2004R1646 — PL — 24.09.2004 — 000.001


Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1646/2004

z dnia 20 września 2004 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Dz.U. L 296, 21.9.2004, p.5)


sprostowane przez:

►C1

Sprostowanie, Dz.U. L 361, 8.12.2004, s. 54  (1646/04)




▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1646/2004

z dnia 20 września 2004 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)



KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego ( 1 ), w szczególności jego art. 6, 7 i 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90, konieczne jest stopniowe ustalanie maksymalnych limitów pozostałości dla wszystkich substancji farmakologicznie czynnych, stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych we Wspólnocie, przeznaczonych do podania zwierzętom służącym do produkcji żywności.

(2)

Maksymalne limity pozostałości powinny zostać ustalone dopiero po zbadaniu w Komitecie ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych wszystkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa pozostałości danej substancji dla konsumenta środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego i wpływu tych pozostałości na przetwórstwo przemysłowe środków spożywczych.

(3)

Ustalając maksymalne dopuszczalne limity pozostałości leczniczych produktów weterynaryjnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego, konieczne jest określenie gatunków zwierząt, u których pozostałości mogą być obecne, limitów, jakie mogą być obecne w każdej istotnej tkance mięsnej uzyskanej od leczonych zwierząt (tkanka docelowa), oraz rodzaju pozostałości mającej istotne znaczenie dla monitorowania pozostałości (pozostałość znacznikowa).

(4)

Z uwagi na zmniejszoną dostępność weterynaryjnych produktów leczniczych dla niektórych gatunków zwierząt służących do produkcji żywności ( 2 ) maksymalne limity pozostałości można ustalić, stosując opartą na ściśle naukowych podstawach metodę ekstrapolacji na podstawie maksymalnych limitów pozostałości ustanowionych dla innych gatunków.

(5)

Zgodnie z przepisami odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego, maksymalny limit pozostałości do celów kontroli powinien być zazwyczaj ustanawiany dla tkanek docelowych wątroby czy nerek. Niemniej jednak, ponieważ wątroba i nerki są często usuwane z tusz będących przedmiotem handlu międzynarodowego, należy także ustanowić maksymalne limity pozostałości dla tkanki mięśniowej i tłuszczowej.

(6)

W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przeznaczonych dla niosek, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych należy również ustanowić maksymalne limity pozostałości w odniesieniu do jaj, mleka i miodu.

(7)

W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dopisać albendazol, febantel, fenbendazol, oksfendazol, tiabendazol, oksyklozanid, amitraz, cypermetrynę, deltametrin i deksametason.

(8)

Należy przyznać odpowiedni okres przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić Państwom Członkowskim dokonanie niezbędnych dostosowań w zezwoleniach na wprowadzenie rozpatrywanych weterynaryjnych produktów leczniczych na rynek, przyznanych zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 3 ) celem uwzględnienia postanowień niniejszego rozporządzenia.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:



Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od szóstego dnia po jego opublikowaniu.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.




ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dodaje się następujące substancje:

2. Leki przeciwpasożytnicze

2.1. Leki przeciw endopasożytom

2.1.3. Benzoimidazole i pro-benzoimidazole



Substancje farmakologicznie czynne

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierzęce

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

„Albendazol

Suma sulfotlenku albendazolu, sulfonu albendazolu i 2-amino sulfonu albendazolu, wyrażona jako albendazol

Wszystkie przeżuwacze

100 μg/kg

Mięśnie

100 μg/kg

Tłuszcz

1 000 μg/kg

Wątroba

500 μg/kg

Nerki

100 μg/kg

Mleko

Febantel

Suma ekstrahowalnych pozostałości, które mogą być utlenione do sulfonu oksfendazolu

Wszystkie przeżuwacze

50 μg/kg

Mięśnie

50 μg/kg

Tłuszcz

500 μg/kg

Wątroba

50 μg/kg

Nerki

10 μg/kg

Mleko

Fenbendazol

Suma ekstrahowalnych pozostałości, które mogą być utlenione do sulfonu oksfendazolu

Wszystkie przeżuwacze

50 μg/kg

Mięśnie

50 μg/kg

Tłuszcz

500 μg/kg

Wątroba

50 μg/kg

Nerki

10 μg/kg

Mleko

Oksfendazol

Suma ekstrahowalnych pozostałości, które mogą być utlenione do sulfonu oksfendazolu

Wszystkie przeżuwacze

50 μg/kg

Mięśnie

50 μg/kg

Tłuszcz

500 μg/kg

Wątroba

50 μg/kg

Nerki

10 μg/kg

Mleko

Tiabendazol

Suma tiabendazolu i 5-hydroksytiabendazolu

Kozy

100 μg/kg

Mięśnie

100 μg/kg

Tłuszcz

100 μg/kg

Wątroba

100 μg/kg

Nerki

100 μg/kg

Mleko”

▼C1

2.1.1. Salicylanilidy

▼B



Substancje farmakologicznie czynne

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierzęce

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

„Oksyklozanid

Oksyklozanid

Wszystkie przeżuwacze

20 μg/kg

Mięśnie

20 μg/kg

Tłuszcz

500 μg/kg

Wątroba

100 μg/kg

Nerki

10 μg/kg

Mleko”

2.2. Leki przeciw ektopasożytom

2.2.2. Formamidyny



Substancje farmakologicznie czynne

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierzęce

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

„Amitraz

Suma amitrazu i wszystkich metabolitów zawierających cząsteczkę 2,4-dimetyloaniliny, wyrażona jako amitraz

Kozy

200 μg/kg

Tłuszcz

100 μg/kg

Wątroba

200 μg/kg

Nerki

10 μg/kg

Mleko”

2.2.3. Pyretroidy



Substancje farmakologicznie czynne

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierzęce

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

„Cypermetryna

Cypermetryna (suma izomerów)

Wszystkie przeżuwacze

20 μg/kg

Mięśnie

200 μg/kg

Tłuszcz

20 μg/kg

Wątroba

20 μg/kg

Nerki

20 μg/kg

Mleko (1)

Deltametryna

Deltametryna

Wszystkie przeżuwacze

10 μg/kg

Mięśnie

50 μg/kg

Tłuszcz

10 μg/kg

Wątroba

10 μg/kg

Nerki

20 μg/kg

Mleko

(1)   Należy zachować zgodność z dalszymi postanowieniami dyrektywy Komisji 98/82/WE (Dz.U. L 290 z 29.10.1998, str. 25).”

5. Kortykoidy

5.1. Glukokortykoidy



Substancje farmakologicznie czynne

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierzęce

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

„Deksametason

Deksametason

Kozy

0,75 μg/kg

Mięśnie

2 μg/kg

Wątroba

0,75 μg/kg

Nerki

0,3 μg/kg

Mleko”



( 1 ) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1101/2004 (Dz.U. L 211 z 12.6.2004, str. 3).

( 2 ) Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego COM(2000) 806 dotyczący dostępności weterynaryjnych produktów leczniczych, wersja ostateczna.

( 3 ) Dz.U. L 311 z 28.11.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/28/WE (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, str. 58).