<TI><NP><NO.P>–</NO.P><TXT>Rozpowszechnianie danych osobowych w Internecie</TXT></NP></TI>52Tytułem wstępu należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie Parlament dokonał szeregu operacji przetwarzania danych osobowych w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia nr 45/2001. Rozpowszechnianie danych osobowych, w tym rozpowszechnianie w Internecie, stanowi taką operację przetwarzania w rozumieniu wspomnianego przepisu.53Komunikat opublikowany w serwisie internetowym Parlamentu wskazywał w szczególności, że skarżący, który został imiennie zidentyfikowany, zapadł niedawno na poważną chorobę, która mogła stanowić zagrożenie dla jego życia, oraz że jego syn dotknięty był niepełnosprawnością. Komunikat zawierał również określone informacje dotyczące kariery skarżącego.54W związku z tym należy stwierdzić, że dokonane przez Parlament przetwarzanie danych dotyczyło danych osobowych skarżącego (w szczególności informacji dotyczących jego kariery), a także szczególnie chronionych danych osobowych dotyczących zdrowia skarżącego i jego syna. Należy zbadać oddzielnie przetwarzanie owych odrębnych partii danych osobowych.55Po pierwsze, przetwarzanie szczególnie chronionych danych osobowych powinno być badane w świetle art. 10 rozporządzenia nr 45/2001.56Zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 45/2001 przetwarzanie danych osobowych, które stanowią dane dotyczące zdrowia, jest zakazane. Niemniej jednak, zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. a) wspomnianego rozporządzenia, zakaz ten nie ma zastosowania w szczególności wówczas, gdy osoba, której dane dotyczą, udzieliła wyraźnej zgody na przetwarzanie tych danych.57W tym kontekście należy przypomnieć, że art. 2 lit. h) rozporządzenia nr 45/2001 definiuje zgodę osoby, której dane dotyczą, jako konkretne i świadome dobrowolne wskazanie przez osobę, której dane dotyczą, na to, że wyraża przyzwolenie na przetwarzanie odnoszących się do niej danych osobowych.58W niniejszej sprawie należy ustalić, czy, tak jak twierdzi Parlament, skarżący udzielił wyraźnej zgody na publikację szczególnie chronionych swych danych osobowych w Internecie.59W niniejszej sprawie, ponieważ art. 2 lit. h) rozporządzenia nr 45/2001 nie nakłada żadnego warunku co do formy, wniesienie petycji może zostać uznane za przejaw woli skarżącego.60Ponadto skarżący nie powołuje się na żadną okoliczność, która mogłaby podważyć fakt, iż petycja została swobodnie złożona, bez przymusu, zmuszania, zastraszania lub oszustwa.61Na podstawie tego samego przepisu zgoda powinna być konkretna, to znaczy związana z daną operacją przetwarzania (lub szeregiem operacji przetwarzania) w określonym celu. Wspomniany przepis przewiduje również, że dla jej ważności zgoda powinna być świadoma, co oznacza, że dana osoba powinna dysponować w chwili wyrażania zgody istotnymi informacjami dotyczącymi podstawowych aspektów tego przetwarzania w świetle kontekstu danej sprawy.62Wreszcie jak wynika z art. 10 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 45/2001, jeżeli zgoda dotyczy przetwarzania szczególnie chronionych danych, powinna być ona wyraźna. Innymi słowy, zgoda ta powinna być wyraźna i nie ma możliwości wywnioskowania jej w sposób dorozumiany z zachowania danej osoby.63To w świetle tych rozważań należy rozpatrzyć niniejszy przypadek.64Trzeba również stwierdzić, że w serwisie internetowym Parlamentu zaleca się składającym petycję zapoznanie się z pomocą on-line przed złożeniem petycji. Wspomniana pomoc on-line zawierała pod tytułem Jawność petycji następującą treść:Składający petycję powinni wiedzieć, że protokoły są publikowane w Dzienniku Urzędowym oraz że w związku z tym niektóre informacje, takie jak imię i nazwisko składającego petycję oraz numer jego petycji są dostępne w Internecie. Ma to skutki dla ochrony danych osobowych i zwraca się uwagę składających wniosek w szczególności na tę kwestię. Jeżeli jako składający petycję nie życzą sobie Państwo ujawnienia Waszego nazwiska i imienia, Parlament uszanuje państwa prawo do poszanowania życia prywatnego. Niemniej jednak należy wnieść o to w sposób jasny i wyraźny w Państwa petycji. Podobnie jeżeli życzą sobie Państwo, aby Państwa petycja była przetwarzana w sposób poufny, to należy o to wyraźnie wnieść. Komisja petycji jest związana zasadą przejrzystości, a jej posiedzenia mogą być śledzone on-line. Możliwe jest zatem śledzenie debat na jakimkolwiek komputerze na stronie Parlamentu Europejskiego. Zasadniczo posiedzenia komisji są publiczne. Składający petycje mogą uczestniczyć w posiedzeniu komisji, jeżeli jest na nim rozpoznawana ich petycja, o ile o to wniosą.
65Ponadto w chwili składania petycji za pośrednictwem serwisu internetowego Parlamentu skarżący wypełnił formularz, odpowiadając w sposób twierdzący na następujące pytania:W przypadku, w którym komisja petycji stwierdzi dopuszczalność państwa petycji – czy zgadzają się państwo na jej publiczne rozpoznanie?.
Czy zgadzają się państwo na wpisanie państwa imienia i nazwiska do publicznego rejestru dostępnego w Internecie?.
66Należy również uwzględnić następujące okoliczności.67Po pierwsze, Sąd musi uwzględnić strukturę i cel prawa petycji do Parlamentu przyznanego w art. 24 TFUE i art. 227 TFUE. Owo prawo petycji zostało wyraźnie skonstruowane jako instrument uczestnictwa w życiu demokratycznym, którego założeniem jest przejrzystość w celu umożliwienia pozostałym obywatelom przyłączenia się do petycji, a tym samym sprowokowanie publicznej dyskusji. Dodatkowo należy odnieść się do art. 15 TFUE i 232 TFUE, które przewidują, że prace Parlamentu przebiegają zasadniczo publicznie. To w tym kontekście zatem powinny być stosowane zasady regulujące wykonywanie prawa petycji, a w szczególności zasady znajdujące się w art. 201 i nast. regulaminu wewnętrznego (obecnie art. 215 i nast.).68Po drugie, należy odnieść się do zwykłego znaczenia wyrażenia publiczne rozpoznanie dla przeciętnej osoby, która zostaje wezwana do wypełnienia formularza w chwili składania petycji.69Po trzecie, należy przypomnieć, że w chwili składania petycji skarżący został poinformowany przez Parlamentu o tym, że może wnieść o anonimowe, to znaczy poufne, rozpoznanie petycji, że protokoły publikowane są w Dzienniku Urzędowym, że niektóre informacje, w tym imię i nazwisko składającego petycję dostępne są w Internecie, że istnieje publiczny rejestr dostępny w Internecie oraz że posiedzenia komisji petycji mogą być śledzone on-line.70Po czwarte, należy stwierdzić, że szczególna treść omawianej petycji, a mianowicie okoliczność, iż instytucja Unii miała nie uwzględnić w prawidłowy sposób choroby skarżącego (i niepełnosprawności jego syna) dla celów jego kariery, stanowi kwestię, która co do zasady leży w określonym interesie publicznym. Należy dodać, że potwierdzenie o przyjęciu wyraźnie stwierdza, że przedmiot petycji dotyczy dokładanie tych względów. W związku z tym publikacja tych informacji dotyczy szczególnej treści petycji, a nie elementów dodatkowych lub zbędnych.71W tym zakresie art. 201 ust. 9 regulaminu wewnętrznego stanowi, że [p]etycje wpisane do rejestru zasadniczo posiadają status dokumentów jawnych, zaś imię i nazwisko składającego petycję oraz treść petycji mogą zostać dla celów przejrzystości opublikowane przez Parlament. Ustęp 10 tego artykułu stanowi, że [b]ez względu na postanowienia zawarte w powyższym ust. 9 składający petycję może zwrócić się z wnioskiem o utajnienie jego nazwiska w celu ochrony swojej prywatności. W takim przypadku Parlament zobowiązany jest przychylić się do tego wniosku.72Zgodnie z art. 203 regulaminu wewnętrznego dotyczącego jawności petycji:1.Petycje wpisane do rejestru ogólnego, o którym mowa w art. [201] ust. 6, jak również najważniejsze podjęte decyzje dotyczące trybu ich rozpatrywania, są ogłaszane na posiedzeniu plenarnym. Komunikaty te zamieszczane są w protokole posiedzenia.2.Tytuł i streszczenie petycji wpisanych do rejestru ogólnego, jak również opinie wydane w wyniku rozpatrywania petycji oraz najistotniejsze decyzje umieszczane są w publicznie dostępnej bazie danych, o ile składający petycję wyrażą na to zgodę. Petycje rozpatrywane w trybie poufnym są umieszczane w archiwum Parlamentu, gdzie są dostępne dla posłów.
73Dokładniej petycje są co do zasady publicznymi dokumentami, pomimo że można odstąpić od tej zasady na wniosek zainteresowanego. Jak podkreślił Parlament na rozprawie, jakikolwiek inny wniosek byłby równoznaczny z nałożeniem na Parlament obowiązku cenzury dotyczącej treści petycji złożonej przez skarżącego.74W związku z tym należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie, z uwagi na ogół szczególnych okoliczności przedstawionych w pkt 64–73 powyżej, skarżący dokonał świadomego i dobrowolnego wskazania, że wyraża zgodę na przetwarzanie swych danych. W rzeczywistości bowiem uważna lektura informacji przedstawionych przez Parlament powinna pozwolić na to, aby rozsądnie uważny składający petycję mógł ocenić zakres swojego działania i jego konsekwencje. Ponadto owo wskazanie było konkretne, ponieważ Parlament poinformował skarżącego o tym, że jego skarga, której przedmiot dotyczył w nierozerwalny sposób względów wskazanych powyżej w pkt 70, będzie dostępna w Internecie. Wreszcie skarżący udzielił wyraźnej zgody, zaznaczając na formularzu przypadki dotyczące publicznego rozpatrywania i wpisania do rejestru dostępnego w Internecie, tak że jego zgoda nie musiała wynikać w sposób dorozumiany z jakiegokolwiek działania.75Ogół tych okoliczności różni w sposób zasadniczy niniejszą sprawę od okoliczności faktycznych leżących u podstaw sprawy V/Parlament (wyrok z dnia 5 lipca 2011 r., V/Parlament, F‑46/09, Zb.Orz.SP, EU:F:2011:101, pkt 138), w której zainteresowana osoba nie wyraziła żadnej zgody na przekazanie przez Komisję Parlamentowi dotyczących jej danych medycznych.76Z uwagi na ogół powyższych rozważań Sąd uważa, że w niniejszej sprawie skarżący udzielił wyraźnej zgody na ujawnienie omawianych szczególnie chronionych danych w rozumieniu art. 10 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 45/2001.77Po drugie, jeżeli chodzi o dane osobowe nienależące do danych, o których mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 45/2001 (takie jak dane dotyczące kariery skarżącego), ich przetwarzanie podlega systemowi przewidzianemu w art. 5 rozporządzenia nr 45/2001. Zgodnie z art. 5 lit. d) tego rozporządzenia przetwarzania można dokonać między innymi wtedy, gdy podmiot danych jednoznacznie wyrazi na to zgodę. Innymi słowy przetwarzanie może mieć miejsce wówczas, gdy dana osoba udzieliła zgody w sposób oczywisty i jednoznaczny.78Należy stwierdzić, że art. 10 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 45/2001 wymaga, aby zgoda była wyraźna, natomiast art. 5 lit. d) wspomnianego rozporządzenia wymaga, aby zgoda była jednoznacznie wyrażona. Jak podniósł EIOD, można logicznie przyjąć, że z uwagi na charakter szczególnie chronionych danych osobowych warunki wymagane dla zgody w rozumieniu art. 5 lit. d) rozporządzenia nr 45/2001 nie mogą być surowsze niż warunki przewidziane w art. 10 ust. 2 lit. a) rzeczonego rozporządzenia.79W związku z tym należy powołać się na rozważania przedstawione powyżej w pkt 57–74, które powinny być zastosowane mutatis mutandis w niniejszej sprawie do przetwarzania danych osobowych innych niż szczególnie chronione dane osobowe skarżącego. Zwłaszcza jeżeli chodzi o przedmiot petycji należy podkreślić, że dotyczyła ona w szczególności tego, że instytucja Unii nie uwzględniła w prawidłowy sposób sytuacji osobistej skarżącego dla celów jego kariery.80W tych okolicznościach Sąd uważa, że skarżący w jednoznaczny sposób dokonał konkretne[go] i świadome[go], dobrowolne[go] wskazani[a], że wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych przez Parlament, a w szczególności na ich ujawnienie w kontekście rozpatrywania petycji przez Parlament.81Uzasadnienia przewidziane w art. 5 rozporządzenia nr 45/2001 dla przetwarzania danych nie były kumulatywne, co wynika z treści tego przepisu, a zatem nie ma potrzeby oceny, czy przetwarzanie danych osobowych było również uzasadnione w świetle pozostałych przepisów, na które powołał się Parlament.82Z uwagi na powyższe Sąd uważa, że Parlament nie dopuścił się wystarczająco istotnego naruszenia normy prawnej poprzez rozpowszechnianie danych osobowych w Internecie.83Po trzecie, należy stwierdzić, że w zakresie, w jakim komunikat wskazywał, iż syn skarżącego dotknięty jest poważną niepełnosprawnością umysłową lub fizyczną, zawierał on również szczególnie chronione dane osobowe skarżącego, mimo że nie zostało to wyraźnie tak nazwane.84W braku jakiejkolwiek wskazówki co do tego, że skarżący jest przedstawicielem prawnym swojego syna, wyraźna zgoda udzielona przez niego nie może uzasadniać przetwarzania tych danych przez Parlament na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 45/2001.85Niemniej jednak syn skarżącego nie jest stroną niniejszej skargi. Ponadto, o czym była już mowa powyżej, brak jest jakiegokolwiek dowodu, że skarżący jest przedstawicielem prawnym swojego syna lub że otrzymał on pełnomocnictwo do wniesienia niniejszej skargi w jego imieniu.86W tym zakresie należy przypomnieć, że zgodnie z orzecznictwem dla zagwarantowania skuteczności warunku dotyczącego naruszenia normy prawa przyznającej prawa jednostkom konieczne jest, aby ochrona udzielona przez powoływany przepis była skuteczna z punktu widzenia osoby, która się na niego powołuje, a zatem aby osoba ta była jedną z osób, której dany przepis przyznaje te prawa. Nie można dopuścić jako źródła dla odszkodowania normy, która chroni nie daną osobę, lecz inną osobę, przed bezprawnością, na którą się ona powołuje (wyroki: z dnia 12 września 2007 r., Nikolaou/Komisja, T‑259/03, EU:T:2007:254, pkt 44; z dnia 9 lipca 2009 r., Ristic i in./Kommisja, T‑238/07, EU:T:2009:263, pkt 60). Z powyższego wynika, że skarżący nie może powoływać się w ramach skargi o odszkodowanie na bezprawność wynikającą z podnoszonego naruszenia praw osób trzecich, w szczególności praw jego syna.