<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRT11995ELA.1100300701.case.xml"><NO.CASE>T-109/94</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61994A0109</NO.CELEX><NO.SEQ>0009.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>3009</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>3027</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>19</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ της <DATE ISO="19951213">13. 12. 1995</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ T-109/94</LEFT><RIGHT>WINDPARK GROOTHUSEN κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Απόφαση του Πρωτοδικείου</HT> (πρώτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="19951213">13ης Δεκεμβρίου 1995</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση Τ-109/94,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Windpark Groothusen GmbH &amp; Co. Betriebs KG,</HT> εταιρία γερμανικού δικαίου με έδρα το Groothusen-Krummhörn (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον Detlef Schumacher, καθηγητή στη Βρέμη, και τον Benno Grunewald, δικηγόρο Βρέμης,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγουσα,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,</HT> εκπροσωπουμένης από τον Jürgen Grunwald, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,</P><PARTY.STATUS>καθής,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><P>που έχει ως αντικείμενο, αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της <DATE ISO="19940113">13ης Ιανουαρίου 1994</DATE>, με την οποία αυτή αρνήθηκε να χορηγήσει στην προσφεύγουσα χρηματοδότηση στο πλαίσιο του προγράμματος Thermie για το έτος 1993 και, αφετέρου, αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή να λάβει νέα απόφαση,</P><?PAGE NO="II-3010"?><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ(πρώτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους Η. Kirschner, προεδρεύοντα, Α. Καλογερόπουλο και την V. Tiili, δικαστές,</P><P>γραμματέας: J. Palacio González, υπάλληλος διοικήσεως,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της <DATE ISO="19950920">20ής Σεπτεμβρίου 1995</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ακόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Απόφαση</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Το νομικό πλαίσιο και το ιστορικό της προσφυγής</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Το Συμβούλιο εξέδωσε στις <DATE ISO="19900626">26 Ιουνίου 1990</DATE> τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2008/90, σχετικά με την προώθηση των ενεργειακών τεχνολογιών για την Ευρώπη (πρόγραμμα Thermie) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="185" DATE.PUB="1990" PAGE.FIRST="1">EE L 185, σ. 1</REF.DOC.OJ>, στο εξής: κανονισμός Thermie). Το πρόγραμμα Thermie περιλαμβάνει συνολικώς 17 τομείς εφαρμογής, μεταξύ των οποίων και την αιολική ενέργεια.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Η διαδικασία εγκρίσεως των προς επιλογή σχεδίων κινείται, σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού Thermie, από την Επιτροπή, η οποία οφείλει να δημοσιεύει<?PAGE NO="II-3011"?> στην <HT TYPE="ITALIC">Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων</HT> πρόσκληση προς υποβολή σχεδίων. Για την επιλογή σχεδίων συνολικού κόστους άνω των <FT TYPE="NUMBER">500000</FT> ECU, η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή αποτελούμενη από αντιπροσώπους των κρατών μελών (στο εξής: επιτροπή Thermie), η οποία εκφέρει τη γνώμη της επί των σχεδίων λήψεως μέτρων που της υποβάλλονται από την Επιτροπή. Αν τα μέτρα που αποφάσισε η Επιτροπή δεν είναι σύμφωνα προς τη γνώμη της επιτροπής Thermie, η Επιτροπή οφείλει να τα γνωστοποιήσει στο Σύμβούλιο. Τότε, το Συμβούλιο μπορεί να λάβει διαφορετική απόφαση από αυτήν της Επιτροπής δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού Thermie.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Για το έτος 1993η Επιτροπή δημοσίευσε στις <DATE ISO="19920716">16 Ιουλίου 1992</DATE> στην Επίσημη Εφημερίδα (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="179" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="14">ΕΕ C 179, σ. 14</REF.DOC.OJ>) ανακοίνωση σχετικά με τις διατάξεις που αφορούν τη χορήγηση χρηματοδοτήσεως σε σχέδια προωθήσεως ενεργειακών τεχνολογιών — πρόγραμμα Thermie. Κάλεσε τους ενδιαφερομένους να της υποβάλουν πριν από την <DATE ISO="19921201">1η Δεκεμβρίου 1992</DATE> σχέδια προς επιλογή για την ενδεχόμενη χορήγηση χρηματοδοτήσεως το 1993. Ανέφερε επίσης, όπως προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού Thermie, τους τομείς στους οποίους δίδεται προτεραιότητα, ήτοι τους τομείς της <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>εξοικονομήσεως ενεργείας και μειώσεως των εκπομπών CO<HT TYPE="SUB">2</HT> στα κτίρια<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> και των <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>ολοκληρωμένων συστημάτων διαχείρισης αστικής κυκλοφορίας<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/>. Επιπλέον, η Επιτροπή ανέφερε ότι διατίθεται από τις υπηρεσίες της έντυπο με τις λεπτομέρειες της διαδικασίας υποβολής των σχεδίων και περιλαμβάνον πληροφορίες περί των προϋποθέσεων εγκρίσεως, τα κριτήρια επιλογής και άλλες σημαντικές πληροφορίες.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα είναι εταιρία που έχει ως σκοπό τη δημιουργία και εκμετάλλευση συνόλου εγκαταστάσεων αιολικής ενεργείας (<QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>αιολικού πάρκου<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>) στο Groothusen, κοντά στην πόλη Emden στη Γερμανία.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19921127">27 Νοεμβρίου 1992</DATE>, η προσφεύγουσα υπέβαλε στην Επιτροπή αίτημα προς χορήγηση ενισχύσεως ύψους <FT TYPE="NUMBER">1933495</FT> ECU για τη δημιουργία ενός αιολικού πάρκου.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Η Επιτροπή έλαβε 700 περίπου προτάσεις. Η Γενική Διεύθυνση Ενεργείας συνέταξε τον Μάρτιο του 1993 έκθεση αξιολογήσεως των σχεδίων αυτών. Στις <DATE ISO="19930405">5 Απριλίου 1993</DATE> τα εν λόγω σχέδια εξετάστηκαν από την τεχνική επιτροπή για<?PAGE NO="II-3012"?> την αιολική ενέργεια και, στις 3 και <DATE ISO="19930604">4 Ιουνίου 1993</DATE>, από την επιτροπή Thermie. Έτσι, ο καθορισμός των προτεραιοτήτων για την πρόσκληση προς υποβολή προτάσεων πραγματοποιήθηκε, συμφώνως προς το άρθρο 9, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού Thermie, κατά τη λεγόμενη διαδικασία <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>της επιτροπής<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19930719">19 Ιουλίου 1993</DATE> η Επιτροπή αποφάσισε τη χορήγηση χρηματοδοτήσεως για 137 σχέδια συνολικώς. Με την ίδια απόφαση, κατάρτισε έναν <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>εφεδρικό πίνακα<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/> για 49 επικουρικά σχέδια. Όσον αφορά τα 52 σχέδια στον τομέα της αιολικής ενέργειας, ένδεκα από αυτά επελέγησαν για χορήγηση χρηματοδοτήσεως και οκτώ περιελήφθησαν στον εφεδρικό πίνακα. Μια συνοπτική ανακοίνωση σχετικά με την απόφαση αυτή δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα στις <DATE ISO="19930724">24 Ιουλίου 1993</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="200" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="4">ΕΕ C 200, σ. 4</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE> η Επιτροπή πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι το σχέδιο της είχε περιληφθεί σε <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>συμπληρωματικό πίνακα σχεδίων στα οποία μπορεί να χορηγηθεί χρηματοδότηση πριν από τις <DATE ISO="19931231">31 Δεκεμβρίου 1993</DATE> εφόσον υφίστανται επαρκείς πιστώσεις, ιδίως αν δεν πραγματοποιηθούν σχέδια για τα οποία έχει ήδη προβλεφθεί χρηματοδότηση<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>. Κατά το παράρτημα του εγγράφου αυτού, το μέγιστο ποσό της χρηματοδοτήσεως για το εν λόγω σχέδιο καθορίστηκε σε <FT TYPE="NUMBER">918028</FT> ECU. Η Επιτροπή υπογράμμισε ότι το γεγονός ότι το σχέδιο περιλήφθηκε σε συμπληρωματικό πίνακα δεν συνεπάγεται καμία ανάληψη υποχρεώσεως εκ μέρους της και ότι δεν φέρει ευθύνη για τις συνέπειες που θα είχε μια ενδεχόμενη οριστική απόφαση περί μη χορηγήσεως χρηματοδοτήσεως στην προσφεύγουσα.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Με τηλεομοιοτυπία της <DATE ISO="19930809">9ης Αυγούστου 1993</DATE>, απευθυνθείσα στην Επιτροπή, η προσφεύγουσα ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες, καθώς και την άδεια να αρχίσει τις σχετικές εργασίες. Το γραφείο-σύνδεσμος του Ομόσπονδου Κράτους της Κάτω Σαξωνίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες πληροφόρησε στη συνέχεια την προσφεύγουσα ότι το σχέδιο της περιλαμβανόταν στον εφεδρικό πίνακα και ότι αναμενόταν η λήψη αποφάσεως περί ενδεχόμενης χρηματοδοτήσεως από τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.</TXT></NP><?PAGE NO="II-3013"?><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Με έγγραφο της <DATE ISO="19940113">13ης Ιανουαρίου 1994</DATE>, απευθυνθέν στην προσφεύγουσα, η Επιτροπή ανέφερε ότι δεν μπορούσε να χορηγηθεί χρηματοδότηση για το σχέδιο της προσφεύγουσας το 1993, δεδομένου ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμες πιστώσεις στον προϋπολογισμό.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα απάντησε στο έγγραφο αυτό με έγγραφα της 9ης και της <DATE ISO="19940223">23ης Φεβρουαρίου 1994</DATE>, εκφράζοντας την απογοήτευση της και ζητώντας <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>να επανεξετασθεί με προσοχή η διαδικασία και η απόφαση της <DATE ISO="19940113">13ης Ιανουαρίου 1994</DATE><QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/>. Η Επιτροπή απάντησε στα έγγραφα αυτά με έγγραφο της <DATE ISO="19940316">16ης Μαρτίου 1994</DATE>, επιβεβαιώνοντας το περιεχόμενο των από <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE> και <DATE ISO="19940113">13 Ιανουαρίου 1994</DATE> εγγράφων της.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Η διαδικασία και τα αιτήματα των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφεύγουσα άσκησε την παρούσα προσφυγή με δικόγραφο το οποίο κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19940317">17 Μαρτίου 1994</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Η έγγραφη διαδικασία διεξήχθη κανονικά και περατώθηκε στις <DATE ISO="19940912">12 Σεπτεμβρίου 1994</DATE>. Το Πρωτοδικείο έλαβε ορισμένα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Οι διάδικοι ανέπτυξαν τις προφορικές παρατηρήσεις τους και απάντησαν στις προφορικές ερωτήσεις του Πρωτοδικείου κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της <DATE ISO="19950920">20ής Σεπτεμβρίου 1995</DATE>.</TXT></NP><?PAGE NO="II-3014"?><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>να ακυρώσει την από <DATE ISO="19940113">13 Ιανουαρίου 1994</DATE> απόφαση της καθής και να υποχρεώσει την καθής να λάβει νέα απόφαση συμμορφούμενη προς τις αρχές του δικαίου που έχει δεχθεί το Δικαστήριο</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Η καθής ζητεί από το Πρωτοδικείο:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί του παραδεκτού</P></TI></TITLE><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Με τα αιτήματα του δικογράφου της προσφυγής της η προσφεύγουσα ζήτησε μόνο την ακύρωση της από <DATE ISO="19940113">13 Ιανουαρίου 1994</DATE> αποφάσεως της Επιτροπής. Ωστόσο, η προσφεύγουσα ανέφερε με το υπόμνημα της απαντήσεως ότι, στον βαθμό που οι περιλαμβανόμενες στο δικόγραφό της αιτιάσεις αφορούν και τις προηγούμενες αποφάσεις της Επιτροπής, πρέπει να θεωρηθεί ότι η προσφυγή της στρέφεται και κατ' αυτών, ιδίως κατά της αποφάσεως της <DATE ISO="19930719">19ης Ιουλίου 1993</DATE>.</TXT></NP><?PAGE NO="II-3015"?><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο κρίνει αναγκαίο να εξετάσει καταρχάς τη φύση των διαφόρων πράξεων που υπήρξαν εν προκειμένω, ώστε να διαπιστώσει αν η παρούσα προσφυγή είναι παραδεκτή.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Σννοπηκή παράθεση των ισχυρισμών των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, με την απόφαση της <DATE ISO="19930719">19ης Ιουλίου 1993</DATE> σχετικά με τις χορηγούμενες στο πλαίσιο του προγράμματος Thermie για χρηματοδοτικές συνδρομές για το έτος 1993, η Επιτροπή θεώρησε ότι το σχέδιό της δεν μπορούσε, καταρχήν, να εγκριθεί. Υποστηρίζει ότι, με τον τρόπο αυτό, πίστεψε ότι το σχέδιο της βρισκόταν σε <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>συμπληρωματικό πίνακα<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/> και ότι η κατάσταση αυτή αποτελούσε ευοίωνη προοπτική. Κατά την προσφεύγουσα, ο μόνος οριστικός περιορισμός που περιλαμβανόταν στο από <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE> έγγραφο ήταν ότι η χρηματοδότηση είχε ως όριο τα <FT TYPE="NUMBER">918028</FT> ECU. Επιπλέον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι δεν έλαβε γνώση παρά από την ανάγνωση της απαντήσεως της Επιτροπής της <DATE ISO="19940316">16ης Μαρτίου 1994</DATE> (βλ. ανωτέρω σκέψη 11) και από το υπόμνημα αντικρούσεως ότι ο <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>συμπληρωματικός πίνακας<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/>, στον οποίο είχε περιληφθεί το σχέδιό της, ήταν ένας <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>εφεδρικός πίνακας<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/>. Η προσφεύγουσα υπογράμμισε, κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, ότι δεν είχε αντιληφθεί ότι το από <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE> έγγραφο ισοδυναμούσε στην πράξη με άρνηση χρηματοδοτήσεως για το σχέδιο της βάσει του προγράμματος Thermie για το έτος 1993.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ακόμη κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση ότι με την απόφαση που της κοινοποιήθηκε με το από <DATE ISO="19940113">13 Ιανουαρίου 1994</DATE> έγγραφο η Επιτροπή τής αρνήθηκε οριστικά τη χορήγηση χρηματοδοτήσεως στο πλαίσιο του προγράμματος Thermie για το έτος 1993. Απαντώντας σε προφορική ερώτηση του Πρωτοδικείου, η προσφεύγουσα ανέφερε ότι αυτή μόνον η απόφαση είχε στην πραγματικότητα έννομα αποτελέσματα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, κατ' αυτήν, ήταν απαραίτητο να αναμείνει την έκδοση της για να προσφύγει ενώπιον του Πρωτοδικείου.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Η καθής υπογραμμίζει, καταρχάς, ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη η αλληλουχία στην οποία εντάσσεται το από <DATE ISO="19940113">13 Ιανουαρίου 1994</DATE> έγγραφο. Η καθής διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα δεν προέβαλε καμία ένσταση νομικής φύσεως κατά του από <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE> εγγράφου, αν και με αυτό το έγγραφο πληροφορήθηκε το επισφαλές του σχεδίου της που περιλαμβανόταν στον εφεδρικό<?PAGE NO="II-3016"?> πίνακα. Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η καθής διευκρίνισε ότι η ληφθείσα τον Ιούλιο του 1993 απόφαση ήταν οριστική, καθόσον με αυτή αποκλείστηκε η χρηματοδότηση ορισμένων σχεδίων. Το από <DATE ISO="19940113">13 Ιανουαρίου 1994</DATE> έγγραφο απλώς πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμες πιστώσεις. Στην πραγματικότητα, η προσφεύγουσα προσβάλλει με την παρούσα προσφυγή την απόφαση που περιλαμβάνεται στο από <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE> έγγραφο, κατά της οποίας είναι απαράδεκτη η προσφυγή λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση του Πρωτοδικείον</P></TI></TITLE><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Το Πρωτοδικείο κρίνει ότι πρέπει, πράγματι, να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, της αποφάσεως την οποία η Επιτροπή έλαβε στις <DATE ISO="19930719">19 Ιουλίου 1993</DATE>, περί χορηγήσεως χρηματοδοτήσεως συνολικού ύψους <FT TYPE="NUMBER">129182448</FT> ECU για 137 σχέδια προωθήσεως ενεργειακών τεχνολογιών (<QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>παράρτημα Ι<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/>) και περί καταρτίσεως εφεδρικού πίνακα για 49 επικουρικά σχέδια (<QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>παράρτημα II<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/>) και, αφετέρου, της πράξεως που περιλαμβάνεται στο από <DATE ISO="19940113">13 Ιανουαρίου 1994</DATE> έγγραφο, το οποίο η Επιτροπή απηύθυνε στην προσφεύγουσα.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Το Πρωτοδικείο κρίνει ότι η απόφαση της Επιτροπής της <DATE ISO="19930719">19ης Ιουλίου 1993</DATE> είναι οριστική απόφαση, καθόσον αφορά την εξέταση και την επιλογή σχεδίων προς επιχορήγηση στο πλαίσιο του προγράμματος Thermie κατά το έτος 1993. Στο τέλος του έτους 1993 δεν πραγματοποιήθηκε καμία επανεξέταση σχεδίων. Το μόνο ζήτημα το οποίο ανέκυψε στο στάδιο αυτό ήταν το αν υπήρχαν ακόμη διαθέσιμες πιστώσεις ή αν είχαν πραγματοποιηθεί όλα τα σχέδια στα οποία επρόκειτο να χορηγηθεί χρηματοδότηση και αν, κατά συνέπεια, είχαν εξαντληθεί οι διαθέσιμες πιστώσεις. Επομένως, ακόμη και αν η Επιτροπή ανήγγειλε, με την επιστολή που απηύθυνε στην προσφεύγουσα στις <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE>, ότι επιφυλασσόταν της δυνατότητας να επανεξετάσει την απόφαση της αναλόγως των διαθεσίμων πιστώσεων του προϋπολογισμού, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι κατά την ημερομηνία αυτή το σχέδιο της προσφεύγουσας δεν αποτελούσε μέρος των 137 εγκεκριμένων σχεδίων, οπότε η απόφαση της Επιτροπής κατέστη απρόσβλητη ως προς το σημείο αυτό. Εξάλλου, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι οι διάδικοι συμφώνησαν, κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, στο ότι ο προβλέπων τις διαθέσιμες πιστώσεις προϋπολογισμός είχε καθοριστεί με την απόφαση της <DATE ISO="19930719">19ης Ιουλίου 1993</DATE>.</TXT></NP><?PAGE NO="II-3017"?><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>To Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι δεν έγινε δημοσίευση της αποφάσεως της <DATE ISO="19930719">19ης Ιουλίου 1993</DATE> αυτής καθαυτής. Στην Επίσημη Εφημερίδα της <DATE ISO="19930724">24ης Ιουλίου 1993</DATE> δημοσιεύθηκε μόνο μια ανακοίνωση της Επιτροπής (βλ. ανωτέρω σκέψη 7), η οποία έχει ως εξής: <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>Η Επιτροπή έχει πρόσφατα αποφασίσει τα ακόλουθα:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ένα ποσό <FT TYPE="NUMBER">129182448</FT> ECU έχει [προβλεφθεί να] διατεθεί μέσω του προγράμματος <HT TYPE="ITALIC">Thermie</HT> για την οικονομική ενίσχυση 137 [σχεδίων] για την προώθηση ενεργειακών τεχνολογιών (παράρτημα Ι),</P></ITEM><ITEM><P>έχει εγκρίνει έναν [εφεδρικό] κατάλογο 49 [σχεδίων] (παράρτημα Π).</P></ITEM></LIST></P><P>Αντίγραφα των παραρτημάτων Ι και II διατίθενται, κατόπιν εγγράφου αιτήσεως, στην ακόλουθη διεύθυνση (...)<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/></P></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Το Πρωτοδικείο σημειώνει ότι η δημοσίευση της ανακοινώσεως αυτής στην Επίσημη Εφημερίδα δεν παρέσχε στους ενδιαφερόμενους τη δυνατότητα να λάβουν ακριβή γνώση του περιεχομένου και της αιτιολογίας της εν λόγω πράξεως ώστε να μπορέσουν να κάνουν χρήση του δικαιώματος ασκήσεως προσφυγής. Το ίδιο ισχύει και για το από <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE> έγγραφο της Επιτροπής, με την οποία πληροφορήθηκε ότι το σχέδιο της περιελήφθη στον συμπληρωματικό πίνακα.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι, κατά πάγια νομολογία, σε περιπτώσεις όπου ούτε δημοσιεύθηκε ούτε κοινοποιήθηκε η πράξη, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής δεν άρχεται παρά από τη στιγμή κατά την οποία ο τρίτος ενδιαφερόμενος έλαβε ακριβή γνώση του περιεχομένου και της αιτιολογίας της οικείας πράξεως, υπό την προϋπόθεση πάντως ότι θα ζητήσει εντός εύλογης προθεσμίας το πλήρες κείμενο της συγκεκριμένης πράξεως (βλ. την απόφαση του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19940519">19ης Μαΐου 1994</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-465/93" YEAR="1994" PAGE.ECR="II-361">Τ-465/93, Consorzio gruppo di azione locale <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>Murgia Messapica<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/> κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. Π-361</REF.DOC.ECR>, σκέψη 29, και τη διάταξη του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19930305">5ης Μαρτίου 1993</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-102/92" YEAR="1993" PAGE.ECR="I-801">C-102/92, Ferriere Acciaierie Sarde κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993, σ. I-801, σκέψη 18</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><?PAGE NO="II-3018"?><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα είχε πληροφορηθεί για την ύπαρξη της αποφάσεως περί επιλογής των σχεδίων για τα οποία θα εχορηγείτο χρηματοδότηση για το έτος 1993 ήδη από τον Αύγουστο του 1993 όταν έλαβε το από <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE> έγγραφο της Επιτροπής. Απαντώντας σε προφορική ερώτηση του Πρωτοδικείου, η προσφεύγουσα δέχθηκε δεν είχε ζητήσει τότε ούτε το πλήρες κείμενο της αποφάσεως ούτε ατομικές εξηγήσεις, καθόσον, μεταξύ άλλων, κακώς θεώρησε ότι η περίπτωση της είχε ευοίωνες προοπτικές. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ακόμη κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση ότι δεν είχε αντιληφθεί ότι το από <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE> έγγραφο ισοδυναμούσε με άρνηση, καθόσον η Επιτροπή την πληροφόρησε ότι το σχέδιο της περιλήφθηκε σε <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>συμπληρωματικό<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/> πίνακα. Αντιθέτως, πίστευσε ότι δεν αποκλειόταν η χορήγηση ενδεχόμενης χρηματοδοτήσεως. Η Επιτροπή προέβαλε κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση τον ισχυρισμό ότι θα έδιδε ατομικές εξηγήσεις στην προσφεύγουσα αν αυτή της το είχε ζητήσει ρητά.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν εκμεταλλεύθηκε την ευκαιρία να ζητήσει το πλήρες κείμενο ή ατομικές εξηγήσεις όσον αφορά την απόφαση περί αποκλεισμού του σχεδίου της από τα 137 σχέδια που έτυχαν χρηματικής υποστηρίξεως το 1993. Προσέβαλε την απόφαση ενώπιον του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19940317">17 Μαρτίου 1994</DATE>, ήτοι αφού παρήλθαν επτά και πλέον μήνες αφότου έλαβε γνώση, τον Αύγουστο του 1993, της επίμαχης πράξεως. Από τον ανωτέρω παρατεθέντα κανόνα προκύπτει ότι η προσφεύγουσα δεν μπορεί να αποφύγει την παραγραφή από την εκπρόθεσμη άσκηση της προσφυγής της κατά της πράξεως αυτής. Καθόσον στρέφεται κατά της αποφάσεως της <DATE ISO="19930719">19ης Ιουλίου 1993</DATE>, η προσφυγή είναι, επομένως, απαράδεκτη.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Όσον αφορά το από <DATE ISO="19940113">13 Ιανουαρίου 1994</DATE> έγγραφο, με το οποίο η Επιτροπή ανακοίνωσε στην προσφεύγουσα ότι δεν μπορούσε να χορηγηθεί χρηματοδότηση για το σχέδιο της το 1993, δεδομένου ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμες προς τούτο πιστώσεις στον προϋπολογισμό, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα το παρέλαβε, κατά τους ισχυρισμούς της, στις <DATE ISO="19940119">19 Ιανουαρίου 1994</DATE>. Η Επιτροπή δεν αμφισβήτησε τον ισχυρισμό αυτό. Λαμβανομένου υπόψη επιπλέον του ότι η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής, η οποία είναι δύο μήνες από της κοινοποιήσεως, παρεκτείνεται λόγω αποστάσεως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι τηρήθηκαν εν προκειμένω οι διαδικαστικές προθεσμίες και ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή καθόσον στρέφεται κατά της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο έγγραφο της <DATE ISO="19940113">13ης Ιανουαρίου 1994</DATE>.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="II-3019"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί της ουσίας</P></TI></TITLE><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα επικαλείται τρεις λόγους ακυρώσεως: 1) παράβαση ουσιώδους τύπου καθόσον η απόφαση δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη, 2) παράβαση των ουσιωδών κανόνων δικαίου που διέπουν την εφαρμογή της Συνθήκης, επειδή δεν έγινε σεβαστό το δικαίωμα της να εκφράσει την άποψη της, και 3) κατάχρηση εξουσίας, δεδομένου ότι το αίτημα της απορρίφθηκε άνευ προφανούς λόγου.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Επί τον λόγου που στηρίζεται σε ανεπαρκή αιτιολογία</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Συνοπτική παράθεση των ισχυρισμών των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα υποστηρίζει την άποψη ότι η απόφαση με την οποία δεν της χορηγήθηκε χρηματοδότηση δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη, καθόσον δεν αναφέρει τους λόγους για τους οποίους προτιμήθηκαν από το δικό της άλλα σχέδια. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι δικαιούται να ζητήσει αιτιολογημένη παράθεση των λόγων για τους οποίους δεν υπήρχαν διαθέσιμες πιστώσεις στον προϋπολογισμό για το σχέδιο της ενώ υπήρχαν για άλλα σχέδια. Διερωτάται γιατί το σχέδιο της δεν έγινε δεκτό ενώ περιλαμβανόταν μεταξύ των σχεδίων τα οποία προφανώς μπορούσαν να επιλεγούν και ενώ οι χρησιμοποιηθείσες πιστώσεις ανέρχονταν σε <FT TYPE="NUMBER">942937</FT> ECU κατά μέσον όρο για κάθε ένα από τα 137 επιχορηγούμενα σχέδια. Το γεγονός ότι δεν της γνωστοποιήθηκαν τα στοιχεία στα οποία βασίζεται η απόφαση αποτελεί ουσιώδες ελάττωμα όσον αφορά στην αιτιολογία.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα διατείνεται, με το υπόμνημα της απαντήσεως, ότι εξακολουθούσε να αγνοεί τότε αν η Επιτροπή είχε πράγματι συμβουλευθεί την επιτροπή του άρθρου 10 του κανονισμού Thermie και αν έλαβε υπόψη τη γνώμη της. Θεωρεί ότι η Επιτροπή όφειλε να εξηγήσει κατά πόσον ακολούθησε τις εκτιμήσεις της επιτροπής Thermie.</TXT></NP><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, ενόψει του άρθρου 190 της Συνθήκης ΕΚ, δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνει διάκριση μεταξύ της διοικήσεως<?PAGE NO="II-3020"?> κατά την παροχή δημοσίων υπηρεσιών (<QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>Leistungsverwaltung<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/>), αφενός, και της διοικήσεως κατά την άσκηση των δημοσίας εξουσίας προνομίων της (<QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>Eingriffverwaltung<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/>), αφετέρου, όπως ισχυρίζεται η καθής, η οποία διερωτάται αν πρέπει να ισχύει για τις αποφάσεις σχετικά με τις χορηγούμενες από την κοινοτική διοίκηση επιχορηγήσεις κατά την παροχή δημοσίων υπηρεσιών η ίδια υποχρέωση αιτιολογήσεως όπως εκείνη που ισχύει για τις αποφάσεις οι οποίες περιορίζουν τα δικαιώματα των διοικουμένων, τις οποίες λαμβάνει η διοίκηση κατά την άσκηση των δημοσίας εξουσίας προνομίων της. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι οι αποφάσεις τις οποίες η διοίκηση απευθύνει σε επιχείρηση στο πλαίσιο παροχής δημοσίων υπηρεσιών έχουν, στην κοινή αγορά, τουλάχιστον εξίσου σημαντικό περιεχόμενο όπως οι αποφάσεις που λαμβάνονται στο πλαίσιο των δημοσίας εξουσίας προνομίων της.</TXT></NP><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει επίσης, παραθέτοντας την απόφαση του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19850313">13ης Μαρτίου 1985</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="296/82+318/82" YEAR="1985" PAGE.ECR="809">296/82 και 318/82, Κάτω Χώρες και Leeuwarder Papierwarenfabriek κατά Επιτροπής (Συλλογή 1985, σ. 809)</REF.DOC.ECR>, ότι η έλλειψη αιτιολογίας μπορεί να δικαιολογείται από υποχρέωση τηρήσεως του επαγγελματικού απορρήτου.</TXT></NP><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Η καθής υποστηρίζει ότι, και αν ακόμη υποτεθεί ότι είναι παραδεκτός ο λόγος που αντλείται από έλλειψη αιτιολογίας, είναι εν πάση περιπτώσει αβάσιμος.</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>Η καθής διατείνεται ότι η έκταση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως πρέπει να είναι ανάλογη προς τα αποτελέσματα της οικείας νομικής πράξεως. Στην περίπτωση προγραμμάτων χρηματοδοτήσεως, οι υποχρεώσεις και τα κριτήρια της βασικής νομικής πράξεως αποτελούν σημαντικά στοιχεία αιτιολογίας. Στις διαδικασίες επιλογής, οι οποίες προϋποθέτουν τη συμμετοχή επιτροπών, η απαιτούμενη συνήθως αιτιολογία είναι σε μεγάλο βαθμό περιττή. Εν πάση περιπτώσει, η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της διαδικασίας επιλογής αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της αιτιολογίας.</TXT></NP><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>Η καθής υπογραμμίζει τη διαφορά η οποία υφίσταται, κατ' αυτήν, μεταξύ των αποφάσεων που αφορούν τις χορηγούμενες από τη διοίκηση επιχορηγήσεις στο πλαίσιο της παροχής δημοσίων υπηρεσιών και των αποφάσεων που περιορίζουν<?PAGE NO="II-3021"?> τα δικαιώματα των διοικουμένων, τις οποίες λαμβάνει η διοίκηση στο πλαίσιο των δημοσίας εξουσίας προνομίων της. Φρονεί ότι, κατά τη νομολογία, για την υποχρέωση αιτιολογήσεως πρέπει να ισχύουν διαφορετικοί κανόνες ανάλογα με τον βαθμό στον οποίο επηρεάζεται ο αποδέκτης της πράξεως ή ανάλογα με τη φύση της οικείας νομικής πράξεως (προαναφερθείσα απόφαση Κάτω Χώρες και Leeuwarder Papierwarenfabriek κατά Επιτροπής).</TXT></NP><NP><NO.P>38</NO.P><TXT>Επικαλούμενη την απόφαση της <DATE ISO="19811126">26ης Νοεμβρίου 1981</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="195/80" YEAR="1981" PAGE.ECR="2861">195/80, Michel κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή 1981, σ. 2861)</REF.DOC.ECR>, η καθής ισχυρίζεται ότι ακολουθεί την οδό που υπέδειξε το Δικαστήριο όσον αφορά την αιτιολογία των αποφάσεων εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού με πολύ μεγάλη συμμετοχή υποψηφίων. Κατά την απόφαση, μπορεί να γίνει δεκτό ότι, σ' ένα πρώτο στάδιο, η εξεταστική επιτροπή γνωστοποιεί στους υποψηφίους μόνο πληροφοριακά στοιχεία περί των κριτηρίων και του αποτελέσματος της επιλογής, μη παρέχοντας ατομικές εξηγήσεις παρά αργότερα και μόνο στους υποψηφίους που το ζητούν ρητά. Η καθής φρονεί ότι τήρησε εν προκειμένω τον κανόνα αυτό.</TXT></NP><NP><NO.P>39</NO.P><TXT>Η καθής υποστηρίζει ότι το πρόγραμμα Thermie δεν παρέχει κανένα δικαίωμα σχετικό με τη χορήγηση χρηματοδοτήσεως. Κατά συνέπεια, όταν δεν είναι δυνατή η χορήγηση χρηματοδοτήσεως, τούτο δεν συνεπάγεται ζημία σε βάρος του υποψηφίου ούτε μπορεί να θεμελιώσει σχετική αιτίαση. Το γεγονός ότι η προσφεύγουσα πληρούσε τις απαιτούμενες για τη χρηματοδότηση προϋποθέσεις απλώς της παρείχε τη δυνατότητα να μετάσχει στη διαδικασία επιλογής. 'Ετσι, για να είναι επαρκής η παρασχεθείσα αιτιολογία αρκεί ο υποψήφιος να πληροφορηθεί ότι το σχέδιό του εξετάστηκε και ότι ελήφθη απόφαση επ' αυτού στο πλαίσιο της προβλεπόμενης διαδικασίας. Αντιθέτως, ο υποψήφιος δεν έχει δικαίωμα να απαιτήσει να γίνει συγκριτική ανάλυση του σχεδίου του σε σχέση με άλλα σχέδια.</TXT></NP><NP><NO.P>40</NO.P><TXT>Όσον αφορά το επίδικο έγγραφο της <DATE ISO="19940113">13ης Ιανουαρίου 1994</DATE>, η καθής διατείνεται ακόμη ότι το έγγραφο αυτό περιλαμβάνει όντως αιτιολογία, ήτοι την έλλειψη των απαραίτητων πιστώσεων.</TXT></NP><NP><NO.P>41</NO.P><TXT>Η καθής επικαλείται επιπλέον την υποχρέωση τηρήσεως του επαγγελματικού απορρήτου όσον αφορά πληροφορίες σχετικά με τις επιχειρήσεις την οποία της</TXT><?PAGE NO="II-3022"?><P>επιβάλλει το άρθρο 214 της Συνθήκης ΕΚ. Λαμβανομένης υπόψη της υποχρεώσεως αυτής, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να απαιτεί συγκριτικές πληροφορίες επί των διαφόρων σχεδίων που προτιμήθηκαν έναντι του δικού της.</P></NP><NP><NO.P>42</NO.P><TXT>Τέλος, όσον αφορά τους όρους <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>συμπληρωματικός πίνακας<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>εφεδρικός πίνακας<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>, η καθής υποστηρίζει ότι ήδη η ανακοίνωση την οποία δημοσίευσε στην Επίσημη Εφημερίδα της <DATE ISO="19930724">24ης Ιουλίου 1993</DATE> περιελάμβανε την έκφραση <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>εφεδρικός πίνακας<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση του Πρωτοδικείου</P></TI></TITLE><NP><NO.P>43</NO.P><TXT>Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει κατ' αρχάς ότι, όπως δέχθηκε προηγουμένως, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, της αποφάσεως της <DATE ISO="19930719">19ης Ιουλίου 1993</DATE> και, αφετέρου, εκείνης η οποία περιέχεται στο έγγραφο της <DATE ISO="19940113">13ης Ιανουαρίου 1994</DATE>, το οποίο η Επιτροπή απηύθυνε στην προσφεύγουσα, και ότι η προσφυγή της προσφεύγουσας είναι παραδεκτή μόνο κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>44</NO.P><TXT>Στη συνέχεια, πρέπει να σημειωθεί ότι, για να λάβει την απόφαση που περιλαμβάνεται στο από <DATE ISO="19940113">13 Ιανουαρίου 1994</DATE> έγγραφο, το μόνο ζήτημα το οποίο ετίθετο για την Επιτροπή ήταν το αν υπήρχαν ακόμη διαθέσιμες πιστώσεις στον προϋπολογισμό ή αν είχαν πραγματοποιηθεί όλα τα σχέδια για τα οποία προβλεπόταν χρηματοδότηση και αν, κατά συνέπεια, είχαν εξαντληθεί οι σχετικές πιστώσεις του προϋπολογισμού. Ναι μεν υπήρχαν ακόμη διαθέσιμες πιστώσεις στο πλαίσιο του προϋπολογισμού του προγράμματος Thermie τον Ιούνιο του 1993 μετά τη λήψη της αποφάσεως περί χρηματοδοτήσεως ορισμένων σχεδίων, αυτές οι πιστώσεις όμως χορηγήθηκαν, κατά την Επιτροπή, κατά τους τελευταίους μήνες του έτους αυτού σε <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>καθορισμένα<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/> σχέδια και ότι, επομένως, δεν υπήρχαν διαθέσιμα κονδύλια στο τέλος του έτους 1993.</TXT></NP><NP><NO.P>45</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι η ανακοίνωση της <DATE ISO="19940113">13ης Ιανουαρίου 1994</DATE> της Επιτροπής προς την προσφεύγουσα περιλαμβάνει πράγματι επαρκή και ορθή αιτιολογία κάνοντας λόγο για εξάντληση των διαθέσιμων την ημερομηνία αυτή οικονομικών πόρων, οπότε δεν μπορούσε να δοθεί<?PAGE NO="II-3023"?> επιχορήγηση για το σχέδιο της προσφεύγουσας. Κατά συνέπεια, ο λόγος της προσφεύγουσας που αντλείται από ανεπάρκεια της αιτιολογίας, καθόσον αφορά το δεύτερο έγγραφο της <DATE ISO="19940113">13ης Ιανουαρίου 1994</DATE>, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Επί του λόγου που αντλείται από την προσβολή του δικαιώματος της προσφεύγουσας να εκφράσει την άποψη της</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Συνοπτική παράθεση των ισχυρισμών των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>46</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα προσάπτει στην καθής ότι δεν άκουσε την άποψη της καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας και ότι δεν της έδωσε τη δυνατότητα να εκφράσει την άποψη της επί των στοιχείων που μπορούσαν να έχουν επίπτωση επί της αποφάσεως που την αφορούσε.</TXT></NP><NP><NO.P>47</NO.P><TXT>Η καθής απαντά ότι η προβλεπόμενη από τον κανονισμό Thermie διαδικασία, ιδίως από το άρθρο της 8, είναι αποκλειστικά έγγραφη. Είναι επίσης διαδικασία ενός μόνο σταδίου, κατά το οποίο ο υποψήφιος μπορεί να κληθεί άπαξ μόνο να προτείνει και να εκθέσει το σχέδιο του. Υπενθυμίζει ακόμη ότι η προσβολή του δικαιώματος του ενδιαφερομένου να εκφράσει την άποψη του δεν μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση παρά μόνον αν η διαδικασία θα κατέληγε σε διαφορετικό αποτέλεσμα εάν δεν υφίστατο αυτή η πλημμέλεια (απόφαση του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19900321">21ης Μαρτίου 1990</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-142/87" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-959">C-142/87, Βέλγιο κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. Ι-959, σκέψη 48</REF.DOC.ECR>). Η καθής διατείνεται ότι, εν προκειμένω, δεν θα μπορούσε να υπάρξει διαφορετικό αποτέλεσμα.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση του Πρωτοδικείου</P></TI></TITLE><NP><NO.P>48</NO.P><TXT>Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει, εκ προοιμίου, ότι η Επιτροπή εξήγησε τη διαδικασία που επρόκειτο να ακολουθηθεί για την υποβολή σχεδίων δυνάμενων να τύχουν χρηματοδοτήσεως στο πλαίσιο του προγράμματος Thermie στο ενημερωτικό φυλλάδιο περί του οποίου γίνεται λόγος στην ανακοίνωση με την οποία είχαν κληθεί οι ενδιαφερόμενοι να υποβάλουν τα σχέδια τους, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της <DATE ISO="19920716">16ης Ιουλίου 1992</DATE> (βλ. ανωτέρω, σκέψη 3).<?PAGE NO="II-3024"?> Στο έγγραφο αυτό αναφέρεται ότι <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>μετά την κατάθεση της προτάσεως, οι προτείνοντες παρακαλούνται να μην αποστέλλουν άλλες πληροφορίες στην Επιτροπή εκτός αν τούτο ζητηθεί ρητά από τις υπηρεσίες της<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/>. Εξάλλου, είναι σύμφωνο προς το σύστημα των προγραμμάτων χρηματοδοτήσεως οι υποψήφιοι για τη χορήγηση μιας τέτοιας υποστηρίξεως να μην εκφράζουν την άποψη τους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επιλογής, καθόσον η διαδικασία αυτή χωρεί βάσει των υποβληθέντων από τους αιτούντες εγγράφων. Αυτός ο τρόπος ενεργείας προσφέρεται σε καταστάσεις στις οποίες πρέπει να αξιολογηθούν εκατοντάδες αιτήσεις και, επομένως, δεν αποτελεί προσβολή του δικαιώματος των ενδιαφερομένων να εκφράσουν την άποψη τους.</TXT></NP><NP><NO.P>49</NO.P><TXT>Το Πρωτοδικείο κρίνει ότι, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν ζήτησε από την Επιτροπή συμπληρωματικές εξηγήσεις μετά τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της <DATE ISO="19930724">24ης Ιουλίου 1993</DATE> της ανακοινώσεως σχετικά με την απόφαση της να χορηγήσει χρηματοδότηση για 137 σχέδια ούτε μετά την αποστολή του από <DATE ISO="19930805">5 Αυγούστου 1993</DATE> εγγράφου της, η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη να παράσχει στην προσφεύγουσα την ευκαιρία να εκφράσει την άποψη της πριν της απευθύνει το από <DATE ISO="19940113">13 Ιανουαρίου 1994</DATE> έγγραφο. Και πάλι, δεν υπήρξε προσβολή του δικαιώματος του ενδιαφερομένου να εκφράσει την άποψη του.</TXT></NP><NP><NO.P>50</NO.P><TXT>Το Πρωτοδικείο προσθέτει ότι η παρούσα περίπτωση είναι σαφώς διαφορετική από τα περιστατικά που οδήγησαν στην έκδοση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19941206">6ης Δεκεμβρίου 1994</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-450/93" YEAR="1994" PAGE.ECR="II-1177">Τ-450/93, Lisrestal κατά Επιτροπής (Συλλογή 1994, σ. ΙΙ-1177)</REF.DOC.ECR>, την οποία απόφαση επικαλείται η προσφεύγουσα. Σ' αυτή την τελευταία υπόθεση, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι, οσάκις η Επιτροπή σκοπεύει να μειώσει χρηματοδότηση η οποία είχε αρχικά χορηγηθεί, πρέπει να δίδεται η δυνατότητα στον δικαιούχο να καταστήσει λυσιτελώς γνωστή την άποψη του σχετικά με τα στοιχεία τα οποία ελήφθησαν υπόψη εις βάρος του για τη θεμελίωση της αποφάσεως περί μειώσεως της χρηματοδοτήσεως. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν είχε χορηγηθεί στην προσφεύγουσα χρηματοδότηση, καθόσον η προσφεύγουσα είχε απλώς περιληφθεί σε εφεδρικό πίνακα δικαιούχων ενδεχόμενης κοινοτικής χρηματοδοτήσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>51</NO.P><TXT>Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι ο λόγος που αντλείται από φερόμενη προσβολή του δικαιώματος άμυνας πρέπει επίσης να απορριφθεί.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="II-3025"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Επί του λόγου περί καταχρήσεως εξουσίας</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Συνοπτική παράθεση των ισχυρισμών των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>52</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα φρονεί ότι σοβαροί λόγοι συνηγορούν υπέρ του σχεδίου της και ότι η καθής δεν έλαβε υπόψη τα κρίσιμα στοιχεία. Καθόσον η Επιτροπή έλαβε την απόφαση της χωρίς να σταθμίσει τα διάφορα στοιχεία της προκειμένης υποθέσεως, η απόφαση αυτή ελήφθη κατά κατάχρηση εξουσίας.</TXT></NP><NP><NO.P>53</NO.P><TXT>Η καθής θεωρεί ότι η προσφεύγουσα δεν επικαλείται κανένα επιχείρημα προς στήριξη του ισχυρισμού της. Υπογραμμίζει ότι διαθέτει, όπως και οι προβλεπόμενες από την οικεία κανονιστική ρύθμιση επιτροπές, ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως, ανάλογο προς εκείνο που υφίσταται στις διαδικασίες διαγωνισμών ή προσλήψεως κοινοτικών υπαλλήλων.</TXT></NP><NP><NO.P>54</NO.P><TXT>Η καθής υποστηρίζει επίσης ότι οι ποιοτικές προϋποθέσεις είναι ιδιαίτερα αυστηρές όσον αφορά τα μεγάλα σχέδια όπως αυτό της προσφεύγουσας και ότι, για σχέδια τέτοιας εκτάσεως, απαιτείται συνήθως η σύμπραξη δύο τουλάχιστον επιχειρήσεων διαφορετικών κρατών μελών, πράγμα το οποίο δεν συνέβαινε εν προκειμένω.</TXT></NP><NP><NO.P>55</NO.P><TXT>Τέλος, η καθής παρατηρεί ότι το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να υποκαταστήσει με τη δική του κρίση τις εκτιμήσεις του κοινοτικού οργάνου (απόφαση του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19650708">8ης Ιουλίου 1965</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="27/64+30/64" YEAR="1965" PAGE.ECR="131">27/64 και 30/64, Fonzi κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 131</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση του Πρωτοδικείου</P></TI></TITLE><NP><NO.P>56</NO.P><TXT>Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι, κατά τη συνεδρίαση τους της <DATE ISO="19930405">5ης Απριλίου 1993</DATE>, οι ανεξάρτητοι από την Επιτροπή τεχνικοί εμπειρογνώμονες περιέλαβαν<?PAGE NO="II-3026"?> το σχέδιο της προσφεύγουσας μόνο στον εφεδρικό πίνακα. Από τη δικογραφία προκύπτει επίσης ότι η Επιτροπή ακολούθησε τη γνώμη της επιτροπής Thermie.</TXT></NP><NP><NO.P>57</NO.P><TXT>Εξάλλου, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι η Επιτροπή έχει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως ως προς το αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν χορήγηση κοινοτικής χρηματοδοτήσεως και ότι το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να προβεί σε επανεξέταση επί της ουσίας του επιδίκου προγράμματος στο πλαίσιο προσφυγής ενώπιον του (προαναφερθείσα απόφαση Consorzio gruppo di azione locale <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>Murgia Messapica<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/> κατά Επιτροπής, σκέψη 46).</TXT></NP><NP><NO.P>58</NO.P><TXT>Τέλος, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα πραγματικό ή νομικό στοιχείο ικανό να αποδείξει ότι η αξιολόγηση του σχεδίου της στην οποία προέβη η Επιτροπή, παράλληλα με την επιτροπή Thermie, έπασχε λόγω προδήλου σφάλματος ή λόγω καταχρήσεως εξουσίας.</TXT></NP><NP><NO.P>59</NO.P><TXT>Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι ο τρίτος λόγος της προσφεύγουσας, ο οποίος στηρίζεται στην κατάχρηση εξουσίας, πρέπει επίσης να απορριφθεί.</TXT></NP><NP><NO.P>60</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι απορρίφθηκαν όλοι οι λόγοι ακυρώσεως της προσφεύγουσας, το αίτημα της πρέπει να απορριφθεί.</TXT></NP><NP><NO.P>61</NO.P><TXT>Πρέπει να προστεθεί, όσον αφορά το αίτημα της προσφεύγουσας να υποχρεώσει το Πρωτοδικείο το καθού κοινοτικό όργανο να <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>λάβει νέα απόφαση συμμορφούμενο προς τις αρχές του δικαίου που έχει δεχθεί το Δικαστήριο<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/>, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι δεν εναπόκειται σ' αυτό να απευθύνει διαταγές στα κοινοτικά όργανα στο πλαίσιο του ελέγχου νομιμότητας τον οποίο ασκεί. Εναπόκειται στην ενδιαφερομένη διοίκηση να λάβει τα μέτρα εκτελέσεως αποφάσεως εκδοθείσας στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως (απόφαση του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19950307">7ης Μαρτίου 1995</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-432/93+T-433/93+T-434/93" YEAR="1995">Τ-432/93, Τ-433/93 και Τ-434/93, Socurte κ.λπ. κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 54 και 55</REF.DOC.ECR>). Κατά συνέπεια, το αίτημα αυτό πρέπει επίσης να απορριφθεί.</TXT></NP><?PAGE NO="II-3027"?><NP><NO.P>62</NO.P><TXT>Επομένως, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί των δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>63</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, συμφώνως προς το αίτημα της Επιτροπής.</TXT><P>Για τους λόγους αυτούς,</P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πρώτο τμήμα)</P><P>αποφασίζει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Απορρίπτει την προσφυγή.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Kirschner</P><P>Καλογερόπουλος</P><P>Tiili</P><P>Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις <DATE ISO="19951213">13 Δεκεμβρίου 1995</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ο Γραμματέας</P><P>Η. Jung</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ο Προεδρεύων</P><P>Η. Kirschner</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>