a)

przeprowadzenie szczegółowej analizy dochodzeń, z których wynika, że doszło do naruszenia lub obejścia zasadniczych przepisów wyborczych, w szczególności obowiązujących przepisów dotyczących przejrzystości finansowania kampanii, a także zarzutów dotyczących wydatków politycznych za pośrednictwem różnych legalnych i nielegalnych kanałów oraz podstawionych darczyńców z państw trzecich;

b)

określenie możliwych obszarów wymagających działań ustawodawczych i nieustawodawczych, które mogą umożliwić platformom mediów społecznościowych interwencje w postaci etykietowania treści rozprzestrzenianych przez boty, przeglądu algorytmów w celu zapewnienia ich maksymalnej przejrzystości pod względem czynników skłaniających platformy do wyświetlania, priorytetowego traktowania, udostępniania, deprecjonowania i usuwania treści, a także likwidowania kont osób uczestniczących w skoordynowanych nieautentycznych zachowaniach online lub nielegalnych działaniach, których celem jest systematyczne osłabianie procesów demokratycznych lub nawoływanie do nienawiści, a jednocześnie dopilnowanie, by nie zagroziło to wolności wypowiedzi;

c)

wniesienie wkładu w toczącą się debatę na temat sposobów zwiększenia odpowiedzialności za przeciwdziałanie obcym ingerencjom we wszystkie procesy demokratyczne w Unii Europejskiej, w tym dezinformacji, nie tylko ze strony organów publicznych, lecz również w ramach szeroko zakrojonej współpracy z przedsiębiorstwami z sektora technologii i mediami społecznościowymi oraz z sektorem prywatnym w celu zwiększenia wiedzy na temat roli, obowiązków i odpowiedzialności tych podmiotów w przeciwdziałaniu obcym ingerencjom, bez osłabiania wolności wypowiedzi;

d)

ocena działań krajowych mogących zapewnić ścisłe ograniczenia źródeł finansowania politycznego, ponieważ obce podmioty znalazły legalne i nielegalne sposoby obchodzenia przepisów krajowych i zaoferowały swoim sojusznikom ukryte wsparcie w formie zaciągania pożyczek w bankach zagranicznych i przekazywania przedmiotów wartościowych, za pośrednictwem umów kupna i umów handlowych, firm przykrywek, organizacji nienastawionych na zysk, podstawionych darczyńców, nowych technologii zapewniających anonimowość, reklam internetowych, ekstremistycznych mediów internetowych oraz w drodze ułatwiania działalności finansowej; określenie możliwych obszarów wymagających podjęcia działań w odniesieniu do finansowania partii politycznych i kampanii politycznych;

e)

proponowanie skoordynowanych działań na szczeblu UE w celu zwalczania zagrożeń hybrydowych, włącznie z cyberatakami na cele wojskowe i niewojskowe, operacjami typu „hack and leak” (kradzież, a następnie opublikowanie informacji) wymierzonymi w prawodawców, urzędników publicznych, dziennikarzy, partie polityczne i kandydatów, jak również cyberszpiegostwem na potrzeby korporacyjnej kradzieży własności intelektualnej oraz kradzieży wrażliwych danych obywateli, ponieważ zagrożeniom tym nie mogą przeciwdziałać same władze krajowe działające w odosobnieniu ani nie można ich usunąć w drodze czystej samoregulacji sektora prywatnego i konieczne jest skoordynowane podejście wielopoziomowe i wielostronne; ocena aspektu bezpieczeństwa zagrożeń, które mogą mieć poważne skutki polityczne, gospodarcze i społeczne dla obywateli europejskich;

f)

zbadanie uzależnienia UE od obcych technologii w łańcuchach dostaw infrastruktury krytycznej, w tym infrastruktury internetowej, między innymi sprzętu, oprogramowania, aplikacji i usług, a także analiza działań wymaganych w celu wzmocnienia zdolności do przeciwdziałania strategicznej komunikacji wrogich stron trzecich oraz w celu wymiany informacji i najlepszych praktyk w tej dziedzinie; wspieranie koordynacji między państwami członkowskimi w zakresie wymiany informacji, wiedzy i dobrych praktyk w celu przeciwdziałania zagrożeniom i usuwania obecnych niedociągnięć, a także zachęcanie do takiej koordynacji;

g)

określenie, ocena i zaproponowanie sposobów przeciwdziałania naruszeniom bezpieczeństwa w instytucjach UE;

h)

przeciwdziałanie kampaniom informacyjnym i strategicznej komunikacji wrogich państw trzecich, w tym kampaniom prowadzonym za pośrednictwem krajowych podmiotów i organizacji europejskich, które szkodzą celom Unii Europejskiej i które stworzono w celu wywarcia wpływu na europejską opinię publiczną, aby utrudnić osiągnięcie wspólnego stanowiska UE, w tym w kwestiach dotyczących WPZiB i WPBiO;

i)

zwracanie się do wszystkich odpowiednich służb i instytucji na szczeblu UE i jej państw członkowskich, jeżeli może się to okazać istotne i pomocne w wypełnianiu mandatu komisji;