02015R2446 — PL — 01.01.2022 — 007.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:

sprostowane przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/2446

z dnia 28 lipca 2015 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego

TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

ROZDZIAŁ 1

Zakres stosowania przepisów prawa celnego, zadania organów celnych i definicje

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

▼M7

▼B

▼M3

▼B

▼M7

▼B

ROZDZIAŁ 2

Prawa i obowiązki osób wynikające z przepisów prawa celnego

Sekcja 1

Udzielanie informacji

Podsekcja 1

Wspólne wymogi dotyczące danych do celów wymiany i przechowywania informacji

Artykuł 2

Wspólne wymogi dotyczące danych

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

▼M9

▼M9 —————

▼M9

Jeżeli wymogi dotyczące danych odnoszące się do wymiany i przechowywania informacji wymaganych do dokonania zgłoszeń, powiadomień i potwierdzenia statusu celnego nie są określone w załączniku 9 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341, państwa członkowskie zapewniają, aby odpowiednie wymogi dotyczące danych gwarantowały możliwość stosowania przepisów regulujących te zgłoszenia, powiadomienia i potwierdzenia statusu celnego.

▼M9

▼M1

▼B

Podsekcja 2

Rejestracja osób dokonywana przez organy celne

Artykuł 3

Treść danych zawartych we wpisie w systemie EORI

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

W chwili rejestracji danej osoby organy celne zbierają i przechowują dane określone w załączniku 12-01 dotyczące tej osoby. Dane te stanowią wpis dotyczący rejestracji w systemie EORI.

▼M1

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego do daty aktualizacji systemu EORI przewidzianej w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE wspólne wymogi dotyczące danych określone w załączniku 12-01 nie mają zastosowania.

Do daty aktualizacji systemu EORI państwa członkowskie gromadzą i przechowują następujące dane określone w załączniku 9, dodatek E do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341, które stanowią wpis dotyczący rejestracji w systemie EORI:

Państwa członkowskie umieszczają dane zgromadzone zgodnie z akapitem trzecim niniejszego artykułu w sposób regularny w systemie EORI.

Na zasadzie odstępstwa od przepisów drugiego i trzeciego akapitu niniejszego artykułu gromadzenie przez państwa członkowskie danych wymienionych w tytule I rozdział 3 pkt 4 załącznika 12-01 jest nieobowiązkowe. Jeżeli te dane są gromadzone przez państwa członkowskie, są one przesyłane do systemu EORI jak najszybciej po aktualizacji tego systemu.

▼B

Artykuł 4

Dostarczenie danych na potrzeby rejestracji w systemie EORI

(art. 6 ust. 4 kodeksu)

Organy celne mogą zezwolić osobom na dostarczenie danych niezbędnych do rejestracji w systemie EORI za pomocą środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

Artykuł 5

Przedsiębiorcy niemający siedziby na obszarze celnym Unii

(art. 22 ust. 2 i art. 9 ust. 2 kodeksu)

Artykuł 6

Osoby inne niż przedsiębiorcy

(art. 9 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 7

Unieważnienie numeru EORI

(art. 9 ust. 4 kodeksu)

Sekcja 2

Decyzje dotyczące stosowania przepisów prawa celnego

▼M3

Podsekcja 0

Środki wymiany informacji stosowane do wniosków i decyzji, w odniesieniu do których odpowiednie wymogi dotyczące danych nie zostały określone w załączniku A

Artykuł 7a

Wnioski złożone i decyzje podjęte z wykorzystaniem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Organy celne mogą wyrazić zgodę na korzystanie ze środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych w odniesieniu do wniosków i decyzji, w odniesieniu do których odpowiednie wymogi dotyczące danych nie zostały określone w załączniku A, oraz w odniesieniu do wszelkich kolejnych wniosków i aktów dotyczących zarządzania tymi decyzjami.

▼B

Podsekcja 1

Prawo do bycia wysłuchanym

Artykuł 8

Termin zastosowania prawa do bycia wysłuchanym

(art. 22 ust. 6 kodeksu)

Artykuł 9

Środki powiadamiania o podstawach

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Jeżeli powiadomienia, o którym mowa w art. 22 ust. 6 akapit pierwszy kodeksu, dokonuje się w ramach procesu weryfikacji lub kontroli, powiadomienie można przekazać, korzystając ze środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

Jeżeli przy użyciu środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych składa się wniosek lub powiadamia się o decyzji, powiadomienie można przekazać, korzystając z tych samych środków.

Artykuł 10

Wyjątki od prawa do bycia wysłuchanym

(art. 22 ust. 6 akapit drugi kodeksu)

Szczególne przypadki, w których wnioskodawca nie ma możliwości przedstawienia swojego stanowiska, są następujące:

▼M3

▼B

Podsekcja 2

Przepisy ogólne dotyczące decyzji wydawanych na wniosek

Artykuł 11

Warunki przyjmowania wniosków

(art. 22 ust. 2 kodeksu)

Artykuł 12

Organ celny właściwy do wydania decyzji

(art. 22 ust. 1 kodeksu)

▼C2

W przypadku gdy nie jest możliwe wyznaczenie właściwego organu celnego zgodnie z art. 22 ust. 1 akapit trzeci kodeksu, właściwym organem celnym jest organ właściwy dla miejsca, w którym jest prowadzona lub dostępna ewidencja i dokumentacja wnioskodawcy (główne księgi rachunkowe na potrzeby celne) umożliwiająca organowi celnemu wydanie decyzji.

▼B

Artykuł 13

Przedłużenie terminu na wydanie decyzji

(art. 22 ust. 3 kodeksu)

▼M7

▼B

Artykuł 14

Data wejścia w życie

(art. 22 ust. 4 i 5 kodeksu)

Decyzja staje się skuteczna począwszy od innego dnia niż dzień doręczenia jej wnioskodawcy lub uznania jej za doręczoną w następujących przypadkach:

▼C2

▼B

Artykuł 15

Ponowna ocena decyzji

(art. 23 ust. 4 lit. a) kodeksu)

Artykuł 16

Zawieszenie decyzji

(art. 23 ust. 4 lit. b) kodeksu)

Artykuł 17

Okres zawieszenia decyzji

(art. 23 ust. 4 lit. b) kodeksu)

▼M7

Jeżeli organ celny uważa jednak, że posiadacz decyzji może nie spełnić kryteriów określonych w art. 39 lit. a) kodeksu, decyzję należy zawiesić do momentu ustalenia, czy doszło do poważnego naruszenia lub ponownych naruszeń, w tym popełnienia poważnego przestępstwa, przez którąkolwiek z następujących osób:

▼B

Okres zawieszenia można dodatkowo przedłużyć o okres potrzebny właściwemu organowi celnemu do zweryfikowania, czy przedmiotowe środki zapewniają spełnienie warunków lub wypełnienie obowiązków. Okres ten nie może przekraczać 30 dni.

Artykuł 18

Wygaśnięcie zawieszenia

(art. 23 ust. 4 lit. b) kodeksu)

Podsekcja 3

Decyzje w sprawie wiążących informacji

Artykuł 19

Wniosek o wydanie decyzji w sprawie wiążących informacji

(art. 22 ust. 1 akapit trzeci i art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Artykuł 20

Terminy

(art. 22 ust. 3 kodeksu)

Przedłużony termin, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie może przekroczyć 10 miesięcy, z wyjątkiem szczególnych okoliczności, w których możliwe jest dodatkowe przedłużenie tego terminu o maksymalnie 5 miesięcy.

Artykuł 21

Powiadomienie o wydaniu decyzji WIP

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Jeżeli wniosek o wydanie decyzji WIP złożono, korzystając ze środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych, organy celne mogą powiadomić wnioskodawcę o decyzji WIP, korzystając ze środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

Artykuł 22

Ograniczenia w odniesieniu do stosowania przepisów dotyczących ponownej oceny i zawieszenia

(art. 23 ust. 4 kodeksu)

Artykuły 15–18 dotyczące ponownej oceny i zawieszenia decyzji nie mają zastosowania do decyzji w sprawie wiążących informacji.

Sekcja 3

Upoważniony przedsiębiorca

Podsekcja 1

Korzyści wynikające z posiadania statusu upoważnionego przedsiębiorcy

Artykuł 23

Ułatwienia dotyczące deklaracji poprzedzających wyprowadzenie

(art. 38 ust. 2 lit. b) kodeksu)

▼C2

▼B

Artykuł 24

Uprzywilejowane traktowanie w odniesieniu do oceny i kontroli ryzyka

(art. 38 ust. 6 kodeksu)

Dane powiadomienie zostaje udostępnione także przewoźnikowi, jeżeli jest nim inna osoba niż AEOS, o którym mowa w akapicie pierwszym, pod warunkiem że przewoźnik jest AEOS i jest podłączony do systemów teleinformatycznych na potrzeby zgłoszeń, o których mowa w akapicie pierwszym.

Powiadomienia tego nie dokonuje się, jeżeli może ono zagrozić możliwości przeprowadzenia kontroli lub jej wynikom.

Powiadomienia tego nie dokonuje się, jeżeli może ono zagrozić możliwości przeprowadzenia kontroli lub jej wynikom.

Na wniosek AEO kontrole można przeprowadzać w miejscu innym niż miejsce przedstawienia towarów organom celnym.

Artykuł 25

Zwolnienie z uprzywilejowanego traktowania

(art. 38 ust. 6 kodeksu)

Uprzywilejowane traktowanie, o którym mowa w art. 24, nie ma zastosowania do żadnych kontroli celnych związanych z podwyższonym poziomem zagrożenia lub obowiązkami kontrolnymi określonymi w pozostałych przepisach unijnych.

W pierwszej kolejności organy celne przeprowadzają jednak niezbędne czynności, formalności i kontrole przesyłek zgłoszonych przez AEOS.

Podsekcja 2

Wniosek o przyznanie statusu upoważnionego przedsiębiorcy

Artykuł 26

Warunki przyjmowania wniosków o przyznanie statusu AEO

(art. 22 ust. 2 kodeksu)

Artykuł 27

Właściwy organ celny

(art. 22 ust. 1 akapit trzeci kodeksu)

Jeżeli nie można wyznaczyć właściwego organu celnego zgodnie z art. 22 ust. 1 akapit trzeci kodeksu lub art. 12 niniejszego rozporządzenia, wniosek składa się organom celnym państwa członkowskiego, w którym wnioskodawca posiada stałą siedzibę oraz w którym przechowywane lub udostępniane są informacje na temat głównych działań w zakresie zarządzania logistycznego w Unii wskazane we wniosku.

Artykuł 28

Termin na wydanie decyzji

(art. 22 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 29

Data wejścia w życie pozwolenia AEO

(art. 22 ust. 4 kodeksu)

Na zasadzie odstępstwa od art. 22 ust. 4 kodeksu certyfikat, którym nadaje się status AEO („pozwolenie AEO”), wchodzi w życie piątego dnia po wydaniu decyzji.

Artykuł 30

Skutki prawne zawieszenia

(art. 23 ust. 4 lit. b) kodeksu)

Jeżeli decyzja dotycząca osoby, która jest zarówno AEOS, jak i AEOC, zostanie zawieszona zgodnie z art. 16 ust. 1 ze względu na niespełnienie warunków określonych w art. 39 lit. e) kodeksu, pozwolenie AEOS tej osoby zostanie zawieszone, ale pozwolenie AEOC pozostanie ważne.

TYTUŁ II

ELEMENTY, NA PODSTAWIE KTÓRYCH STOSOWANE SĄ NALEŻNOŚCI CELNE PRZYWOZOWE LUB WYWOZOWE ORAZ INNE ŚRODKI DOTYCZĄCE WYMIANY TOWAROWEJ

ROZDZIAŁ 1

Pochodzenie towarów

Sekcja 1

Niepreferencyjne pochodzenie towarów

Artykuł 31

Towary całkowicie uzyskane w danym państwie lub na danym terytorium

(art. 60 ust. 1 kodeksu)

Za całkowicie uzyskane w danym państwie lub na danym terytorium uznaje się następujące towary:

▼M10

▼B

Artykuł 32

Towary, w produkcję których zaangażowane jest więcej niż jedno państwo lub terytorium

(art. 60 ust. 2 kodeksu)

Towary wymienione w załączniku 22-01 uznaje się za towary, które zostały poddane ostatniemu istotnemu przetwarzaniu lub obróbce, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w państwie lub na terytorium, gdzie reguły określone w tym załączniku są spełnione lub które są określone przez te reguły.

Artykuł 33

Operacje obróbki lub przetwarzania, które nie są ekonomicznie uzasadnione

(art. 60 ust. 2 kodeksu)

Wszelkie operacje obróbki lub przetwarzania przeprowadzone w innym państwie lub na innym terytorium uznaje się za ekonomicznie nieuzasadnione, jeżeli na podstawie dostępnych faktów ustalono, że celem tych operacji było uniknięcie zastosowania środków, o których mowa w art. 59 kodeksu.

W przypadku towarów objętych załącznikiem 22-01 do tych towarów zastosowanie mają działowe reguły rezydualne.

▼M10

W przypadku towarów nieobjętych załącznikiem 22-01, gdy ostatnią obróbkę lub przetworzenie uznaje się za nieuzasadnione ekonomicznie, towary uznaje się za poddane ostatniej istotnej ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu skutkującymi wytworzeniem nowego produktu lub stanowiącymi istotny etap wytwarzania w państwie lub na terytorium, z którego pochodzi większa część materiałów. W przypadku gdy produkt końcowy ma być sklasyfikowany w działach 1–29 lub 31–40 Systemu Zharmonizowanego, większą część materiałów określa się na podstawie masy tych materiałów. W przypadku gdy produkt końcowy ma być sklasyfikowany w działach 30 lub 41–97 Systemu Zharmonizowanego, większą część materiałów określa się na podstawie wartości tych materiałów.

▼B

Artykuł 34

Minimalne operacje

(art. 60 ust. 2 kodeksu)

Następujących operacji nie uznaje się za istotne ekonomicznie uzasadnione przetworzenie lub obróbkę do celów nadania pochodzenia:

▼M10

Do towarów objętych załącznikiem 22-01 stosuje się działowe reguły rezydualne dotyczące tych towarów. W przypadku towarów nieobjętych załącznikiem 22-01, jeżeli ostatnią obróbkę lub przetworzenie uznaje się za operację minimalną, miejscem pochodzenia produktu końcowego jest państwo lub terytorium, z którego pochodzi większa część materiałów. Jeżeli produkt końcowy ma być sklasyfikowany w działach 1–29 lub 31–40 Systemu Zharmonizowanego, większą część materiałów określa się na podstawie masy tych materiałów. W przypadku gdy produkt końcowy ma być sklasyfikowany w działach 30 lub 41–97 Systemu Zharmonizowanego, większą część materiałów określa się na podstawie wartości tych materiałów.

▼B

Artykuł 35

Akcesoria, części zamienne lub narzędzia

(art. 60 kodeksu)

Artykuł 36

Elementy neutralne i opakowanie

(art. 60 kodeksu)

Sekcja 2

Preferencyjne pochodzenie towarów

Artykuł 37

Definicje

Do celów niniejszej sekcji stosuje się następujące definicje:

Podsekcja 1

Wystawianie lub sporządzanie dowodów pochodzenia

Artykuł 38

Sposób składania wniosków o świadectwa informacyjne INF 4 i wystawiania tych świadectw

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Artykuł 39

Sposób składania wniosków o upoważnienie dla upoważnionego eksportera i wystawiania tych upoważnień

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Wnioski o nadanie statusu upoważnionego eksportera do celów sporządzania dowodów preferencyjnego pochodzenia można składać a upoważnienia dla upoważnionego eksportera można wystawiać z wykorzystaniem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

▼M3

Artykuł 40

Sposób składnia wniosków o nadanie statusu zarejestrowanego eksportera oraz wymiany informacji z zarejestrowanymi eksporterami

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Do wszelkiej komunikacji i wymiany informacji w odniesieniu do wniosków i decyzji dotyczących statusu zarejestrowanego eksportera oraz w odniesieniu do wszelkich kolejnych wniosków i aktów dotyczących zarządzania tymi decyzjami można stosować środki inne niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

▼B

Podsekcja 2

Definicja pojęcia produktów pochodzących mająca zastosowanie w ramach systemu GSP Unii

Artykuł 41

Zasady ogólne

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Następujące produkty uznaje się za pochodzące z kraju korzystającego:

Artykuł 42

Zasada terytorialności

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 43

Zakaz manipulacji

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 44

Produkty całkowicie uzyskane

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Akapit pierwszy ma zastosowanie tylko wówczas, gdy spełnione są warunki określone w art. 55 ust. 2 lit. a), c) i d).

Artykuł 45

Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 46

Średnie

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Jednak w przypadku, gdy odpowiednie reguły polegają na spełnieniu warunku najwyższej dopuszczalnej zawartości materiałów niepochodzących, przez wzgląd na fluktuacje kosztów i kursów wymiany walut wartość materiałów niepochodzących może być obliczana z wykorzystaniem średniej określonej w ust. 2.

Artykuł 47

Niewystarczająca obróbka lub przetwarzanie

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 48

Tolerancja ogólna

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 49

Jednostka kwalifikacyjna

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 50

Akcesoria, części zamienne i narzędzia

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Akcesoria, części zamienne i narzędzia dostarczone ze sprzętem, maszyną, aparatem lub pojazdem, które są częścią typowego wyposażenia i zostały wliczone w cenę ex-works, uznaje się za stanowiące całość z danym sprzętem, maszyną, aparatem lub pojazdem.

Artykuł 51

Zestawy

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Zestawy w rozumieniu reguły 3 b) Ogólnych reguł interpretacji Systemu Zharmonizowanego uznaje się za pochodzące, jeżeli wszystkie elementy zestawu są produktami pochodzącymi.

Jeżeli jednak zestaw składa się z produktów pochodzących i niepochodzących, to jest on w całości uznawany za pochodzący, jeżeli wartość produktów niepochodzących nie przekracza 15 % ceny ex-works zestawu.

Artykuł 52

Elementy neutralne

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Przy ustalaniu, czy produkt jest produktem pochodzącym, nie uwzględnia się pochodzenia następujących składników, które mogły zostać wykorzystane w procesie jego wytwarzania:

Podsekcja 3

Reguły dotyczące kumulacji i zarządzania zapasami materiałów mające zastosowanie w ramach systemu GSP Unii

Artykuł 53

Kumulacja dwustronna

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Kumulacja dwustronna dopuszcza uznawanie produktów pochodzących z Unii wykorzystanych w danym kraju korzystającym do wytworzenia produktu za materiały pochodzące z tego kraju, jeżeli dokonana tam obróbka lub przetwarzanie wykraczają poza operacje opisane w art. 47 ust. 1.

▼M3

Art. 41–52 niniejszego rozporządzenia oraz art. 108 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 stosuje się odpowiednio do wywozu z Unii do kraju korzystającego do celów kumulacji dwustronnej.

▼B

Artykuł 54

Kumulacja pochodzenia z Norwegią, Szwajcarią lub Turcją

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 55

Kumulacja regionalna

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Do celów lit. b), jeżeli kwalifikujące operacje określone w części II załącznika 22-03 są zróżnicowane dla poszczególnych krajów uczestniczących w kumulacji, pochodzenie produktów wywożonych z jednego do drugiego kraju grupy regionalnej do celów kumulacji regionalnej ustala się w oparciu o reguły, jakie obowiązywałyby w przypadku wywozu do Unii.

Jeżeli kraje należące do grupy regionalnej spełniały warunki określone w akapicie pierwszym lit. c) i d) przed dniem 1 stycznia 2011 r., nowe zobowiązanie nie jest wymagane.

▼M3

Jeżeli warunki określone w akapicie pierwszym nie są spełnione, krajem wskazanym jako kraj pochodzenia na dowodzie pochodzenia wystawionym lub sporządzonym do celów wywozu produktów do Unii jest ten kraj grupy regionalnej, z którego pochodzi największy udział w ogólnej wartości materiałów wykorzystanych do wytworzenia produktu końcowego.

▼B

Do wniosku, o którym mowa w akapicie pierwszym, dołącza się dowód spełnienia warunków określonych w tym akapicie. Wniosek jest kierowany do Komisji. Komisja podejmie decyzję w sprawie wniosku, uwzględniając wszystkie elementy mające związek z kumulacją, które uzna za istotne, włącznie z materiałami, które mają być objęte kumulacją.

▼M3

Jeżeli warunki określone w akapicie pierwszym nie są spełnione, krajem wskazanym jako kraj pochodzenia na dowodzie pochodzenia do celów wywozu produktów do Unii jest ten kraj uczestniczący w kumulacji, z którego pochodzi największy udział w ogólnej wartości materiałów wykorzystanych do wytworzenia produktu końcowego.

▼B

▼M3

▼B

Artykuł 56

Kumulacja rozszerzona

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym, zawiera wykaz materiałów objętych kumulacją oraz dowody spełnienia warunków określonych w akapicie pierwszym lit. a) i b). Wniosek jest kierowany do Komisji. W przypadku zmiany przedmiotowych materiałów składa się kolejny wniosek.

Z kumulacji rozszerzonej wyłączone są materiały objęte działami od 1 do 24 Systemu Zharmonizowanego.

W celu nadania statusu pochodzenia produktowi uzyskanemu nie jest wymagane poddanie wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu materiałów pochodzących z kraju, z którym Unię łączy umowa o wolnym handlu, i wykorzystanych w kraju korzystającym do wytworzenia produktu przeznaczonego na wywóz do Unii, pod warunkiem że obróbka lub przetwarzanie dokonane w kraju korzystającym wykraczają poza operacje opisane w art. 47 ust. 1.

Artykuł 57

Stosowanie kumulacji dwustronnej lub kumulacji pochodzenia z Norwegią, Szwajcarią lub Turcją w połączeniu z kumulacją regionalną

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

W przypadku korzystania z kumulacji dwustronnej lub kumulacji pochodzenia z Norwegią, Szwajcarią lub Turcją w połączeniu z kumulacją regionalną uzyskany produkt nabywa pochodzenie jednego z krajów odpowiedniej grupy regionalnej określonego zgodnie z art. 55 ust. 4 akapit pierwszy i drugi lub, w stosownych przypadkach, art. 55 ust. 6 akapit pierwszy i drugi.

Artykuł 58

Rozróżnienie księgowe zapasów materiałów unijnych eksporterów

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Pozwolenia udziela się wyłącznie wtedy, gdy przy wykorzystaniu metody, o której mowa w ust. 1, można zapewnić, aby w dowolnym czasie liczba produktów uzyskanych, które mogą być uznane za pochodzące z Unii, nie różniła się od liczby możliwej do uzyskania przy zastosowaniu metody fizycznego oddzielenia magazynowanych materiałów.

Po uzyskaniu pozwolenia metoda jest stosowana, a jej stosowanie jest rejestrowane na podstawie ogólnych zasad rachunkowości mających zastosowanie w Unii.

Mogą one cofnąć pozwolenie w następujących przypadkach:

Podsekcja 4

Definicja pojęcia produktów pochodzących mająca zastosowanie w ramach reguł pochodzenia do celów preferencyjnych środków taryfowych przyjętych jednostronnie przez Unię w odniesieniu do niektórych państw lub terytoriów

Artykuł 59

Wymogi ogólne

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 60

Produkty całkowicie uzyskane

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 61

Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Do celów art. 59 produkty, które nie zostały całkowicie uzyskane w kraju lub na terytorium korzystającym, lub w Unii, uznaje się za poddane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu, jeżeli spełnione są warunki określone w wykazie w załączniku 22-11.

Warunki te wskazują, dla wszystkich produktów objętych niniejszą podsekcją, obróbkę lub przetwarzanie, które muszą być dokonane na materiałach niepochodzących wykorzystanych w wytwarzaniu, i mają zastosowanie wyłącznie do tych materiałów.

Jeżeli produkt, który nabył status pochodzącego przez spełnienie warunków określonych w wykazie, zostaje wykorzystany do wytworzenia innego produktu, nie mają do niego zastosowania warunki stosowane do produktu, do którego zostaje włączony, i nie uwzględnia się materiałów niepochodzących, które mogły zostać wykorzystane do jego wytworzenia.

Artykuł 62

Niewystarczająca obróbka lub przetwarzanie

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 63

Jednostka kwalifikacyjna

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

A zatem:

Artykuł 64

Tolerancja ogólna

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Jeżeli w wykazie podana jest jedna wartość procentowa dla maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub większa ich liczba, stosowanie przepisów pierwszego akapitu nie może powodować przekroczenia tych wartości procentowych.

Artykuł 65

Akcesoria, części zamienne i narzędzia

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Akcesoria, części zamienne i narzędzia dostarczone ze sprzętem, maszyną, aparatem lub pojazdem, które są częścią typowego wyposażenia i są wliczone w ich cenę lub nie są ujęte na oddzielnych fakturach, uznaje się za stanowiące całość z danym sprzętem, maszyną, aparatem lub pojazdem.

Artykuł 66

Zestawy

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Zestawy w rozumieniu reguły 3 Ogólnych reguł interpretacji Systemu Zharmonizowanego uznaje się za pochodzące, jeżeli wszystkie elementy zestawu są produktami pochodzącymi. Jednakże jeżeli zestaw składa się z produktów pochodzących i niepochodzących, uznaje się go w całości za pochodzący, jeżeli wartość produktów niepochodzących nie przekracza 15 % ceny ex-works zestawu.

Artykuł 67

Elementy neutralne

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Przy ustalaniu, czy produkt jest produktem pochodzącym, nie jest konieczne ustalanie pochodzenia następujących składników, które mogły zostać wykorzystane w procesie jego wytwarzania:

Podsekcja 5

Wymogi terytorialne mające zastosowanie w ramach reguł pochodzenia do celów preferencyjnych środków taryfowych przyjętych jednostronnie przez Unię w odniesieniu do niektórych państw lub terytoriów

Artykuł 68

Zasada terytorialności

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Warunki dotyczące nabywania statusu pochodzenia określone w podsekcji 4 oraz w niniejszej podsekcji muszą być nieprzerwanie spełniane w kraju lub na terytorium korzystającym lub w Unii.

Jeżeli produkty pochodzące wywiezione z kraju lub terytorium korzystającego lub z Unii do innego kraju są zwracane, są one uznawane za niepochodzące, chyba że można wykazać, w sposób wymagany przez właściwe organy, że spełnione są następujące warunki:

Artykuł 69

Transport bezpośredni

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 70

Wystawy

(art. 64 ust. 3 kodeksu)

ROZDZIAŁ 2

Wartość celna towarów

Artykuł 71

Uproszczenie

(art. 73 kodeksu)

TYTUŁ III

DŁUG CELNY I ZABEZPIECZENIA

ROZDZIAŁ 1

Powstanie długu celnego

Sekcja 1

Przepisy wspólne dla długów celnych powstałych w przywozie i w wywozie

Podsekcja 1

Reguły obliczania kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych

Artykuł 72

Obliczanie kwoty należności celnych przywozowych od produktów przetworzonych powstałych w ramach procedury uszlachetniania czynnego

(art. 86 ust. 3 kodeksu)

▼C2

Ilość towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego, które uznaje się za występujące w produktach przetworzonych, dla których powstaje dług celny, określa się z zastosowaniem do łącznej ilości towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego wskaźnika procentowego określonego przez przemnożenie następujących elementów:

▼C2

▼B

Do celów stosowania metody skali wartościowej wartość produktów przetworzonych określa się na podstawie aktualnych cen ex-works na obszarze celnym Unii lub – jeżeli takich cen ex-works nie można ustalić – aktualnych cen sprzedaży identycznych lub podobnych produktów na obszarze celnym Unii. Ceny między stronami, co do których wydaje się, że są ze sobą powiązane lub że zawarły między sobą porozumienia kompensacyjne, nie mogą zostać wykorzystane do określania wartości produktów przetworzonych, jeżeli nie zostanie stwierdzone, że powiązanie to nie wywiera wpływu na te ceny.

Jeśli wartość produktów przetworzonych nie może zostać ustalona zgodnie z akapitem trzecim, określa się ją przy użyciu jakiejkolwiek rozsądnej metody.

Artykuł 73

Stosowanie przepisów dotyczących procedury końcowego przeznaczenia do produktów przetworzonych powstałych w ramach procedury uszlachetniania czynnego

(art. 86 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 74

Stosowanie preferencyjnego traktowania taryfowego do towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego

(art. 86 ust. 3 kodeksu)

Do celów stosowania art. 86 ust. 3 kodeksu jeżeli w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego towary przywożone spełniają warunki objęcia preferencyjnym traktowaniem taryfowym w ramach kontyngentów taryfowych lub plafonów taryfowych, to towary te kwalifikują się do objęcia dowolnym preferencyjnym traktowaniem taryfowym przewidzianym w odniesieniu do identycznych towarów w chwili przyjęcia zgłoszenia do dopuszczenia do obrotu.

Artykuł 75

Specyficzne cło przywozowe od produktów przetworzonych powstałych w ramach procedury uszlachetniania biernego lub produktów zamiennych

(art. 86 ust. 5 kodeksu)

Jeżeli specyficzne cło przywozowe ma być zastosowane w odniesieniu do produktów przetworzonych powstałych w ramach procedury uszlachetniania biernego lub produktów zamiennych, kwotę należności celnych przywozowych oblicza się na podstawie wartości celnej produktów przetworzonych w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego do dopuszczenia do obrotu, pomniejszonej o wartość statystyczną odpowiednich towarów czasowo wywożonych w chwili objęcia ich uszlachetnianiem biernym, pomnożonej przez kwotę należności celnych przywozowych stosowaną do produktów przetworzonych lub produktów zamiennych, podzielonej przez wartość celną produktów przetworzonych lub produktów zamiennych.

▼M7

Artykuł 76

Odstępstwo od metody obliczania kwoty należności celnych przywozowych od produktów przetworzonych powstałych w ramach procedury uszlachetniania czynnego

(art. 86 ust. 3 i art. 86 ust. 4 kodeksu)

▼B

Podsekcja 2

Termin ustalenia miejsca powstania długu celnego

Artykuł 77

Termin ustalenia miejsca powstania długu celnego w ramach tranzytu unijnego

(art. 87 ust. 2 kodeksu)

W odniesieniu do towarów objętych procedurą tranzytu unijnego terminem, o którym mowa w art. 87 ust. 2 kodeksu, jest jeden z następujących terminów:

Artykuł 78

Termin ustalenia miejsca powstania długu celnego w ramach tranzytu zgodnie z konwencją TIR

(art. 87 ust. 2 kodeksu)

W odniesieniu do towarów objętych tranzytem zgodnie z Konwencją celną dotyczącą międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR z późniejszymi zmianami („konwencja TIR”) termin, o którym mowa w art. 87 ust. 2 kodeksu, wynosi siedem miesięcy od ostatniego dnia, w którym towary powinny zostać przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia lub wyprowadzenia.

Artykuł 79

Termin ustalenia miejsca powstania długu celnego w ramach tranzytu zgodnie z konwencją ATA lub konwencją stambulską

(art. 87 ust. 2 kodeksu)

W odniesieniu do towarów objętych tranzytem zgodnie z Konwencją celną w sprawie karnetu ATA dla odprawy warunkowej towarów sporządzoną w Brukseli dnia 6 grudnia 1961 r. z późniejszymi zmianami („konwencja ATA”) lub z Konwencją dotyczącą odprawy czasowej z późniejszymi zmianami („konwencja stambulska”) termin, o którym mowa w art. 87 ust. 2 kodeksu, wynosi siedem miesięcy od dnia, w którym towary powinny zostać przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia.

Artykuł 80

Termin ustalenia miejsca powstania długu celnego w przypadkach innych niż tranzyt

(art. 87 ust. 2 kodeksu)

W odniesieniu do towarów objętych procedurą specjalną inną niż tranzyt lub towarów objętych czasowym składowaniem termin, o którym mowa w art. 87 ust. 2 kodeksu, wynosi siedem miesięcy od upływu któregokolwiek z następujących terminów:

ROZDZIAŁ 2

Zabezpieczenie potencjalnego lub istniejącego długu celnego

Sekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 81

Przypadki, w których zabezpieczenie nie jest wymagane w odniesieniu do towarów objętych procedurą odprawy czasowej

(art. 89 ust. 8 lit. c) kodeksu).

Objęcie towarów procedurą odprawy czasowej nie jest uzależnione od złożenia zabezpieczenia w następujących przypadkach:

Artykuł 82

Zabezpieczenie w formie zobowiązania gwaranta

(art. 94, art. 22 ust. 4 i art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

▼C2

▼B

▼M3

▼B

Artykuł 83

Formy zabezpieczenia inne niż depozyt w gotówce lub zobowiązanie złożone przez gwaranta

(art. 92 ust. 1 lit. c) kodeksu).

▼M3

▼B

Sekcja 2

Zabezpieczenie generalne i zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia

Artykuł 84

Obniżenie wysokości zabezpieczenia generalnego i zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia

(art. 95 ust. 2 kodeksu)

▼M4

W uzasadnionych przypadkach organy celne mogą uwzględniać ryzyko powstania odnośnego długu celnego i innych opłat w odniesieniu do rodzaju i skali działalności wnioskodawcy oraz rodzaj towarów, dla których wymagane jest zabezpieczenie.

▼M4

▼B

Sekcja 3

Przepisy dotyczące procedury tranzytu unijnego i procedury przewidzianej konwencją stambulską i konwencją ATA

Artykuł 85

Zwolnienie gwaranta ze zobowiązań w ramach procedury tranzytu unijnego

(art. 6 ust. 2, art. 6 ust. 3 lit. a) i art. 98 kodeksu)

Wspólne wymogi dotyczące danych dla powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, są określone w załączniku 32-05.

Artykuł 86

Zgłoszenie stowarzyszeniu poręczającemu roszczenia o zapłatę za towary objęte karnetem ATA i powiadomienie stowarzyszenia poręczającego o niezwolnieniu karnetów CPD zgodnie z procedurą przewidzianą w konwencji ATA lub konwencji stambulskiej

(art. 6 ust. 2, art. 6 ust. 3 lit. a) i art. 98 kodeksu)

ROZDZIAŁ 3

Odzyskanie i zapłata należności celnych oraz zwrot i umorzenie kwoty należności celnych przywozowych i wywozowych

Sekcja 1

Określanie kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, powiadamianie o długu celnym oraz księgowanie

Podsekcja 1

Powiadomienie o długu celnym i zgłoszenie stowarzyszeniu poręczającemu roszczenia o zapłatę

Artykuł 87

Sposoby powiadamiania o długu celnym

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Powiadomienia o długu celnym zgodnie z art. 102 kodeksu można dokonywać z wykorzystaniem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

Artykuł 88

Zwolnienie z obowiązku powiadomienia o długu celnym

(art. 102 ust. 1 lit. d) kodeksu)

Sekcja 2

Zapłata kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych

Artykuł 89

Zawieszenie biegu terminu zapłaty w przypadku wniosku o umorzenie

(art. 108 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Artykuł 90

Zawieszenie biegu terminu zapłaty w przypadku towarów, które mają stać się przedmiotem przepadku, zniszczenia lub zrzeczenia się na rzecz skarbu państwa

(art. 108 ust. 3 lit. b) kodeksu)

Jeżeli towary pozostają pod dozorem celnym i mają stać się przedmiotem przepadku, zniszczenia lub zrzeczenia się na rzecz skarbu państwa, a organy celne uznają, że warunki przepadku, zniszczenia lub zrzeczenia się są prawdopodobnie spełnione, organy celne zawieszają bieg terminu zapłaty kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych odpowiadającej długowi celnemu do czasu podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie przepadku, zniszczenia lub zrzeczenia się.

Artykuł 91

Zawieszenie biegu terminu zapłaty w przypadku długów celnych powstałych w wyniku niespełnienia warunków lub obowiązków

(art. 108 ust. 3 lit. c) kodeksu)

Sekcja 3

Zwrot i umorzenie

Podsekcja 1

Przepisy ogólne i procedura

Artykuł 92

Wniosek o zwrot lub umorzenie

(art. 6 ust. 3 lit. a), art. 22 ust. 1 i art. 103 kodeksu)

Artykuł 93

Informacje uzupełniające, w przypadku gdy towary znajdują się w innym państwie członkowskim

(art. 6 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Wspólne wymogi dotyczące danych dla wniosku o informacje uzupełniające, w przypadku gdy towary znajdują się w innym państwie członkowskim, są określone w załączniku 33-06.

Wniosek o informacje uzupełniające, o którym mowa w akapicie pierwszym, można składać z wykorzystaniem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

Artykuł 94

Sposoby powiadamiania o decyzji w sprawie zwrotu lub umorzenia

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

O decyzji w sprawie zwrotu lub umorzenia należności celnych przywozowych lub wywozowych można powiadamiać zainteresowaną osobę z wykorzystaniem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

Artykuł 95

Wspólne wymogi dotyczące danych związane z formalnościami, w przypadku gdy towary znajdują się w innym państwie członkowskim

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

Wspólne wymogi dotyczące danych dla odpowiedzi na wniosek o informacje dotyczące dopełnienia formalności, w przypadku gdy wniosek o zwrot lub umorzenie dotyczy towarów, które znajdują się w państwie członkowskim innym niż to, w którym powiadomiono o długu celnym, są określone w załączniku 33-07.

Artykuł 96

Sposoby wysyłania informacji na temat dopełnienia formalności, w przypadku gdy towary znajdują się w innym państwie członkowskim

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Wniosek, o którym mowa w art. 95, można składać z wykorzystaniem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

▼M3

Artykuł 97

Przedłużenie terminu na podjęcie decyzji w sprawie zwrotu lub umorzenia

(art. 22 ust. 3 kodeksu)

▼B

Podsekcja 2

Decyzje podejmowane przez Komisję

Artykuł 98

Przekazanie Komisji akt sprawy w celu podjęcia decyzji

(art. 116 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 99

Prawo zainteresowanej osoby do złożenia wyjaśnień

(art. 116 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 100

Terminy

(art. 116 ust. 3 kodeksu)

Artykuł 101

Powiadomienie o decyzji

(art. 116 ust. 3 kodeksu)

Państwo członkowskie, do którego należy organ celny właściwy do podjęcia decyzji, powiadamia odpowiednio Komisję, przesyłając jej kopię tej decyzji.

Artykuł 102

Skutki niepodjęcia decyzji lub niepowiadomienia o decyzji

(art. 116 ust. 3 kodeksu)

Jeżeli Komisja nie podejmie decyzji w terminie określonym w art. 100 lub nie powiadomi danego państwa członkowskiego o decyzji w terminie przewidzianym w art. 101 ust. 1, organ celny właściwy do podjęcia decyzji podejmuje decyzję korzystną dla zainteresowanej osoby.

ROZDZIAŁ 4

Wygaśnięcie długu celnego

Artykuł 103

Uchybienia niemające istotnego wpływu na prawidłowy przebieg procedury celnej

(art. 124 ust. 1 lit. h) oraz i) kodeksu)

Za uchybienia niemające istotnego wpływu na prawidłowy przebieg procedury celnej uznaje się następujące sytuacje:

TYTUŁ IV

TOWARY WPROWADZANE NA OBSZAR CELNY UNII

ROZDZIAŁ 1

Przywozowa deklaracja skrócona

Artykuł 104

Zwolnienie z obowiązku złożenia przywozowej deklaracji skróconej

(art. 127 ust. 2 lit. b) kodeksu)

▼M7

▼M7 —————

▼M7

▼B

Artykuł 105

Terminy złożenia przywozowej deklaracji skróconej w przypadku transportu morskiego

(art. 127 ust. 3 i 7 kodeksu)

Jeżeli towary wprowadza się na obszar celny Unii drogą morską, przywozową deklarację skróconą składa się w następujących terminach:

▼M7

Artykuł 106

Terminy złożenia przywozowej deklaracji skróconej w przypadku transportu lotniczego

(art. 127 ust. 2 lit. b), ust. 3, 6 i 7 kodeksu)

▼B

Artykuł 107

Terminy złożenia przywozowej deklaracji skróconej w przypadku transportu kolejowego

(art. 127 ust. 3 i 7 kodeksu)

Jeżeli towary wprowadza się na obszar celny Unii koleją, przywozową deklarację skróconą składa się w następujących terminach:

Artykuł 108

Terminy złożenia przywozowej deklaracji skróconej w przypadku transportu drogowego

(art. 127 ust. 3 i 7 kodeksu)

Jeżeli towary wprowadza się na obszar celny Unii w ramach transportu drogowego, przywozową deklarację skróconą składa się najpóźniej godzinę przed przybyciem towarów na miejsce, dla którego dany urząd celny pierwszego wprowadzenia jest właściwy.

Artykuł 109

Terminy złożenia przywozowej deklaracji skróconej w przypadku transportu wodnego śródlądowego

(art. 127 ust. 3 i 7 kodeksu)

Jeżeli towary wprowadza się na obszar celny Unii śródlądową drogą wodną, przywozową deklarację skróconą składa się najpóźniej dwie godziny przed przybyciem towarów na miejsce, dla którego dany urząd celny pierwszego wprowadzenia jest właściwy.

Artykuł 110

Terminy złożenia przywozowej deklaracji skróconej w przypadku transportu kombinowanego

(art. 127 ust. 3 i 7 kodeksu)

Jeżeli towary wprowadza się na obszar celny Unii za pomocą środka transportu, który sam jest transportowany aktywnym środkiem transportu, terminem złożenia przywozowej deklaracji skróconej jest termin mający zastosowanie do aktywnego środka transportu.

Artykuł 111

Terminy złożenia przywozowej deklaracji skróconej w przypadku siły wyższej

(art. 127 ust. 3 i 7 kodeksu)

Terminy, o których mowa w art. 105–109, nie mają zastosowania w przypadku działania siły wyższej.

Artykuł 112

Dostarczanie danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej przez inne osoby w określonych przypadkach w odniesieniu do transportu morskiego lub transportu wodnego śródlądowego

(art. 127 ust. 6 kodeksu)

Jeżeli odbiorca wskazany w konosamencie, dla którego nie ma konosamentów stanowiących jego podstawę, nie udostępnia danych wymaganych do sporządzenia przywozowej deklaracji skróconej osobie wystawiającej ten konosament, przekazuje te dane urzędowi celnemu pierwszego wprowadzenia.

▼M7 —————

▼M7

▼B

Artykuł 113

Dostarczanie danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej przez inne osoby w określonych przypadkach w odniesieniu do transportu lotniczego

(art. 127 ust. 6 kodeksu)

▼M7 —————

▼M7

▼M7

Artykuł 113a

Dostarczanie danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej przez inne osoby

(art. 127 ust. 6 kodeksu)

▼B

ROZDZIAŁ 2

Przybycie towarów

▼M3

Artykuł 114

Wymiana towarów ze specjalnymi obszarami podatkowymi

(art. 1 ust. 3 kodeksu)

Towary przedstawia organom celnym osoba, która wprowadza towary do innej części obszaru celnego Unii, lub osoba, w której imieniu lub na której rzecz towary są wprowadzane do tej innej części obszaru celnego Unii.

Towary przedstawia osoba, która wprowadza towary do specjalnego obszaru podatkowego, lub osoba, w której imieniu lub na której rzecz towary są wprowadzane do specjalnego obszaru podatkowego.

Artykuł 115

Zatwierdzenie miejsca do przedstawienia towarów organom celnym i czasowego składowania

(art. 139 ust. 1 i art. 147 ust. 1 kodeksu)

Jeżeli miejsce posiada już pozwolenie na prowadzenie magazynu czasowego składowania, zatwierdzenie nie jest wymagane.

▼B

Artykuł 116

Ewidencja

(art. 148 ust. 4 kodeksu)

Jeżeli ewidencja nie jest częścią głównych ksiąg rachunkowych na potrzeby celne, powinna odnosić się do głównych ksiąg rachunkowych na potrzeby celne.

Artykuł 117

Sprzedaż detaliczna

(art. 148 ust. 1 kodeksu)

Pozwoleń na prowadzenie magazynów czasowego składowania, o których mowa w art. 148 kodeksu, udziela się na następujących warunkach:

Artykuł 118

Inne przypadki przemieszczania towarów czasowo składowanych

(art. 148 ust. 5 lit. c) kodeksu)

Zgodnie z art. 148 ust. 5 lit. c) kodeksu organy celne mogą zezwolić na przemieszczanie towarów czasowo składowanych między różnymi magazynami czasowego składowania objętymi różnymi pozwoleniami na prowadzenie magazynów czasowego składowania – pod warunkiem że posiadaczami pozwoleń są AEOC.

TYTUŁ V

PRZEPISY OGÓLNE DOTYCZĄCE STATUSU CELNEGO, OBJĘCIA TOWARÓW PROCEDURĄ CELNĄ, WERYFIKACJI, ZWOLNIENIA I DYSPONOWANIA TOWARAMI

ROZDZIAŁ 1

Status celny towarów

Sekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 119

Domniemanie statusu celnego

(art. 153 ust. 1 i art. 155 ust. 2 kodeksu)

Sekcja 2

Regularna linia żeglugowa na potrzeby celne

Artykuł 120

Pozwolenie na ustanowienie regularnej linii żeglugowej

(art. 155 ust. 2 kodeksu)

Regularną linię żeglugową zapewnia się korzystając ze statków zarejestrowanych do tego celu zgodnie z art. 121.

Artykuł 121

Rejestracja statków i portów

(art. 22 ust. 4 i art. 155 ust. 2 kodeksu)

Artykuł 122

Nieprzewidziane okoliczności podczas transportu towarów regularną linią żeglugową

(art. 153 ust. 1 i art. 155 ust. 2 kodeksu)

Jeżeli statek zarejestrowany do obsługi regularnej linii żeglugowej do celów art. 119 ust. 2 lit. b) wskutek wystąpienia nieprzewidzianych okoliczności dokonuje przeładunku towarów na morzu, zawija do portu poza obszarem celnym Unii, do portu niebędącego częścią regularnej linii żeglugowej lub do wolnego obszaru celnego w porcie unijnym lub dokonuje załadunku lub rozładunku towarów w tego rodzaju portach, status celny tych towarów nie ulega zmianie, chyba że zostały załadowane lub rozładowane w tych lokalizacjach.

Jeżeli organy celne mają powody, aby wątpić, że towary spełniają te warunki, należy potwierdzić status celny danych towarów.

▼M1

Artykuł 122a

System służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych

(art. 155 ust. 2 kodeksu)

▼B

Sekcja 3

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów

Podsekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 123

Okres ważności dokumentów T2L, T2LF lub manifestu celnego towarów

(art. 22 ust. 5 kodeksu)

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów w postaci dokumentów T2L, T2LF lub manifestu celnego towarów jest ważne przez 90 dni od dnia rejestracji lub – jeżeli zgodnie z art. 128 nie ma obowiązku rejestracji manifestu celnego towarów – od dnia jego wystawienia. Na wniosek zainteresowanej osoby oraz z uzasadnionych przyczyn urząd celny może wyznaczyć dłuższy termin ważności potwierdzenia.

Artykuł 124

Sposoby przekazywania MRN dokumentów T2L, T2LF lub manifestu celnego towarów

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

MRN dokumentów T2L, T2LF lub manifestu celnego towarów można przedstawić z wykorzystaniem jednego z następujących środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych:

▼M1

Do daty wdrożenia systemu potwierdzenia unijnego statusu towarów w ramach UKC, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, nie stosuje się akapitu pierwszego niniejszego artykułu.

▼M3

Artykuł 124a

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów poprzez dokument „T2L” lub „T2LF”

(art. 6 ust. 2, art. 6 ust. 3 lit. a) i art. 153 ust. 2 kodeksu)

▼M1

Do daty wdrożenia systemu potwierdzenia unijnego statusu towarów w ramach UKC, o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, jeżeli wykorzystywany jest dokument „T2L” lub „T2LF” w formie papierowej, zastosowanie mają następujące przepisy:

Dokumenty te zwracane są osobie zainteresowanej.

▼B

Podsekcja 2

Potwierdzenia przedstawione z wykorzystaniem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych

Artykuł 125

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów w przypadku podróżnych innych niż przedsiębiorcy

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

▼C2

Podróżny inny niż przedsiębiorca może zwrócić się z wnioskiem w formie papierowej o dostarczenie potwierdzenia unijnego statusu celnego towarów.

▼B

Artykuł 126

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów poprzez przedstawienie faktury lub dokumentu przewozowego

(art. 6 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Nadawca lub zainteresowana osoba, jeżeli nie ma nadawcy, określa unijny status celny towarów, zaznaczając odpowiednio kod „T2L” lub „T2LF” i składając podpis na fakturze lub w dokumencie przewozowym.

▼M1

▼M3

Artykuł 126a

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów poprzez przedstawienie manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego

(art. 6 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

▼M1

Ponadto w manifeście muszą być podane dla każdej przesyłki:

▼M7

Artykuł 127

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów w postaci karnetów TIR lub ATA lub formularzy NATO 302 lub formularzy UE 302

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Jeżeli towary unijne przewozi się zgodnie z konwencją TIR, konwencją ATA, konwencją stambulską lub z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302, potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów można przedstawić z wykorzystaniem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

▼B

Podsekcja 3

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów wydane przez upoważnionego wystawcę

Artykuł 128

▼M1

Ułatwienie w zakresie wystawiania potwierdzenia przez upoważnionego wystawcę

▼B

(art. 153 ust. 2 kodeksu)

▼C2

▼M1

▼M1

▼M3

Artykuł  ►M1   ►C5  128a ◄  ◄

Formalności podczas wystawiania dokumentu „T2L” lub „T2LF”, faktury lub dokumentu przewozowego przez upoważnionego wystawcę

(art. 6 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

▼C5

Artykuł 128b

Ułatwienia dla upoważnionego wystawcy

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Artykuł 128c

Upoważnienie do sporządzenia manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego po wyjściu

(art. 153 ust. 2 kodeksu)

Do daty wdrożenia systemu potwierdzenia unijnego statusu towarów, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, organy celne państw członkowskich mogą pozwolić przedsiębiorstwu żeglugowemu na niewystawianie manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego, o którym mowa w art. 199 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, służącego do wykazania unijnego statusu celnego towarów, najpóźniej do dnia następującego po dniu wypłynięcia statku i w każdym przypadku przed przybyciem statku do portu przeznaczenia.

▼M3

Artykuł  ►M1   ►C5  128d ◄  ◄

Warunki do otrzymania upoważnienia do sporządzenia manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego po wyjściu

(art. 6 ust. 3 lit. a) i art. 153 ust. 2 kodeksu)

▼M7

Jeżeli w ciągu sześćdziesięciu dni od daty powiadomienia o wniosku nie zostaje wniesiony sprzeciw, organy celne udzielają pozwolenia na korzystanie z procedury uproszczonej opisanej w art. 128c.

Pozwolenie takie jest ważne w odnośnych państwach członkowskich i jest stosowane tylko w stosunku do operacji transportowych realizowanych między portami, do których się ono odnosi.

▼B

Podsekcja 4

Przepisy szczegółowe dotyczące produktów rybołówstwa morskiego i towarów uzyskiwanych z takich produktów

Artykuł 129

Status celny produktów rybołówstwa morskiego i towarów uzyskiwanych z takich produktów

(art. 153 ust. 2 kodeksu)

Do celów udowodnienia unijnego statusu celnego produktów i towarów wymienionych w art. 119 ust. 1 lit. d) i e) potwierdza się, że towary te przewieziono bezpośrednio na obszar celny Unii w jeden z następujących sposobów:

Artykuł 130

Potwierdzenie statusu celnego produktów rybołówstwa morskiego i towarów uzyskiwanych z takich produktów

(art. 6 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Oprócz informacji wymienionych w ust. 1 lit. b) i c) w dzienniku połowowym lub w deklaracji przeładunkowej statku odbierającego podaje się nazwę, państwo bandery, numer rejestracyjny oraz pełne imię i nazwisko kapitana unijnego statku rybackiego lub unijnego statku przetwórni, z których dane produkty i towary zostały przeładowane.

▼M3

Artykuł 131

Przeładunek

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

▼B

Artykuł 132

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów w przypadku produktów rybołówstwa morskiego i innych produktów wydobytych lub złowionych przez statki pływające pod banderą państwa trzeciego w obrębie obszaru celnego Unii

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów w przypadku produktów rybołówstwa morskiego i innych produktów wydobytych lub złowionych przez statki pływające pod banderą państwa trzeciego w obrębie obszaru celnego Unii może być przekazane w postaci wydruku z dziennika połowowego.

▼M3

Artykuł 133

Produkty i towary przeładowywane i transportowane przez państwo lub przez terytorium, które nie stanowi części obszaru celnego Unii

(art. 6 ust. 2 i ust. 3 lit. a) kodeksu)

Do celów przedstawienia organom celnym państwa lub terytorium, które nie stanowi części obszaru celnego Unii, wydruk dziennika połowowego, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie musi zawierać informacji o miejscu połowu produktów rybołówstwa morskiego, o którym to miejscu mowa w art. 130 ust. 1 lit. a).

▼B

ROZDZIAŁ 2

Objęcie towarów procedurą celną

Sekcja 1

Przepisy ogólne

▼M3

Artykuł 134

Zgłoszenia celne w przypadku handlu ze specjalnymi obszarami podatkowymi

(art. 1 ust. 3 kodeksu)

▼B

Artykuł 135

Ustne zgłoszenie do dopuszczenia do obrotu

(art. 158 ust. 2 kodeksu)

Artykuł 136

Ustne zgłoszenie do odprawy czasowej i powrotnego wywozu

(art. 158 ust. 2 kodeksu)

Artykuł 137

Ustne zgłoszenie wywozowe

(art. 158 ust. 2 kodeksu)

Artykuł 138

Towary uznane za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu zgodnie z art. 141

(art. 158 ust. 2 kodeksu)

Następujące towary uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu zgodnie z art.141, jeżeli nie zostały zgłoszone w inny sposób:

▼M7

▼M7

▼M7 —————

▼M2

Artykuł 139

▼M7

Towary uznane za zgłoszone do odprawy czasowej, tranzytu lub powrotnego wywozu zgodnie z art. 141

(art. 158 ust. 2 kodeksu)

▼M2

▼M7

▼B

Artykuł 140

Towary uznane za zgłoszone do wywozu zgodnie z art. 141

(art. 158 ust. 2 kodeksu)

Artykuł 141

▼M7

Czynności uznawane za zgłoszenie celne lub zgłoszenie do powrotnego wywozu

(art. 158 ust. 2 kodeksu)

Przesyłki z korespondencją uznaje się za zgłoszone do wywozu lub powrotnego wywozu z chwilą opuszczenia przez nie obszaru celnego Unii.

▼M7

▼M7

▼M6

▼M7

Formularz ten można przedłożyć za pomocą środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

Formularz ten można przedłożyć za pomocą środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

▼B

Artykuł 142

Towary, których nie można zgłosić ustnie ani zgodnie z art. 141

(art. 158 ust. 2 kodeksu)

Artykuły 135–140 nie mają zastosowania do następujących towarów:

▼M7

▼C2

Artykuł 143

Zgłoszenia celne w formie papierowej

(art. 158 ust. 2 kodeksu)

Podróżni mogą złożyć zgłoszenie celne w formie papierowej w odniesieniu do przewożonych przez nich towarów.

▼M7

Artykuł 143a

Zgłoszenie do dopuszczenia do obrotu przesyłek o niskiej wartości

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

▼M6

▼M7

▼M7

Artykuł 144

Zgłoszenie celne dotyczące towarów w przesyłkach pocztowych

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

▼B

Sekcja 2

Uproszczone zgłoszenia celne

Artykuł 145

Warunki uzyskania pozwolenia na regularne stosowanie uproszczonych zgłoszeń celnych

(art. 166 ust. 2 kodeksu)

▼M7

Artykuł 146

Zgłoszenie uzupełniające

(art. 167 ust. 1 kodeksu)

Artykuł 147

Terminy, przed upływem których zgłaszający ma dysponować dokumentami załączanymi do zgłoszenia uzupełniającego

(art. 167 ust. 1 kodeksu)

Zgłaszający ma dysponować dokumentami załączanymi do zgłoszenia, których brakowało w momencie składania zgłoszenia uproszczonego, w terminie przewidzianym na złożenie zgłoszenia uzupełniającego zgodnie z art. 146 ust. 1, 3, 3a, 3b lub 4.

▼B

Sekcja 3

Przepisy mające zastosowanie do wszystkich zgłoszeń celnych

Artykuł 148

Unieważnienie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów

(art. 174 ust. 2 kodeksu)

▼C4

Sekcja 4

Inne uproszczenia

Artykuł 149

Warunki udzielania pozwoleń na przeprowadzenie odprawy scentralizowanej

(art. 179 ust. 1 kodeksu)

Artykuł 150

Warunki udzielania pozwoleń na dokonanie wpisu do rejestru zgłaszającego

(art. 182 ust. 1 kodeksu)

Artykuł 151

Warunki udzielania pozwoleń na samoobsługę celną

(art. 185 ust. 1 kodeksu)

Jeżeli wnioskodawca, o którym mowa w art. 185 ust. 2 kodeksu, jest posiadaczem pozwolenia na dokonanie wpisu do rejestru zgłaszającego, wówczas zezwala się na samoobsługę celną, pod warunkiem że wniosek o samoobsługę celną dotyczy procedur celnych, o których mowa w art. 150 ust. 2, lub powrotnego wywozu.

Artykuł 152

Formalności i kontrole celne związane z samoobsługą celną

(art. 185 ust. 1 kodeksu)

Posiadacze pozwolenia na samoobsługę celną mogą uzyskać pozwolenie na przeprowadzenie, w ramach dozoru celnego, kontroli przestrzegania zakazów i ograniczeń określonych w pozwoleniu.

ROZDZIAŁ 3

Zwolnienie towarów

Artykuł 153

Zwolnienie nieuzależnione od złożenia zabezpieczenia

(art. 195 ust. 2 kodeksu)

Jeżeli, przed zwolnieniem towarów, które są przedmiotem wniosku o przyznanie kontyngentu taryfowego, danego kontyngentu taryfowego nie uważa się za krytyczny, zwolnienie towarów nie jest uzależnione od złożenia zabezpieczenia w odniesieniu do tych towarów.

Artykuł 154

Powiadomienie o zwolnieniu towarów

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

TYTUŁ VI

DOPUSZCZENIE DO OBROTU ORAZ ZWOLNIENIE Z NALEŻNOŚCI CELNYCH PRZYWOZOWYCH

ROZDZIAŁ 1

Dopuszczenie do obrotu

Artykuł 155

Pozwolenie na sporządzenie świadectw ważenia bananów

(art. 163 ust. 3 kodeksu)

Organy celne udzielają pozwolenia na sporządzenie dokumentów załączanych do standardowego zgłoszenia celnego poświadczającego ważenie świeżych bananów objętych kodem CN 0803 90 10 podlegających należnościom celnym przywozowym („świadectwo ważenia bananów”), jeżeli wnioskodawca ubiegający się o takie pozwolenie spełnia wszystkie następujące warunki:

Artykuł 156

Termin

(art. 22 ust. 3 kodeksu)

Decyzję w sprawie wniosku o udzielenie pozwolenia, o którym mowa w art. 155 wydaje się bez zbędnej zwłoki i najpóźniej 30 dni od daty przyjęcia wniosku.

Artykuł 157

Sposoby przekazywania świadectwa ważenia bananów

(art. 6 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Świadectwa ważenia bananów można sporządzać i składać, korzystając ze środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

ROZDZIAŁ 2

Zwolnienie z należności celnych przywozowych

Sekcja 1

Towary powracające

Artykuł 158

Towary uznawane za powracające w takim stanie, w jakim zostały wywiezione

(art. 203 ust. 5 kodeksu)

▼C2

▼B

Artykuł 159

Towary, które skorzystały ze środków ustanowionych w ramach wspólnej polityki rolnej

(art. 204 kodeksu)

Artykuł 160

Sposoby przekazywania arkusza informacyjnego INF 3

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Dokument poświadczający, że warunki zwolnienia z należności celnych przywozowych zostały spełnione („arkusz informacyjny INF 3”) można przekazać korzystając ze środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

TYTUŁ VII

PROCEDURY SPECJALNE

ROZDZIAŁ 1

Przepisy ogólne

Sekcja 1

Wniosek o udzielenie pozwolenia

Artykuł 161

Wnioskodawca mający siedzibę poza obszarem celnym Unii

(art. 211 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Na zasadzie odstępstwa od art. 211 ust. 3 lit. a) kodeksu, organy celne mogą okazjonalnie, gdy uznają to za zasadne, udzielić pozwolenia na korzystanie z procedury końcowego przeznaczenia lub procedury uszlachetniania czynnego osobom mającym siedzibę poza obszarem celnym Unii.

Artykuł 162

Miejsce złożenia wniosku, jeżeli wnioskodawca ma siedzibę poza obszarem celnym Unii

(art. 22 ust. 1 kodeksu)

Artykuł 163

Wniosek o udzielenie pozwolenia na podstawie zgłoszenia celnego

(art. 6 ust. 1 i 2, art. 6 ust. 3 lit. a) oraz art. 211 ust. 1 kodeksu)

Artykuł 164

Wniosek o przedłużenie lub zmianę pozwolenia

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Organy celne mogą zezwolić na złożenie wniosku o przedłużenie lub zmianę pozwolenia, o którym mowa w art. 211 ust. 1 kodeksu, w formie pisemnej.

Artykuł 165

Dokumenty załączane do ustnego zgłoszenia celnego do odprawy czasowej

(art. 6 ust. 2, art. 6 ust. 3 lit. a) oraz art. 211 ust. 1 kodeksu)

Jeżeli ustne zgłoszenie celne uznaje się za wniosek o udzielenie pozwolenia na korzystanie z odprawy czasowej zgodnie z art. 163, zgłaszający przedstawia dokument załączony do zgłoszenia, jak określono w załączniku 71-01.

Sekcja 2

Wydanie decyzji w sprawie wniosku

Artykuł 166

Sprawdzenie warunków ekonomicznych

(art. 211 ust. 3 i 4 kodeksu)

Artykuł 167

Przypadki, w których warunki ekonomiczne uznaje się za spełnione w odniesieniu do uszlachetniania czynnego

(art. 211 ust. 5 kodeksu)

▼M7 —————

▼B

Artykuł 169

Pozwolenie na korzystanie z towarów ekwiwalentnych

(art. 223 ust. 1 i 2 oraz art. 223 ust. 3 lit. c) kodeksu)

Artykuł 170

Produkty przetworzone lub towary objęte procedurą uszlachetniania czynnego IM/EX

(art. 211 ust. 1 kodeksu)

Artykuł 171

Termin na podjęcie decyzji w sprawie wniosku o udzielenie pozwolenia, o którym mowa w art. 211 ust. 1 kodeksu

(art. 22 ust. 3 kodeksu)

▼C4

Jeżeli wniosek o udzielenie pozwolenia, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. b) kodeksu, dotyczy tylko jednego państwa członkowskiego, na zasadzie odstępstwa od art. 22 ust. 3 akapit pierwszy kodeksu decyzję w sprawie wniosku podejmuje się niezwłocznie i nie później niż w terminie 60 dni od dnia przyjęcia wniosku.

▼B

Organy celne informują wnioskodawcę lub posiadacza pozwolenia o konieczności sprawdzenia warunków ekonomicznych oraz, jeżeli nie wydano jeszcze pozwolenia, o przedłużeniu terminu zgodnie z akapitem pierwszym.

Artykuł 172

Moc wsteczna

(art. 22 ust. 4 kodeksu)

Jeżeli – zgodnie z art. 211 ust. 6 kodeksu – zachodzi konieczność sprawdzenia warunków ekonomicznych w związku z przedłużeniem terminu ważności pozwolenia w odniesieniu do tego samego rodzaju operacji i towarów, pozwolenie udzielone z mocą wsteczną zaczyna obowiązywać najwcześniej w dniu rozstrzygnięcia kwestii warunków ekonomicznych.

Artykuł 173

Ważność pozwolenia

(art. 22 ust. 5 kodeksu)

Artykuł 174

Termin zamknięcia procedury specjalnej

(art. 215 ust. 4 kodeksu)

Artykuł 175

Rozliczenie zamknięcia

(art. 6 ust. 2, art. 6 ust. 3 lit. a) oraz art. 211 ust. 1 kodeksu)

Kontrolny urząd celny może jednak zwolnić z obowiązku przedstawienia rozliczenia zamknięcia, jeżeli uzna, że nie jest ono konieczne.

Artykuł 176

▼C2

Ujednolicona wymiana informacji i obowiązki posiadacza pozwolenia na korzystanie z procedury przetwarzania

▼B

(art. 211 ust. 1 kodeksu)

▼M7

Artykuł 177

Składowanie towarów unijnych wraz z towarami nieunijnymi w miejscu składowym

(art. 211 ust. 1 kodeksu)

▼M3

Artykuł 177a

Mieszane składowanie produktów objętych dozorem celnym w ramach końcowego przeznaczenia

(art. 211 ust. 1 kodeksu)

Pozwolenie na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu, określa środki i metody identyfikacji oraz dozoru celnego w odniesieniu do mieszanego składowania produktów objętych dozorem celnym objętych działami 27 i 29 Nomenklatury scalonej albo takich produktów z surowymi olejami ropy naftowej objętymi kodem CN 2709 00 .

Jeżeli produkty, o których mowa w akapicie pierwszym, nie są objęte tym samym ośmiocyfrowym kodem CN albo nie są identyczne pod względem jakości handlowej oraz parametrów technicznych i fizycznych, mieszane składowanie może być dozwolone jedynie wówczas, gdy cała mieszanina ma być poddana jednej z obróbek określonych w uwadze dodatkowej 5 do działu 27 Nomenklatury Scalonej.

▼B

Sekcja 3

Inne przepisy

Artykuł 178

Ewidencja

(art. 211 ust. 1 i art. 214 ust. 1 kodeksu)

Artykuł 179

Przemieszczanie towarów między różnymi miejscami na obszarze celnym Unii

(art. 219 kodeksu)

Koniec przemieszczania w ramach procedury składowania celnego następuje w terminie 30 dni od wyprowadzenia towarów ze składu celnego.

Na wniosek osoby uprawnionej do korzystania z procedury organy celne mogą przedłużyć przedmiotowy trzydziestodniowy okres.

Na wniosek osoby uprawnionej do korzystania z procedury organy celne mogą przedłużyć przedmiotowy studniowy okres.

Artykuł 180

Zwyczajowe czynności

(art. 220 kodeksu)

Zwyczajowe czynności przewidziane w art. 220 kodeksu wymieniono w załączniku 71-03.

Artykuł 181

Ujednolicona wymiana informacji

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

▼M1

▼B

Artykuł 182

Status celny zwierząt urodzonych ze zwierząt objętych procedurą specjalną

(art. 153 ust. 3 kodeksu)

Jeżeli całościowa wartość zwierząt urodzonych na obszarze celnym Unii ze zwierząt będących przedmiotem jednego zgłoszenia celnego i objętych procedurą składowania, odprawy czasowej lub uszlachetniania czynnego przekracza 100 EUR, takie zwierzęta uznaje się za towary nieunijne i obejmuje tą samą procedurą co zwierzęta, z których są urodzone.

Artykuł 183

Zwolnienie z obowiązku złożenia zgłoszenia uzupełniającego

(art. 167 ust. 2 lit. b) kodeksu)

Zwolnienie z obowiązku złożenia zgłoszenia uzupełniającego stosuje się w odniesieniu do towarów, w przypadku których procedura specjalna inna niż tranzyt została zamknięta poprzez objęcie towarów kolejną procedurą specjalną inną niż tranzyt, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

ROZDZIAŁ 2

Tranzyt

Sekcja 1

Procedura tranzytu zewnętrznego i wewnętrznego

Artykuł 184

Sposoby przekazywania organom celnym numeru ewidencyjnego (MRN) operacji tranzytowej i numeru ewidencyjnego (MRN) operacji TIR

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Numer ewidencyjny (MRN) zgłoszenia tranzytowego lub operacji TIR można przedstawić organom celnym z wykorzystaniem jednego z następujących środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych:

▼M1

Do dat aktualizacji nowego skomputeryzowanego systemu tranzytowego, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, numer ewidencyjny (MRN) zgłoszenia tranzytowego przedstawia się organom celnym za pomocą środków, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b) i c).

▼B

Artykuł 185

Tranzytowy dokument towarzyszący i tranzytowy dokument towarzyszący/bezpieczeństwo

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

Wspólne wymogi dotyczące danych w odniesieniu do tranzytowego dokumentu towarzyszącego i, w razie potrzeby, wykazu pozycji, a także tranzytowego dokumentu towarzyszącego/bezpieczeństwo i tranzytowego wykazu pozycji/bezpieczeństwo są określone w załączniku B-02.

Artykuł 186

Wnioski dotyczące statusu upoważnionego odbiorcy do celów operacji TIR

(art. 22 ust. 1 akapit trzeci kodeksu)

Do celów operacji TIR wnioski dotyczące statusu upoważnionego odbiorcy, o którym mowa w art. 230 kodeksu, składa się do organu celnego właściwego do wydania decyzji w państwie członkowskim, w którym operacje TIR wnioskodawcy mają się zakończyć.

Artykuł 187

Pozwolenia dotyczące statusu upoważnionego odbiorcy do celów operacji TIR

(art. 230 kodeksu)

Sekcja 2

Procedura unijnego tranzytu zewnętrznego i wewnętrznego

Artykuł 188

Specjalne obszary podatkowe

(art. 1 ust. 3 kodeksu)

▼M3

Artykuł 189

Stosowanie procedury tranzytu zewnętrznego w szczególnych przypadkach

(art. 226 ust. 2 kodeksu)

▼B

Artykuł 190

Poświadczenie odbioru zatwierdzone przez urząd celny przeznaczenia

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Poświadczenie odbioru zatwierdzone przez urząd celny przeznaczenia na wniosek osoby, która przedstawia towary i dokumenty wymagane przez ten urząd, zawiera dane określone w załączniku 72-03.

Artykuł 191

Przepisy ogólne dotyczące pozwoleń na uproszczenia

(art. 233 ust. 4 kodeksu)

Artykuł 192

Wnioski dotyczące statusu upoważnionego nadawcy na potrzeby objęcia towarów procedurą tranzytu unijnego

(art. 22 ust. 1 akapit trzeci kodeksu)

Do celów objęcia towarów procedurą tranzytu unijnego wnioski dotyczące statusu upoważnionego nadawcy, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. a) kodeksu, składa się organowi celnemu właściwemu do wydania decyzji w państwie członkowskim, w którym operacja tranzytu unijnego wnioskodawcy ma się rozpocząć.

▼M3

Artykuł 193

Pozwolenia dotyczące statusu upoważnionego nadawcy na potrzeby objęcia towarów procedurą tranzytu unijnego

(art. 233 ust. 4 lit. a) kodeksu)

▼B

Status upoważnionego nadawcy, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. a) kodeksu, przyznaje się wyłącznie wnioskodawcom, którzy są upoważnieni zgodnie z art. 89 ust. 5 kodeksu do złożenia zabezpieczenia generalnego lub do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku złożenia zabezpieczenia zgodnie z art. 95 ust. 2 kodeksu.

Artykuł 194

Wnioski dotyczące statusu upoważnionego odbiorcy na potrzeby odbioru towarów przemieszczanych w ramach procedury tranzytu unijnego

(art. 22 ust. 1 akapit trzeci kodeksu)

Do celów odbioru towarów przemieszczanych w ramach procedury tranzytu unijnego wnioski dotyczące statusu upoważnionego odbiorcy, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. b) kodeksu, składa się organowi celnemu właściwemu do wydania decyzji w państwie członkowskim, w którym operacja tranzytu unijnego wnioskodawcy ma się zakończyć.

▼M3

Artykuł 195

Pozwolenia dotyczące statusu upoważnionego odbiorcy na potrzeby odbioru towarów przemieszczanych w ramach procedury tranzytu unijnego

(art. 233 ust. 4 lit. b) kodeksu)

▼B

Status upoważnionego odbiorcy, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. b) kodeksu, przyznaje się wyłącznie wnioskodawcom, którzy oświadczyli, że będą regularnie odbierać towary objęte procedurą tranzytu unijnego.

Artykuł 196

Poświadczenie odbioru wystawione przez upoważnionego odbiorcę

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Poświadczenie odbioru wystawione przewoźnikowi przez upoważnionego odbiorcę po dostarczeniu wymaganych towarów i informacji zawiera dane określone w załączniku 72-03.

▼M3

Artykuł 197

Pozwolenie dotyczące stosowania specjalnego rodzaju zamknięć celnych

(art. 233 ust. 4 lit. c) kodeksu)

▼B

▼M3

Artykuł 197a

Wnioski o stosowanie specjalnego rodzaju zamknięć celnych

(art. 22 ust. 1 akapit trzeci kodeksu)

Jeżeli upoważniony nadawca lub przedsiębiorca składający wniosek o status upoważnionego nadawcy, o którym to statusie mowa w art. 233 ust. 4 lit. a) kodeksu, składa wniosek o pozwolenie na stosowanie specjalnego rodzaju zamknięć celnych, o którym to stosowaniu mowa w art. 233 ust. 4 lit. c) kodeksu, wniosek może zostać złożony do organu celnego właściwego do wydania decyzji w państwie członkowskim, w którym mają się rozpoczynać operacje tranzytu unijnego upoważnionego nadawcy.

▼B

Artykuł 198

Pozwolenie na korzystanie ze zgłoszenia tranzytowego ze zmniejszoną liczbą danych

(art. 233 ust. 4 lit. d) kodeksu)

Pozwoleń na mocy art. 233 ust. 4 lit. d) kodeksu dotyczących stosowania zgłoszenia celnego ze zmniejszoną liczbą danych w celu objęcia towarów procedurą tranzytu unijnego udziela się w:

Artykuł 199

Pozwolenia na stosowanie elektronicznego dokumentu przewozowego jako zgłoszenia tranzytowego w transporcie lotniczym

(art. 233 ust. 4 lit. e) kodeksu)

Do celów transportu lotniczego pozwoleń na stosowanie elektronicznego dokumentu przewozowego jako zgłoszenia tranzytowego w celu objęcia towarów procedurą tranzytu unijnego zgodnie z art. 233 ust. 4 lit. e) kodeksu udziela się wyłącznie w przypadku, gdy:

Artykuł 200

Pozwolenia na stosowanie elektronicznego dokumentu przewozowego jako zgłoszenia tranzytowego w transporcie morskim

(art. 233 ust. 4 lit. e) kodeksu)

Do celów transportu morskiego pozwoleń na stosowanie elektronicznego dokumentu przewozowego jako zgłoszenia tranzytowego w celu objęcia towarów procedurą tranzytu unijnego zgodnie z art. 233 ust. 4 lit. e) kodeksu udziela się wyłącznie w przypadku, gdy:

ROZDZIAŁ 3

Składowanie celne

Artykuł 201

Sprzedaż detaliczna

(art. 211 ust. 1 lit. b) kodeksu)

Pozwoleń na prowadzenie miejsc składowych przeznaczonych do składowania celnego towarów udziela się pod warunkiem, że miejsc składowych nie wykorzystuje się do celów sprzedaży detalicznej, chyba że towary są sprzedawane detalicznie w jednej z następujących sytuacji:

Artykuł 202

Specjalnie wyposażone miejsca składowe

(art. 211 ust. 1 lit. b) kodeksu)

W przypadku gdy towary stanowią zagrożenie lub istnieje prawdopodobieństwo, że spowodują zepsucie innych towarów lub z innych powodów wymagają specjalnych miejsc składowych, w pozwoleniach na prowadzenie miejsc składowych przeznaczonych do składowania celnego towarów można sprecyzować, że towary mogą być składowane jedynie w miejscach składowych specjalnie wyposażonych na potrzeby ich przyjęcia.

Artykuł 203

Typy miejsc składowych

(art. 211 ust. 1 lit. b) kodeksu)

W pozwoleniach na prowadzenie miejsc składowych przeznaczonych do składowania celnego określa się, które z następujących typów składów celnych będą stosowane na podstawie każdego pozwolenia:

ROZDZIAŁ 4

Szczególne przeznaczenie

Sekcja 1

Odprawa czasowa

Podsekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 204

Przepisy ogólne

(art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu)

O ile nie przewidziano inaczej, pozwoleń na korzystanie z procedury odprawy czasowej udziela się pod warunkiem, że stan towarów objętych procedurą pozostaje taki sam.

Dopuszczalne są jednak naprawy i konserwacja, włączając przeglądy i regulacje lub środki mające na celu zachowanie towarów lub zapewnienie ich zgodności z wymogami technicznymi dla ich zastosowania w ramach procedury.

Artykuł 205

Miejsce złożenia wniosku

(art. 22 ust. 1 kodeksu)

Artykuł 206

Odprawa czasowa z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych

(art. 211 ust. 1 i art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Podsekcja 2

Środki transportu, palety i kontenery, w tym akcesoria i wyposażenie

Artykuł 207

Przepisy ogólne

(art. 211 ust. 3 kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych można objąć towary, o których mowa w art. 208–211 i art. 213, również w przypadku, gdy wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mają siedziby na obszarze celnym Unii.

▼M3

Jeżeli w niniejszej podsekcji mowa o użytkowaniu środków transportu do celów handlowych, oznacza to użytkowanie środków transportu do przewozu osób za wynagrodzeniem lub użytkowanie środków transportu do przemysłowego lub handlowego przewozu towarów za wynagrodzeniem lub bez. Prywatne użytkowanie środków transportu oznacza użytkowanie środków transportu do innych celów niż cele handlowe.

▼B

Artykuł 208

Palety

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych obejmuje się palety.

Artykuł 209

Części zamienne, akcesoria i wyposażenie do palet

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych obejmuje się części zamienne, akcesoria i wyposażenie do palet, jeżeli są one czasowo przywożone w celu powrotnego wywozu oddzielnie lub jako część palet.

Artykuł 210

Kontenery

(art. 18 ust. 2 i art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

W przypadku kontenerów przeznaczonych do transportu morskiego lub innych kontenerów oznaczonych standardowym kodem ISO składającym się z czterech wielkich liter zakończonych literą U, dane identyfikacyjne właściciela lub głównego operatora, numer seryjny kontenera i numer kontrolny kontenera powinny być zgodne z normą międzynarodową ISO 6346 i jej załącznikami.

Osoba ta, na żądanie, dostarcza organom celnym szczegółowych informacji dotyczących przemieszczania każdego kontenera objętego procedurą odprawy czasowej, w tym podaje datę oraz miejsce wprowadzenia i wyładunku.

Artykuł 211

Części zamienne, akcesoria i wyposażenie do kontenerów

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych obejmuje się części zamienne, akcesoria i wyposażenie do kontenerów, jeżeli są one czasowo przywożone w celu powrotnego wywozu oddzielnie lub jako część kontenerów.

Artykuł 212

Warunki objęcia środków transportu całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

▼M3

▼B

Jeżeli wspomniane środki transportu są użytkowane prywatnie przez osobę trzecią mającą siedzibę poza obszarem celnym Unii, obejmuje się je całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych, pod warunkiem że dana osoba posiada pisemne upoważnienie od posiadacza pozwolenia.

Artykuł 213

Części zamienne, akcesoria i wyposażenie do nieunijnych środków transportu

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych obejmuje się części zamienne, akcesoria i wyposażenie do środków transportu, jeżeli są one czasowo przywożone w celu powrotnego wywozu oddzielnie lub jako część środków transportu.

Artykuł 214

Warunki objęcia osób mających siedzibę na obszarze celnym Unii całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Osoby mające siedzibę na obszarze celnym Unii korzystają z całkowitego zwolnienia z należności celnych przywozowych, jeżeli spełniony jest którykolwiek z następujących warunków:

Artykuł 215

Użytkowanie środków transportu przez osoby fizyczne, których miejscem zwykłego pobytu jest obszar celny Unii

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

▼M3

▼B

Prywatne użytkowanie środków transportu jest dozwolone na potrzeby podróży między miejscem pracy a miejscem zamieszkania pracownika lub w celu wykonywania czynności zawodowych pracownika, jak określono w umowie o pracę.

Na żądanie organów celnych osoba użytkująca środek transportu przedstawia kopię umowy o pracę.

▼M3 —————

▼B

Artykuł 216

Zwolnienie środków transportu z należności celnych przywozowych w innych przypadkach

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Artykuł 217

Terminy zamknięcia procedury odprawy czasowej w przypadkach dotyczących środków transportu i kontenerów

(art. 215 ust. 4 kodeksu)

Procedura odprawy czasowej w przypadkach dotyczących środków transportu i kontenerów zostaje zamknięta w następujących terminach od momentu objęcia towarów procedurą:

Artykuł 218

Terminy powrotnego wywozu w przypadku profesjonalnych przedsiębiorstw zajmujących się wynajmem

(art. 211 ust. 1 i art. 215 ust. 4 kodeksu)

Jeżeli profesjonalne przedsiębiorstwo zajmujące się wynajmem ponownie wynajmie środki transportu osobie mającej siedzibę poza tym obszarem lub osobom fizycznym, których miejscem zwykłego pobytu jest obszar celny Unii, wówczas dokonuje się powrotnego wywozu zamykającego procedurę odprawy czasowej w terminie sześciu miesięcy od daty wprowadzenia środków transportu na obszar celny Unii oraz w terminie trzech tygodni od zawarcia umowy dotyczącej ponownego wynajmu.

Za dzień wprowadzenia na obszar celny Unii uznaje się dzień zawarcia umowy wynajmu, w ramach której środki transportu użytkowano w chwili wprowadzenia na ten obszar, chyba że potwierdzono rzeczywisty dzień wprowadzenia.

▼M3

▼B

Podsekcja 3

Towary inne niż środki transportu, palety i kontenery

Artykuł 219

Rzeczy osobistego użytku oraz sprzęt sportowy przywożone przez podróżnych

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych obejmuje się towary przywożone przez podróżnych mieszkających poza obszarem celnym Unii, jeżeli spełniony jest którykolwiek z następujących warunków:

Artykuł 220

Materiały o charakterze socjalnym dla marynarzy

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych obejmuje się materiały o charakterze socjalnym dla marynarzy w następujących sytuacjach:

▼M7

Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.

▼B

Artykuł 221

Materiały do pomocy w przypadku katastrof

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych obejmuje się materiały do pomocy w przypadku katastrof, jeżeli są one stosowane w związku ze środkami podjętymi w celu walki ze skutkami katastrof lub podobnych sytuacji oddziałujących na obszar celny Unii.

Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.

Artykuł 222

Sprzęt medyczny, chirurgiczny i laboratoryjny

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych obejmuje się sprzęt medyczny, chirurgiczny lub laboratoryjny wysyłany jako pożyczka na prośbę szpitala lub innej instytucji medycznej, które pilnie potrzebują takiego sprzętu jako uzupełnienia ich własnego niedostatecznego wyposażenia, a sprzęt ten jest on przeznaczony do celów diagnostycznych lub terapeutycznych. Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.

Artykuł 223

Zwierzęta

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych obejmuje się zwierzęta będące własnością osoby mającej siedzibę poza obszarem celnym Unii.

▼M3

Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.

▼B