ISSN 1831-5380
Mapa strony | Klauzula prawna | Pliki cookie | FAQ | Kontakt | Drukuj

5.5. Teksty wprowadzające i końcowe

5.5.1. Dedykacja

Dedykację – zwykle jest bardzo krótka – drukuje się czcionką mniejszą niż czcionka tekstu głównego publikacji. Na dedykację przeznacza się zwykle oddzielną kartę – w takim wypadku odwrotną stronę dedykacji stanowi wakat. Dedykację umieszcza się na wysokości czterech dziesiątych strony.

5.5.2. Przedmowa, wstęp i wprowadzenie

Przedmowa znajduje się na początku publikacji. Jej celem jest przedstawienie czytelnikowi sylwetki autora lub zaprezentowanie samego dzieła. Zazwyczaj autor nie pisze przedmowy do własnej pracy. Tekst przedmowy składa się inną czcionką niż tekst główny publikacji, zwykle kursywą (można użyć większego stopnia czcionki).

Wstęp, napisany przez samego autora, stanowi krótką prezentację publikacji, w której autor wyjaśnia swój zamysł. Wstęp składa się zwykle czcionką prostą.

Wprowadzenie, napisane przez samego autora, ma na celu przedstawienie czytelnikowi struktury publikacji. Składa się je zwykle taką samą czcionką jak tekst główny publikacji.

5.5.3. Spis treści

Spis treści umieszcza się tradycyjnie na początku publikacji. Jest to wykaz tytułów poszcze­gólnych rozdziałów wydawnictwa, wraz z podaniem numeru strony (zwykle poprzedzonego wielokropkiem), na której dany rozdział się zaczyna.

Spis treści może obejmować krótkie streszczenia poszczególnych części (odpowiednio dostosowuje się wówczas stopień czcionki).

Po spisie treści można umieścić wykaz ilustracji, tabel i wykresów.

5.5.4. Bibliografia

Bibliografia jest zazwyczaj umieszczana na końcu publikacji.

Forma zapisu danych bibliograficznych, zob. pkt 5.9.4.

5.5.5. Indeksy

Indeksy to szczegółowe wykazy nazwisk, nazw lub pojęć ważnych dla danej publikacji wraz z odpowiednimi numerami stron, na których są one omawiane.

Indeksy mogą być sporządzane w różnych układach: alfabetycznym, chronologicznym, numerycznym itd.

Często w ramach jednego indeksu występuje kilka podporządkowanych sobie systemów klasyfikacji.

Możliwe jest tworzenie indeksów specjalistycznych (indeksów osobowych, geograficznych, rzeczowych itp.) lub zebranie wszystkich informacji w jednym indeksie ogólnym.

Sporządzanie indeksów

W procesie produkcji – po przygotowaniu układu typograficznego publikacji – do służb autora należy uzupełnienie i sprawdzenie indeksu (np. autor uzupełnia w indeksie odesłania do numerów stron).

Jeżeli indeks drukowany jest w postaci osobnego zeszytu, musi być opatrzony tytułem zawierającym: nazwisko autora indeksowanej publikacji, jej tytuł oraz miejsce i datę wydania, w brzmieniu, jakie występuje na stronie tytułowej tej publikacji.

Tytuł indeksu wydawnictwa ciągłego (periodycznego lub seryjnego) obejmuje pełny tytuł wydawnictwa, numer tomu i okres objęty indeksem.

W wypadku periodyków zaleca się dodanie do indeksów poszczególnych tomów indeksów zbiorczych. Odesłania muszą zatem zawierać rok i numer tomu.

Jeżeli każdy zeszyt tomu jest paginowany osobno, numer zeszytu lub jego data muszą znajdować się w odesłaniu.

Żywa pagina musi znajdować się zarówno na stronie parzystej, jak i nieparzystej oraz musi zawierać tytuł publikacji i rodzaj indeksu (z wyjątkiem szczególnych przypadków). W długich indeksach zaleca się podanie pierwszych liter pierwszego i ostatniego słowa (lub całych słów) w górnym zewnętrznym rogu każdej strony.

Jeżeli indeks znajduje się na początku publikacji, jego paginacja musi różnić się od paginacji tekstu głównego.

Indeksy periodyków lub innych wydawnictw ciągłych muszą być publikowane w kolejnych tomach i – w miarę możliwości – raz do roku. Również indeksy zbiorcze publikowane są w regularnych odstępach czasu.

Ostatnia aktualizacja: 14.10.2019
Góra strony
Poprzednia stronaNastępna strona