ISSN 1831-5380
Mapa strony | Klauzula prawna | Pliki cookie | FAQ | Kontakt | Drukuj

10.7. Imiesłowy przysłówkowe

Rolą imiesłowu przysłówkowego jest tworzenie równoważników zdania podrzędnego czasu. Jego poprawne użycie wymaga spełnienia dwóch warunków:

1)
obie części zdania muszą mieć ten sam podmiot;
2)
między zdaniem głównym a podrzędnym musi być zachowana odpowiednia relacja czasowa:
w przypadku imiesłowu współczesnego (-ąc) czynności w obu zdaniach są równoczesne i trwają mniej więcej tak samo długo,
w przypadku imiesłowu uprzedniego (-wszy, -łszy) czynność w zdaniu podrzędnym jest wcześniejsza niż czynność w zdaniu głównym.
* Często występuje tendencja do wyolbrzymiania wartości sektora logistyki, nie uwzględniając faktu, że większość tych obrotów wynika z kosztów transportu (niezgodność podmiotów)
dobrze: Często występuje tendencja […], ponieważ nie uwzględnia się faktu […]
* Przyznając tę nagrodę, naszym zamiarem było […]. (niezgodność podmiotów)
dobrze: Przyznając tę nagrodę, zamierzaliśmy […].
* Sekretariat powinien poświęcić więcej czasu działaniom perspektywicznym, unikając w ten sposób naturalnej tendencji do zajmowania się przez organy decyzyjne wyłącznie najpilniejszymi sprawami (niezgodność czasów – w tym wypadku imiesłów, zamiast czynności równoczesnej, wyraża następstwo)
dobrze: powinien poświęcić więcej czasu […], by uniknąć […]

Nie stosujemy imiesłowów przysłówkowych, gdy zdanie podrzędne jest warunkowe (jeśli… to…) lub celowe (aby…).

Niepoprawne są zdania:

* Jedząc warzywa, będziesz zdrowy.
* Związkowcy zebrali się, protestując przed Sejmem.
Ostatnia aktualizacja: 31.10.2011
Góra strony
Poprzednia stronaNastępna strona