Bij verzoek van 27 december 1982, ingekomen ten Hove op 29 december daaropvolgende, heeft verzoeker, tijdelijk functionaris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, opschorting gevraagd, tot de uitspraak van het arrest ten gronde, van het besluit van de Commissie van 4 november 1982 tot beëindiging van verzoekers arbeidsovereenkomst op grond van artikel 47, lid 2, sub a, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden; daar de opzeggingstermijn voorzien in artikel 5 van verzoekers overeenkomst, op 10 november 1982 inging, zou de aanstelling van betrokkene op 31 december 1982 eindigen.

Verzoeker is op 25 september 1981 aangesteld als tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd — samenhangend met de duur van het programma Nucleaire inspectie —, in een ambt van administrateur van de rang A6 bij het directoraat-generaal XII, Energie, directoraat Veiligheidscontrole van Euratom.

Aan het einde van de proeftijd werd hem op 23 april 1982 een ontwerpbeoordeling ter kennis gebracht, waarin kritiek werd geformuleerd ten aanzien van zijn initiatief en verantwoordelijkheidszin alsmede over zijn prestaties.

Bij brief van 30 juli 1982 deelde de directeur-generaal Personeelszaken en algemeen beheer betrokkene mee, dat hij het tot aanstelling bevoegd gezag had voorgesteld de aanstellingsovereenkomst per 2 november 1982 op te zeggen.

Bij nota van 19 augustus 1982 aan het bevoegde lid der Commissie, R. Burke, deed de directeur-generaal Personeelszaken en algemeen beheer op grond van het advies van het directoraat-generaal Energie, het voorstel verzoeker te ontslaan overeenkomstig artikel 47, lid 2, sub a, van de Regeling andere personeelsleden.

Op 17 september 1982 bemiddelde het Luxemburgs personeelscomité bij R. Burke, en verzocht het hem verzoeker een tweede kans te geven; op 4 november 1982 werd de beslissing genomen hem per 10 november daaropvolgende te ontslaan.

Tegen dat besluit, verzoeker op 4 november 1982 ter kennis gebracht, is op 29 december 1982 beroep'tot nietigverklaring ingesteld, tegelijkertijd met het verzoek in kort geding. Verzoeker betoogt dat de beslissing hem te ontslaan, hem volstrekt onherstelbare schade berokkent, daar het zijn gehele carrière dreigt te breken. Voorts wijst hij op zijn gezinssituatie, met name de ernstige ziekte van zijn echtgenote.

Verzoeker heeft niet aangetoond in hoeverre hij onherstelbare schade zou lijden wanneer het ontslagbesluit niet wordt opgeschort, en heeft niets aangevoerd wat tot het aanvankelijk oordeel zou kunnen leiden dat zijn beroep gegrond is.

Aangezien niet kan worden gezegd dat er een sterk vermoeden ten gunste van de vordering in de hoofdzaak bestaat, kan het verzoek om opschorting van het ontslag hangende de uitspraak van het Hof ten gronde, niet worden toegewezen.