28.4.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/22


Odwołanie wniesione w dniu 28 lutego 2012 r. przez Willema Stolsa od wyroku wydanego w dniu 13 grudnia 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-51/08 RENV, Stols przeciwko Radzie

(Sprawa T-95/12 P)

2012/C 126/43

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Willem Stols (Halsteren, Niderlandy) (przedstawiciele: S. Rodrigues, A. Blot i C. Bernard-Glanz, adwokaci)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

uznanie niniejszego odwołania za dopuszczalne;

uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie F-51/08 RENV;

uwzględnienie żądań zgłoszonych przez wnoszącego odwołanie w pierwszej instancji;

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi następujące zarzuty.

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia prawa przez Sąd do spraw Służby Publicznej przy ocenie zarzutu pierwszego, dotyczącego naruszenia art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego oraz oczywistego błędu w ocenie, poprzez:

użycie kryterium nieprzewidzianego w art. 45 ust. 1 regulaminu (ad pkt 46 i 47 zaskarżonego wyroku)

uzasadnienie wyroku w sposób niewystarczający oraz podważający podział na dwie grupy funkcyjne przewidziany w art. 5 regulaminu pracowniczego (ad pkt 52–54 zaskarżonego wyroku);

zawarcie w uzasadnieniu nieprawidłowych ustaleń oraz błędną interpretację kryterium językowego, o którym mowa w art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego (ad pkt 50 i 51 zaskarżonego wyroku).

2.

Zarzut drugi, dotyczący przyjęcia przez Sąd do spraw Służby Publicznej — przy badaniu zarzutu drugiego, dotyczącego naruszenia art. 59 ust. 1 regulaminu pracowniczego — wniosku oczywiście nieprawidłowego pod względem prawnym, ponieważ Sąd oddalił zarzut drugi jako niemający znaczenia dla sprawy z uwagi na niepotwierdzenie się zarzutu pierwszego, podczas gdy to Sąd dopuścił się kilkukrotnego naruszenia prawa, stwierdzając, że zarzut ten się nie potwierdził (ad pkt 59 i 60 zaskarżonego wyroku).