<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-304/17</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62017CJ0304</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:701">EU:C:2018:701</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>8</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>8</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">wyrok z dnia <DATE ISO="20180912">12.9.2018 r.</DATE> – sprawa C‑304/17</HT></P><P><HT TYPE="SC">Löber</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20180912">12 września 2018 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: niemiecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie (WE) nr 44/2001</KEYWORD><KEYWORD>Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych</KEYWORD><KEYWORD>Jurysdykcja szczególna</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 5 pkt 3</KEYWORD><KEYWORD>Jurysdykcja w przypadku odpowiedzialności z tytułu czynu niedozwolonego lub czynu podobnego do czynu niedozwolonego</KEYWORD><KEYWORD>Miejsce, gdzie nastąpiło lub może nastąpić zdarzenie wywołujące szkodę</KEYWORD><KEYWORD>Konsument zamieszkały w jednym państwie członkowskim, który kupił za pośrednictwem banku z siedzibą w tym samym państwie członkowskim papiery wartościowe wyemitowane przez bank mający siedzibę w innym państwie członkowskim</KEYWORD><KEYWORD>Jurysdykcja do rozpoznania powództwa wytoczonego przez konsumenta z tytułu odpowiedzialności deliktowej rzeczonego banku</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑304/17</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Oberster Gerichtshof (sąd najwyższy, Austria) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20170510">10 maja 2017 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20170524">24 maja 2017 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Helga Löber</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Barclays Bank plc,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: R. Silva de Lapuerta (sprawozdawca), prezes izby, C.G. Fernlund, J.C. Bonichot, S. Rodin i E. Regan, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: M. Bobek,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu H. Löber przez L. Aignera, Rechtsanwalt,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Barclays Bank plc przez H. Bielesza, Rechtsanwalt,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu greckiego przez G. Papadaki, S. Papaioannou oraz T. Papadopoulou, działające w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><?PAGE NO="2"?><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez M. Wilderspina oraz M. Heller, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20180508">8 maja 2018 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 5 pkt 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia <DATE ISO="20001222">22 grudnia 2000 r.</DATE> w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="012" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2001">Dz.U. 2001, L 12, s. 1</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 19, t. 4, s. 42).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Helgą Löber a Barclays Bank plc dotyczącego wytoczonego przeciwko temu bankowi powództwa z tytułu odpowiedzialności za czyn niedozwolony.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Motywy 11 i 12 rozporządzenia nr 44/2001 stanowią:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>(11)</NO.P><TXT>Przepisy o jurysdykcji powinny być w wysokim stopniu przewidywalne i powinny zależeć zasadniczo [co do zasady] od miejsca zamieszkania [lub siedziby] pozwanego, a tak ustalona jurysdykcja powinna mieć miejsce zawsze [być zawsze dostępna], z wyjątkiem kilku dokładnie określonych przypadków, w których ze względu na przedmiot sporu lub umowę stron uzasadnione jest inne kryterium powiązania [uzasadniony jest inny łącznik]. Siedziba osób prawnych musi być zdefiniowana wprost [w sposób autonomiczny] w rozporządzeniu celem wzmocnienia przejrzystości wspólnych przepisów i uniknięcia konfliktów kompetencyjnych.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(12)</NO.P><TXT>Jurysdykcja oparta na łączniku miejsca zamieszkania [pozwanego] powinna zostać uzupełniona jurysdykcją opartą na innych łącznikach, które powinny zostać dopuszczone ze względu na ścisły związek pomiędzy sądem a sporem prawnym lub w interesie prawidłowego wymiaru sprawiedliwości<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia osoby mające miejsce zamieszkania [miejsce zamieszkania lub siedzibę] na terytorium państwa członkowskiego mogą być pozywane, niezależnie od ich obywatelstwa, przed sądy tego państwa członkowskiego<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 5 pkt 1 i 3 wspomnianego rozporządzenia przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Osoba, która ma miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, może być pozwana w innym państwie członkowskim:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>jeżeli przedmiotem postępowania jest umowa lub roszczenia wynikające z umowy – przed sąd miejsca, gdzie zobowiązanie zostało wykonane albo miało być wykonane;</TXT><P>[…]</P></NP></ITEM></LIST></TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="3"?><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>jeżeli przedmiotem postępowania jest czyn niedozwolony lub czyn podobny do czynu niedozwolonego albo roszczenia wynikające z takiego czynu – przed sąd miejsca, gdzie nastąpiło lub może nastąpić zdarzenie wywołujące szkodę […]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Barclays Bank ma siedzibę w Londynie (Zjednoczone Królestwo) oraz oddział we Frankfurcie nad Menem (Niemcy).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Bank ten wyemitował certyfikaty X1 Global EUR Index (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>certyfikatami<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>) w postaci obligacji na okaziciela, które subskrybowali inwestorzy instytucjonalni, a następnie inwestorzy ci odsprzedali certyfikaty na rynkach wtórnych konsumentom w Austrii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Emisję certyfikatów przeprowadzono na podstawie niemieckiego podstawowego prospektu emisyjnego sporządzonego w dniu <DATE ISO="20050922">22 września 2005 r.</DATE> i notyfikowanego Österreichische Kontrollbank AG (austriackiemu bankowi kontrolnemu) oraz zgodnie z warunkami ogólnymi datowanymi na dzień <DATE ISO="20051220">20 grudnia 2005 r.</DATE> Publiczna oferta subskrypcji była otwarta w okresie od <DATE ISO="20051220">20 grudnia 2005 r.</DATE> do <DATE ISO="20060224">24 lutego 2006 r.</DATE> W dniu <DATE ISO="20060331">31 marca 2006 r.</DATE> nastąpiła emisja certyfikatów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Kwota zwrotu, a zarazem wartość obligacji, obliczana jest na podstawie indeksu, określanego na podstawie portfolio szeregu funduszy celowych, w taki sposób, że wartość ta jest bezpośrednio związana z tym portfolio. To portfolio miało zostać ustanowione i być zarządzane przez X1 Fund Allocation GmbH, z siedzibą w Niemczech. Jednakże pieniądze zainwestowane w certyfikaty zostały użyte w ramach oszukańczego systemu piramidy finansowej, tak że w znacznej części przepadły, a certyfikaty nie mają już żadnej wartości.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Helga Löber, mająca miejsce zamieszkania w Wiedniu (Austria), zainwestowała w kupno certyfikatów kwotę <FT TYPE="DECIMAL">28648,43</FT> EUR za pośrednictwem dwóch różnych austriackich banków z siedzibą, odpowiednio, w Salzburgu i Grazu (Austria).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Jako osoba poszkodowana H. Löber wytoczyła przed Handelsgericht Wien (sądem gospodarczym w Wiedniu, Austria) powództwo przeciwko Barclays Bank, domagając się od niego zapłaty kwoty <FT TYPE="DECIMAL">34459,06</FT> EUR, ustalenia odpowiedzialności umownej i deliktowej Barclays Bank oraz ujawnienia sytuacji finansowej rzeczonego banku. W uzasadnieniu zaprezentowanych argumentów H. Löber twierdzi w szczególności, że informacje zawarte w prospekcie emisyjnym były niepełne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Postanowieniem z dnia <DATE ISO="20160718">18 lipca 2016 r.</DATE> Handelsgericht Wien (sąd gospodarczy w Wiedniu) uznał się za niewłaściwy i odrzucił powództwo, orzekając między innymi, że w odniesieniu do wymogów sformułowanych w art. 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001 H. Löber nie powołała faktu, jakoby sporna szkoda urzeczywistniła się bezpośrednio na mogącym jej zostać przypisanym rachunku bankowym, otwartym w banku w Wiedniu (Austria). Zdaniem tego sądu, jako że H. Löber nabyła certyfikaty za pośrednictwem banków mających siedziby w Grazu i Salzburgu, szkoda ta zaistniała w ww. miastach, a nie w okręgu jurysdykcyjnym orzekającego sądu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Helga Löber wniosła od tego postanowienia środek odwoławczy do Oberlandesgericht Wien (sądu okręgowego w Wiedniu, Austria), który postanowieniem z dnia <DATE ISO="20161206">6 grudnia 2016 r.</DATE> potwierdził powyższe rozstrzygnięcie, stwierdzając, że zastosowanie znajduje art. 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia nr 44/2001, a sądy austriackie nie mają jurysdykcji w sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Helga Löber wniosła do sądu odsyłającego kolejny środek odwoławczy od postanowienia Oberlandesgericht Wien (sądu okręgowego w Wiedniu), wnosząc o stwierdzenie jurysdykcji Handelsgericht Wien (sądu gospodarczego w Wiedniu) na podstawie w szczególności art. 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Oberster Gerichtshof (sąd najwyższy, Austria) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Czy na podstawie art. 5 pkt 3 [rozporządzenia nr 44/2001] sądem właściwym w odniesieniu do pozaumownych roszczeń z tytułu odpowiedzialności za prospekt emisyjny, gdy:</P><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>inwestor podjął decyzję o inwestycji spowodowaną zawierającym nieprawidłowe [niepełne] informacje prospektem emisyjnym w swoim miejscu zamieszkania</P></ITEM><ITEM><P>i na skutek tej decyzji przelał cenę kupna za papier wartościowy nabyty na rynku wtórnym ze swojego rachunku w banku austriackim na rachunek rozliczeniowy w innym banku austriackim, z którego cena kupna została następnie przelana na zlecenie strony powodowej na rzecz sprzedawcy, jest:</P></ITEM></LIST></P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>sąd, na którego obszarze właściwości inwestor ma miejsce zamieszkania,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>sąd, na którego obszarze właściwości znajduje się siedziba lub filia banku prowadzącego rachunek bankowy strony powodowej, z którego dokonała ona przelewu zainwestowanej kwoty na rachunek rozliczeniowy,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>sąd, na którego obszarze właściwości znajduje się siedziba lub filia banku prowadzącego rachunek rozliczeniowy,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>jeden z tych sądów według wyboru strony powodowej,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>e)</NO.P><TXT>żaden z tych sądów nie jest właściwy?<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytania prejudycjalnego</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający pragnie w istocie ustalić, w jaki sposób należy interpretować art. 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001 dla celów ustalenia mających jurysdykcję sądów państwa członkowskiego – jako sądów miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę w rozumieniu przywołanego przepisu – dla rozpoznania powództwa z tytułu odpowiedzialności deliktowej wytoczonego przeciwko mającemu siedzibę w państwie członkowskim bankowi, który wyemitował certyfikat, z powodu niewystarczających informacji zawartych w prospekcie emisyjnym dla tego certyfikatu, przez inwestora mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, który dokonał inwestycji w tym ostatnim państwie, w sytuacji gdy podnoszona szkoda polega na stracie finansowej występującej na należącym do osoby poszkodowanej koncie bankowym w banku mającym siedzibę w państwie członkowskim, w którym poszkodowana osoba ma swoje miejsce zamieszkania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Tytułem wstępu należy przypomnieć, że przewidziana w art. 5 pkt 3 rzeczonego rozporządzenia zasada jurysdykcji szczególnej powinna być przedmiotem wykładni autonomicznej i ścisłej (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150128">28 stycznia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kolassa</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑375/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:37">EU:C:2015:37</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150521">21 maja 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>CDC Hydrogen Peroxide</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑352/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:335">EU:C:2015:335</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160421">21 kwietnia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Austro-Mechana</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑572/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:286">EU:C:2016:286</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Jurysdykcja przewidziana w art. 2 rozporządzenia nr 44/2001, mianowicie jurysdykcja sądów państwa członkowskiego, na terytorium którego pozwany zamieszkuje, stanowi bowiem zasadę ogólną. Wyłącznie w drodze odstępstwa od tejże zasady ogólnej wspomniane rozporządzenie zawiera przepisy o jurysdykcji szczególnej oraz wyłącznej, dotyczące wymienionych w sposób wyczerpujący przypadków, w których powództwo przeciwko pozwanemu może lub powinno, w zależności od<?PAGE NO="5"?> sytuacji, zostać wniesione do sądu innego państwa członkowskiego (zob. wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060713">13 lipca 2006 r.</DATE>, <NO.CASE>C‑103/05</NO.CASE> <NAME.CASE>Reisch Montage</NAME.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:471">EU:C:2006:471</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110512">12 maja 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>BVG</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑144/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:300">EU:C:2011:300</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału zakres pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>czynu niedozwolonego lub czynu podobnego do czynu niedozwolonego albo roszczeń wynikających z takiego czynu<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/> obejmuje każde żądanie zmierzające do obciążenia odpowiedzialnością pozwanego, które nie dotyczy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>umowy lub roszczeń wynikających z umowy<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/> w rozumieniu art. 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia nr 44/2001 (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19880927">27 września 1988 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kalfelis</NAME.CASE>, <NO.CASE>189/87</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1988:459">EU:C:1988:459</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140313">13 marca 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Brogsitter</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑548/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:148">EU:C:2014:148</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160421">21 kwietnia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Austro-Mechana</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑572/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:286">EU:C:2016:286</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Universal Music International Holding</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑12/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:449">EU:C:2016:449</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Artykuł 5 pkt 3 tego rozporządzenia należy w szczególności interpretować w ten sposób, iż ma on zastosowanie do powództwa zmierzającego do obciążenia emitenta certyfikatu odpowiedzialnością z tytułu prospektu emisyjnego dotyczącego tego certyfikatu, jak również z tytułu naruszenia innych prawnych obowiązków informacyjnych spoczywających na tym emitencie, o ile odpowiedzialność ta nie jest objęta zakresem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>umowy lub roszczeń wynikających z umowy<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/> w rozumieniu art. 5 pkt 1 lit. a) tego rozporządzenia (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150128">28 stycznia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kolassa</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑375/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:37">EU:C:2015:37</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o spór toczący się w postępowaniu głównym, wystarczy zauważyć, po pierwsze, że sąd odsyłający wskazuje, iż powołana przed nim odpowiedzialność z tytułu prospektu emisyjnego nie jest objęta tymże zakresem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>umowy lub roszczeń wynikających z umowy<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>, i po drugie, że za pośrednictwem powództwa wytoczonego w postępowaniu głównym H. Löber zmierza zasadniczo do pociągnięcia Barclays Bank do odpowiedzialności za czyn niedozwolony.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Należy przypomnieć, że sformułowanie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>miejsce, gdzie nastąpiło lub może nastąpić zdarzenie wywołujące szkodę<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>, użyte w art. 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001, obejmuje zarówno miejsce, w którym szkoda się urzeczywistniła, jak i miejsce, w którym nastąpiło zdarzenie stanowiące przyczynę szkody, wobec czego powództwo przeciwko pozwanemu może zostać wytoczone, według wyboru powoda, przed sąd jednego z tych dwóch miejsc (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040610">10 czerwca 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kronhofer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑168/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:364">EU:C:2004:364</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0016">16</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150128">28 stycznia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kolassa</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑375/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:37">EU:C:2015:37</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150521">21 maja 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>CDC Hydrogen Peroxide</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑352/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:335">EU:C:2015:335</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Universal Music International Holding</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑12/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:449">EU:C:2016:449</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>W kwestii tej Trybunał orzekł, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>miejsca, gdzie nastąpiło lub może nastąpić zdarzenie wywołujące szkodę<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/> nie może być interpretowane w tak szeroki sposób, że oznaczałoby ono każde miejsce, w którym mogą być odczuwalne negatywne konsekwencje zdarzenia, które spowodowało już szkodę rzeczywiście powstałą [zaistniałą] w innym miejscu (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19950919">19 września 1995 r.</DATE>, <NAME.CASE>Marinari</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑364/93</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1995:289">EU:C:1995:289</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040610">10 czerwca 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kronhofer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑168/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:364">EU:C:2004:364</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Universal Music International Holding</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑12/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:449">EU:C:2016:449</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), i że wyrażenie to nie oznacza miejsca zamieszkania powoda, w którym znajduje się ośrodek jego interesów majątkowych, wyłącznie z tego powodu, że poniósł on tam szkodę finansową w wyniku utraty składników jego majątku, która miała miejsce w innym państwie członkowskim (zob. wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040610">10 czerwca 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kronhofer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑168/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:364">EU:C:2004:364</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Universal Music International Holding</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑12/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:449">EU:C:2016:449</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>W konsekwencji sam fakt, że powód ponosi konsekwencje finansowe, nie uzasadnia przyznania jurysdykcji sądom jego miejsca zamieszkania, jeżeli zarówno zdarzenie przyczynowe, jak i zmaterializowanie [urzeczywistnienie] się szkody są zlokalizowane na terytorium innego państwa członkowskiego (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150128">28 stycznia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kolassa</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑375/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:37">EU:C:2015:37</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Przyznanie jurysdykcji sądom w miejscu zamieszkania powoda jest natomiast uzasadnione, jeżeli miejsce to faktycznie stanowi miejsce zdarzenia przyczynowego lub zaistnienia [urzeczywistnienia się] szkody (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150128">28 stycznia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kolassa</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑375/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:37">EU:C:2015:37</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>W badanej sprawie spór będący przedmiot postępowania głównego dotyczy identyfikacji miejsca urzeczywistnienia się szkody.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Z orzecznictwa Trybunału wynika, że miejscem tym jest miejsce, w którym podnoszona szkoda konkretnie się zmaterializuje [w którym szkoda konkretnie wystąpi] (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150521">21 maja 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>CDC Hydrogen Peroxide</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑352/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:335">EU:C:2015:335</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Ponadto Trybunał orzekł, że zgodnie z art. 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001 sądy miejsca zamieszkania powoda są właściwe z tytułu zaistnienia [urzeczywistnienia się] szkody do rozpoznania takiego powództwa zmierzającego do obciążenia odpowiedzialnością emitenta certyfikatu z tytułu prospektu emisyjnego dotyczącego tego certyfikatu, jak również naruszenia innych prawnych obowiązków informacyjnych spoczywających na tym emitencie, w szczególności jeżeli podnoszona szkoda wystąpi bezpośrednio na rachunku bankowym powoda prowadzonym w banku mającym siedzibę w okręgu jurysdykcyjnym tych sądów (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150128">28 stycznia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kolassa</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑375/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:37">EU:C:2015:37</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>W swoim wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Universal Music International Holding</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑12/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:449">EU:C:2016:449</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), Trybunał sprecyzował, że stwierdzenie to wpisuje się w szczególny kontekst sprawy charakteryzujący się istnieniem okoliczności współprzyczyniających się do przyznania jurysdykcji wspomnianym sądom (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Universal Music International Holding</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑12/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:449">EU:C:2016:449</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Trybunał orzekł zatem, że art. 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że – w braku innych łączników – za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>miejsce, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/> nie można uznać miejsca w państwie członkowskim, w którym szkoda zaistniała, gdy szkoda ta obejmuje wyłącznie stratę finansową, która urzeczywistnia się bezpośrednio na rachunku bankowym powoda i która jest bezpośrednim następstwem czynu niedozwolonego popełnionego w innym państwie członkowskim (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Universal Music International Holding</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑12/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:449">EU:C:2016:449</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>W rozpatrywanej sprawie okazuje się, że biorąc pod uwagę całokształt szczególnych okoliczności, współprzyczyniają się one do przyznania jurysdykcji sądom austriackim.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Jak wynika bowiem z postanowienia odsyłającego, H. Löber zamieszkuje w Austrii i wszystkie płatności związane ze sporną inwestycją zostały dokonane z austriackich kont bankowych, a mianowicie z konta osobistego H. Löber oraz z rachunków rozliczeniowych, których przeznaczeniem była realizacja zamierzonej inwestycji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Ponadto poza faktem, że w ramach realizacji owej inwestycji H. Löber miała do czynienia wyłącznie z bankami austriackimi, z postanowienia odsyłającego wynika również, że nabyła ona certyfikaty na austriackim rynku wtórnym, że informacje, które zostały jej zaprezentowane w związku z owymi certyfikatami, pochodziły z notyfikowanych österreichische Kontrollbank (austriackiemu bankowi kontrolnemu) prospektów emisyjnych owych certyfikatów i że to w Austrii na podstawie ww. informacji H. Löber podjęła zobowiązanie inwestycyjne, które doprowadziło do nieodwracalnego uszczerbku w jej majątku.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Ponadto przyznanie jurysdykcji sądom austriackim w okolicznościach takich jak okoliczności sprawy stanowiącej przedmiot postępowania głównego jest zgodne z celami przewidywalności przepisów o jurysdykcji przewidzianych przez rozporządzenie nr 44/2001, bliskości pomiędzy sporem a sądami wskazanymi przez odnośną normę jurysdykcyjną, a także prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości, o których to celach mowa w motywach 11 i 12 rzeczonego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>W kwestii tej należy przypomnieć w szczególności, że ustalenie jako miejsca zaistnienia [urzeczywistnienia się] szkody miejsca siedziby banku, w którym powódka otworzyła rachunek bankowy, na którym występuje bezpośrednio szkoda, pozostaje w zgodzie z celem rozporządzenia nr 44/2001, jakim jest wzmocnienie ochrony prawnej osób zamieszkałych na terenie Unii poprzez umożliwienie powodowi łatwego zidentyfikowania sądu, do którego może on wnieść powództwo, a pozwanemu – racjonalnego przewidywania sądu, przed który może on zostać pozwany, ponieważ emitent certyfikatu, który nie wypełnia swoich obowiązków prawnych dotyczących prospektu emisyjnego, musi liczyć się z tym, że jeżeli zdecyduje się na notyfikację prospektu emisyjnego dotyczącego tego certyfikatu w innych państwach członkowskich, to podmioty niedostatecznie poinformowane, mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w tych państwach członkowskich, zainwestują w ten certyfikat i poniosą szkodę (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150128">28 stycznia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kolassa</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑375/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:37">EU:C:2015:37</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>W związku z powyższym na przedstawione pytanie należy odpowiedzieć, że art. 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że – w sytuacji takiej jak zaistniała w sporze stanowiącym przedmiot postępowania głównego, w której inwestor wytacza powództwo z tytułu odpowiedzialności deliktowej przeciwko bankowi, który wyemitował certyfikat, w który powód zainwestował, z powodu prospektu emisyjnego sporządzonego dla tego certyfikatu – sądy miejsca zamieszkania tego inwestora są, jako sądy miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę w rozumieniu przywołanego przepisu, właściwe dla rozpoznania rzeczonego powództwa, w sytuacji gdy podnoszona szkoda polega na stracie finansowej występującej bezpośrednio na należącym do tego inwestora koncie bankowym w banku mającym siedzibę w okręgu jurysdykcyjnym owych sądów, a pozostałe szczególne okoliczności sprawy również współprzyczyniają się do przyznania jurysdykcji owym sądom.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 5 pkt 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia <DATE ISO="20001222">22 grudnia 2000 r.</DATE> w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że – w sytuacji takiej jak zaistniała w sporze stanowiącym przedmiot postępowania głównego, w której inwestor wytacza powództwo z tytułu odpowiedzialności deliktowej przeciwko bankowi, który wyemitował certyfikat, w który powód zainwestował, z powodu prospektu emisyjnego sporządzonego dla tego certyfikatu – sądy miejsca zamieszkania tego inwestora są, jako sądy miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę w rozumieniu przywołanego przepisu, właściwe dla rozpoznania rzeczonego powództwa, w sytuacji gdy podnoszona szkoda polega na stracie finansowej występującej bezpośrednio na należącym do tego inwestora koncie bankowym w banku mającym siedzibę w okręgu jurysdykcyjnym owych sądów, a pozostałe szczególne okoliczności sprawy również współprzyczyniają się do przyznania jurysdykcji owym sądom.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><?PAGE NO="8"?><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>