ISSN 1831-5380
Mapa strony | Klauzula prawna | Pliki cookie | FAQ | Kontakt | Drukuj

9.1. Adresy

9.1.1. Adresy: zasady ogólne

Analizowanie różnych form zapisu adresów to trudne i skomplikowane zadanie, nie istnieje bowiem jednolity system dla wszystkich krajów. Ponadto stosuje się różne zapisy dla przesyłek krajowych i międzynarodowych. Co do zasady w publikacjach instytucji europejskich używa się zawsze formatu międzynarodowego.

Szczegółowe informacje dotyczące zapisu adresów znajdują się na stronach internetowych urzędów pocztowych w poszczególnych krajach. Odnośniki do tych stron dostępne są w witry­nie Światowego Związku Pocztowego (Universal Postal Union – UPU) (https://www.upu.int/en/activities/addressing/postal-addressing-systems-in-member-countries.html).

UPU wydaje także zalecenia o charakterze ogólnym, jednak w tekstach instytucji europejskich istnieje dodatkowe ograniczenie, które należy wziąć pod uwagę – jest to ich jednojęzyczny lub wielojęzyczny charakter.

Przydatne adresy

UPU, systemy adresowe (EN, FR):
https://www.upu.int/en/resources/postcodes/addressing-systems.html

UPU, pocztowe systemy adresowe w państwach członkowskich (EN, FR):
https://www.upu.int/en/activities/addressing/postal-addressing-systems-in-member-countries.html

UPU, Universal POST*CODE® DataBase (EN, FR):
https://www.upu.int/en/resources/postcodes/universal-postcoder-database.html

Stosowane języki i znaki

Kraj przeznaczenia, będący częścią adresu, należy zapisywać zgodnie z zaleceniami kraju wysyłki (najlepiej w języku kraju wysyłki lub języku powszechnie stosowanym w komunikacji międzynarodowej).

Nazwę kraju przeznaczenia należy zapisywać drukowanymi literami w ostatniej linii adresu.

Ze względu na różnice w krajowych zaleceniach dotyczących użycia liter majuskułowych (wersalików) w adresach (np. w ostatniej linii albo w dwóch lub trzech ostatnich liniach) zdecydowano ujednolicić zapis – wersalikami wyróżnia się jedynie nazwę kraju.

Jeżeli w kraju przeznaczenia stosuje się inny alfabet niż łaciński lub nazwa tego kraju w danym języku odbiega znacznie od tej używanej powszechnie, nazwę kraju oraz – w miarę możli­wości – nazwę miasta należy powtórzyć w języku powszechnie stosowanym w komunikacji międzynarodowej. Pozwoli to uniknąć problemów podczas tranzytu przez kraje pośrednie.

Pozostała część adresu musi być zgodna z zaleceniami kraju przeznaczenia.

Kody pocztowe

Starsze kody pocztowe stosowane w międzynarodowym obrocie pocztowym (kody europejskie zgodne z zaleceniem Europejskiej Konferencji Administracji Poczty i Telekomunikacji z 1965 r. oraz kody alfa-2 według normy ISO 3166 dla pozostałych krajów) zostały w wielu krajach zmienione lub zaprzestano ich stosowania.

Siedem państw członkowskich UE (według stanu na 1 stycznia 2019 r.) nadal stosuje kod krajowy: Chorwacja (HR), Łotwa (LV), Litwa (LT), Luksemburg (L), Słowenia (SI), Finlandia (FI) oraz Szwecja (SE).

Uwaga:
Łotewski kod pocztowy pisany jest po nazwie miasta, po przecinku i spacji:
Ryga, LV-1073

W wypadku pozostałych państw członkowskich nie należy stosować starych kodów pocztowych. Przykładowo w Niemczech użycie starego kodu może spowodować opóźnienie przesyłki przez maszynę sortującą.

Więcej informacji na temat kodów pocztowych w państwach członkowskich, zob. pkt 9.1.5.
Ostatnia aktualizacja: 22.11.2019
Góra strony
Poprzednia stronaNastępna strona