SUP">o</HT>.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Οἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ γαλλικοῦ διατάγματος τῆς <DATE ISO="19800131">31ης 'Ιανουαρίου 1980</DATE> περί θέσεως σέ εφαρμογή τοῦ νόμου τῆς <DATE ISO="19050801">1ης Αυγούστου 1905</DATE>, ὅσον άφορα τό εμπόριο τῶν οίνων λικέρ, τῶν βερμούτ καί τῶν ἀπεριτίφ μέ βάση τόν οἶνο, εἶναι πολύ προγενέστερες ἀπό τήν ἵδρυση τῆς κοινής ὀργανώσεως, πλην ὅμως ἐξηκολούθουν νά εφαρμόζονται κατά τόν χρόνο τῶν περιστατικών. Ειδικότερα τό ἄρθρο αυτό ἐπιβάλλει ὅτι κατεχόμενα, μεταφερόμενα ή πωλούμενα ποτά ὑπό τίς ὀνομασίες <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>βερμούτ<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/> ἡ <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>ἀπεριτίφ μέ βάση τόν οἶνο<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/>, πρέπει νά περιέχουν τουλάχιστον 80 % γνησίου καί εμπορευσίμου συνήθους οἴνου (ή οἴνου λικέρ ἡ γλεύκους σταφυλής), ὁ δέ οίνος αυτός νά 'έχει ἀλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 10<HT TYPE="SUP">o</HT>.</P><P>Ἡ γαλλική κανονιστική ρύθμιση περιορίζει 'έτσι σέ 20 %, δηλαδή στό ἐνα πέμπτο τῆς συνολικής ποσότητος τῶν ποτών πού πωλούνται ὑπό τήν ὀνομασία <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>ἀπεριτίφ<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/>, τήν δυνατότητα νά χρησιμοποιηθοῦν, κατά τήν επεξεργασία τους, συστατικά διάφορα τοῦ οἴνου, ἐπί πλέον δέ, ὁ ὄγκος τῆς ἀλκοόλης πού προέρχεται, πρίν ἀπό οἱονδή-ποτε εμπλουτισμό, ἀπό τήν φυσική ζύμωση τοῦ χυμού τῶν σταφυλῶν, τόν όποιο πρέπει νά ἔχουν τά υπόλοιπα τέσσερα πέμπτα, πρέπει νά εἶναι <HT TYPE="ITALIC">τουλάχιστον</HT> 10<HT TYPE="SUP">o</HT>.</P><?PAGE NO="483"?><P>Οἱ Guy καί Jacques Vedel, καθώς καί ὁ Henri Lejeune, παραδέχονται ὅτι παρέβησαν τίς διατάξεις τῆς γαλλικής νομοθεσίας, Ισχυρίζονται ὅμως, πρός υπεράσπιση τους, ὅτι δέν δύνανται νά τους ἀντιταχθοῦν οἱ διατάξεις αυτές, ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ οίνος πού ἐχρησιμοποίησαν πληροί τό κατώτατο ὅριο προϋποθέσεων πού θέτει ὁ κοινοτικός ὁρισμός (ενεργός ἀλκοολικός τίτλος 8,5<HT TYPE="SUP">o</HT>). Κατά την άποψη τους, οἱ ἀπαιτούμενες ἀπό την γαλλική νομοθεσία προϋποθέσεις, τόσο σε ὅ,τι ἀφορᾶ τόν τίτλο (10<HT TYPE="SUP">o</HT>) ὅσο καί τό ποσοστό (80 ο/ο), έχουν καταστεῖ ἀνενεργές ἀπό τῆς ενάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ κανονισμοῦ 816/70.</P><P>Ὑπό τά δεδομένα αυτά, τό Tribunal de grande instance τοῦ Montpellier σᾶς έρωτᾶ, κατ' οὐσίαν, ἐάν τό άρθρο 5 τοῦ γαλλικοῦ διατάγματος τῆς <DATE ISO="19300131">31ης 'Ιανουαρίου 1930</DATE> 'έχει καταστεί ἐξ ὁλοκλήρου ἀνεφάρμοστο ἐπί των εθνικών παρασκευαστῶν τοῦ ἀπεριτίφ St-Raphaël.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><NO.GR.SEQ>ΙΙΙ — Είναι προφανές ὅτι ἡ ἀπαιτουμένη προϋπόθεση τοῦ νά έχει τό ένα ἀπό τά βασικά συστατικά ἑνός ὑγροῦ μίγματος ἀλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 10, κατά μία καθορισμένη ἀναλογία (80 ο/ο), εἶναι αυστηρότερη ἀπό τήν προϋπόθεση τοῦ νά 'έχει τό σύνολο τοῦ συστατικοῦ αὐτοῦ ἀλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 8,5<HT TYPE="SUP">o</HT>.</NO.GR.SEQ><P>Γιά νά επιτευχθεί, ἐξ άλλου, ἀλκοολικός τίτλος 16<HT TYPE="SUP">o</HT> (ή 23<HT TYPE="SUP">o</HT> ἀνώτατο ὅριο περιεχόμενης ἀλκοόλης πού επιτρέπεται ἀπό τήν γαλλική νομοθεσία γιά τά ἀπεριτίφ), ή ποσότης τῆς προσθετέας ἀλκοόλης εξαρτάται ἀπό τόν ἀλκοολικό τίτλο πού έχει τό συστατικό <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>οἶνος<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/> ἀντιθέτως, τό βασικό συστατικό — περιέχοντας πάντως ἀλκοόλη τουλάχιστον 'ίση μέ 8,5<HT TYPE="SUP">o</HT> — δύναται νά 'έχει μικρότερο ἀλκοολικό τίτλο, κατά τήν ἀναλογία τῆς προστεθείσης ἀλκοόλης. Ἐάν ἀρκοῦσε ἡ συμμόρφωση πρός τόν κοινοτικό ὁρισμό τοῦ επιτραπέζιου οἴνου (8,5<HT TYPE="SUP">o</HT>),</P><P>ἡ συνέπεια θά ήταν ὅτι, γιά νά επιτευχθεί ὁ ἀλκοολικός τίτλος πού ἀπαιτεί ἡ γαλλική νομοθεσία, (10<HT TYPE="SUP">o</HT>), θά ἠδύνατο νά ληφθεί ὑπ᾽ ὄψη ἡ χρησιμοποιηθείσα γιά τήν ενίσχυση τοῦ οἴνου ἀλκοόλη, διότι δέν εἶναι πλέον δυνατή ἡ διάκριση, σ᾽ ένα κατ' ὄγκο ἀλκοολικό τίτλο ενός ὑγροῦ μίγματος, τοῦ ποσοστοῦ πού προέρχεται ἀπό τήν ζύμωση καί τοῦ ποσοστοῦ πού προέρχεται ἀπό τόν εμπλουτισμό.</P><P>Ό εμπλουτισμός τοῦ οἴνου, ὡς οἰνολογική πρακτική, δύναται νά ἔχει σημαντικές οἰκονομικές καί ἀπό πλευράς υγείας συνέπειες. Ὅλα τά Κράτη μέλη πού παράγουν οἶνο προσεπάθησαν νά θεσπίσουν ἐπ᾽ αὐτοῦ μία νομοθεσία, σύμφωνα μέ τά κλιματολογικά ἡ γεωγραφικά τους δεδομένα.</P><P>Ή κοινοτική ρύθμιση πού επιτρέπει τήν προσθήκη ἀλκοόλης στους προοριζομενους γιά τήν παραγωγή ἀπεριτίφ ἐπιτραπεζίους οἴνους χωρίς διευκρίνιση τῆς προελεύσεως της (οἰνική ἡ ἐκ διαλύματος αιθυλικής ἀλκοόλης γεωργικής προελεύσεως) 'έχει ὡς ἀναγκαίο ἀντιστάθμισμα ὅτι τά Κράτη μέλη διατηροῦν τήν ἁρμοδιότητα νά ρυθμίζουν τους τρόπους μέ τους ὁποίους γίνεται ή προσθήκη ἀλκοόλης. Διαφορετικά, ή προσθήκη αυτή θά ἠδύνατο νά γίνει σέ ἀναλογίες ἀσυμβίβαστες πρός τήν πολιτική προαγωγής τῆς ποιότητος, πού ἀποτελεί τόν στόχο τῆς κοινοτικής ρυθμίσεως.</P><P>Τό ὅτι επιτρέπεται ἡ προσθήκη ἀλκοόλης δέν πρέπει νά ενθαρρύνει τήν παραγωγή μετρίων <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>επιτραπεζιων οίνων<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/>, προσβεβλημένων ἀπό ἀσθένειες ἡ προερχομένων ἀπό ἀπαγορευμένες ποικιλίες κλημάτων, ἐξασφαλίζοντάς τους τήν πρόσθετη δυνατότητα διαθέσεως ἐκ τῆς παρασκευής βερμούτ καί ἀπεριτίφ. Δέν πρέπει, επίσης, ὁ ἀλκοολικός τίτλος τοῦ χρησιμοποιουμένου γιά τήν παρασκευή ἀπεριτίφ οἴνου νά καθορίζεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε νά συνιστά πρόσθετη προτροπή γιά τήν χρήση αἰθυλικῆς ἀλκοόλης γεωργικής προελεύσεως.<?PAGE NO="484"?> 'Ορθώς, ἑπομένως, έκρινε ὁ εθνικός νομοθέτης ὅτι μεγάλη προσθήκη ἀλκοόλης θά στεροῦσε τό προϊόν τῆς ζυμώσεως των νωπῶν σταφυλῶν ἀπό τόν εγγενή του χαρακτήρα τοῦ φυσικοῦ οἴνου.</P><P>Ὑπό τό ἴδιο πνεῦμα, σημειώνω ὅτι ἀπό τήν εποχή τῶν περιστατικών πού μας ἐνδιαφέρουν ἐπραγματοποιήθη ἕνα ἀκόμη βῆμα στην ἀναζήτηση τῆς ποιότητος, διότι, ἀπό τήν έναρξη τῆς ισχύος (<DATE ISO="19790402">2 'Απριλίου 1979</DATE>) τοῦ κανονισμού 337/70 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19790205">5ης Φεβρουαρίου 1979</DATE>, ἡ ὀνομασία <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>επιτραπέζιος οίνος<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/> επιφυλάσσεται στόν οἶνο ὁ όποιος έχει, μεταξύ ἄλλων, κατ' ὄγκο ἀλκοολικό τίτλο ὄχι κατώτερο τοῦ 9% (ἀντί τοῦ 8,5<HT TYPE="SUP">o</HT> πού 'ίσχυε προηγουμένως), ὑπό τόν ὅρο ὅτι προέρχεται ἀποκλειστικά ἀπό σταφύλια πού ἐτρυγήθησαν σέ ἀμπελουργικές ζώνες έκτος τῆς Α καί Β, πράγμα πού συμβαίνει καί μέ τόν οἶνο πού ἐχρησιμοποιήθη στην προκειμένη περίπτωση (σημείο 11 τοῦ παραρτήματος II ὡς έχει στον κανονισμό 337/79).</P><P>Συνεπώς, κατά τό μέρος πού προορίζεται γιά τήν ειδική χρήση πού συνιστᾶ ή παραγωγή βερμούτ καί ἀπεριτίφ, ὁ ἐπιτραπέζιος οίνος δύναται νά ὁρισθεί διαφορετικά ἀπό τόν επιτραπέζιο οίνο πού προορίζεται γιά άμεση κατανάλωση ἀπό ἀνθρώπους, διότι στην πρώτη περίπτωση προστίθεται ἀναγκαστικῶς σ᾿ αυτόν αλκοόλη, ἐνῶ στην δεύτερη αυτό δέν επιτρέπεται.</P><P>Σημειώνω ὅτι τό νά περιέχει υποχρεωτικώς τό τελικό μίγμα 80 ο/ο οίνο επιβάλλεται, ἐάν πράγματι επιθυμείται νά προέρχεται ὁ ἀλκοολικός τίτλος τοῦ τελικοῦ προϊόντος γιά τήν ὑπό τοῦ ἐθνικοῦ νομοθέτου ορισθείσα ἀναλογία, ἀπό τόν χρησιμοποιηθέντα οίνο καί ὄχι ἀπό οιοδήποτε διάλυμα ἀλκοόλης γεωργικής προελεύσεως.</P><P>Παρατηρώ, τέλος, ὅτι τό νά λεχθεί ὅτι είναι ἀναγκαίο ἀλλά καί επαρκές νά έχει ὁ χρησιμοποιούμενος γιά τήν παρασκευή ἀπεριτίφ οίνος ενεργό ἀλκοολικό τίτλο ὄχι κατώτερο τοῦ 8,5<HT TYPE="SUP">o</HT> (σήμερα 9<HT TYPE="SUP">o</HT>), γιά ὅλες τίς ἀμπελουργικές ζώνες ἐκτος ἀπό τίς Α καί Β, θά ισοδυναμούσε, στό συγκεκριμένο αυτό σημείο, μέ τό νά δώσουμε, μέσω προδικαστικής αποφάσεως, κοινοτικό ὁρισμό τῶν ἀπεριτίφ πού έχουν βάση τόν οίνο.</P><P>Κατά τίς ἀγορεύσεις τῶν διαδίκων, ὁ πληρεξούσιος τῶν Guy καί Jacques Vedel καθώς καί τοῦ Henri Lejeune, καίτοι ἀνεγνώρισαν ὅτι δέν υπήρχαν κοινοτικοί κανόνες περί τῆς συνθέσεως καί τῶν χαρακτηριστικών παρασκευής τῶν <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>ἀρωματικών οἴνων<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/>, ὑπεγράμμισε ὅτι ἡ εφαρμογή τῆς γαλλικής νομοθεσίας μόνο στά γαλλικά προϊόντα ἠδύνατο νά δημιουργήσει άνισους ὅρους ἀνταγωνισμού.</P><P>Πράγματι, βάσει τῆς ἀποφάσεως σας Rewe-Zentrale, τῆς <DATE ISO="19790220">20ής Φεβρουαρίου 1979</DATE> (Rec. σ. 650 ἑπ.), τό άρθρο 5 τοῦ γαλλικοῦ διατάγματος τῆς <DATE ISO="19300131">31ης 'Ιανουαρίου 1930</DATE> δέν δύναται νά εμποδίσει τήν διάθεση στό εμπόριο εντός τῆς Γαλλίας τῶν ποτών μέ τίς ὀνομασίες <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>βερμούτ<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/> ἡ <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>ἀπεριτίφ μέ βάση τόν οίνο<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/>, προερχόμενα ἀπό άλλα Κράτη μέλη, τά όποια έχουν παρασκευασθεί ἀπό οίνο μέ ἀλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 8,5<HT TYPE="SUP">o</HT>, οἶνο δηλαδή πού πληροί τόν ὁρισμό τοῦ σημείου 10 τοῦ παραρτήματος II τοῦ κανονισμοῦ 816/70.</P><P>Αυτός ὁ κίνδυνος στρεβλώσεως τοῦ ἀνταγωνισμού δέν εἶναι 'ίσως τόσο πραγματικός, ὅσο φοβοῦνται οἱ παρασκευαστές τοῦ St-Raphaël, δεδομένου ὅτι <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>βάση<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/> τῶν ἐν λόγω ποτών παραμένει ἐν πάση περιπτώσει ὁ οίνος καί ὅτι, σύμφωνα μ' αὐτά πού μᾶς ελέχθησαν κατά τήν ἐπ᾿ ἀκροατηρίου διαδικασία, οἱ νομοθεσίες τῶν κρατών ἀπό τά όποια προέρχονται συνήθως, είναι, σέ ὅ,τι άφορᾶ τόν ἀπαιτούμενο ἀλκοολικό τίτλο τοῦ ἐν λόγω οἴνου, τό 'ίδιο αυστηρές μέ τήν γαλλική νομοθεσία.</P><?PAGE NO="485"?><P>Ἐκεῖνο, πάντως, πού δέν δύναται νά ἀποκλεισθεῖ εἶναι ὁ κίνδυνος καταστρατηγήσεως τῶν ἐν λόγω νομοθεσιῶν, πράγμα πού οἱ γαλλικές υπηρεσίες δέν εἶναι σέ θέση νά εξακριβώνουν, ἀντίθετα μέ ὅ,τι συμβαίνει γιά τά παρασκευαζόμενα εντός τῆς Γαλλίας ἀπεριτίφ.</P><P>Ή κατάσταση αύτη πάντως δέν δύναται νά εμποδίσει την εφαρμογή τῆς γαλλικής νομοθεσίας, ἐάν, ὅπως πιστεύω, δέν είναι ἀσυμβίβαστη πρός τίς κοινοτικές κανονιστικές ρυθμίσεις.</P><P>Πρῶτον, αύτη ἡ <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>ἀντίστροφη διάκριση<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/>, πού υφίσταται στην εθνική ἀγορά τό παρασκευαζόμενο ἀπό τους κατηγορουμένους προϊόν, φαίνεται ὅτι εἶναι τοῦ ἰδίου τύπου μέ τίς ἀνισότητες γιά τίς όποιες έχετε ἀποφανθεί μέ ἀπόφαση σας Peureux τῆς <DATE ISO="19790313">13ης Μαρτίου 1979</DATE> (Rec. σ. 913, σκέψεις 32 έως 34), ὅτι <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>προκύπτουν ἀπό τίς Ιδιομορφίες τῶν μή ἐναρμονισμένων εθνικών νομοθεσιών σέ τομείς πού υπάγονται στην αρμοδιότητα τῶν Κρατών μελών<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/> καί ὅτι ήταν, συνεπώς, δικαιολογημένες.</P><P>Μέ τήν ἀπόφαση σας Gilli τῆς <DATE ISO="19800626">26ης 'Ιουνίου 1980</DATE> (Rec. σ. 2078, σκέψη 5) ἀπεφάνθητε ὅτι, <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>ελλείψει κοινής κανονιστικής ρυθμίσεως τῆς παραγωγής καί εμπορίας τοῦ ἐν λόγω προϊόντος (επρόκειτο γιά ὄξος ἐκ μήλων, τό όποιο περιείχε ὀξεικό ὀξύ μή προερχόμενο ἀπό τήν ὀξεική ζύμωση τοῦ οίνου) εναπόκειται στά Κράτη μέλη νά ρυθμίζουν, καθ' ένα γιά τήν δική του επικράτεια ὁ,τιδήποτε άφορα τήν παραγωγή, διανομή καί κατανάλωση τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ὑπό τόν ὅρο πάντως ὅτι οἱ ρυθμίσεις αυτές δέν παρεμβάλλουν εμπόδια, ἀμέσως ή εμμέσως, πραγματικῶς ἡ δυνητικῶς, στό ενδοκοινοτικό εμπόριο<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>, ήτοι δέν ἀντιβαίνουν στό άρθρο 30 τῆς συνθήκης.</P><P>Δεύτερον, ἡ κατάσταση αυτή εμφαίνει τά ὅρια τῆς ἀποφάσεως <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>φραγκοστάφυλα τῆς Ντιζόν<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/> καί υπογραμμίζει τό πόσο ἐπείγον εἶναι νά θεσπισθοῦν κοινοτικοί κανόνες στον τομέα αυτόν. Ή 'Επιτροπή έχει πλήρως συνειδητοποιήσει τήν ἀνάγκη αυτή. Στην αἰτιολογική έκθεση πού συνοδεύει τήν πρόταση κανονισμού περί θεσπίσεως γενικών κανόνων σχετικών μέ τόν ὁρισμό, τήν περιγραφή καί τήν παρουσίαση τῶν οινοπνευματωδών ποτών, τῶν βερμούτ καί λοιπών οἴνων ἐκ νωπών σταφυλῶν, πού παρασκευάζονται μέ τήν βοήθεια φυτών ή ἀρωματικών ουσιών ἀναφέρει: <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>Ή εφαρμογή καί μόνο τῶν άρχων πού ἀπορρέουν ἀπό τήν ἀπόφαση αυτή καί οἱ όποιες δύνανται νά ἀπαλείψουν ὁρισμένα κριτήρια επιλογής πού επιβάλλουν ἐπί τοῦ παρόντος οἱ εθνικές νομοθεσίες <HT TYPE="ITALIC">οέν επιτρέπει,</HT> ὅμως, <HT TYPE="ITALIC">νά ἀκολουθηθεῖ μία πολιτική ἀπό πλευράς ποιότητος πού νά ἀποολέπει στην ἐξασφάλιση ἐπαρκοῦς προστασίας γιά τους καταναλωτές καί ἐντιμότητος ἀνταγωνισμοῦ μεταξύ τῶν παραγωγῶν.</HT> Ὁ τομεύς αυτός έχει ανάγκη, ἀλλά καί δύναται νά ἀνεχθεῖ κανόνες περί τῆς ποιότητος τῶν προϊόντων, περισσότερο 'ίσως ἀπό κάθε άλλο, διότι υπεισέρχεται σέ τομείς ὅπως ἡ δημοσία υγεία καί ἀφορᾶ μή ἀπαραίτητα γιά τόν άνθρωπο προϊόντα.</P><P>Γιά τους λόγους αυτούς, καθίσταται ἐπείγον, ἰδίως μετά τήν ἐν λόγω ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου ..., νά θεσπισθοῦν κοινοτικοί κανόνες, πού νά λαμβάνουν ὑπ᾽ ὄψη, κατά τό μέτρο τοῦ δυνατού, καί μεταξύ άλλων κριτηρίων, τήν πρακτική πού κατά παράδοση ἀκολουθούν οἱ παραγωγοί<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/>.Κατ' αυτόν τόν τρόπο, σέ ὅ,τι άφορα τους ειδικούς οίνους πού ἀποτελούν τά βερμούτ καί τά ἀπεριτίφ, ὁ διάλογος μεταξύ τῶν Κρατών μελών, ἄν καί έχει ἀρχίσει ἀπό πολλῶν ετών, δέν έχει ἀκόμη καταλήξει πουθενά. Χάρις στην παροῦσα διαδικασία, ἐπληροφορήθημεν ὅτι ἡ 'Επιτροπή ἀνεγνώρισε <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>τό επείγον καί τό ἀναγκαίο τῆς θεσπίσεως σέ κοινοτικό επίπεδο κανόνων πού νά ἀφορούν, μεταξύ άλλων, τήν σύνθέση<?PAGE NO="486"?> καί τά χαρακτηριστικά παρασκευής τῶν οινοπνευματωδών ποτῶν καί τῶν ἀρωματικών οἴνων, δεδομένου ὅτι οἱ διαφορές πού υπάρχουν μεταξύ τῶν εθνικών διατάξεων δύνανται νά παρεμβάλουν εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία καί νά δημιουργήσουν άνισους ὅρούς ἀνταγωνισμοί)<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/>. Πρός τόν σκοπό αυτό (κατά μήνα Νοέμβριο 1980), οἱ υπηρεσίες τῆς 'Επιτροπής <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>ἑτοίμαζαν δύο σχέδια προτάσεων περί ορισμού, περιγραφής καί παρουσιάσεως τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτών, ἀφ᾿ ενός, καί τῶν βερμούτ καί λοιπών οἴνων ἐκ νωπών σταφυλῶν, πού παρασκευάζονται μέ τήν βοήθεια φυτών ἡ ἀρωματικών ουσιών τῆς κλάσεως 22.06 τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, ἀφ᾿ έτερου<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/>. Ή ύπαρξη τῶν σχεδίων αυτών ἀποδεικνύει τήν ἀνάγκη νά γίνουν στόν τομέα αυτό ὁρισμένες διευκρινίσεις.</P><P>Προτείνω, επομένως νά ἀποφανθείτε ὅτι:</P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>δέν εἶναι ἀντίθετη πρός τό κοινοτικό δίκαιο εθνική διάταξη πού ἀπαιτεί ὅπως ποτό πού πωλείται ὑπό τήν ὀνομασία <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="201C"/>ἀπεριτίφ μέ βάση τόν οἶνο<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="201D"/> πρέπει νά περιέχει τουλάχιστον 80 ο/ο φυσικοῦ καί εμπορευσίμου οἴνου μέ ἀλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 10<HT TYPE="SUP">o</HT><QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/>.</P></QUOT.S></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>