(1)

Προκειμένου να διασφαλιστεί η δίκαιη κατανομή ευθυνών, η ετήσια δεξαμενή αλληλεγγύης για το 2026 θα πρέπει να παρέχει αποτελεσματική στήριξη στα κράτη μέλη που υφίστανται μεταναστευτική πίεση όπως καθορίζεται στην εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2025/2323 της Επιτροπής (2).

(2)

Η ετήσια δεξαμενή αλληλεγγύης για το 2026 θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη μεταναστευτική κατάσταση το 2026 με ισορροπημένο και αποτελεσματικό τρόπο και να αντικατοπτρίζει τις ετήσιες προβλεπόμενες ανάγκες αλληλεγγύης. Η αξιολόγηση των εν λόγω αναγκών για το 2026 και οι αριθμοί αναφοράς για τον υπολογισμό του δίκαιου μεριδίου κάθε κράτους μέλους βασίζονται σε ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια και στην ανάλυση που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση της 11ης Νοεμβρίου 2025 της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με τίτλο «Η ετήσια ευρωπαϊκή έκθεση για το άσυλο και τη μετανάστευση (2025)» («ετήσια έκθεση») για την περίοδο αναφοράς από την 1η Ιουλίου 2024 έως την 30ή Ιουνίου 2025 και την προβολή για το 2026, καθώς και στα μέσα ποσοστά αναγνώρισης σε ενωσιακό επίπεδο και στα μέσα ποσοστά επιστροφών σε επίπεδο Ένωσης. Όλες αυτές οι πληροφορίες χρησιμοποιήθηκαν από την Επιτροπή για την έκδοση της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2025/2323.

(3)

Στην ετήσια έκθεση για την περίοδο αναφοράς από την 1η Ιουλίου 2024 έως την 30ή Ιουνίου 2025 αξιολογείται η κατάσταση όσον αφορά το άσυλο, την υποδοχή και τη μετανάστευση κατά τη διάρκεια της δωδεκάμηνης περιόδου, συγκεκριμένα από 1ης Ιουλίου 2023 έως 30ής Ιουνίου 2024, σε όλες τις μεταναστευτικές οδούς, και παρέχεται μια στρατηγική εικόνα της κατάστασης και η προβολή για το επόμενο έτος.

(4)

Στην εκτελεστική απόφαση (EΕ) 2025/2323, η Επιτροπή, ενεργώντας δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2024/1351, προσδιόρισε την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία και την Κύπρο ως κράτη μέλη που υφίστανται μεταναστευτική πίεση. Η μεταναστευτική πίεση στην Ισπανία και την Ιταλία βασίζεται στον μεγάλο αριθμό αποβιβάσεων μετά από επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης. Τα εν λόγω τέσσερα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώσουν την Επιτροπή και το Συμβούλιο αν σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν την ετήσια δεξαμενή αλληλεγγύης για το 2026 και θα πρέπει να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με το είδος και το επίπεδο των μέτρων αλληλεγγύης που είναι αναγκαία για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Κατόπιν τούτου, τα εν λόγω τέσσερα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στα μέτρα αλληλεγγύης που θεσπίζονται από την ετήσια δεξαμενή αλληλεγγύης για το 2026 και να μην υποχρεούνται να υλοποιούν τις οικείες δεσμεύσεις για συνεισφορές αλληλεγγύης.

(5)

Εκτός από τη συνολική κατάσταση των τεσσάρων κρατών μελών που έχουν διαπιστωθεί ότι υφίστανται μεταναστευτική πίεση, για τον προσδιορισμό των αναγκών αλληλεγγύης των κρατών μελών που υφίστανται μεταναστευτική πίεση λαμβάνονται υπόψη η προβολή για τις μελλοντικές εξελίξεις που καθορίζονται στην ετήσια έκθεση και ο αναμενόμενος αντίκτυπος στα κράτη μέλη που έχουν διαπιστωθεί ότι υφίστανται μεταναστευτική πίεση.

(6)

Για τον προσδιορισμό των αναγκών αλληλεγγύης λαμβάνεται επίσης υπόψη η στήριξη που παρέχεται από τον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο και από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex), καθώς και η χρηματοδοτική στήριξη που έλαβαν τα κράτη μέλη που υφίστανται μεταναστευτική πίεση κατά την περίοδο αναφοράς. Αυτά αποτελούν βασικά μέτρα στήριξης τα οποία περιλαμβάνονται στη μόνιμη εργαλειοθήκη της ΕΕ για τη μεταναστευτική στήριξη, η οποία θεσπίστηκε με το άρθρο 6 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2024/1351.

(7)

Προκειμένου να προσδιοριστούν οι ανάγκες αλληλεγγύης με ισορροπημένο και αποτελεσματικό τρόπο, είναι ανάγκη να λαμβάνεται επίσης υπόψη το υφιστάμενο επίπεδο μη επιτρεπόμενων μετακινήσεων οι οποίες, παρά τη μείωσή τους, συνέχισαν να αποτελούν πρόκληση για την Ένωση.

(8)

Επιπλέον, για τον προσδιορισμό των αναγκών αλληλεγγύης λαμβάνεται υπόψη η συνολική κατάσταση στην Ένωση, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι υπάρχουν 12 κράτη μέλη που διατρέχουν κίνδυνο μεταναστευτικής πίεσης, συγκεκριμένα το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Γερμανία, η Εσθονία, η Ιρλανδία, η Γαλλία, η Κροατία, η Λετονία, η Λιθουανία, οι Κάτω Χώρες, η Πολωνία και η Φινλανδία, και έξι κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν σημαντική μεταναστευτική κατάσταση, συγκεκριμένα η Βουλγαρία, η Τσεχία, η Εσθονία, η Κροατία, η Αυστρία και η Πολωνία.

(9)

Για τον προσδιορισμό των αναγκών αλληλεγγύης λαμβάνεται επίσης υπόψη η υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 63 παράγραφος 3 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΕ) 2024/1351 σχετικά με το ελάχιστο επίπεδο αλληλεγγύης που χρειάζεται να επιτευχθεί.

(10)

Οι ανάγκες αλληλεγγύης για το 2026 για την ετήσια δεξαμενή αλληλεγγύης σε επίπεδο Ένωσης πρόκειται να οριστούν σε 21 000 για τις μετεγκαταστάσεις και σε 420 εκατομμύρια EUR για χρηματοδοτικές συνεισφορές, πράγμα που αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι ο πρώτος ενωσιακός ετήσιος κύκλος διαχείρισης της μετανάστευσης και οι αντίστοιχες δεσμεύσεις αλληλεγγύης θα αρχίσουν να υλοποιούνται στις 12 Ιουνίου 2026, καθώς και την άνιση κατανομή παράνομων αφίξεων στα επωφελούμενα κράτη μέλη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, όπερ συνεπάγεται γενικώς υψηλότερους αριθμούς παράνομων αφίξεων κατά το δεύτερο ήμισυ του έτους.

(11)

Δεδομένου ότι το ποσοστό αφίξεων μετά από επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στην Ισπανία και την Ιταλία ανέρχεται στο 42 % του συνόλου των παράνομων αφίξεων στα κράτη μέλη που έχουν διαπιστωθεί ότι υφίστανται μεταναστευτική πίεση, το ενδεικτικό ποσοστό της ετήσιας δεξαμενής αλληλεγγύης για το 2026 που πρόκειται να διατεθεί στην Ισπανία και την Ιταλία θα πρέπει να αντικατοπτρίζει αυτό το ποσοστό.

(12)

Δυνάμει του κανονισμού (EΕ) 2024/1351 η ετήσια δεξαμενή αλληλεγγύης για το 2026 πρέπει να ορίζει τις συνεισφορές για τις οποίες δεσμεύθηκαν τα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του φόρουμ αλληλεγγύης υψηλού επιπέδου της ΕΕ. Το φόρουμ αλληλεγγύης υψηλού επιπέδου της ΕΕ συγκλήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2025 και κατά τις συνεδριάσεις της 18ης και 27ης Νοεμβρίου 2025 τα κράτη μέλη δεσμεύθηκαν για τις οικείες συνεισφορές αλληλεγγύης.

(13)

Τα τρία είδη μέτρων αλληλεγγύης που προβλέπονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2024/1351, συγκεκριμένα οι μετεγκαταστάσεις, οι χρηματοδοτικές συνεισφορές και τα εναλλακτικά μέτρα αλληλεγγύης, θεωρούνται ίσης αξίας. Συνεπώς, εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να αποφασίσει για ποιο είδος μέτρου αλληλεγγύης θα δεσμευτεί, μεταξύ άλλων χρησιμοποιώντας τη δυνατότητα να δεσμευτεί για συνδυασμό διάφορων ειδών μέτρων αλληλεγγύης, καθώς και να δεσμευτεί αποκλειστικά για εναλλακτικά μέτρα αλληλεγγύης. Κατά την υλοποίηση της ετήσιας δεξαμενής αλληλεγγύης για το 2026, ως της πρώτης ετήσιας δεξαμενής αλληλεγγύης, οι δεσμεύσεις των κρατών μελών για χρηματοδοτικές συνεισφορές μπορούν να προσαρμοστούν σε άλλες μορφές στήριξης αλληλεγγύης.

(14)

Υπήρξε υψηλός αριθμός μη επιτρεπόμενων μετακινήσεων που καταγράφονται στην Ένωση κατά την περίοδο αναφοράς από την 1η Ιουλίου 2024 έως την 30ή Ιουνίου 2025 και κατά τη μεταβατική φάση μέχρι την πλήρη εφαρμογή των νέων κανόνων ευθύνης. Χρειάζεται επομένως να ληφθεί υπόψη αυτή η κατάσταση που επικρατεί στα κράτη μέλη, ώστε να υποστηριχθεί η αποτελεσματική δημιουργία της ετήσιας δεξαμενής αλληλεγγύης για το 2026 ως της πρώτης ετήσιας δεξαμενής αλληλεγγύης. Κατά την εν λόγω αρχική μεταβατική φάση, η οποία αντιστοιχεί στις περιόδους αναφοράς που δεν έλαβαν υπόψη τη μεταναστευτική κατάσταση όπως θα διαμορφωθεί μετά τη θέση σε πλήρη εφαρμογή των ουσιωδών κανόνων που θεσπίζονται στον κανονισμό (EΕ) 2024/1351, υπάρχουν πολλές δυνατότητες να επιτευχθούν συνολική αλληλεγγύη και δίκαιη κατανομή ευθυνών μέσω της δέουσας αναγνώρισης και καταγραφής αιτούντων διεθνή προστασία οι οποίοι, κατά την περίοδο αναφοράς από την 1η Ιουλίου 2024 έως την 30ή Ιουνίου 2025, μετακινήθηκαν από τα επωφελούμενα κράτη μέλη προς τα συνεισφέροντα κράτη μέλη και αιτήθηκαν διεθνή προστασία στα τελευταία. Προς τούτο, θα πρέπει να είναι δυνατό επίσης για όλα τα συνεισφέροντα κράτη μέλη να συνεισφέρουν στην αλληλεγγύη μέσω άλλων μορφών στήριξης αλληλεγγύης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συνεπάγονται την ευθύνη των συνεισφερόντων κρατών μελών κατά την εν λόγω περίοδο αναφοράς. Τέτοιες άλλες μορφές στήριξης αλληλεγγύης θα πρέπει να συμφωνηθούν διμερώς από τα συνεισφέροντα και τα επωφελούμενα κράτη μέλη και θα πρέπει να συνυπολογιστούν κατά την εφαρμογή της παρούσας απόφαση, ώστε να αντικατοπτριστεί το υποχρεωτικό δίκαιο μερίδιο των συνεισφερόντων κρατών μελών, με την παράλληλη διασφάλιση ότι, βάσει συναφών περιπτώσεων, όλα τα κράτη μέλη μπορούν να υλοποιήσουν άλλες μορφές στήριξης αλληλεγγύης με δίκαιο και αποτελεσματικό τρόπο, ενώ ο συντονιστής αλληλεγγύης της ΕΕ θα διευκολύνει την αλληλεπίδραση και τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών με στόχο την επίτευξη ισόρροπης και αποτελεσματικής υλοποίησης αυτών.

(15)

Η ετήσια δεξαμενή αλληλεγγύης για το 2026, ως η πρώτη ετήσια δεξαμενή αλληλεγγύης, θα πρέπει να απηχεί το γεγονός ότι βασίζεται σε δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβαν τα κράτη μέλη πριν από τη θέση σε εφαρμογή των ουσιωδών κανόνων που θεσπίζει ο κανονισμός (EΕ) 2024/1351 και ότι ο πρώτος ενωσιακός ετήσιος κύκλος διαχείρισης της μετανάστευσης και οι δεσμεύσεις αλληλεγγύης θα αρχίσουν να υλοποιούνται στις 12 Ιουνίου 2026. Προκειμένου να διασφαλιστεί εν προκειμένω η κατάλληλη ισορροπία μεταξύ αλληλεγγύης και ευθύνης, ιδίως σε σχέση με την κατάσταση των κρατών μελών τα οποία έχουν διαπιστωθεί δυνάμει της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2025/2323 ότι αντιμετωπίζουν σημαντική μεταναστευτική κατάσταση, θα πρέπει να αναγνωριστεί κατ’ εξαίρεση ότι οι δεσμεύσεις των εν λόγω κρατών μελών μπορούν να αναπροσαρμοστούν αναλόγως.

(16)

H παρούσα απόφαση θα πρέπει να στοχεύει στο να συμβάλει στην επίτευξη ολοκληρωμένης προσέγγισης της διαχείρισης της μετανάστευσης σε ενωσιακό επίπεδο, διασφαλίζοντας ένα ουσιαστικό πρώτο βήμα για την εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, συμπεριλαμβανομένου του κανονισμού (EΕ) 2024/1351, και υποστηρίζοντας συνολική συνεκτική δράση στους άμεσα συνδεδεμένους τομείς προτεραιότητας, ιδίως όσους αφορούν τη δημιουργία κοινού ευρωπαϊκού συστήματος για τις επιστροφές και ενωσιακού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής. Εν προκειμένω, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να συμβάλει στη μείωση της συνολικής πίεσης στα συστήματα ασύλου των κρατών μελών και στην υποστήριξη της λειτουργίας του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο.

(17)

Σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η Ιρλανδία γνωστοποίησε, με επιστολή της 27ης Ιουνίου 2024, την επιθυμία της να αποδεχτεί τον κανονισμό (ΕΕ) 2024/1351 και να δεσμεύεται από αυτόν. Με την απόφαση (ΕΕ) 2024/2088 της Επιτροπής (3) επιβεβαιώθηκε η συμμετοχή της Ιρλανδίας στον κανονισμό (ΕΕ) 2024/1351. Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία συμμετέχει στην έκδοση και εφαρμογή της παρούσας απόφασης.

(18)

Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,