<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑270/15 P</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CC0270</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:289">EU:C:2016:289</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>10</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>10</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>OPINIA M. BOBEKA – SPRAWA C‑270/15 P</P><P>BELGIA/KOMISJA</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Michala Bobeka</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20160421">21 kwietnia 2016 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: angielski.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑270/15 P</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Królestwo Belgii</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">przeciwko</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Komisji Europejskiej</HT></P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Odwołanie</KEYWORD><KEYWORD>Pomoc państwa</KEYWORD><KEYWORD>Zapobieganie, kontrola i zwalczanie niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE)</KEYWORD><KEYWORD>Finansowanie badań przesiewowych gąbczastej encefalopatii bydła (BSE)</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie selektywności</KEYWORD><KEYWORD>Ramy odniesienia</KEYWORD><KEYWORD>Porównywalność</KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>I –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wprowadzenie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia <DATE ISO="20010522">22 maja 2001 r.</DATE> ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (zwanych dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>TSE<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="147" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2001">Dz.U. L 147, s. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, przyjęte w związku z epidemią gąbczastej encefalopatii bydła (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>BSE<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>), zobowiązuje państwa członkowskie do przeprowadzania obowiązkowych badań przesiewowych niektórych gatunków zwierząt będących w grupie ryzyka zarażeniem TSE, takich jak bydło, owce i kozy (zwanych dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>badaniami przesiewowymi<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>). Od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20051231">31 grudnia 2005 r.</DATE> Królestwo Belgii częściowo bądź w całości sfinansowało badania przesiewowe w sektorze hodowli bydła. Komisja stwierdziła, że finansowanie tych badań przy użyciu zasobów państwowych stanowi pomoc państwa na rzecz rolników, rzeźni i innych podmiotów prowadzących działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła podlegających obowiązkowym badaniom przesiewowym na obecność BSE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>W niniejszym odwołaniu Królestwo Belgii (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>wnoszącym odwołanie<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>) podważa zakwalifikowanie tego środka przez Komisję jako pomocy państwa, potwierdzone wyrokiem Sądu z dnia <DATE ISO="20150325">25 marca 2015 r.</DATE> (zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>zaskarżonym wyrokiem<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150325">25 marca 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Belgia/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑538/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2015:188">EU:T:2015:188</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. W szczególności wnoszący odwołanie twierdzi, że jedno z czterech kryteriów kwalifikacji środka jako pomocy państwa, mianowicie jego selektywny charakter, nie zostało spełnione, ponieważ użyte przez Komisję i Sąd ramy odniesienia zostały zdefiniowane w zbyt szeroki sposób.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Przedmiotem tej opinii, zgodnie z wnioskiem Trybunału Sprawiedliwości, będzie wyłącznie analiza kryterium selektywności, które stanowi sedno drugiego zarzutu odwołania.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>A –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Prawo pierwotne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Artykuł 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (uprzednio art. 87 ust. 1 WE) stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>Z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w traktatach wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>B –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Prawo pochodne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Motyw 9 rozporządzenia nr 999/2001 stanowi, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>państwa członkowskie powinny przeprowadzać coroczny program monitorowania BSE i scrapie [trzęsawki], jak również powinny informować Komisję i inne państwa członkowskie o jego wynikach oraz pojawieniu się nowej postaci TSE<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>. Zgodnie z art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia, zatytułowanym <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>System monitorujący<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>każde z państw członkowskich przeprowadzi doroczny program monitorujący BSE oraz scrapie [trzęsawkę] zgodnie z rozdziałem A załącznika III. Program taki będzie obejmować procedury przesiewowe z zastosowaniem szybkich testów […]<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Punkt 12 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa dotyczącej badań przesiewowych na obecność TSE, padłych zwierząt i odpadów rzeźniczych (zwanych danej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>wytycznymi Wspólnoty w zakresie TSE<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P><REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="324" PAGE.FIRST="2" DATE.PUB="2002">Dz.U. 2002, C 324, s. 2</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> stanowi, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>dotyczą [one] pomocy państwa mającej na celu pokrycie kosztów badań przesiewowych na obecność TSE padłych zwierząt i odpadów rzeźnych, przyznanej podmiotom prowadzącym działalność w zakresie hodowli zwierząt, przetwórstwa oraz wprowadzania do obrotu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego, objętych załącznikiem I do traktatu, w zakresie, w jakim art. 87, 88 i 89 traktatu znajdują zastosowanie do tych produktów<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/> [tłumaczenie nieoficjalne, podobnie jak wszystkie cytaty z tych wytycznych poniżej].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Punkty 23 i 24 wytycznych Wspólnoty w zakresie TSE wyjaśniają:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>23.</NO.P><TXT>Komisja zdecydowała, że w celu promowania środków mających na celu ochronę zdrowia ludzi i zwierząt będzie kontynuowała zatwierdzanie pomocy państwa pokrywającej do 100% kosztów związanych z badaniami przesiewowymi na obecność TSE, zgodnie z zasadami wskazanymi w pkt 11.4 wytycznych w sektorze rolnym.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Jednakże w przypadku obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE bydła rzeźnego z przeznaczeniem na konsumpcję całkowite wsparcie bezpośrednie i pośrednie, obejmujące płatności Wspólnoty, nie może przekraczać 40 EUR za badanie. Obowiązek przeprowadzenia badań może wynikać z przepisów wspólnotowych lub ustawodawstwa krajowego. Kwota ta odnosi się do łącznych kosztów badania, obejmujących: zestaw do badań, pobranie, transport, badanie, przechowywanie i zniszczenie próbki. Kwota ta może być w przyszłości zmniejszona, jeżeli koszty związane z badaniami zmaleją<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Stan faktyczny i postępowanie główne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>W następstwie wybuchu epidemii BSE, zwanej również chorobą wściekłych krów, Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie nr 999/2001 ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii. Rozporządzenie to zobowiązywało każde państwo członkowskie do realizacji corocznych programów monitorowania BSE i trzęsawki<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Trzęsawka jest gąbczastą encefalopatią podobną do BSE, dotykającą w szczególności owce i kozy.</P></NOTE>, obejmujących procedury przesiewowe z zastosowaniem szybkich testów. W szczególności bydło w wieku powyżej 30 miesięcy oraz bydło w wieku powyżej 24 miesięcy podlegające specjalnemu ubojowi interwencyjnemu było poddawane takim obowiązkowym testom. Finansowanie wspomnianych badań przesiewowych nie zostało jednak w szczególny sposób uregulowane tym rozporządzeniem. Ze względu na różnice pomiędzy państwami członkowskimi nie tyko w zakresie kosztów, ale również sposobu finansowania badań przesiewowych, Komisja wydała wytyczne Wspólnoty w zakresie TSE z zamiarem uniknięcia zakłóceń konkurencji pomiędzy państwami członkowskimi. Wytyczne te stanowiły w szczególności, że od dnia <DATE ISO="20030101">1 stycznia 2003 r.</DATE> finansowa pomoc oferowana przez państwo nie powinna przekraczać 40 EUR za test.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>W następstwie licznych skarg dotyczących finansowania badań przesiewowych w Belgii i po zażądaniu od Królestwa Belgii udzielenia informacji Komisja zdecydowała o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego zgodnie z art. 88 ust. 2 TWE (obecnie art. 108 ust. 2 TFUE). Postępowanie wyjaśniające Komisji dotyczyło belgijskiego systemu finansowania kosztów badań przesiewowych bydła na obecność TSE przeprowadzanych w okresie od <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> do <DATE ISO="20051231">31 grudnia 2005 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20110727">27 lipca 2011 r.</DATE> Komisja przyjęła decyzję 2011/678/WE w sprawie pomocy państwa na finansowanie badań przesiewowych dotyczących pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u bydła wdrożonej przez Belgię (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>decyzją Komisji<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Pomoc państwa C 44/08 (ex NN 45/04) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="274" PAGE.FIRST="36" DATE.PUB="2011">Dz.U. 2011, L 274, s. 36</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>. W tej decyzji Komisja stwierdziła, że finansowanie badań przesiewowych na obecność BSE z zasobów państwa przyznaje selektywną korzyść ekonomiczną przedsiębiorstwom działającym w sektorze hodowli bydła, obniżając koszty badań przesiewowych, które muszą ponieść, i stanowi pomoc państwa. Komisja stwierdziła następnie, na podstawie wytycznych Wspólnoty w zakresie TSE, że pomoc ta była zgodna z rynkiem wewnętrznym, z wyjątkiem wydatków na badania, których koszt przekraczał 40 EUR za badanie poniesionych w okresie od <DATE ISO="20030101">1 stycznia 2003 r.</DATE> do <DATE ISO="20051231">31 grudnia 2005 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Zobacz motywy 90–92 decyzji Komisji.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Zaskarżony wyrok i postępowanie przed Sądem</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Królestwo Belgii dochodziło przed Sądem stwierdzenia nieważności decyzji Komisji w zakresie, w jakim klasyfikowała ona belgijskie środki finansowania badań przesiewowych bydła na obecność BSE z zasobów państwowych jako pomoc państwa. Królestwo Belgii w jedynym podniesionym zarzucie twierdziło, że sporny środek nie przyznawał selektywnej korzyści przedsiębiorstwom działającym w sektorze hodowli bydła.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Sąd oddalił skargę, obciążając Królestwo Belgii kosztami postępowania. Zgodnie z orzeczeniem Sądu obowiązkowy koszt badań przesiewowych był ciężarem normalnie ponoszonym przez budżet przedsiębiorstwa. Starając się ograniczyć koszty poprzez świadczenie darmowych badań przesiewowych, Królestwo Belgii przyznało przedsiębiorstwom działającym w sektorze hodowli bydła korzyść niedostępną <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>dla przedsiębiorstw w innych sektorach<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Zobacz pkt 110 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>. Kryterium selektywności środka, które<?PAGE NO="4"?> należało określić odnosząc się do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>wszystkich przedsiębiorstw<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>, a nie wyłącznie do tych przedsiębiorstw, które skorzystały z tej samej korzyści dotyczącej tej samej grupy przedsiębiorstw, zostało spełnione<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Zobacz pkt 114 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>. W konsekwencji Sąd orzekł, że Komisja słusznie uznała, że finansowanie badań przesiewowych na obecność BSE stanowiło pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>W postępowaniu przed Trybunałem Sprawiedliwości wnoszący odwołanie domaga się uchylenia wyroku Sądu i stwierdzenia nieważności decyzji Komisji. Wnoszący odwołanie twierdzi, że Sąd naruszył prawo oraz ciążący na nim obowiązek uzasadnienia wyroku. Na poparcie swych twierdzeń podnosi on dwa zarzuty: pierwszy – dotyczący istnienia selektywnej korzyści w rozumieniu art. 107 TFUE – oraz drugi – dotyczący konkretnego zastosowania kryterium selektywności do okoliczności niniejszej sprawy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Niniejsza opinia odniesie się wyłącznie do zarzutu drugiego. Wnoszący odwołanie twierdzi, że Sąd naruszył prawo poprzez orzeczenie w sposób szeroki, że wszystkie przedsiębiorstwa zobowiązane do przeprowadzenia badań przesiewowych przed wprowadzeniem swych produktów do obrotu są z definicji w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej. Następnie wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd uchybił obowiązkowi uzasadnienia, dlaczego orzekł, że przedsiębiorstwa działające w sektorze hodowli bydła objęte obowiązkiem przeprowadzania badań przesiewowych na obecność BSE z punktu widzenia celów przepisów w zakresie pomocy państwa są w podobnej sytuacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>W decyzji Komisja uznała, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>finansowanie przez państwo testów na obecność BSE stanowi korzyść dla jednego, konkretnego sektora, tj. sektora hodowli zwierząt podlegających testom na obecność BSE<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Zobacz motyw 92 decyzji Komisji.</P></NOTE>. Stwierdziła, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>jeżeli państwo pokrywa koszty obowiązkowych kontroli w zakresie produkcji i wprowadzania produktów do obrotu, należy to uznać za selektywną korzyść [przyznaną] na rzecz przedsiębiorstw<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>. Skoro <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>[p]aństwo zmniejszyło […] obciążenie, które w normalnych warunkach jest uwzględnione w budżecie przedsiębiorstwa […], rolnicy, rzeźnie i inne podmioty zajmujące się przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła podlegając[ego] obowiązkowym testom na obecność BSE zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie w przedmiotowym okresie […] otrzyma[li] pomoc państwa polegającą na finansowaniu przez państwo testów na obecność BSE […]<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Zobacz motyw 90 decyzji Komisji.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>W zaskarżonym wyroku Sąd, potwierdzając stanowisko Komisji, porównał badania przesiewowe do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>obowiązkowych kontroli w zakresie produkcji i wprowadzania produktów do obrotu<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Zobacz pkt 104 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>. Sąd potwierdził wnioski Komisji w tym sensie, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>podmioty sektora hodowli bydła uzyskały korzyść, która nie była dostępna dla przedsiębiorstw innych sektorów, ponieważ podmioty te korzystały z nieodpłatnych [nieodpłatnie z] kontroli, które powinny obowiązkowo przeprowadzić przed wprowadzeniem do obrotu lub sprzedażą ich towarów, podczas gdy przedsiębiorstwa innych sektorów nie miały tej możliwości […]<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Zobacz pkt 110 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Jak twierdzi wnoszący odwołanie, Sąd winien był dokładnie wyjaśnić, które przedsiębiorstwa były <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>przedsiębiorstwami innych sektorów<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Zobacz także pkt 115 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>. Przyjmując tak niejasne i domyślnie szerokie podejście do porównywalności, Sąd niesłusznie włożył do jednego worka z jednej strony obowiązkowe testy, do których są zobowiązani na przykład producenci wind czy samochodów ciężarowych, a z drugiej strony przejściowe badania przesiewowe mające na celu zwalczanie chorób zwierząt. Nawet jeśli ramy odniesienia zostałyby ograniczone do obowiązkowych badań produktów rolnych, badania te są zdaniem wnoszącego odwołanie bardzo odmienne jeśli chodzi o ich naturę, cel, koszt i częstotliwość ich przeprowadzania. Nie są zatem porównywalne z obowiązkowymi badaniami na obecność BSE.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="5"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>V –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ocena</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE środek krajowy jest uznawany za pomoc państwa, kiedy spełnia kumulatywnie cztery kryteria określone tym przepisem. Po pierwsze, musi mieć miejsce interwencja państwa lub przy użyciu zasobów państwowych; po drugie, musi ona stanowić korzyść dla pewnych przedsiębiorstw lub produkcji niektórych towarów, stanowiąc tym samym korzyść selektywną niedostępną dla innych podobnych przedsiębiorstw; po trzecie, musi zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem; i po czwarte musi być w stanie wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Dyskusja na temat precyzyjnych granic drugiego kryterium – selektywności pomocy – stała się przyczynkiem do intensywnej debaty pośród rzeczników generalnych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Zobacz np. opinia rzecznika generalnego N. Wahla w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Komisja/MOL</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑15/14 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:32">UE:C:2015:32</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i nast.); opinia rzecznika generalnego N. Jääskinena w sprawach połączonych <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Komisja i Hiszpania/Rząd Giblartaru i Zjednoczone Królestwo</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑106/09 P i C‑107/09 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:215">EU:C:2011:215</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0176">176</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i nast.); opinia rzecznika generalnego N. Jääskinena w sprawach połączonych <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Paint Graphos i in</NAME.CASE>. (od <NO.CASE>C‑78/08 do C‑80/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:411">EU:C:2010:411</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0079">79</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i nast.); opinia rzecznika generalnego M. Poiaresa Madura w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Enirisorse</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑237/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:21">EU:C:2006:21</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i nast.); opinia rzecznika generalnego <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>J. Mischa w sprawie Adria-Wien Pipeline i Wietersdorfer &amp; Peggauer Zementwerke</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑143/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:250">EU:C:2001:250</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i nast.); opinia rzecznika generalnego M. Darmona w sprawach połączonych <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Sloman Neptun</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑72/91 i C‑73/91</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1992:130">EU:C:1992:130</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i nast.).</P></NOTE>. Należy jednak uczciwie przyznać, że mimo tych wysiłków w praktyce ocena selektywności stanowi nadal <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>trudne zadanie o niepewnych skutkach<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Opinia rzecznika generalnego F.G. Jacobsa w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>PreussenElektra</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑379/98</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:585">EU:C:2000:585</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0157">157</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Czerpiąc z tej intensywnej debaty, opinia ta najpierw dostarcza ogólnych refleksji nad pojęciem selektywności w kontekście pomocy państwa (sekcja A), które następnie stosuje do niniejszej sprawy (sekcja B).</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>A –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Uwagi ogólne w przedmiocie pojęcia selektywności</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Drugim kryterium określonym w art. 107 ust. 1 TFUE jest kryterium selektywności: korzyść musi zostać przyznana <HT TYPE="ITALIC">jedynie niektórym przedsiębiorstwom</HT> lub na produkcję <HT TYPE="ITALIC">niektórych towarów</HT>. Jest bezsprzeczne, że selektywność zakłada różnicowanie lub nierówność: korzyść jest dostępna tylko dla niektórych przedsiębiorstw w danym sektorze lub dla części sektora w ramach danego rynku. Jednakże tym, co jest zdecydowanie mniej przejrzyste, jest sposób, w jaki selektywność ma być definiowana, w szczególności w odniesieniu do jej drugiego rodzaju, który dotyczy nie zróżnicowania o charakterze <HT TYPE="ITALIC">indywidualnym</HT> (np. korzyść przyznana przedsiębiorstwu X, ale nie przedsiębiorstwu Y i Z), ale zróżnicowania o charakterze sektorowym (np. korzyść przyznana wszystkim przedsiębiorstwom produkującym A, ale nie tym, które produkują B).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Ocena kryterium selektywności staje się trudnym zagadnieniem w szczególności w odniesieniu do drugiego rodzaju zróżnicowania. Dzieje się tak dlatego, że wybór uprzywilejowanych przedsiębiorstw dokonuje się nie na podstawie decyzji indywidualnej, ale w drodze zastosowania ogólnego środka, często o charakterze ustawowym<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Zobacz podobnie opinia rzecznika generalnego N. Wahla w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Komisja/MOL</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑15/14 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:32">EU:C:2015:32</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0054">54</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. W takich przypadkach granica pomiędzy tym co <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>selektywne<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/> i <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>ogólne<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/> staje się dużo bardziej niejednoznaczna.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Co do zasady w przypadku badania selektywności środka orzecznictwo Trybunału wymaga określenia przedsiębiorstw, które znajdują się <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Zobacz np. wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150604">4 czerwca 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/MOL</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑15/14 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:362">EU:C:2015:362</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0061">61</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150604">4 czerwca 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kernkraftwerke Lippe-Ems</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑5/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:354">EU:C:2015:354</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0074">74</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111115">15 listopada 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja i Hiszpania/Rząd Gibraltaru i Zjednoczone Królestwo</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑106/09 P i C‑107/09 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:732">EU:C:2011:732</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0075">75</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Niderlandy</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑279/08 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20081222">22 grudnia 2008 r.</DATE>, <NAME.CASE>British Aggregates/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑487/06 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:757">EU:C:2008:757</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0082">82</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050303">3 marca 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Heiser</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑172/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:130">EU:C:2005:130</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20011108">8 listopada 2001 r.</DATE>, <NAME.CASE>Adria-Wien Pipeline i Wietersdorfer &amp; Peggauer Zementwerke</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑143/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:598">EU:C:2001:598</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Konkretna realizacja tych ogólnych wymogów w czasie kształtowała się jednak rozmaicie, w zależności od złożoności sprawy oraz ilości zaangażowanych przedsiębiorstw.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>W przypadkach selektywności o charakterze indywidualnym, tj. wówczas, gdy pomoc państwa jest przyznawana jednemu przedsiębiorstwu, Trybunał nie zawsze podkreślał wymóg określenia ram odniesienia w postaci porównywalnych przedsiębiorstw, w których to ramach ocenie podlegałoby istnienie selektywnej korzyści. Jest to w znacznym stopniu zrozumiałe: jeżeli korzyść jest przyznawana wyłącznie jednemu przedsiębiorstwu spośród wielu, które są intuicyjnie porównywalne, kwestia selektywności nie nastręcza żadnych trudności.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Selektywność staje się bardziej problematyczna w przypadkach korzyści przyznawanych niektórym przedsiębiorstwom na podstawie przynależności do danego sektora. W ramach tej kategorii sposób definiowania i stosowania kryterium selektywności jest bardziej zróżnicowany. Przykładem tej różnorodności jest wyróżnienie w literaturze dwustopniowego i trójstopniowego podejścia do kryterium selektywności<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Zobacz np. C. Romariz, Revisiting Material Selectivity in EU State Aid Law or <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>The Ghost of Yet-To-Come<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>, <HT TYPE="ITALIC">EStAL</HT> 1, 2014, s. 41–42; J. Bousin, J. Piernas, Developments in the Notion of Selectivity, <HT TYPE="ITALIC">EStAL</HT> 4, 2008, s. 640–642.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>W ramach podejścia dwustopniowego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Zobacz np. wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20081222">22 grudnia 2008 r.</DATE>, <NAME.CASE>British Aggregates/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑487/06 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:757">EU:C:2008:757</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0082">82</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i nast.); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050303">3 marca 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Heiser</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑172/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:130">EU:C:2005:130</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i nast.); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20011108">8 listopada 2001 r.</DATE>, <NAME.CASE>Adria-Wien Pipeline i Wietersdorfer &amp; Peggauer Zementwerke</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑143/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:598">EU:C:2001:598</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> pierwszy krok polega na określeniu, czy środek jest selektywny prima facie, tzn. czy niektóre przedsiębiorstwa cieszą się korzyścią względem innych przedsiębiorstw znajdujących się w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej, w świetle celu, jaki realizuje dany środek. Jeżeli odpowiedź uzyskana na pierwszym etapie jest twierdząca, przyjmuje się domniemanie selektywności środka. Wciąż możliwe jest uzasadnienie środka na drugim etapie badania, jeżeli rozróżnienie wynika z charakteru systemu pomocy, którego dany środek jest częścią. Do Komisji należy ustalenie na pierwszym etapie, że środek jest selektywny prima facie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Zobacz np. wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150604">4 czerwca 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/MOL</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑15/14 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:362">EU:C:2015:362</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0059">59</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Niderlandy</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑279/08 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0062">62</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, do państwa członkowskiego natomiast obalenie tego domniemania na etapie drugim<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Zobacz np. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Niderlandy</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑279/08 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0062">62</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>W ramach trójstopniowego podejścia na wstępnym etapie ustala się ramy odwołania, zwane czasem systemem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>wspólnym<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/> lub <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>normalnym<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Zobacz wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Paint Graphos i in</NAME.CASE>. (od <NO.CASE>C‑78/08 do C‑80/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:550">EU:C:2011:550</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19740702">2 lipca 1974 r.</DATE>, <NAME.CASE>Włochy/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>173/73</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1974:71">EU:C:1974:71</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0015">15</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Pozostałe etapy badania są co do zasady takie same jak w przypadku podejścia dwustopniowego. Drugi etap badania polega zatem na ocenie, czy Komisja wykazała, że środek stosuje rozróżnienie pomiędzy porównywalnymi przedsiębiorstwami. Etap trzeci polega na ocenie, czy państwo członkowskie zdołało wykazać, że środek jest uzasadniony na podstawie charakteru systemu pomocy, którego dany środek jest częścią.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Bardziej wnikliwa analiza wskazuje, że jedyna zauważalna różnica pomiędzy dwoma wspomnianymi podejściami ma charakter raczej akademicki. Polega on na podziale w podejściu trójstopniowym pierwszego etapu na dwa etapy. W obu przypadkach konieczne jest określenie odpowiednich ram odwołania. Niemniej jednak w ramach podejścia dwustopniowego to określenie jest mniej wyraźne,<?PAGE NO="7"?> kryjąc się w pierwszym etapie. W konsekwencji trójstopniowe podejście ze względu na swą przejrzystość i potencjał edukacyjny może być bardziej przydatne. Oferuje ono bardziej uporządkowany model wnioskowania, sprawiając, że poszczególne elementy analizy są bardziej wyraźne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Bez wątpienia sednem badania selektywności środka pomocy jest ustalenie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>ram odniesienia<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/>. Niemniej jednak jeśli chodzi o związek pomiędzy opisem a jego prawdziwą treścią, problem przypomina matrioszkę – jedynie odkrywając zewnętrzną warstwę można zorientować się, że kluczowym pojęciem jest w istocie dyskryminacja<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Zobacz podobnie opinia rzecznika generalnego N. Wahla w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Komisja/MOL</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑15/14 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:32">EU:C:2015:32</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0054">54</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Z kolei dalej w pojęciu dyskryminacji ukryte jest pojęcie porównywalności. Szukając zatem prawdziwej treści pojęcia selektywności, dochodzi się do pojęcia dobrze znanego z innych dziedzin prawa Unii: porównywalności.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Analiza porównywalności zmierza do ustalenia, czy w stosunku do danej cechy (czyli tertium comparationis, którym mogą być wartość, cel, działanie, sytuacja itd.) porównywane obiekty (przedsiębiorstwa, osoby, produkty itd.) wykazują więcej podobieństw, czy też więcej różnic.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Powtarzającym się problemem w tego rodzaju badaniu jest wybór cechy, pod względem której odbędzie się porównanie. Pod względem czego precyzyjnie przedsiębiorstwa X i Y są porównywalne? Istnieją trzy czynniki, które moim zdaniem powinny zwykle zostać uwzględnione w trakcie dokonywania takiej oceny w kontekście pomocy państwa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Czynnikiem pierwszym jest zakres zastosowania środka w odniesieniu do osób lub sytuacji, których dotyczy. Zakres zastosowania samego środka zwykle zdefiniowałby związek logiczny pomiędzy tymi osobami lub sytuacjami i ich porównywalność. Środek taki może również określić potencjalne zobowiązania lub obciążenia nakładane na pewną grupę przedsiębiorstw, jak również powody, dla których państwo członkowskie może starać się złagodzić te zobowiązania lub obciążenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Drugim czynnikiem jest cel, jaki realizuje środek, w sensie kierunków i wartości, jakie ma urzeczywistniać lub jakim ma służyć. Zdefiniowanie odpowiednich ram odwołania wymaga decyzji o grupie przedsiębiorstw, które są w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>w świetle celu środka<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Zobacz wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Niderlandy</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑279/08 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Adria-Wien Pipeline i Wietersdorfer &amp; Peggauer Zementwerke</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑143/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:598">EU:C:2001:598</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, ale również szerzej rzecz biorąc, w świetle <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>danego systemu<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Zobacz wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050303">3 marca 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Heiser</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑172/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:130">EU:C:2005:130</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>GIL Insurance i in</NAME.CASE>. (<NO.CASE>C‑308/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:252">EU:C:2004:252</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0068">68</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Po trzecie, można by wyróżnić kolejny, być może pomocniczy czynnik, traktujący porównywalność w sensie stopnia zastępowalności danych produktów. Należy wyraźnie przyznać, że czynnik ten jak dotąd nie znalazł wielkiego odzwierciedlenia w orzecznictwie Trybunału<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Niemniej w celu głębszej oceny konkurencji pomiędzy produktami, choć skoncentrowanej na innych kwestiach niż selektywność, zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20030213">13 lutego 2003 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hiszpania/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑409/00</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:92">EU:C:2003:92</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0068">68</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i nast.).</P></NOTE>. Z drugiej strony można by sporo powiedzieć o potrzebie silniejszego uwzględnienia przez prawo w dziedzinie pomocy państwa jego aspektu dotyczącego prawa ochrony konkurencji<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Zobacz np. J.L. da Cruz Vilaça, Material and Geographic Selectivity in State Aid – Recent Developments, <HT TYPE="ITALIC">EStAL</HT> 4, 2009, s. 443–451; C. Romariz, Revisiting Material Selectivity in EU State Aid Law or <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>The Ghost of Yet-To-Come<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/>, <HT TYPE="ITALIC">EStAL</HT> 1, 2014, s. 47, 48; P. Nicolaides, I.E. Rusu, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>The Concept of Selectivity: An Ever Wider Scope<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/>, <HT TYPE="ITALIC">EStAL</HT> 4, 2012, s. 796–797; G. Lo Schiavo, The role of competition analysis under article 107 paragraph 1 TFEU: the emergence of a <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>market analysis<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> assessment within the selectivity criterion?, 34 <HT TYPE="ITALIC">E.C.L.R</HT>. 8, 2013, s. 400–406.</P></NOTE>. Porównywalność przekładałaby się zatem na porównywalność (współ)definiowaną przez zastępowalność i umocowaną pojęciem zakłócenia konkurencji w ramach danego rynku. Poszukiwanie odpowiednich ram odwołania zbliżyłoby się w takiej sytuacji znacznie bardziej do definicji <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>rynku właściwego<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/> i nie byłoby odmienne od analizy przeprowadzonej na podstawie art. 101 TFUE.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Wspomniane powyżej czynniki pierwszy i drugi powinny być obecne w takiej lub innej formie w każdej ocenie porównywalności. Ich szczególny wyraz i odpowiedni ciężar będą zależały od okoliczności każdej konkretnej sprawy. To samo dotyczy ich wzajemnego oddziaływania. W niektórych sprawach wszystkie czynniki będą wskazywały ten sam kierunek. W innych czynniki drugi (cel środka) i trzeci (stopień zastępowalności produktów, których środek dotyczy) mogą być użyte w celu skorygowania pierwszego lub dodania do niego niuansów. Pierwszy czynnik (określenie przez sam środek zakresu jego zastosowania) winien być traktowany jako punkt wyjściowy do ustalenia ram odniesienia. Jednakże nie może on stanowić jedynego czynnika definiującego pomoc, ponieważ państwo członkowskie mogłoby w celu uniknięcia klasyfikacji środka jako pomocy państwa stworzyć taki środek, którego zakres byłby ograniczony tylko do niektórych przedsiębiorstw, które są jednak porównywalne do innych niekorzystających z tego środka.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Sprawa <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>Dutch NO<HT TYPE="SUB">x</HT><QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Niderlandy</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑279/08 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> ilustruje jak jeden z czynników może ostatecznie zastępować inny w celu zdefiniowania odpowiednich ram odniesienia. W tej sprawie drugi czynnik dokonał korekty czynnika pierwszego. Niderlandy ograniczyły możliwość handlu emisjami tlenków azotu (NO<HT TYPE="SUB">x</HT>) wyłącznie do dużych przedsiębiorstw przemysłowych produkujących tego rodzaju emisje. Zakres środka krajowego był więc ograniczony do tych przedsiębiorstw. Jednak w świetle ogólnego celu tego środka – ochrony środowiska naturalnego – Trybunał orzekł, że wszystkie przedsiębiorstwa będące przedmiotem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>takiego samego <HT TYPE="ITALIC">rodzaju</HT> zobowiązania<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/>, mianowicie obniżenia emisji NO<HT TYPE="SUB">x</HT>, były w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej, niezależnie od ich wielkości<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Niderlandy</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑279/08 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0066">66</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Podkreślenie moje.</P></NOTE>. Stąd możliwość handlu emisjami NO<HT TYPE="SUB">x</HT> nie powinna zostać ograniczona wyłącznie do większych instalacji<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Jako inny podobny przykład zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20010908">8 września 2001 r.</DATE>, <NAME.CASE>Adria-Wien Pipeline i Wietersdorfer &amp; Peggauer Zementwerke</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑143/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:598">EU:C:2001:598</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), gdzie kryterium celu środka doprowadziło do uwzględnienia większej grupy przedsiębiorstw niż grupa objęta zakresem środka.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Nie budzi wątpliwości, że czynniki wskazane powyżej dostarczają wyłącznie ogólnych wskazówek jeśli chodzi o rodzaj refleksji, jaka powinna mieć miejsce przy ocenie porównywalności w celu ustalenia ram odwołania. Jest również dość oczywiste, że każda podobna ocena, jak by nie była skrupulatnie skonstruowana w sposób algorytmiczny, niemalże matematyczny, będzie zawsze zawierać elementy subiektywnego wartościowania tego, jakie przedsiębiorstwa są porównywalne i dlaczego, akcentując jakiś czynnik zamiast innego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Jednocześnie taki wybór winien jednak być wyraźnie wskazany w uzasadnieniu organu podejmującego decyzję. Dlatego w praktyce Komisja winna jasno określić, jakie wybiera ramy odniesienia i na jakiej podstawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Wyznaczenie odpowiednich ram odniesienia przy podejmowaniu decyzji o selektywności potencjalnej pomocy państwa ma zasadnicze znaczenie z wielu powodów. Po pierwsze, pozwala stronom dowiedzieć się, dlaczego środek został lub nie został uznany za pomoc państwa<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Niderlandy/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑159/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:246">EU:C:2004:246</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0065">65</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0067">67</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Po drugie, gwarantuje większą przewidywalność prawa państwom członkowskim, które będą w stanie antycypować, czy Komisja winna zostać poinformowana o przyjmowanych przez nie środkach, czy też mogą swobodnie i bez ograniczeń realizować szczególną politykę gospodarczą<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Opinia rzecznika generalnego L.A. Geelhoeda w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>GIL Insurance i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑308/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:481">EU:C:2003:481</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0076">76</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Po trzecie, umożliwia sądom Unii przeprowadzanie skutecznej kontroli sądowej, ponieważ Sąd i ostatecznie Trybunał Sprawiedliwości będą w stanie ustalić z większą przejrzystością, czy zostało spełnione kryterium selektywności.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="9"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>B –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Kryterium selektywności w niniejszej sprawie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie zadanie Trybunału polega na ocenie, czy kryterium selektywności winno zostać zbadane w oparciu o szeroko zdefiniowane ramy odwołania, obejmujące przedsiębiorstwa sektora hodowli bydła oraz <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>przedsiębiorstwa innych sektorów<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Sąd w uzasadnieniu nie przybliżył szczegółów tego, co należy rozumieć przez <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>przedsiębiorstwa innych sektorów<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/>. Odniósł się jedynie z aprobatą do oceny Komisji<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Punkty 107, 108, 110 i 111 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>, która sama w sobie nie była przejrzysta pod względem tego, o jakie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>inne sektory<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/> chodzi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Zobacz pkt 16 niniejszej opinii.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie można by rozważyć różne ramy odniesienia, w zależności od poziomu abstrakcji wybranego w celu zdefiniowania tertium comparationis oraz odpowiedniego ciężaru przypisanego poszczególnym czynnikom nakreślonym powyżej. Wyróżnię trzy spośród nich: podejście wąskie, podejście pośrednie i podejście szerokie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Podejście wąskie, postulowane przez wnoszącego odwołanie, skupia się na przedsiębiorstwach przeprowadzających badania na obecność TSE. Ramy odwołania określa zakres zastosowania rozporządzenia nr 999/2001. Rozporządzenie to wymaga wyłącznie przeprowadzenia badań przesiewowych w sektorach zagrożonych ryzykiem TSE. W ramach wąskiego podejścia dominuje pierwszy czynnik wskazany powyżej, który działa na niskim poziomie abstrakcji: grupa porównywalnych przedsiębiorstw jest zdefiniowana szczególnym obowiązkiem przeprowadzenia badań przesiewowych na obecność TSE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Podejście pośrednie przenosi się na wyższy poziom abstrakcji. Grupa porównywalnych przedsiębiorstw może w tym przypadku zawierać każde przedsiębiorstwo działające w sekreterze rolnym lub w branży produkcji żywnościowej, które jest zobowiązane do poddawania swych produktów badaniom sanitarnym. Podejście to nie opiera się na szczególnym charakterze badań przesiewowych na obecność BSE<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Zobacz analogicznie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20031120">20 listopada 2003 r.</DATE>, <NAME.CASE>GEMO</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑126/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:622">EU:C:2003:622</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, ale na ogólnym celu środka unijnego, którego sprawa dotyczy, mianowicie na ochronie zdrowia zwierząt i ludzi. Obowiązek przeprowadzenia badań przesiewowych na obecność BSE może być postrzegany jako fragment szerszego obowiązku przedsiębiorstw, polegającego na przeprowadzaniu kontroli w celu zapewnienia, by ich produkty nie stanowiły zagrożenia dla zdrowia zwierząt i ludzi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Zobacz np. rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE> w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="165" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2004">Dz.U. L 165, s. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>. Podejście to wynika z porównywania przedsiębiorstw zobowiązanych do przeprowadzania badań przesiewowych na obecność BSE do innych przedsiębiorstw działających w sektorze rolnym lub w branży produkcji żywnościowej, które są przedmiotem innych obowiązkowych kontroli sanitarnych, ale mogą produkować inne rodzaje mięsa lub artykułów spożywczych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Wznosząc się na wyższy poziom abstrakcji, można przewidzieć jeszcze szersze podejście. W ramach tego szerokiego podejścia grupa porównywalnych przedsiębiorstw może obejmować wszystkie przedsiębiorstwa podlegające obowiązkowym kontrolom przed wprowadzeniem produktów do obrotu, niekoniecznie ściśle ograniczone do zwierząt. Abstrakcyjnymi czynnikami wyróżniającymi byłyby zatem ogólne kontrole jakości lub bezpieczeństwa, co stwarzałoby znaczenie większy zbiór porównywalnych przedsiębiorstw.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Zdaniem wnoszącego odwołanie Komisja wybrała to ostatnie podejście, które zostało następnie potwierdzone przez Sąd. Jak podnosi wnoszący odwołanie, Sąd błędnie zrównał w tym zakresie obowiązkowe testy samochodów ciężarowych i wind oraz przejściowe badania mające na celu zwalczanie choroby zwierząt.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Jest istotnie prawdą, że Sąd nie poświęcił się szczegółowej analizie określenia odpowiednich ram odniesienia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Zobacz pkt 16 niniejszej opinii.</P></NOTE>. W pkt 107 i 110 zaskarżonego wyroku Sąd oparł się na ustaleniach Komisji, zgodnie z którymi beneficjentami sporego środka byli <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>hodowc[y], rzeźnie i inne podmioty zajmujące się przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła podlegających obowiązkowym badaniom przesiewowym na obecność BSE<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/>, w przeciwieństwie do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>przedsiębiorstw innych sektorów<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/>, bez dalszych wyjaśnień.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Nawet jeśli Sąd nie stwierdził wprost, co rozumie przez <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>przedsiębiorstwa innych sektorów<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/>, uchylenie wyroku Sądu na podstawie drugiego zarzutu odwołania nie jest konieczne. Pozostaje bowiem faktem, iż finansowanie badań przesiewowych na obecność BSE stanowiło selektywną korzyść niedostępną w <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>innych sektorach<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/>. Wobec braku innych dowodów przedstawionych przez wnoszącego odwołanie nie wydaje się to w żaden sposób uzasadnione charakterem lub ogólną strukturą systemu pomocy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o obowiązek uzasadnienia, to nawet jeśli Sąd mógł wyrazić się w sposób bardziej bezpośredni, jestem zdania, że nie naruszył tego obowiązku w zakresie, który uzasadniałby uchylenie jego wyroku. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału spoczywający na Sądzie na mocy art. 36 i art. 53 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości obowiązek uzasadnienia nie nakazuje Sądowi dokonania wyjaśnienia, które podejmuje w sposób wyczerpujący punkt po punkcie argumentację przedstawioną przez strony sporu. Uzasadnienie może zatem być dorozumiane, pod warunkiem że umożliwia ono zainteresowanym poznanie podstaw, na których został oparty zaskarżony wyrok Sądu, a Trybunałowi dostarcza elementów wystarczających do dokonania kontroli w trybie odwołania<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Zobacz np. wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160308">8 marca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Grecja/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑431/14 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:145">EU:C:2016:145</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111221">21 grudnia 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>A2A/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑320/09 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:858">EU:C:2011:858</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0097">97</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040107">7 stycznia 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Aalborg Portland i in./Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑204/00 P, C‑205/00 P, C‑211/00 P, C‑213/00 P, C‑217/00 P i C‑219/00 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:6">EU:C:2004:6</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0372">372</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Jest oczywiste, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku umożliwiło stronom zrozumienie powodów, dla których Sąd potwierdził istnienie selektywnej korzyści. Wymaganie od Sądu, by bardziej szczegółowo odniósł się do sektorów, które porównywano do sektora hodowli bydła, skutkowałoby co najwyżej niewielkim dodatkiem do uzasadnienia, nie miałoby jednak wpływu na sentencję wyroku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Należy jednak w moim przeświadczeniu dodać, że to tylko szczególne okoliczności tej konkretnej sprawy uprawniają wniosek o selektywności zastosowanego środka. Korzyść wciąż dotyczyłaby wyłącznie jednego sektora, mianowicie sektora hodowli bydła, bez względu na to, które z trzech ram odniesienia opisanych powyżej zostałyby wybrane. Nic nie wskazuje na to, by korzyść selektywna mogła zostać uzasadniona charakterem lub ogólną strukturą systemu. Nie powinno to jednak rozmyć ogólnego obowiązku wyraźnego określenia przez Komisje odpowiednich ram odniesienia w przyszłych sprawach, w których podobny brak precyzji w połączeniu z innymi okolicznościami mógłby prowadzić do zgoła innego wniosku.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>VI –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Z powyższych względów i bez uszczerbku dla analizy pierwszego zarzutu odwołania proponuję, by Trybunał oddalił odwołanie w stosunku do zarzutu drugiego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>