(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 i na podstawie art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Republiki Czeskiej o rejestrację nazwy „Jihočeská Niva” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Słowacja zgłosiła sprzeciw wobec tej rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Sprzeciw ten został uznany za dopuszczalny na podstawie art. 7 ust. 3 akapit pierwszy lit. b) i c) wymienionego rozporządzenia.

(3)

Słowacja wskazała w swoim sprzeciwie, że rejestracja przedmiotowej nazwy byłaby sprzeczna z art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 oraz że mogłaby zagrozić istnieniu znaków towarowych zarejestrowanych na terytorium Słowacji.

(4)

Pismem z dnia 24 czerwca 2008 r. Komisja wezwała zainteresowane państwa członkowskie, aby doszły między sobą do porozumienia zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami.

(5)

Biorąc pod uwagę, że w przewidzianym terminie Słowacja i Republika Czeska nie osiągnęły porozumienia, Komisja musi przyjąć decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006.

(6)

W świetle informacji dostarczonych przez Słowację Komisja nie może stwierdzić, aby rejestracja nazwy „Jihočeská Niva” była sprzeczna z art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. O ile można przyjąć, że strona zastrzegająca udowodniła, że nazwa „Jihočeská Niva” może być kojarzona z nazwą „Niva”, o tyle nie dostarczono dowodów co do stopnia rozpoznawalności zarejestrowanego znaku towarowego wynikającego z jego renomy, powszechnej znajomości oraz okresu, od jakiego jest używany. Na podstawie dostępnych informacji nie wykazano zatem, by rejestracja nazwy „Jihočeská Niva” mogła wprowadzać konsumentów w błąd co do faktycznej tożsamości produktu.

(7)

Nie przedstawiono żadnych dowodów, które pozwoliłyby Komisji stwierdzić, że, uwzględniając uczciwe i tradycyjne stosowanie oraz rzeczywiste ryzyko błędnego zrozumienia, rejestracja nazwy „Jihočeská Niva” jako chronionego oznaczenia geograficznego byłaby sprzeczna z przepisami ustanowionymi w art. 7. Zgodnie z dowodami przedstawionymi Komisji określenie „Niva” było od dziesięcioleci używane w sensie ogólnym w Czechach i Republice Słowackiej do oznaczenia rodzaju sera. Ponadto rejestracja wspomnianej nazwy jako chronionego oznaczenia geograficznego nie wiązałaby się z anulowaniem bądź unieważnieniem istniejących znaków towarowych, gdyż były one w użyciu przed dniem złożenia do Komisji wniosku o rejestrację nazwy, ani też nie zakłóciłaby dalszego ich stosowania. Co więcej, zgodnie z informacjami, jakimi dysponuje Komisja, prawo wyłączne właściciela do wspomnianego znaku towarowego nie uprawnia go do zakazania osobie trzeciej używania, w obrocie handlowym oraz przestrzegając uczciwych praktyk w handlu i przemyśle, wskazówek dotyczących pochodzenia geograficznego, zgodnie z art. 6 dyrektywy 2008/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2008 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (3).

(8)

W świetle powyższego należy zatem wpisać nazwę „Jihočeská Niva” do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych”.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Chronionych Oznaczeń Geograficznych i Chronionych Nazw Pochodzenia,