–

Bulgarfrukt– Fruchthandels GmbH, ag W. Kreuzer agus F. Sturm, Rechtsanwälte,

–

Oranzherii Gimel II EOOD, ag W. Hoffmann, Rechtsanwalt,

–

an Coimisiún Eorpach, ag S. Noë agus J. Vondung, i gcáil Gníomhairí,

1

Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú ar Rialachán (CE) Uimh. 1896/2006 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 12 Nollaig 2006 lena gcruthaítear ordú Eorpach maidir le nós imeachta íocaíochta (IO 2006 L 399, lch. 1) agus ar Rialachán (CE) Uimh. 1393/2007 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Samhain 2007 maidir le doiciméid bhreithiúnacha agus doiciméid sheachbhreithiúnacha in ábhair shibhialta nó in ábhair thráchtála a sheirbheáil sna Ballstáit (‘doiciméid a sheirbheáil’), agus lena n‑aisghairtear Rialachán (CE) Uimh. 1348/2000 ón gComhairle (IO 2007 L 324, lch. 79).

2

Rinneadh an iarraidh seo in imeachtaí idir Bulgarfrukt – Fruchthandels GmbH, cuideachta faoi dhliteanas teoranta atá bunaithe sa Ghearmáin, agus Oranzherii Gimel II EOOD (‘Oranzherii’), cuideachta faoi dhliteanas teoranta duine amháin atá bunaithe sa Bhulgáir, maidir le hordú íocaíochta Eorpach a fhorfheidhmiú.

An dlí lena mbaineann

Dlí an Aontais Eorpaigh

Rialachán Uimh. 1896/2006

3

Luaitear an méid seo a leanas in aithrisí 9, 10, 24 agus 26 de Rialachán Uimh. 1896/2006:

4

Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 1 den Rialachán sin:

5

Foráiltear le hAirteagal 12 de Rialachán Uimh. 1896/2006, dar teideal ‘Ordú íocaíochta Eorpach a eisiúint’, i míreanna 3 agus 5:

6

De réir Airteagal 13 den Rialachán sin, dar teideal ‘Seirbheáil le cruthúnas go bhfuair an cosantóir’:

7

Foráiltear le hAirteagal 14 de Rialachán Uimh. 1896/2006, dar teideal ‘Seirbheáil gan cruthúnas go bhfuair an cosantóir an t‑ordú’:

8

Foráiltear le hAirteagal 15 den Rialachán sin, dar teideal ‘Seirbheáil ar ionadaí’:

9

Foráiltear le hAirteagal 16 den Rialachán sin, dar teideal ‘Freasúra leis an ordú íocaíochta Eorpach’:

10

Foráiltear le hAirteagal 18 den Rialachán sin, dar teideal ‘Forfheidhmiú’, mar a leanas:

11

Foráiltear le hAirteagal 26 de Rialachán Uimh. 1896/2006, dar teideal ‘An gaol leis an dlí náisiúnta nós imeachta’:

12

Foráiltear don mhéid seo a leanas in Airteagal 27 den Rialachán sin:

Rialachán (AE) Uimh. 1393/2007

13

Foráiltear le hAirteagal 1(1) de Rialachán 1393/2007:

14

Foráiltear le hAirteagal 7(1), den Rialachán sin, dar teideal ‘Doiciméid a sheirbheáil’:

15

De réir Airteagal 8 den Rialachán sin, dar teideal ‘Diúltú glacadh le doiciméad’:

Dlí na Gearmáine

16

Foráiltear mar seo a leanas le § 1092a den Zivilprozessordnung (Cód an Nós Imeachta Shibhialta; ‘ZPO’), dar teideal ‘Leigheas i gcás ina mainnítear an t‑ordú íocaíochta Eorpach a sheirbheáil nó a sheirbheáil i gceart’:

An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú

17

Ar iarratas ó Bulgarfrukt, d’eisigh Amtsgericht Wedding (an Chúirt Dúiche, Beirlín‑Wedding, an Ghearmáin), arb í an chúirt a rinne an tarchur í, ordú íocaíochta Eorpach i gcoinne Oranzherii an 4 Eanáir 2019.

18

Dheimhnigh gníomhaireacht fála na Bulgáire gur seirbheáladh an t‑ordú sin an 26 Iúil 2019, i gcomhréir le Rialachán Uimh. 1393/2007. Ní shonraítear sa deimhniú sin, áfach, an modh seirbheála a úsáideadh; ní luaitear ach sa deimhniú sin, sa Bhulgáiris, ‘gur fhág an duine an seoladh agus nach bhfuil a sheoladh [reatha] taifeadta sa chlár. Meastar gur seirbheáladh na fógraí [...] go dleathach’.

19

An 24 Aibreán 2020, agus í den tuairim go ndearnadh seirbheáil chuí, dhearbhaigh an chúirt a rinne an tarchur go raibh an t‑ordú íocaíochta Eorpach dá dtagraítear thuas in-fhorfheidhmithe i gcomhréir le hAirteagal 18(1) de Rialachán Uimh. 1896/2006.

20

Le teachtaireacht facs an 1 Márta 2021, rinne Oranzherii ráiteas freasúra a thaisceadh i gcoinne an ordaithe íocaíochta Eorpaigh sin, ag maíomh gur tháinig sé ar an eolas faoin ordú sin den chéad uair an 24 Feabhra 2021, i gcomhthéacs bearta forfheidhmiúcháin.

21

Tar éis don chúirt a rinne an tarchur an chuideachta sin a chur ar an eolas faoi na leigheasanna dlí a bhí ar fáil, d’iarr an chuideachta sin, i ndoiciméad an 25 Márta 2021, leigheas faoi § 1092a de ZPO.

22

Maidir leis an leigheas dlí sin, dá bhforáiltear i § 1092a de ZPO, i gcoinne ordú íocaíochta Eorpach, tá amhras ar an gcúirt a rinne an tarchur, ar an gcéad dul síos, maidir le comhoiriúnacht § 1092a sin le dlí an Aontais.

23

Trína cheangal ar an gcúirt ar tugadh ordú íocaíochta Eorpach os a comhair nár seirbheáladh nó nár seirbheáladh go héifeachtach a neamhniú, tá reachtaíocht na Gearmáine níos déine ná na prionsabail a eascraíonn as breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2014, eco cosmetics agus Raiffeisenbank St. Georgen, (C‑119/13 agus C‑120/13, EU:C:2014:2144), ar dá réir nach mór go mbeadh sé mar thoradh ar chás den sórt sin go ndéanfaí dearbhú in‑fhorfheidhmitheachta ordaithe íocaíochta Eorpaigh den sórt sin a fhógairt mar dhearbhú neamhbhailí.

24

I ndáil leis sin, measann an chúirt a rinne an tarchur, ar an gcéad dul síos, go sáraítear le § 1092a(1) de ZPO forálacha Airteagail 16 agus 17 de Rialachán Uimh. 1896/2006, sa mhéid is gur féidir leigheas dlí a lorg roimh ré, cé nár cuireadh tús fós leis an teorainn ama chun ráiteas freasúra a thaisceadh i gcoinne ordú Eorpach íocaíochta den sórt sin.

25

Ar an dara dul síos, dá mbeadh an cosantóir ar an eolas trí sheans go bhfuil ordú Eorpach íocaíochta ina choinne nó ina coinne agus go bhféadfadh sé nó sí leas a bhaint as leigheas dá bhforáiltear in § 1092a de ZPO, bheadh ar an gcúirt ar tugadh na himeachtaí os a comhair an t‑ordú Eorpach maidir le nós imeachta íocaíochta lena mbaineann a fhoirceannadh, in ionad seirbhís nua a ordú lena spreagfaí na hiarmhairtí dlíthiúla dá dtagraítear in Airteagail 16 agus 17 de Rialachán Uimh. 1896/2006.

26

Ar an tríú dul síos, d’fhéadfadh an leigheas dlí dá bhforáiltear i § 1092a de ZPO bac a chur ar éifeachtacht phraiticiúil an Rialacháin sin, lena bhféachtar le feidhmiú cuí an mhargaidh inmheánaigh a áirithiú trí dheireadh a chur le bacainní ar fheidhmiú ceart imeachtaí sibhialta, a mhéid ab fhearr leis an iarratasóir gan an nós imeachta maidir le hordú íocaíochta Eorpach a úsáid i bhfianaise an riosca go bhféadfadh leigheas bunaithe ar § 1092a de ZPO bac a chur ar an ordú íocaíochta Eorpach a bheidh faighte aige nó aici.

27

Ar an gceathrú dul síos, beidh feidhm freisin ag an bprionsabal a eascraíonn as breithiúnas an 2 Márta 2017, Henderson (C‑354/15, EU:C:2017:157), ar dá réir nach bhfágann mainneachtain foirm a sheoladh dá bhforáiltear i Rialachán Uimh. 1393/2007 go bhfuil an tseirbhís lena mbaineann neamhbhailí ina hiomláine, ach go gceanglaítear ar an gcúirt ar tugadh na himeachtaí os a comhair neamhghníomh den sórt sin a cheartú ina dhiaidh sin, i gcomhthéacs an ordaithe Eorpaigh maidir le nós imeachta íocaíochta a bunaíodh le Rialachán Uimh. 1896/2006 (breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2018, Catlin Europe, C‑21/17, EU:C:2018:675).

28

Ar an gcúigiú dul síos agus ar deireadh, tacaítear leis an tuairim sin freisin toisc go bhforáiltear anois le Rialachán (AE) 2020/1784 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 25 Samhain 2020 maidir le doiciméid bhreithiúnacha agus sheachbhreithiúnacha a sheirbheáil sna Ballstáit in ábhair shibhialta nó thráchtála (doiciméid a sheirbheáil) (IO 2020 L 405, lch. 40), in Airteagal 12(5) agus (6), go bhféadfaí seirbheáil doiciméid a leigheas mar gheall ar neamhrialtachtaí lena gcuirtear an tseirbhís sin ó bhail, gan na neamhrialtachtaí sin as a n‑eascraíonn neamhbhailíocht na seirbhíse sin ina hiomláine.

29

Ina dhiaidh sin, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, i gcás ina ndeonaíonn an chúirt ar tugadh an t‑ordú os a comhair leigheas faoi § 1092a de ZPO cé gur dhearbhaigh sí cheana go bhfuil ordú íocaíochta Eorpach in-fhorfheidhmithe, an gceanglaítear uirthi freisin, faoi § 1092a, a dhearbhú go bhfuil an forfheidhmiú éigeantach faoin ordú sin do-ghlactha, a mbeadh sé d’éifeacht aige bac buan a chur ar an bhforfheidhmiú sin, cé, i gcás neamhbhailíocht dearbhaithe in-fhorfheidhmitheachta ordaithe íocaíochta Eorpaigh amháin, gur féidir a shamhlú, tar éis seirbheáil nua éifeachtach a dhéanamh, go mbeidh an t‑ordú íocaíochta Eorpach sin in-fhorfheidhmithe ansin.

30

Ar deireadh, fiafraíonn an chúirt sin an féidir le cosantóir ráiteas freasúra a thaisceadh go bailí i gcoinne ordú íocaíochta atá ann cheana sula seirbheáiltear an t‑ordú sin air go héifeachtach, ós rud é gur chinn an Chúirt, i mír 49 de bhreithiúnas an 4 Meán Fómhair 2014, eco cosmetics agus Raiffeisenbank St. Georgen, (C‑119/13 agus C‑119/13, EU:C:2014:2144), nach féidir le cur i bhfeidhm an nós imeachta freasúra dá bhforáiltear le hAirteagail 16 agus 17 de Rialachán Uimh. 1896/2006 a bheith iomchuí sna himthosca sin.

31

Ina theannta sin, sonraíonn an chúirt sin, dá gceanglófaí uirthi seirbheáil nua a dhéanamh i gcomhréir leis na híoschaighdeáin a leagtar síos leis an Rialachán sin, go gcuirfeadh sí in iúl don chosantóir gur gá ráiteas freasúra nua a thaisceadh mar réamhchúram. Mar sin féin, ní féidir leis an gceist an bhfuil cosantóir in ann é féin nó í féin a chosaint go héifeachtach ar ordú íocaíochta Eorpach, dar leis an gcúirt a rinne an tarchur, a bheith ag brath ar thoisc neamhchinnte a bhaineann le dea-thoil na cúirte ar tugadh na himeachtaí os a comhair.

32

Sna himthosca sin, chinn Amtsgericht Wedding (an Chúirt Dúiche, Beirlín‑Wedding) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt le haghaidh réamhrialú:

Breithniú ar na ceisteanna a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú

An chéad cheist

33

Lena céad cheist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gcaithfear forálacha Rialachán Uimh. 1896/2006, arna léamh i gcomhar le forálacha Rialachán Uimh. 1393/2007, a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leo ar reachtaíocht náisiúnta faoina gceanglaítear ar an gcúirt a n‑iarrtar leigheas i gcoinne an ordaithe sin os a comhair, i gcás nár seirbheáladh ordú íocaíochta Eorpach ar an gcosantóir nó nár seirbheáladh air é ar bhealach a chomhlíonann na híoschaighdeáin a leagtar síos in Airteagail 13 go 15 de Rialachán Uimh. 1896/2006, an t‑ordú sin a neamhniú.

34

Ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, mar a shoiléirítear in aithris 9 agus in Airteagal 1(1)(a) de Rialachán Uimh. 1896/2006, go mbeartaítear leis an Rialachán sin na costais dlíthíochta i gcásanna trasteorann a bhaineann le héilimh airgid neamhchonspóidithe a shimpliú, a thapú agus a laghdú trí ordú Eorpach maidir le nós imeachta íocaíochta a chruthú (breithiúnas an 15 Meán Fómhair 2022, Uniqa Versicherungen, C‑18/21, EU:C:2022:682, mír 20).

35

Ní sáraíocht é an nós imeachta simplithe agus aonfhoirmeach sin. Ní bheidh a fhios ag an gcosantóir gur eisíodh an t‑ordú íocaíochta Eorpach go dtí go seirbheálfar air é agus is ansin amháin a chuirtear in iúl dó, mar is léir ó Airteagal 12(3) de Rialachán Uimh. 1896/2006, go bhfuil sé de rogha aige an méid a shonraítear san ordú sin a íoc leis an éilitheoir nó cur i gcoinne an ordaithe sa chúirt tionscnaimh (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Meán Fómhair 2022, Uniqa Versicherungen, C‑18/21, EU:C:2022:682, mír 21 agus an cásdlí dá dtagraítear).

36

Tá an rogha chun ráiteas freasúra a thaisceadh ceaptha chun cúiteamh a dhéanamh ar an bhfíoras nach bhforáiltear leis an gcóras arna bhunú le Rialachán Uimh. 1896/2006 do rannpháirtíocht an chosantóra san ordú Eorpach maidir le nós imeachta íocaíochta, trína chur ar a chumas an t‑éileamh a chonspóid tar éis eisiúint an ordaithe íocaíochta Eorpaigh (breithiúnais an 22 Deireadh Fómhair 2015, Thomas Cook Belgium, C‑245/14, EU:C:2015:715, mír 28, agus an 15 Meán Fómhair 2022, Uniqa Versicherungen, C‑18/21, EU:C:2022:682, mír 24 agus an cásdlí dá dtagraítear).

37

Tá sé d’éifeacht ag an ráiteas freasúra sin go gcuirtear deireadh leis an ordú Eorpach maidir le nós imeachta íocaíochta agus go n‑aistrítear an cás go huathoibríoch chuig gnáthimeachtaí, cibé acu an Nós Imeachta Eorpach um Éilimh Bheaga a leagtar síos i Rialachán (CE) Uimh. 861/2007 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Iúil 2007 lena mbunaítear Nós Imeachta Eorpach um Éilimh Bheaga (IO 2007 L 199, lch. 1) nó aon nós imeachta sibhialta náisiúnta iomchuí eile, murar iarr an t‑éilitheoir go sainráite go gcuirfí deireadh leis na himeachtaí i gcás ráiteas freasúra (féach, chuige sin, breithiúnais an 13 Meitheamh 2013, Goldbet Sportwetten, C‑144/12, EU:C:2013:393, mír 31, agus an 15 Meán Fómhair 2022, Uniqa Versicherungen, C‑18/21, EU:C:2022:682, mír 23).

38

Ar an dara dul síos, ba cheart a mheabhrú nach mór aon ordú íocaíochta Eorpach dá dtagraítear i Rialachán Uimh. 1896/2006 a sheirbheáil ar bhealach a chomhlíonann na híoschaighdeáin a leagtar síos in Airteagail 13 go 15 den Rialachán sin. I gcás nach gcomhlíontar na híoschaighdeáin sin, bhainfí an bonn den chothromaíocht idir na cuspóirí a shaothraítear leis an rialáil luais agus éifeachtúlachta sin, ar thaobh amháin, agus urraim do chearta cosanta, ar an taobh eile (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2014, eco cosmetics agus Raiffeisenbank St. Georgen, C‑119/13 agus C‑120/13, EU:C:2014:2144, mír 37).

39

I ndáil leis sin, chinn an Chúirt, mura bhfuil aon seirbhís ann i gcomhréir leis na híoschaighdeáin sin, nach gcuirtear tús leis an tréimhse chun ráiteas freasúra a sheoladh, ionas go ndéanfar difear do bhailíocht na nósanna imeachta a bhraitheann ar dhul in éag na tréimhse sin, lena n‑áirítear bailíocht an dearbhaithe in-fhorfheidhmitheachta dá dtagraítear in Airteagal 18 de Rialachán Uimh. 1896/2006, fiú más rud é gur tionscnaíodh iad roimhe sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2014, eco cosmetics agus Raiffeisenbank St. Georgen, C‑119/13 agus C‑120/13, EU:C:2014:2144, mír 43).

40

Ar an tríú dul síos, soiléirítear in Airteagal 1(1)(b) de Rialachán Uimh. 1896/2006, arna léamh i bhfianaise aithris 9 de, go gcomhfhreagraíonn an Rialachán sin do ‘íoschaighdeáin’ a leagtar síos chun saorchúrsaíocht orduithe íocaíochta Eorpacha a cheadú. Leis an Rialachán sin, cuirtear ionstraim aonfhoirmeach um ghnóthú i bhfeidhm, lena n‑áirithítear coinníollacha comhionanna do chreidiúnaithe agus d’fhéichiúnaithe ar fud an Aontais, agus lena bhforáiltear do chur i bhfeidhm dhlí nós imeachta na mBallstát maidir le haon saincheist nós imeachta nach ndéileáiltear léi go sonrach sa Rialachán sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 13 Meitheamh 2013, Goldbet Sportwetten, C‑144/12, EU:C:2013:393, mír 28, agus an 15 Meán Fómhair 2022, Uniqa Versicherungen, C‑18/21, EU:C:2022:682, mír 28 agus an cásdlí dá dtagraítear).

41

Ós rud é nach thugtar treoir ar bith i Rialachán Uimh. 1896/2006 maidir leis na leigheasanna féideartha atá ar fáil don chosantóir ach amháin más léir tar éis a dhearbhú go bhfuil ordú íocaíochta Eorpach in-fhorfheidhmithe nár seirbheáladh an t‑ordú sin nó nár seirbheáladh é ar bhealach a chomhlíonann na híoschaighdeáin a leagtar síos in Airteagail 13 go 15 den Rialachán sin, rialaítear na saincheisteanna nós imeachta sin leis an dlí náisiúnta, i gcomhréir le hAirteagal 26 den Rialachán sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2014, eco cosmetics agus Raiffeisenbank St. Georgen, C‑119/13 agus C‑120/13, EU:C:2014:2144, míreanna 46 agus 47).

42

Ar an gceathrú dul síos, maidir le ceisteanna a bhaineann le hordú íocaíochta Eorpach a sheirbheáil nach rialaítear le Rialachán Uimh. 1896/2006, is léir ó chásdlí na Cúirte nach mór na ceisteanna sin a chinneadh, más gá, i gcomhréir le Rialachán Uimh. 1393/2007, ós rud é go luaitear in Airteagal 27 de Rialachán Uimh. 1896/2006 go bhfuil sé gan dochar do chur i bhfeidhm Rialachán Uimh. 1348/2000, agus go ndearnadh an Rialachán sin a aisghairm agus gur cuireadh Rialachán Uimh. 1393/2007 ina ionad, a bhforáiltear le hAirteagal 25(2) de go léireofar tagairtí a dhéantar do Rialachán Uimh. 1348/2000 mar thagairtí do Rialachán Uimh. 1393/2007 (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2018, Catlin Europe, C‑21/17, EU:C:2018:675, míreanna 39 agus 40).

43

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go bhforáiltear le hAirteagal 8(1) de Rialachán Uimh. 1393/2007 go bhféadfaidh seolaí an doiciméid atá le seirbheáil diúltú glacadh leis, ar an bhforas nach bhfuil an doiciméad atá i gceist dréachtaithe nó nach bhfuil aistriúchán ag gabháil leis i dteanga a mheastar a thuigeann sé (breithiúnas an 2 Márta 2017, Henderson, C‑354/15, EU:C:2017:157, mír 49).

44

Tá sé tábhachtach ní hamháin a áirithiú go bhfaighidh seolaí doiciméid an doiciméad atá i gceist, ach freisin go mbeidh sé nó sí in ann brí agus raon feidhme na caingne a thionscnaítear ina choinne nó ina coinne thar lear a bheith ar an eolas agus a thuiscint go héifeachtach agus go hiomlán, chun go mbeidh sé nó sí in ann a chosaint nó a cosaint a ullmhú go héifeachtach agus a chearta nó a cearta a dhearbhú i mBallstát an tarchuir (breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2018, Catlin Europe, C‑21/17, EU:C:2018:675, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).

45

Chun go mbeidh éifeachtaí an chirt diúltaithe a leagtar amach in Airteagal 8(1) de Rialachán Uimh. 1393/2007 úsáideach, is gá seolaí an doiciméid a chur ar an eolas go cuí gurb ann don cheart sin trí úsáid a bhaint as an bhfoirm chaighdeánach a leagtar amach in Iarscríbhinn II a ghabhann leis an Rialachán sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Márta 2017, Henderson, C‑354/15, EU:C:2017:157, míreanna 53 agus 54).

46

Chinn an Chúirt ina leith sin go gceanglaítear ar an eintiteas atá freagrach as an tseirbheáil, i ngach cás agus gan corrlach lánroghnach a bheith aige, seolaí doiciméid a chur ar an eolas faoina cheart diúltú glacadh leis an doiciméad, trí úsáid chórasach a bhaint as an bhfoirm chaighdeánach sin chun na críche sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2018, Catlin Europe, C‑21/17, EU:C:2018:675, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).

47

Má sheirbheáiltear doiciméad ar an seolaí gan an fhoirm sin a bheith i gceangal leis an doiciméad sin, ní mór don ghníomhaireacht fála an t‑easnamh sin a leigheas trína chur in iúl láithreach don seolaí sin go bhfuil sé de cheart aige nó aici diúltú glacadh leis an doiciméad sin, tríd an bhfoirm chaighdeánach a tharchur chuige nó chuici (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2018, Catlin Europe, C‑21/17, EU:C:2018:675, mír 50 agus an cásdlí dá dtagraítear).

48

Chinn an Chúirt Bhreithiúnais nach bhféadfadh mainneachtain an fhoirm chaighdeánach in Iarscríbhinn II a ghabhann le Rialachán Uimh. 1393/2007 a cheangal a fhágáil go bhfuil an doiciméad atá le seirbheáil nó an nós imeachta seirbheála neamhbhailí, toisc go mbeadh an toradh sin ar neamhréir leis an gcuspóir atá á shaothrú leis an Rialachán sin, arb é atá ann modh tarchuir díreach, tapa agus éifeachtach a sholáthar idir na Ballstáit de dhoiciméid in ábhair shibhialta agus thráchtála (breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2018, Catlin Europe, C‑21/17, EU:C:2018:675, mír 49 agus an cásdlí dá dtagraítear).

49

Dá bhrí sin, ní féidir a fhoráil leis an reachtaíocht náisiúnta, gan Rialachán Uimh. 1393/2007 a shárú, gurbh é an pionós as an bhfoirm chaighdeánach sin a fhágáil ar lár ná go mbeadh neamhbhailíocht i gceist (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Márta 2017, Henderson, C‑354/15, EU:C:2017:157, mír 62).

50

I bhfianaise an méid sin, ní mór freagra a thabhairt don chúirt a rinne an tarchur.

51

Sa chás seo, is léir ó na cinntí a rinne an chúirt a rinne an tarchur gur léir nach gcomhlíonann an tseirbheáil a dhéanann an ghníomhaireacht fála na híoschaighdeáin a leagtar síos in Airteagail 13 go 15 de Rialachán Uimh. 1896/2006, ós rud é nár tháinig an cosantóir sna príomhimeachtaí ar an eolas go raibh an t‑ordú sin ann go dtí tráth forghníomhaithe an ordaithe íocaíochta Eorpaigh atá i gceist.

52

I ndáil leis sin, is léir ón gcásdlí a luaitear i míreanna 39 agus 41 den bhreithiúnas seo, ar an gcéad dul síos, nach mór a mheas go bhfuil dearbhú in‑fhorfheidhmitheachta ordaithe íocaíochta Eorpaigh den sórt sin neamhbhailí agus, ar an dara dul síos, go rialaítear leis an dlí náisiúnta na leigheasanna dlí a d’fhéadfadh a bheith ar fáil don chosantóir mura dtagann sé chun solais ach amháin tar éis an dearbhaithe sin nár seirbheáladh an t‑ordú sin nó nár seirbheáladh é ar bhealach a chomhlíonann na híoschaighdeáin a leagtar síos in Airteagail 13 go 15 de Rialachán Uimh. 1896/2006.

53

Sa chás seo, foráiltear le dlí na Gearmáine, i § 1092a de ZPO, do leigheas dlí den sórt sin, a bhfuil sé d’oibleagáid ar an gcúirt ar tugadh na himeachtaí os a comhair ordú íocaíochta Eorpach den sórt sin a neamhniú.

54

Murar seirbheáladh ordú íocaíochta Eorpach ar an gcosantóir nó murar seirbheáladh air é ar bhealach atá i gcomhréir leis na híoschaighdeáin a leagtar síos in Airteagail 13 go 15 de Rialachán Uimh. 1896/2006, ní fhaigheann an cosantóir na foirmeacha is gá, lena n‑áirítear an fhoirm ina bhfuil an t‑ordú íocaíochta Eorpach lena mbaineann agus an fhoirm lena gcuirtear in iúl dó nó di go bhfuil sé de cheart aige nó aici ráiteas freasúra i gcoinne an ordaithe sin a thaisceadh, sa chaoi nach gcuirtear in iúl dó nó di go cuí go bhfuil an t‑ordú íocaíochta Eorpach arna eisiúint ina choinne nó ina coinne ann nó go bhfuil bunús leis (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2014, eco cosmetics agus Raiffeisenbank St. Georgen, C‑119/13 agus C‑120/13, EU:C:2014:2144, mír 41).

55

Dá bhrí sin, ní mór idirdhealú a dhéanamh idir mainneachtain ordú íocaíochta Eorpach a sheirbheáil nó neamhchomhlíonadh na híoschaighdeáin a leagtar síos in Airteagail 13 go 15 de Rialachán Uimh. 1896/2006 agus mainneachtain an fhoirm chaighdeánach a leagtar amach in Iarscríbhinn II a ghabhann le Rialachán Uimh. 1393/2007 a chur in iúl do sheolaí doiciméid atá le seirbheáil lena gcuirtear in iúl don seolaí sin go bhfuil sé de cheart aige nó aici diúltú glacadh leis an doiciméad sin i gcás nach bhfuil sé scríofa i dteanga a mheastar a thuigeann sé nó sí nó nach bhfuil aistriúchán go teanga a mheastar a thuigeann sé nó sí ag gabháil leis.

56

Cé, i gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i míreanna 47 agus 48 den bhreithiúnas seo, nach mór don ghníomhaireacht fála an fhoirm chaighdeánach sin a fhágáil ar lár láithreach agus nach féidir an pionós mar gheall ar neamhghníomh a bheith neamhbhailí, ionas nach mbainfear an bonn den chuspóir atá á shaothrú le Rialachán Uimh. 1393/2007, ní mór a mheas nach bhfuil an cásdlí sin infheidhme i gcás ina gcuireann an chúirt náisiúnta ordú íocaíochta Eorpach nár seirbheáladh nó nár seirbheáladh ar bhealach a chomhlíonann na híoschaighdeáin a leagtar síos in Airteagail 13 go 15 de Rialachán Uimh. 1896/2006 ar neamhní, agus an neamhniú sin a bheith i gcomhréir le cuspóirí an Rialacháin deiridh sin.

57

A luaithe a chonspóidtear an t‑éileamh is bonn le hordú Eorpach um íocaíocht, agus is léir gurb é sin an cás ina n‑iarrann an cosantóir leigheas i gcoinne forfheidhmiú ordaithe íocaíochta Eorpaigh a bhfuil a sheirbhís curtha ó bhail ag neamhrialtachtaí, níl feidhm a thuilleadh ag an nós imeachta speisialta a rialaítear le Rialachán Uimh. 1896/2006, ós rud é, mar is léir ó Airteagal 1(1)(a) den Rialachán sin, nach bhfuil na cuspóirí maidir le simpliú, le luas agus le laghdú costas a shaothraítear leis an Rialachán sin ábhartha ach amháin maidir le héilimh neamhchonspóidithe (féach, chuige sin, breithiúnais an 4 Meán Fómhair 2014, eco cosmetics agus Raiffeisenbank St. Georgen C‑119/13 agus C‑120/13, EU:C:2014:2144, mír 39, agus an 13 Meitheamh 2013, Goldbet Sportwetten, (C‑144/12, EU:C:2013:393, mír 42).

58

Sa chomhthéacs sin, ní bhaineann sé le hábhar go dtagann an cosantóir ar an eolas go bhfuil ordú Eorpach um nós imeachta íocaíochta ann i gcás ina bhfuil an tseirbheáil curtha ó bhail ag neamhrialtachtaí de thaisme nó nuair atá an t‑ordú íocaíochta lena mbaineann á fhorghníomhú, chomh maith leis an tráth a chonspóideann an cosantóir an t‑éileamh is ábhar don ordú sin, ós rud é gur gá an leigheas sin a lorg, mar is léir ón gcásdlí dá dtagraítear i mír 39 den bhreithiúnas seo, fiú sula gcuirfear tús leis an teorainn ama chun an ráiteas freasúra dá dtagraítear in Airteagal 16(2) de Rialachán Uimh. 1896/2006 a thaisceadh.

59

Thairis sin, tacaíonn réiteach na gcuspóirí a shaothraítear le Rialachán Uimh. 1896/2006, eadhon luas agus éifeachtúlacht, ar thaobh amháin, agus urraim do chearta na cosanta, ar an taobh eile, leis an gcinneadh gur faoin éilitheoir atá sé aon rioscaí a sheasamh a bhaineann le mainneachtain seirbhís a dhéanamh nó mainneachtain seirbhís a dhéanamh ar bhealach a chomhlíonann na híoschaighdeáin a leagtar síos in Airteagail 13 go 15 den Rialachán sin.

60

Mar is léir ó Airteagal 1(2) de Rialachán Uimh. 1896/2006, ar dá réir nach gcuirfear ‘cosc ar an éilitheoir éileamh [...] a ghnóthú trí nós imeachta eile a úsáid atá ar fáil faoi dhlí Ballstáit nó faoi dhlí an Chomhphobail’, is nós imeachta roghnach é an t‑ordú íocaíochta Eorpach nach gcuirtear in ionad nósanna imeachta eile atá ann roimhe sin.

61

Ina theannta sin, ní gcuirtear cosc le haon fhoráil de Rialachán Uimh. 1896/2006, i bprionsabal, i gcás ina ndiúltaítear d’iarratas ar ordú íocaíochta Eorpach, ar an gcreidiúnaí lena mbaineann leanúint, más gá, dá éileamh nó dá héileamh i gcomhthéacs ordú Eorpach nua maidir le nós imeachta íocaíochta.

62

I bhfianaise an méid sin roimhe seo, is é an freagra ar an gcéad cheist nach mór forálacha Rialachán Uimh. 1896/2006, arna léamh i gcomhar le forálacha Rialachán Uimh. 1393/2007, a léiriú sa chaoi nach gcuirtear cosc leo ar reachtaíocht náisiúnta faoina gceanglaítear ar an gcúirt a n‑iarrtar leigheas i gcoinne an ordaithe sin os a comhair, i gcás nár seirbheáladh ordú íocaíochta Eorpach ar an gcosantóir nó nár seirbheáladh air é ar bhealach a chomhlíonann na híoschaighdeáin a leagtar síos in Airteagail 13 go 15 de Rialachán Uimh. 1896/2006, an t‑ordú sin a neamhniú.

An dara agus an tríú ceist

63

I bhfianaise an fhreagra arna thabhairt ar an gcéad cheist, níl gá freagra shonraí ar an dara agus an tríú ceist.

Costais

64

Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.