|
18.5.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 134/1 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 463/2013
z dnia 17 maja 2013 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nawozów w celu dostosowania jego załączników I, II i IV do postępu technicznego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (1), w szczególności jego art. 31 ust. 1 i 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W tabeli A.3 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 użyto słowa „kainit” jako nazwy typu w odniesieniu do soli potasowej surowej. Obecnie słowo to kojarzone jest z określonym rodzajem surowej soli potasowej, co może prowadzić do ograniczeń w handlu dla producentów chcących wprowadzać do obrotu sól potasową z innych źródeł. W celu eliminacji tego ograniczenia i ułatwienia rolnikom we wszystkich państwach członkowskich dostępu do szerszego asortymentu soli potasowych należy zastosować ogólniejszą nazwę typu w odniesieniu do tego rodzaju nawozów, a odniesienia do kainitu należy odpowiednio dostosować. Aby umożliwić producentom surowych soli potasowych dostosowanie etykiet do nowych przepisów, należy zapewnić im okres przejściowy. |
|
(2) |
Kwas lignosulfonowy jest złożonym materiałem uzyskiwanym z drewna różnego pochodzenia. Ponieważ w obrocie handlowym produkt ten dostępny jest w formach różniących się od siebie jakością, należy dostosować do postępu technicznego wymagania jakościowe, jakie produkt ten musi spełniać, by mógł być wprowadzany do obrotu jako nawóz WE. |
|
(3) |
Środki wapnujące, znane również jako wapno nawozowe, zmniejszają kwasowość gleby, przez co mogą również dostarczać składników pokarmowych: magnezu lub wapnia lub obu. Producenci środków wapnujących mają do czynienia z różnymi przepisami krajowymi, co powoduje zakłócenia na rynku wewnętrznym. Aby zapewnić swobodny przepływ środków wapnujących na rynku wewnętrznym należy dodać je do typów nawozów opisanych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003. Ponadto Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) opracował normy EN w zakresie metod analizy środków wapnujących. Aby zgodność z tymi normami stała się obowiązkowa, należy je włączyć do załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 określającego metody pobierania próbek i przeprowadzania analiz. |
|
(4) |
Aby umożliwić producentom środków wapnujących dostosowanie się do nowych norm EN, należy zapewnić im okres przejściowy. |
|
(5) |
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 określono tolerancje w odniesieniu do deklarowanej zawartości składników pokarmowych. Należy zmienić załącznik II w celu wpisania tolerancji w odniesieniu do środków wapnujących. |
|
(6) |
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 zawierają wymóg poddawania nawozów WE kontroli zgodnie z metodami pobierania próbek i analizy określonymi w załączniku IV do tego rozporządzenia. Niektóre z tych metod nie są jednak uznawane na poziomie międzynarodowym i należy zastąpić je normami EN, opracowanymi ostatnio przez Europejski Komitet Normalizacyjny. |
|
(7) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2003/2003. |
|
(8) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 32 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany
1. W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
2. W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
3. W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Przepisy przejściowe
Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 2 producenci mogą stosować przepisy określone w załączniku I pkt 1) przed dniem 7 grudnia 2014 r.
Artykuł 3
Wejście w życie
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Załącznik I pkt 1) stosuje się od dnia 7 grudnia 2014 r.
3. Załącznik I pkt 3), załącznik II pkt 2) i załącznik III pkt 4) stosuje się od dnia 7 czerwca 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 maja 2013 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
w tabeli w sekcji A.3 pozycje 1 i 2 otrzymują brzmienie:
|
|
2) |
tabela w sekcji E.3.2 otrzymuje brzmienie:
|
|
3) |
dodaje się sekcję G w brzmieniu: „G. Środki wapnujące Po określeniu »NAWÓZ WE« należy dodać określenie »ŚRODEK WAPNUJĄCY« Wszystkie właściwości wymienione w tabelach w sekcjach G.1 do G.5 odnoszą się do postaci handlowej produktu, chyba że ustalono inaczej. Granulowane środki wapnujące produkowane w drodze łączenia mniejszych cząstek podstawowych muszą po rozmieszaniu w wodzie ulec rozkładowi na cząsteczki o rozdrobnieniu określonym w opisach typu i zmierzonym metodą 14.9 »Oznaczanie rozkładu granulek«. G.1. Wapień naturalny
G.2. Wapno tlenkowe i wodorotlenkowe pochodzenia naturalnego
G.3. Wapno uzyskiwane w procesach przemysłowych
G.4. Wapno mieszane
G.5. Mieszanki środków wapnujących z innymi typami nawozów WE
|
(*1) Wyłącznie do celów informacyjnych.
(*2) Ze względu na jakość relatywna zawartość fenylowej grupy hydroksylowej i siarki organicznej mierzona zgodnie z EN 16109 musi przekraczać odpowiednio 1,5 % oraz 4,5 %”;
ZAŁĄCZNIK II
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
w pkt 1.3 wprowadza się następujące zmiany:
|
|
2) |
dodaje się sekcję 5 w brzmieniu: „5. Środki wapnujące Dopuszczalne tolerancje w odniesieniu do deklarowanej zawartości wapnia i magnezu są następujące:
dopuszczalna tolerancja w odniesieniu do deklarowanej liczby zobojętnienia:
tolerancja w odniesieniu do deklarowanej procentowej ilości materiału przechodzącego przez określone sito:
|
||||||||||||||||||||
ZAŁĄCZNIK III
W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 w sekcji B wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
pozycja dotycząca metody 6.1 otrzymuje brzmienie: „ Oznaczanie chlorków pod nieobecność substancji organicznej EN 16195: Nawozy – Oznaczanie chlorków pod nieobecność substancji organicznej Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
2) |
pozycje dotyczące metod 8.6 do 8.8 otrzymują brzmienie: „ Manganometryczne oznaczanie wyekstrahowanego wapnia wytrąconego w postaci szczawianu EN 16196: Nawozy – Manganometryczne oznaczanie wyekstrahowanego wapnia wytrąconego w postaci szczawianu Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie zawartości magnezu metodą atomowej spektrometrii absorpcyjnej EN 16197: Nawozy – Oznaczanie zawartości magnezu metodą atomowej spektrometrii absorpcyjnej Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie magnezu metodą kompleksometryczną EN 16198: Nawozy – Oznaczanie magnezu metodą kompleksometryczną Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
3) |
pozycja dotycząca metody 8.10 otrzymuje brzmienie: „ Oznaczanie zawartości wyekstrahowanego sodu metodą emisyjnej spektrometrii płomieniowej EN 16199: Nawozy – Oznaczanie zawartości wyekstrahowanego sodu metodą emisyjnej spektrometrii płomieniowej Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
4) |
dodaje się metody 14 w brzmieniu: „ Środki wapnujące
Oznaczanie uziarnienia środków wapnujących za pomocą przesiewania na sucho i na mokro EN 12948: Środki wapnujące – Oznaczanie uziarnienia za pomocą przesiewania na sucho i na mokro Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie reaktywności węglanowych i krzemianowych środków wapnujących kwasem chlorowodorowym EN 13971: Węglanowe i krzemianowe środki wapnujące – Oznaczanie reaktywności – Metoda miareczkowania potencjometrycznego kwasem chlorowodorowym Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie reaktywności metodą automatycznego miareczkowania kwasem cytrynowym EN 16357: Węglanowe środki wapnujące – Oznaczanie reaktywności – Metoda miareczkowania automatycznego kwasem cytrynowym Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie liczby zobojętnienia środków wapnujących EN 12945: Środki wapnujące – Oznaczanie liczby zobojętnienia – Metody miareczkowe Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie zawartości wapnia w środkach wapnujących metodą szczawianową EN 13475: Środki wapnujące – Oznaczanie zawartości wapnia – Metoda szczawianowa Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie wapnia i magnezu w środkach wapnujących metodą kompleksometryczną EN 12946: Środki wapnujące – Oznaczanie zawartości wapnia i magnezu – Metoda kompleksometryczna Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie magnezu w środkach wapnujących metodą atomowej spektrometrii absorpcyjnej EN 12947: Środki wapnujące – Oznaczanie zawartości magnezu – Metoda atomowej spektrometrii absorpcyjnej Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie zawartości wilgoci EN 12048 Nawozy stałe i środki wapnujące – Oznaczanie zawartości wilgoci – Metoda wagowa z zastosowaniem suszenia w temperaturze 105 °C +/– 2 °C Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie rozkładu granulek EN 15704: Środki wapnujące – Oznaczanie rozkładu granulowanych węglanów wapniowych i wapniowo-magnezowych pod wpływem wody Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.
Oznaczanie wpływu produktu metodą inkubacji gleby EN 14984: Środki wapnujące – Oznaczanie wpływu środków wapnujących na pH gleby – Metoda inkubacji gleby Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”. |