An dlí lena mbaineann

An dara cuid den tsaincheist dlí amháin, a bhaineann le clú chathair Glashütte in earnáil na huaireadóireachta traidisiúnta a leathnú chuig na hearraí agus na seirbhísí fíorúla atá i gceist

37

De réir an chásdlí, cé go léiríonn na marcanna uile atá comhdhéanta de chomharthaí nó sonrúcháin a úsáidtear le haghaidh manaí fógraíochta, comharthaí cáilíochta nó saighdeadh chun earraí nó seirbhísí arna n‑ainmniú ag na marcanna sin a cheannach de réir sainmhíniú, a bheag nó a mhór, teachtaireacht oibiachtúil, is cuma cé chomh simplí, féadfaidh siad a bheith in ann, mar sin, foinse thráchtála as a n‑eascraíonn na hearraí nó na seirbhísí atá i gceist a chur in iúl don tomhaltóir. D’fhéadfadh sé a bheith amhlaidh, go háirithe, i gcás nach gnáth-theachtaireacht fógraíochta amháin na marcanna sin, ach a bhfuil úrnuacht nó suntasacht áirithe acu, a bhfuil iarracht léirithe ag teastáil uathu nó a spreagann próiséas cognaíocha i measc an phobail lena mbaineann (breithiúnais an 21 Eanáir 2010, Audi v OHMI, C‑398/08 P, EU:C:2010:29, míreanna 56 agus 57, agus an 22 Márta 2017, Hoffmann v EUIPO (Genius), T‑425/16, nár foilsíodh, EU:T:2017:199, mír 28).

38

Os a choinne sin, níl comhartha in ann feidhm bhunriachtanach mhairc a chomhlíonadh, agus níl sé sainiúil mar sin de réir bhrí Airteagal 7(1)(b) de Rialachán 2017/1001, nuair atá an nasc a bhunaítear idir a ábhar séimeantach agus na hearraí agus na seirbhísí atá i gceist nithiúil agus díreach go leor lena mbeadh an pobal in ann na hearraí agus na seirbhísí sin a shainaithint láithreach (féach, chuige sin, breithiúnais an 16 Bealtaine 2013, Restoin v OHMI (EQUIPMENT), T‑356/11, nár foilsíodh, EU:T:2013:253, mír 42, agus an 27 Meitheamh 2013, International Engine Intellectual Property Company v OHMI (PURE POWER), T‑248/11, nár foilsíodh, EU:T:2013:333, mír 20 agus an cásdlí dá dtagraítear).

39

Chun easpa saintréithe a shuí, is leor a thabhairt faoi deara go léirítear don tomhaltóir leis an marc a iarradh saintréith an earra nó na seirbhíse a bhaineann lena luach margaidh a eascraíonn, cé nach bhfuil sé sonrach, ó fhaisnéis bholscaireachta nó fógraíochta, a mheasfadh an pobal go príomha sa cháil sin, seachas mar chomhartha d’fhoinse thráchtála na n‑earraí nó na seirbhísí (féach, chuige sin, breithiúnas an 30 Meitheamh 2021, Ceramica Flaminia v EUIPO – Ceramica Cielo (goclean), T‑290/20, nár foilsíodh, EU:T:2021:405, mír 41).

40

Maidir leis sin, ar thaobh amháin, chinn an Bord Achomhairc i gceart go léiríonn an t‑ainm Glashütte cathair sa Ghearmáin a bhfuil cáil uirthi as uaireadóirí d’ardchaighdeáin a tháirgeadh, don phobal lena mbaineann, de réir mhír 26 thuas. Ar an taobh eile, thug sé dá aire, gan díospóid ón iarratasóir, go dtagraíonn an focal ‘bunaidh’ do choincheap na barántúlachta agus na dílseachta don leagan bunaidh. Dá bhrí sin, ní dhearna an Bord sin earráid mheasúnaithe agus é ag cinneadh go bhfeicfeadh an pobal sin an marc a iarradh sa chaoi go ndéantar tagairt do oidhreacht saineolais eisceachtúil agus cáil an bhairr feabhais i réimse thionsclaíocht na huaireadóra de chathair Glashütte, sa chaoi nach raibh saintréith ar bith ag na gnéithe focail.

41

A mhéid a bhaineann le measúnú saintréithe mairc maidir le hearraí agus seirbhísí fíorúla lena n‑iarrtar clárú a dhéanamh ina leith, go háirithe, ba cheart a thabhairt faoi deara go dtuigfidh an pobal, go bunúsach, na hearraí agus na seirbhísí fíorúla sa chaoi chéanna lena dtuigeann siad na hearraí agus na seirbhísí iarbhír comhfhreagracha. Mar sin, tá cineál na n-earraí agus na seirbhísí atá i gceist cinntitheach. De dheasca sin, mura bhfuil in earraí fíorúla ach earraí iarbhír nó má léiríonn earraí fíorúla feidhmeanna earraí iarbhír nó má dhéanann siad aithris orthu, nó má dhéanann seirbhísí fíorúla aithris ar fheidhmeanna seirbhísí iarbhír sa domhan fíorúil, is féidir tuiscint an phobail ábhartha ar na hearraí agus seirbhísí iarbhír a aistriú chuig na hearraí agus na seirbhísí fíorúla comhfhreagracha, go bunúsach. Ní mór mar sin féin, go ndéanfaí measúnú ar an bhféidearthacht a bhaineann le haistriú den sórt sin a mheasúnú ar bhonn cás ar chás, ag cur san áireamh shainiúlacht na n‑earraí agus na seirbhísí fíorúla atá i gceist.

42

Sa chás seo, ba cheart a mheabhrú go bhfuil an pobal ar a ndearna an Bord Achomhairc scrúdú ar shaintréith an mhairc a iarradh teoranta do phobal na Gearmáine a bhfuil aithne acu ar chathair Glashütte, agus mar sin a n‑aithníonn clú na cathrach sin maidir le táirgeadh na n‑uaireadóirí, agus a dtuigeann brí an fhocail choitinn ‘bunaidh’. Thairis sin, déanann na táirgí agus na seirbhísí fíorúla atá i gceist tagairt ar earraí iarbhír uaireadóra agus a n‑oiriúintí agus féadfaidh siad na hearraí agus na seirbhísí iarbhír comhfhreagracha a léiriú nó aithris a dhéanamh ar a bhfeidhmeanna. Dá bhrí sin, nuair a chuirtear na hearraí agus na seirbhísí sin os comhair an phobail sin, tuigfidh an pobal an marc a iarradh go díreach mar leathnú loighiciúil ar cháil chathair Glashütte maidir leis an uaireadóireacht thraidisiúnta agus tabharfaidh an marc sin na mothúcháin dhearfacha céanna dó i dtaobh cháilíocht agus bharántúlacht na dtáirgí agus na seirbhísí fíorúla is a thabharfar le cáilíocht agus barántúlacht na bhfíortháirgí agus na bhfíorsheirbhísí.

43

Mar thoradh air sin, ní dhearna an Bord Achomhairc earráid mheasúnaithe agus é ag cinneadh nach raibh saintréith ar leith ag baint leis an marc a iarradh, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 38 agus 39 thuas, toisc nach dócha go dtuigfeadh an pobal ábhartha mar chomhartha maidir le foinse thráchtála na n‑earraí nó na seirbhísí lena mbaineann, ach, ina ionad sin, mar fhaisnéis bholscaireachta maidir le cáilíocht agus barántúlacht na n‑earraí agus na seirbhísí sin, arna cur in iúl leis an tagairt ar chathair Glashütte agus a clú i réimse na n‑earraí uaireadóra fisiceacha.

44

Ní chaitear amhras ar an gconclúid sin le hargóintí an iarratasóra.

45

Ar an gcéad dul síos, cé nach leathnaíonn clú chathair Glashütte i réimse na huaireadóireachta traidisiúnta, faoi láthair, go réimse na huaireadóireachta fíorúla, mar a áitíonn an t‑iarratasóir, déanann na hearraí agus na seirbhísí atá i gceist tagairt shainráite do na táirgí uaireadóra agus a n‑oiriúintí fós féin.

46

Go deimhin, mar a thug an Bord Achomhairc dá aire agus an ceart aige ina leith, is éard atá sna hearraí agus na seirbhísí atá i gceist ná earraí fíorúla a bhaineann le hearraí uaireadóra agus a n‑oiriúintí chomh maith le himdháileadh miondíola agus cur ar fáil na n‑earraí fíorúla sin. Mar thoradh air sin, úsáidfear an marc a iarradh maidir leis na hearraí agus na seirbhísí fíorúla ar féidir leo a bheith mar léiriú ar na hearraí agus na seirbhísí iarbhír céanna a bhfuil clú ar ainm na cathrach Glashütte ina leith nó a dhéanann feidhmiúcháin na seirbhísí sin.

47

Ar an dara dul síos, ní mór argóint an iarratasóra gur thug an Bord Achomhairc neamhaird ar an difríocht shuntasach atá ann idir na hearraí iarbhír agus na hearraí fíorúla a dhiúltú.

48

Go deimhin, mhínigh an Bord Achomhairc go dtagraíonn earraí fíorúla d’earraí neamhfhisiceacha a úsáidtear i dtimpeallachtaí ar líne nó i dtimpeallachtaí fíorúla. Dúirt sé freisin go bhféadfadh na hearraí sin a bheith mar léiriú ar earraí iarbhír, mar léiriú ar fheidhmiú earraí iarbhír agus aithris a dhéanamh ar fheidhmeanna earraí iarbhír nó léiriú a dhéanamh ar earraí nach bhfuil fíorchoibhéisigh acu.

49

Maidir le hargóint an iarratasóra lena n‑éilítear ‘difríocht shuntasach’ idir na hearraí iarbhír uaireadóireachta agus na hearraí fíorúla lena mbaineann, ar chomhaid dhigiteacha iad, ní luann an t‑iarratasóir conas a d’fhéadfadh an difríocht sin dearcadh an phobail a leasú, sa chaoi go bhfuil clú ar ainm Glashütte fós i réimse na huaireadóireachta traidisiúnta, eadhon na hearraí iarbhír ina bhfuil na hearraí fíorúla atá faoi cheist ag iarraidh a léiriú nó a bhfuil siad ceaptha chun aithris a dhéanamh ar a gcuid feidhmeanna.

50

Ar an tríú dul síos, ní mór argóint an iarratasóra nach bhfuil aon fhorluí idir an pobal a bhfuil spéis acu in uaireadóirí iarbhír agus an pobal a bhfuil spéis acu in uaireadóirí fíorúla agus na seirbhísí lena mbaineann a dhiúltú.

51

Anuas ar an bhfíoras nach dtugann an t‑iarratasóir bunús leis an maíomh a luaitear i mír 50 thuas, ní léiríonn sé conas nach bhfuil spéis ag an bpobal lena mbaineann, a bhfuil spéis acu ar an uaireadóireacht thraidisiúnta agus a bhfuil eolas acu ar chlú chathair Glashütte sa réimse sin, san uaireadóireacht fhíorúil agus vice versa.

52

Dá bhrí sin, ní mór an dara cuid den tsaincheist dlí amháin a dhiúltiú toisc go bhfuil sí gan bhunús.

1.

Díbhtear an chaingean.

2.

Ordaítear do Glashütter Uhrenbetrieb GmbH – Glashütte/Sa. na costais a íoc.